xromata.com


Μουσες και χρώματα: Θάλεια [3]

 

Μούσες και χρώματα

 

[Θάλεια]

 

Εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο τοποθετήσαμε τις 9 Μούσες στον έγχρωμο, πλέον, εννεαδικό πίνακα (την βάση των ‘μαγικών τετραγώνων’) σε μια προσπάθεια χρωματισμού κάθε μιας από τις Μούσες.

https://xromata.com/?p=10034

Εξετάζουμε τώρα κάθε μια από τις Μούσες χωριστά, εξετάζοντας την σημασία του ονόματός της, το χρώμα με το οποίο την έχουμε ντύσει (δηλαδή το χρώμα του τετραγώνου στο οποίο την έχουμε τοποθετήσει), και αριθμοσοφικά τον αριθμό του αντίστοιχου τετραγώνου.

Αφού ασχοληθήκαμε ήδη με τις Μούσες Κλειώ και Ευτέρπη, σειρά έχει τώρα η τρίτη Μούσα, η Θάλεια.

 

 

 

Θάλεια

 

Η Μούσα που εξετάζουμε εδώ τώρα, είναι η Μούσα Θάλεια, η τρίτη στην καθιερωμένη σειρά των Μουσών, τοποθετημένη στο τρίτο τετράγωνο του εννεαδικού πίνακα, που είναι χρωματισμένο μωβ και φέρει τον αριθμό τρία.

 

 

Βάση δε της στερεομετρικής ανάπτυξης του εννεαδικού πίνακα, το μωβ του τρίτου τετραγώνου, του τετραγώνου της Ισχύος*, το χρώμα της Θάλειας, είναι το ψυχρότερο μπλε – μωβ, έναντι του πορφυρού ρόδινου – μωβ του 7ου τετραγώνου της Πολύμνιας.

[*ΙΣΧΥΣ είναι δυναμική αρετή που διατηρεί και συντηρεί μέσα της την κατάσταση από την οποία προήλθε και την κατάλληλη στιγμή θάλλει για να αποδώσει τις δυνατότητές της]

Σύμβολα της Θάλειας είναι οι κόθορνοι, το κωμικό προσωπείο και ο στέφανος κισσού.

 

 

Θεωρείται ευρέτρια της κωμωδίας, της γεωργίας, της φυτουργίας, της γεωμετρίας, της αρχιτεκτονικής, καθώς και προστάτιδα των συμποσίων.

Το όνομά της είναι επίσης το όνομα μιας των τριών Χαρίτων, (Θάλεια – Ευφροσύνη, Αγλαΐα) που ήταν και αυτή προστάτις των εορταστικών πανηγύρεων.

Ήταν η Μούσα της ΒΟΥΚΟΛΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ και της-ΚΩΜΩΔΙΑΣ (αγροτική ωδή = κώμος)

Η κωμωδία πήγασε από τον ‘κώμο’ μια εορταστική αγροτική εκδήλωση, εύθυμη, παιχνιδιάρικη, πλην όμως τελετουργική πομπή, με συνοδεία μουσικής υπό τους ήχους κιθάρας και αυλού.

Στην Θάλεια αποδίδεται επίσης η διδαχή βιονομίας, αφού το ίδιο το όνομά της οδηγεί προς τη φύση και περισσότερο την αγροτική ζωή. Θάλεια > θάλλω σημαίνει την θάλλουσα, αυτήν που προσδίδει ζωή, βλάστηση, την ωραία και άφθονη απόδοση κόπων.

 

 

Το όνομά της βγαίνει από τη ρίζα θα- θη- με τη σημασία του βλέπω/ομαι (θάομαι = ατενώς θεώμαι) και του θηλάζω.

Θ θάειν = βλέπειν

Α άρουρα = καλλιεργημένη γη

Λ λάος = ορεινός βράχος εκ της σχισμής του οποίου ρέει κελαρύζον το νερό

Ε ωθείν

Ι ισχύς

Α αρχή, άνθρωπος

 

ήτοι η:

Θ μετά προσοχής παρατήρηση, Α φαινομένων άρουρας (που πάντα σημαίνει άνοιξη),

Λ στίλβουσα λουομένη στο φως ή στους όμβρους της άνοιξης, ξυπνώσα φωνές εμβίων όντων

Ε αποτελούσα έδος=στήριγμα ζωής,

Ι και ισχυρό παράγοντα ικανοποίησης των Α ανθρωπίνων αναγκών.

 

 

Η Θάλεια παρατηρεί τα επαναλαμβανόμενα φαινόμενα, αναπτύσσει και συντηρεί μέσα της τους σπόρους ζωής και θάλλει (ανοίγει) ξεκινά δηλαδή όταν έρθει η ώρα (η άνοιξη) την κίνηση της ζωής για να αποδώσει στους ανθρώπους την ικανοποίηση των αναγκών τους ώστε να καταστούν ισχυροί.

Ο αριθμός της είναι το τρία (3) το οποίο σύμφωνα με τον Αριστοτέλη είναι ο Νόμος βάση του οποίου όλα διατάσσονται.

Το τρία είναι η αντανάκλαση της μονάδας, δηλαδή η εκδηλωμένη μονάδα, στην έννοια του οποίου εμπεριέχονται η Αρχή, το Μέσον και το Τέλος.

 

 

Αποτελεί την προφανή διατύπωση της ισορροπίας δυο αντιθέτων με την βοήθεια ενός ενδιάμεσου όρου.

Είναι η πρόσθεση του πρώτου μονού αριθμού 1 με τον πρώτο ζυγό αριθμό 2.

Σαν σύμβολο είναι οι τρεις όψεις ενός όλου.

Κατά τον Τρισμέγιστο Ερμή δια της τριάδος υφίσταται ο Κόσμος, δια του Μοιραίου, της Ανάγκης και της Τάξης.

Το τρίγωνο είναι ο ορατός συμβολισμός του τρία.

Το τρίγωνο επίσης είναι βάση του εννεαδικού πίνακα των σχηματικών μορφών του Πυθαγόρα η σχηματική μορφή της Θάλειας, ενώ σαν ‘ιδέα’, βάση του εννεαδικού πίνακα των ιδεών, αντιστοιχεί στην ίδια την ‘ΙΔΕΑ’.

Στο τρίτο τετράγωνο του πίνακα, αυτό με τον αριθμό τρία, συνδυάζονται το μπλε Πνεύμα με την κόκκινη Ύλη κάνοντάς το μωβ, που είναι το χρώμα της Θάλειας.

 

 

Το μωβ, σαν παράγωγο χρώμα είναι χρώμα που δηλώνει ‘κατάσταση’, μια κατάσταση που συντελείται από τα δυο αντίθετα άκρα και περιλαμβάνει μέσα ό,τι ενδιάμεσο, δηλαδή το παν, όπως ο αιθέρας ευρίσκεται παντού και περικλείει τα πάντα. Μια αιθερική κατάσταση.

Η Ισχύς, η παλίνδρομος κίνηση, η δόνηση, μεταξύ μπλε και κόκκινου που αποδίδει μωβ

Αυτό δηλώνεται και από την ίδια την μυθολογία όπου αναφέρεται ότι η (μωβ) Θάλεια, μαζί με την (μπλε) Κλειώ και την (κόκκινη) Καλλιόπη ήσαν οι έφοροι της περί τους θεούς επιστήμης.

Το μωβ χρώμα σχηματίζεται από την ένωση των δυο τελείως αντιθέτων βασικών χρωμάτων, του ψυχρού μπλε και του θερμού κόκκινου, που είναι συμβολικά, φυσικά και συναισθηματικά δυο αντίθετοι πόλοι. Επιδέξια συνδυασμένοι, ανακαλούν ουράνια λεπτότητα και ασύγκριτο πλούτο, ενώ αδέξια συνδυασμένοι, επιφέρουν ταραχή και εκφυλισμό.

Κατά την αλχημεία το μωβ αντιστοιχεί στον υδράργυρο, τον αμέθυστο, τον Ερμή, την Παρθένο και τους Δίδυμους.

 

 

Το ψυχρό μωβ είναι το χρώμα που έχει το τσάκρα Άζνα, ή τσάκρα του τρίτου ματιού, Είναι το έκτο από τα κύρια τσάκρας ή το ενεργειακό σημείο του σώματος σύμφωνα με την ινδουιστική παράδοση, που σηματοδοτεί την συνείδηση δίνοντάς μας την δυνατότητα επικοινωνίας με τον κόσμο.

Στους Ολύμπιους το μωβ ήταν το χρώμα του Άδη (Πλούτωνα), το οποίο πήρε ο Ερμής όταν τον εκτόπισε από τον Όλυμπο και πήρε την θέση του.


is | Topic: Μύθοι και χρώματα, μωβ | Tags: None

No Comments, Comment or Ping

Reply to “Μουσες και χρώματα: Θάλεια [3]”