xromata.com


Χρώματα και ψυχολογία – Colors and psychology

Χρώματα και Ψυχολογία

 

Τα “xromata.com” μπαίνοντας στον τρίτο χρόνο ύπαρξής τους, σκέφθηκαν ότι καιρός είναι, επί τέλους, να ασχοληθούν με ένα βασικό θέμα, που μάλλον ενδιαφέρει τους περισσότερους:

Τα Χρώματα και την Ψυχολογία

ή άλλως οι επιρροές των χρωμάτων στην ανθρώπινη ψυχολογία.

 

 

Κάθε χρώμα έχει τις δικές του ψυχολογικές ιδιότητες (που συνυφάνθηκαν με την ανθρώπινη εξέλιξη) οι οποίες είναι αντικειμενικές για όλους τους ανθρώπους.

Οι αντικειμενικές αυτές ψυχολογικές αξίες των χρωμάτων εκλαμβάνονται υποκειμενικά από τον κάθε άνθρωπο, ανάλογα με την προσωπική στάση του καθ’ ενός απέναντι στα χρώματα, δηλαδή αν αντιμετωπίζει τις ιδιότητες κάθε χρώματος θετικά ή αρνητικά και αν υπάρχει κάποια ιδιαιτερότητα σχέσης του ατόμου προς κάποιο συγκεκριμένο χρώμα το οποίο κάποτε πιθανόν να διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο σε κάποια ψυχολογική εγχάραξη του συγκεκριμένου ατόμου.

 

 

Επίσης τα χρώματα έχουν ιδιαίτερες επιδράσεις πάνω σε ομοειδείς ομάδες ανθρώπων (εθνικές, ηθοπλαστικές, ηλικιακές κλπ.) ή ομοϊδεάτες, όπου κάποιο χρώμα γίνεται αποδεκτό από την ομάδα για κάποιους ιδιαίτερους λόγους, ή ιδιαίτερες γενικές συνθήκες που χαρακτηρίζουν αυτό το σύνολο (όπως συμβαίνει με τις ηλικιακές ομάδες, δηλαδή την ομαδοποίηση βάση ηλικιών) ή ακόμα προδιαθέσεις προς κάποιο χρώμα επιβαλλόμενες από άλλους παράγοντες (όπως φανατισμός, εθνικισμός, θρησκεία κλπ.)

 

 

Πώς όμως έχουν αποκτήσει τα χρώματα σταθερές αντικειμενικές αξίες οι οποίες επηρεάζουν είτε θετικά, είτε αρνητικά την ψυχολογία μας;

Οι αντικειμενικές αυτές ιδιότητες έχουν δοθεί στα χρώματα από την Μητέρα Φύση η οποία χρωματολογεί σοφά και υπολογισμένα. Με μελετημένη χρωματική κατανομή, συσσωρεύει σε κάθε χρώμα σημειακούς προσδιορισμούς οι οποίοι εκδηλώνονται με την εμφάνιση του χρώματος.

 

 

Τα χρώματα, φορτισμένα με τις ιδιαίτερες ιδιότητές του το καθένα και ανάλογα με την υποκειμενική μας αντιμετώπιση, επιδρούν στο συναισθηματικό κέντρο που εδρεύει στον υποθάλαμο, το οποίο με τη σειρά του επιδρά στην υπόφυση, η οποία σαν κύριος αδένας ελέγχει όλο το ενδοκρινολογικό σύστημα, συμπεριλαμβανομένου του θυρεοειδούς, ρυθμίζοντας την ποσότητα των εκκρινόμενων ορμονών από τις οποίες εξαρτάται η διάθεσή μας, υπεύθυνη για την ψυχολογική μας κατάσταση.

 

 

Translated into English

Colors and Psychology


"xromata.com" site entering its third year of existence, suggest that finally is time to start getting involved on key issue, in which probably most of you are interested:
Colors and Psychology
or otherwise influences of colors on human psychology.
 
Each color has its own psychological properties (which interlace to human development) that are objective for all people.
The objective psychological values of colors are regarded subjectively by every person, depending on the personal attitude of each one opposed to colors, i.e. if he is addressing to the properties of each color positive or negative, depending on some specificity in the relationship of the individual to a specific color which once might have played a leading role in a psychological engraving in his life story.
Also colors have specific effects on similar groups of people (ethnic, moralistic, age groups etc.) or like-minded, where a color accepted by the group for some special reasons or special general conditions that characterize this group (as with age groups, i.e. clustering based on age) or even a color imposed by other factors (such as fanaticism, nationalism, religion, etc.)
But how colors have become constant objective values that affect either positively or negatively on our psychology?
The objective properties are given to colors by Mother Nature, which evaluates and colors wisely. With thoughtful-color distribution, every color accumulates point-assays which are manifested by the appearance of the color.
Each color, charged with specific properties, depending on our subjective response, affects the emotional center located in the hypothalamus, which in turn affects the pituitary gland, which is a master gland that controls the entire endocrine system, including thyroid, regulating the amount of hormone secreted, on the availability of which depends the responsibility for our psychological state.




is | Topic: Ψυχολογία και χρώματα | Tags: None

59 Comments, Comment or Ping

  1. Roula Hirpani

    1

    Den 3erw pws na to e3hghsw,alla apo polu mikrh hlikeia to xrwma pou prwtagwnistouse sthn zwhmou htan to mauro.Panta to protimousa.Einai tuxaio h’deixnei kati perissotero??
    20-2-11

    18 Feb
  2. admin

    2

    Ξεκινώ Roula Hirpani με ένα ερώτημα. Ποιός είναι για σένα ο ορισμός του τυχαίου; Φυσικά και δείχνει κάτι περισσότερο η προτίμηση που είχες για το μαύρο χρώμα από πολύ μικρή ηλικία. Όταν όμως αναφέρεαι σε πολύ μικρή ηλικία συμπεριλαμβάνεις και την παιδική;
    Είναι πολλοί οι παράγοντες που επέτρεψαν στο μαύρο χρώμα να πρωταγωνιστεί στη ζωή σου.
    Κατ΄αρχήν αν πρωταγωνιστούσε στη ζωή σου τις δεκαετίες 80-90 ίσως ήσουν επηρεασμένη από εξωτερικούς παράγοντες που σκόπιμα επέβαλλαν στην ανθρωπότητα μαύρα, γκρίζα και μπλε (μπλου τζιν) χρώματα. Αν το επέλεγες σαν μικρό παιδί σίγουρα είχες μια διαφορετικότητα από τα άλλα παιδιά. Αν το μαύρο ήταν στη ζωή σου άσχετο με τους προαναφερθέντες παράγοντες τότε οπωσδήποτε κάποια άλλα αίτια υπήρχαν…
    Βλέπεις, η απάντηση δεν είναι τόσο απλή και δεν μπορεί να δοθεί απερίσκεπτα χωρίς εξέταση διαφόρων παραγόντων.
    Θα πρότεινα πάντως, αν θέλεις να συζητήσουμε (και όποος άλλος θέλει) το ερώτημα που σου έθεσα για τον ορισμό του τυχαίου και έτσι να ξεκινήσουμε το ξετύλιγμα του “μίτου της Αριάδνης”.
    Πάνος
    21-2-11

    18 Feb
  3. amelia

    3

    Κύριε Πάνο,
    επιτέλους το προσέξατε. Το 2011 το γράφω με δύο !! και όχι με αριθμούς από την αρχή της νέας χρονιάς και το πρωτοέγραψα μαζί με τις ευχές μου. Εμείς τα μικρά παιδιά, από τη φύση μας πάντα αισιόδοξα δεν πολυκαταλαβαίνουμε, αυτά που λέτε εσείς οι μεγάλοι, ότι το 2011 θα είναι μια πολύ-πολύ δύσκολη χρονιά και εγώ θέλοντας να ξορκίσω το κακό γράφω το 2011 με δύο !! και αισιοδοξώ και χαμογελώ.
    Χαίρομαι που με το τελευταίο comment μου σας έδωσα την ευκαιρία να εξηγήσετε κάποια πράγματα σημαντικά για τους φίλους των xromaτων.
    Κύριε Γιάννη, προσπαθώ να μείνω στον κόσμο μου και στην αθωότητά μου όπως μου λέτε, αλλά, διαβάζοντας τα comments δεν μπορώ να αδιαφορήσω και να μη ρωτήσω.
    Κύριε Πάνο, ρώτησα τον παππού μου γι’ αυτά τα σεξουαλικά χάπια όπως μου είπατε και μου είπε ότι δεν τα έχει ανάγκη, μετά από 20 χρόνια θα το σκεφθεί.
    Στην απάντηση του κυρίου Πάνου στον Yianni F ότι ο σεξουαλικός έρωτας έχει χρώμα κόκκινο και ότι η κόκκινη πυροδότηση είναι αυτή που στέλνει τον πύραυλο στα ουράνια, ακούστε τη συνέβη προχθές το βράδυ όταν πέσανε για ύπνο ο μπαμπάς και η μαμά και έσβησαν το φώς και εμένα δεν μ΄έπαιρνε ο ύπνος.
    Άκουγα κάτι ψυθίρους και κάτι αναστεναγμούς και ξαφνικά ακούω τη μαμά να φωνάζει “πύραυλέ μου με έστειλες στα ουράνια” και κατατρόμαξα, αλλά ευτυχώς που εμείς στο σπίτι μας δεν έχουμε εξέδρα εκτόξευσης, η μαμά μου είναι εδώ και ο μπαμπάς μου δεν είναι κόκκινος.
    amelia 21-2-20!!

    18 Feb
  4. JOHNART

    4

    ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ, Πάνο μου,
    είναι ίσως από τα σπουδαιότερα θέματα που έχεις ασχοληθεί και θα πρέπει εδώ να μείνουμε αρκετά
    …γιατί τα χρώματα στην ψυχολογία του ανθρώπου παίζουν καθοριστικό ρόλο…έχουν αλλού θετικές και αλλού αρνητικές επιπτώσεις, ανάλογα την προτίμηση, το περιβάλλον, το χώρο, τη διάθεση, και…και…και,
    και άν το συνδυάζαμε και με ήχους…τότε πια θα το απογειώναμε.
    johnart 22-02-2011

    18 Feb
  5. Roula Hirpani

    5

    Pisteuw oti tuxaio einai ena gegonos pou ginetai kata tuxh,sumptwmatika.Oso eimoun paidaki akolou8ousa tis epiloges ths mhteras mou.Apo tote omws pou 8umamai ton eauto mou enw epelega to roz h’ to galazio,panta katelhga sto mauro.Auto den shmainei oti evafa tous toixous maurous h’foresa mauro nufiko:-))Ekei pou mporousa na epivallw thn apopsh mou to paleua mexri telikhs ptwsews,parollo pou eixa antidraseis apo to oikeio perivalon mou.Ena paradeigma einai oti ta sentonia pou diale3a gia to nufiko mou krevati htan maura,saten men,alla maura kai h mhtera mou frikare!!!Argotera sto spiti mou epele3a to mauro marmaro gia patwma,ependusa to tzaki me mauro granith kai genika opou mporousa to xrhsimopoiousa me megalh xara!!!Oso gia ta rouxa mou elaxista xrwmata tolmoun na fwtisoun to mauro,pou einai h vash.
    Pisteuw oti mesa apo auto to xrwma antlw dunamh,askei epanw mou mia gohteia ane3hghth!!!
    22-2-11

    18 Feb
  6. admin

    6

    Μικρή μου amelia, χαίρομαι που η μαμά σου είναι ακόμα εδώ και ο μπαμπάς σου δεν έγινε κόκκινος. Όσο για τον παππού σου, εφ’ όσον δείνει στον εαυτό του προθεσμία 20 ετών, να του πεις πως μου φέρνει στον νου τον Charly Chaplin. Εκείνος θα καταλάβει.
    Πάνος
    23-2-11

    18 Feb
  7. admin

    7

    Πρόκειται όντως JOHNART για ένα πολύ σπουδαίο θέμα και θα μείνουμε επί αυτού αρκετά και βάλε… όταν δε θα μασ δοθεί η ευκαιρία να τα συνδυάσουμε με τους ήχους, θα απογειωθούμε όπως λες.
    Σου εκμυστηρεύουμε ότι περιμένω πολλά ερωτήματα, από τα πιο απλά, τύπου: “εμένα μου άρεσε πάντα το μπλε…” ή “ποτέ μου δεν φορώ μαύρα ρούχα…” κλπ. έως.. δεν μπορώ να φανταστώ τί; Μέχρι στιγμής μόνο η Roula Hirpani έθιξε το θέμα.
    Πάνος
    24-2-11

    18 Feb
  8. admin

    8

    Λες Roula Hirpani ότι “τυχαίο είναι ένα γεγονός που γίνεται κατά τύχη, συμπτωματικά”. Για να προχωρήσουμε στο θέμα θα χρησιμοποιήσω την εκμαιευτική μέθοδο του Σωκράτη και θα σε ρωτήσω:
    Τί καλούμε τύχη; Τί σημαίνει σύμπτωση;
    Περιμένω απαντήσεις από εσένα και από όποιον άλλον θέλει. Πιστεύω πως το θέμα έχει αρκετό ενδιαφέρον.
    Πάμε τώρα στο αγαπημένο σου μαύρο χρώμα.
    Διαβάζοντας τα γραφόμενά σου για το μαύρο, θυμήθηκα τα νιάτα μου, την εφηβεία μου. Θυμήθηκα τη μάχη που έδωσα με την μητέρα μου για να αποκτήσω μαύρο παντελόνι, το πρώτο μου καλό μακρύ παντελόνι για τα πάρτυ της εποχής. Ήταν ανένδοτη, τελικά όμως νίκησα. Ήταν κι αυτό μια από τις πολλές μικρές επαναστατικές μάχες της τότε ηλικίας μου. Το μαύρο χρώμα ήταν ταμπού και θύμιζε πένθος (είχε το λόγο της η γυναίκα που δεν το ήθελε και μέχρι τώρα δεν το θέλει. Ούτε μαύρα παπούτσια δεν έχει). Το μαύρο λοιπόν ήταν αποβλητέο τόσο από εκείνη, τόσο και από το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον και πέρα αυτού.. Πέρα από την αντίδρασή μου προς το κατεστημένο, τώρα (που με ξέρω καλύτερα) από μακριά καταλαβαίνω ότι ήθελα το μαύρο παντελόνι για να καλύψω την ανάγκη μου “να ξεχωρίζω” από τα σύνηθη γκρίζα και καφετιά των συνομήλικών μου. Τώρα που τα γράφω αυτά χαμογελώ γιατί αναλογίζομαι ότι χρησιμοποιούσα τα χρώματα στη ζωή μου για να ξεχωρίζω, για να αντιδρώ. Για να προκαλώ ήπια μεν, όχι κραυγαλέα, πάντως να προκαλώ, εκ του ασφαλούς.. γιατί ποιος θα μεμφόταν την πρόκλησή μου μέσα από τις ιδιαίτερες χρωματικές μου επιλογές; Όπως τα μαύρα γαμήλια σατέν σεντόνια, όπου τελικά υποχώρησα για να μην έλθω σε ρήξη, όχι με τη γυναίκα μου αλλά με διάφορους στενούς συγγενείς, ή τις μαύρες πετσέτες στο μπάνιο, που λατρεύει ο γιός μου αλλά δεν τις χρησιμοποιεί για να μη στεναχωρεθεί η γιαγιά..
    Αντί να μιλήσω για σένα, μιλώ για τον ευατό μου, τον οποίο όμως γνωρίζω καλύτερα και μέσα από αυτά θέλω να γίνει κατανοητή η ιδιαίτεη ψυχολογική θέση που παίρνει καθένας μας ως προς τα χρώματα και πόσο γοητευτική είναι η αποκάλυψη του χαρακτήρα ενός ανθρώπου μέσα από τα χρώματα.
    Επίσης ίσως έτσι σε βοηθήσω να αναλογιστείς κι εσύ τους λόγους που σου επιβάλλουν την ιδιαίτερη προτίμησή σου για το μαύρο (πέρα από τις αντικειμενικές αξίες που έχει σαν χρώμα και για τις οποίες θα μιλήσουμε). Ασφαλώς και θα συνεχίσουμε τη συζήτηση, αν θες. Πριν κλείσω για τώρα απλώς θέλω να αναφέρω την εντύπωση που μου έκανε κάποιο απόγευμα στην Ολλανδία μια νύφη ντυμένη στα μαύρα, καθώς και να σου πω ότι μπορείς να διαβάσεις λίγο για το μαύρο κάνοντας κλικ με το ποντίκι σου στα: http://xromata.com/?p=1528 και http://xromata.com/?p=1588
    Πάνος
    24-2-11

    18 Feb
  9. Roula Hirpani

    9

    Pano, tuxh 8ewrw to ka8eti pou sumvainei ston an8rwpo(kalo h’ kako)kapoio peristatiko,gegonos.Alloi to lene peprwmeno,alloi moipa kai alloi grafto.E3artatai se poia xronologikh periodo kai se poio politismo anaferomaste.Me rwtas ti shmainei sumptwsh kai egw sou apantw,otan ginetai kati tuxaia!!!Alla epeidh 3ekinhsame apo to ”tuxaia”8a pros8esw oti 8ewpw sumptwsh ton sugxronismo h’ alliws thn tautoxronh sunntautish duo gegonotwn.Den 3erw an se kalupsa,toulaxiston omws to prospa8hsa!!!Diavazwntas kai egw me thn seira mou ta grafwmena sou,ekleisa ta matia kai gurisa arketa xronia pisw,toso oso xreiazotan gia na mou er8oun mnhmes sto mualo.Nai,to mauro htan xrwma tampou,exeis apoluto dikio !!!Pote den to eixa skeftei etsi!!!Megalwsa se mia mhtriarxikh oikogeneia,logo oti o pateras mou htan a3iwmatikos tou emporikou nautikou, etsi h mhtera mou exontas megalo meridio eu8unhs,htan polu austhrh mazi mou !!!To mauro to 8ewpouse xrwma pen8ous kai egw (apo’ti sumperainw)isws me autes tis epiloges mou na h8ela na antidrasw!!!Mou milhses gia antikeimenikes a3ies pou exei san xrwma,8elw na mou milhseis gia autes.
    Roula 25-2-11

    18 Feb
  10. Γιώργος Πετρέλλης

    10

    Χμμμ τι είναι τυχαίο και τι είναι σύμπτωματικό;
    Βάσει λεξικού, τυχαίο είναι κάτι που συμβαίνει απρόβλεπτα.
    Σύμπτωση είναι η συνταύτιση, ο συγχρονισμός, η ταυτόχρονη εμφάνιση δυο ή περισσοτέρων γεγονότων.

    Στο βιβλίο μου ΤΟ ΟΝΟΜΑ κυριαρχούν οι συμπτώσεις γι’ αυτό και έψαξα να βρω την κυριολεκτική σημασία της λέξης. Νομίζω ότι τα κατάφερα.
    Δηλαδή, ένα απλό παράδειγμα είναι το παρακάτω:
    Ο Χριστόφορος τυχαία βρέθηκε στο Σύνταγμα. Δηλαδή ήθελε δεν ήθελε. ΤΥΧΑΊΑ βρέθηκε στο Σύνταγμα. (μόνος του)
    Ο Χριστόφορος και η Δάφνη συμπτωματικά συναντήθηκαν. Δηλαδή μέσα από μια σειρά γεγονότων συγχρονίστηκαν κατά κάποιο τρόπο και συναντήθηκαν. (ο ένας με τον άλλο)
    Αυτά είχα να πω!
    Περιμένω απόψεις.
    26-2-11

    18 Feb
  11. Roula Hirpani

    11

    Profanws sumvouleuwmaste to idio le3iko.Kai emena me voh8hse wste na vrw thn kuriolekthkh shmasia ths sumptwshs.
    26-2-11

    18 Feb
  12. Γιώργος Πετρέλλης

    12

    Συνώνυμες λέξεις είναι Ρούλα, με μια μικρή διαφορά στην ερμηνεία.
    Εγώ ας πούμε, για ευκολία μου, έχω πάντα στο μυαλό ότι το τυχαίο είναι κάτι απλό κι ότι συνήθως προκαλείται, έτσι, από μόνο του. Ένας τυχαίος σεισμός…
    Για τις συμπτώσεις χρειάζεται κάτι παραπάνω από ένα γεγονός. Σ’ εκείνους τους τυχαίους σεισμούς συμπτωματικά την γλίτωσα διότι βρισκόμουν έξω από το σπίτι που κατέρρευσε.
    26-2-11

    18 Feb
  13. Πάνος

    13

    Δεν ήξερα Γιώργο ότι είχες τέτοια τρομακτική εμπειρία, εννοώ σπίτι που κατέρρευσε από σεισμό..
    Όσο για το τυχαίο και το συμπτωματικό, περιμένω ν’ ακούσω και άλλες γνώμες πριν τοποθετηθώ με την δική μου άποψη.
    Πάνος
    26-2-11

    18 Feb
  14. Yannis F.

    14

    καλημερα καλημερα αγαπημενα μου παιδια με οσα γνωριζω την λεξη τυχαια την χρησιμοποιουν οι ανθρωποι οταν δεν μπορουν να ερμηνευσουν καποια γεγονοτα με αυτο που ασχολουμαι δεν υπαρχει αυτη ηλεξη.Εδω η φιλοσοφια λεει οτι τιποτε δεν γινεται τυχαια διοτι αν κοιταξουμε γυρω μας θα δουμε οτι τιποτε δεν ειναι πεταμενο ακομη και οι συναντησεις γινοντε γιακαποιο λογο!!!
    26-2-11

    18 Feb
  15. Γιώργος Πετρέλλης

    15

    Καλή κι ενδιαφέρουσα άποψη Γιάννη αλλά κάπως αφοριστική, κατά τη γνώμη μου. Είναι σαν να λέμε ότι επειδή δεν βλέπουμε το Θεό, δεν υπάρχει Θεός.
    Εγώ πιστεύω ότι κάθε λέξη (είτε την χρησιμοποιούμε, είτε όχι) έχει το νόημά της.
    26-2-11

    18 Feb
  16. Irene Key

    16

    Καλημέρα σε όλους…!
    Ωραία κουβέντα ανοίξατε…!!
    Μου φαίνεται πως μια λαϊκή παροιμία – ή μάλλον γνωμικό; – λέει πως
    “τύχη” – σύμπτωση, συγκυρία κλπ – ειναι αυτό που συμβαίνει όταν ο Θεός – ή το Σύμπαν – αποφασίζει να βάλει την υπογραφή του…
    Οπότε Γιώργο μου – την γλίτωσες βέβαια “συμπτωματικά”, αλλά…άναψε και κα’να κεράκι…:))
    26-2-11

    18 Feb
  17. Γιώργος Πετρέλλης

    17

    Μα τόσο πειστικά γράφω; Παράδειγμα ήταν βρε παιδιά αυτό με τον σεισμό! Ουφ.
    26-2-11

    18 Feb
  18. JOHNART

    18

    Ο Καπετάνιος μας,
    … που ταξίδεψε σε όλες τις θάλασσες της υδρογείου, έπιασε στα περισσότερα λιμάνια του κόσμου, σε πολλά απ΄αυτά περίμενε αρόδο, που μπήκε σε εμπόλεμες περιοχές και τον χτύπησαν πυρά και τορπίλη, που αψήφησε, πάλεψε και γλύτωσε από πειρατείες, που ταξίδεψε πότε με μπουνάτσες, πότε με πολλά μποφώρ και πάλεψε με τα τεράστια κύματα των ωκεανών…ακούστε τι έκανε χθές,
    …αυτός ο Ατρόμητος Καπετάνιος παρ΄ όλο τον άσχημο καιρό, τα 8 μποφώρ στις θάλασσες που επικρατούσαν και το απαγορευτικό των απόπλου…μπήκε στο βαπόρι του, έπιασε το τιμόνι με τα στιβαρά του χέρια και με απόλυτη ηρεμία …έφυγε για το τελευταίο του ταξίδι.
    Και ερωτώ, τυχαίο, συμπτωματικό και να προσθέσω…ή μήπως προδιαγεγραμμένο;
    Αλήθεια, τί χρώμα μπορεί να έχει αυτός ο θάνατος;
    …καλό ΣΟΥ ταξίδι Μπατζανάκη.
    με πολύ πόνο johnart 27-02-2011

    18 Feb
  19. admin

    19

    Καλό του ταξίδι JOHNART του καπετάνιου, που μας άφησε για το πιο μακρινό του ταξίδι. Για το χρώμα του θανάτου είχαμε ανταλλάξει απόψεις σε comments του Ιανουαρίου. Στην πραγματικότητα δεν έχει χρώμα. Εμείς τον βάφουμε. Το μόνο που ξέρω (ή καλύτερα φαντάζομαι, αλλά και πιστεύω) ότι στις χώρες που θα αρμενίζει τώρα, στις τόσο άγνωστες για μας, πέρα από την φυλακή των 3 διαστάσεων και των γνωστών μας αισθητηρίων οργάνων, τα χρώματά τους δεν εξαρτώνται μόνο από τρια βασικά. Είναι πολύ περισσότερα. Απερίγραπτα!! Ο Άρθουρ Κλάρκ στους “Επικυρίαρχους” προσπάθησε να περιγράψει έναν τέτοιο κόσμο. Αυτή η περιγραφή, αυτό το βιβλίο (τυχερός (;;;) το διάβασα πολύ νέος), με έκανε να αλλάξω πορεία και να εντοπίσω την ατραπό μου!
    Όσο για το αν ο θάνατος σχετίζεται με την τύχη… το μόνο που μπορώ να πω προς το παρόν (αφού το θέμα δεν έχει κλείσει) είναι πως κατ’ εμέ ο Θάνατος ή οφείλεται στο μοιραίο ή στο πεπρωμένο. Πρόκειται για 2 διαφορετικούς όρους που οι περισσότεροι άνθρωποι τους μπερδεύουν και τους θεωρούν σαν ένα πράγμα.
    Καλό ταξίδι στον καπετάνιο που οδεύει σε φωτεινότερες χώρες!
    Πάνος
    27-2-11

    18 Feb
  20. admin

    20

    Επειδή η Filareti στο τελευταίο comment που έστειλε συμπεριλάμβανε και την ενδιαφέρουσα άποωή της για το τυχαίο και τη σύμπτωση, μεταφέρω το σχετικό απόσπασμα και εδώ, όπου αναπτύσσεται η συζήτηση γι’ αυτό το θέμα:
    Kατα τη γνώμη μου,τίποτα δεν είναι τυχαίο.Όλα συμβαίνουν για κάποιο συγκεκριμένο λόγο,που ίσως εμείς οι άνθρωποι αδυνατούμε να ερμηνεύσουμε με την κοινή λογική,γι’αυτό και τα φορτώνουμε όλα στην τύχη!Ωστόσο, το “τυχαίο” ξεπερνάει τη μονάδα-άτομο και στην πραγματικότητα δεν είναι μεταφυσικό αλλά φυσικότατο,απλώς διέπεται απο συμπαντικούς νόμους που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε…πάντως,αν είναι να γίνει κάτι,θα συνομωτίσει το σύμπαν και θα γίνει!Κάποιοι το λένε “σύμπαν” και κάποιοι άλλοι λένε “έβαλε το χέρι του ο Θεός”,διαλέγετε και παίρνετε…Όσο για τις συμπτώσεις,είναι ένας συνδυασμός “τυχαίων” παραγόντων που καταλήγουν σε συγκεκριμένο γεγονός.Πέρα απο κάθε σύμπτωση και τυχαίο,έχουμε το βάρος των επιλογών μας και τη ζωή μας στα χέρια μας!!!Καλό υπόλοιπο Κυριακής…
    27-2-11

    α.α. Πάνος
    28-2-11

    18 Feb
  21. Γιάννης

    21

    Προς όλους τους φίλους

    Που ασχολήθηκαν με το Θεό, το Σύμπαν. Τον Άνθρωπο την Ελεύθερη βούληση, το Αυτεξούσιο, με κατάληξη το Τυχαίο.

    Ερώτημα ?

    Τι είναι η Φιλία χωρίς τον Φίλο ?
    Τι είναι η Αγάπη χωρίς το αντικείμενό της ?
    Τι είναι ο Ζωγράφος χωρίς τους πίνακες του ?
    Τι είναι ο Δημιουργός χωρίς το Δημιούργημα του ?
    Τι είναι το Σύμπαν χωρίς τον άνθρωπο να το παρατηρεί ?
    Τι είναι ο Θεός χωρίς τη Δημιουργία ?

    Τι είναι η Amelia χωρίς την Αθωότητά της ?
    Τι είναι ο Πάνος χωρίς τα Χρώματα του ?

    Ερωτήματα Άσχετα ? ΤΥΧΑΙΑ ? ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ.

    Αν υπάρξουν απορίες και ενδιαφέρον θα επανέλθω.
    28-2-11

    Γιάννης

    18 Feb
  22. Evrydiki

    22

    Δε ξέρω ακριβώς το γιατί, αλλά όσο διάβαζα τα σχόλια σας… ξαφνικά.. τυχαία, ένιωσα δάκρυα να κοιλούν στα μάγουλα μου… Συγκινήθηκα απο τις καταθέσεις των εμπειριών σας λογικά!
    Πραγματικά μετά και απο μια συζήτηση που είχα.. θέλω να μοιραστώ μια “δική μου” εμπειρία! Εδώ και μερικά χρόνια ασχολούμαι με το θέατρο… σε μια παράσταση λοιπόν:
    “Οι γυναίκες του Λόκερμπι” της Deborah Brevootr (βασισμένο σε αληθινή ιστορία), μια μάνα ζητάει απ΄το γυο της να γυρίσει νωρίτερα στο σπίτι για τις γιορτές των Χριστουγέννων ώστε όλη η οικογένια να στολίσει μαζί το χριστουγεννιάτικο δέντρο.. Ο γιός λοιπον.. για να μην χαλάσει τη χαρά της μητέρας του, παίρνει το αεροπλάνο για να επιστρέψει…. Δυστυχώς όμως αυτός ο γιός δε κατάφερε ποτε να μπεί στην αγκαλιά της μάνας του, που τόσο τον πρόσμενε και αυτό το αεροπλάνο δεν κατάφερε ποτέ να προσγιωθεί… μιας και έγινε συντρίμια στους Λόφους του Λόκερμπι.
    Έτσι λοιπόν αυτή η μάνα αντί να στολίσει το δέντρο τις μερες εκείνες… έψαχνε απεγνωσμένα με τον συζυγό της, τη βαλίτσα του γιού τους στα σύντριμια….
    Πως τυχαία γεγονότα μπορούν να μας κάνουν να νιώθουμε ένοχοι για μια ζωή;
    2-3-11

    18 Feb
  23. admin

    23

    Μπράβο σου Γιάννη που μου λες κατάμουτρα, έστω και με πλάγιο τρόπο, πως χωρίς τα χρώματα είμαι ένα τίποτε! Πως βγαίνει αυτό το συμπέρασμα;;; Όταν αναρωτιέσαι: Τί είναι η φιλία χωρίς τον φίλο, τί η αγάπη χωρίς το αντικείμενό της, τί ο ζωγράφος χωρίς τους πίνακές του; κλπ. κλπ. και η απάντηση σε όλα είναι ΤΙΠΟΤΕ, άρα και ο Πάνος χωρίς τα χρώματά του είναι ένα ΤΙΠΟΤΕ! Σ΄ευχαριστώ!
    Κατάλαβες ασφαλώς ότι αστειεύομαι. Θεωρώ το comment σαν ένα από τα καλά τοποθετημένα που στοχεύει να “τσιγκλίσει” και προκαλέσει ερωτήματα για το τί είναι ΤΥΧΑΙΟ και ότι και αυτό, όπως όλα τα προαναφερόμενα σχετιζόμενα ζεύγη των ερωτημάτων, κάπου έχει το ταίρι του. Ποιό είναι αυτό; Υποψιάζομαι που το πας, αλλά δεν το αποκαλύπτω ακόμα.
    Πάντως, μπορώ να πω πως τα ερωτήματά σου σε δεύτερη θεώρηση μου προκάλεσαν σκέψεις και προβληματισμούς, γιατί μετά την πρώτη επιπόλαιη πασιφανή απάντηση του ΤΙΠΟΤΕ, σε οδηγούν αλλού… Πχ. είναι ο Θεός χωρίς τη δημιουργία ένα ΤΙΠΟΤΕ;
    Tί είναι η “προστατευόμενη” σου amelia χωρίς την αθωότητά της; Παραμένει παιδί; Η amelia είναι ένα εγγόνι, αφού συνεχώς αναφέρεται στον παππού της. Αν δεν είχε παππούδες και γιαγιάδες θα ήταν πάλι εγγόνι;;
    Για να υφίσταται μια συγκεκριμένη σχέση εξαρτάται από 2 όρους. Με τί λοιπόν σχετίζεται το ΤΥΧΑΙΟ;
    Πάνος
    2-3-11
    Υ.Γ.
    Διαβάστε το σκεπτικό της FIlareti γύρω από το θέμα!

    18 Feb
  24. Irene Key

    24

    Κατα τα άλλα – και ως προς το “μαυρο”: εκτός που… “συμμαζευει” τα παραπανίσια kg, ειναι – για να μην ξεχνιόμαστε – και το “χρώμα” της “δημιουργικής Μήτρας”…
    Της λέγόμενης Μαυρης Τρύπας – απο την οποία όμως… τα ΠΑΝΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟ-ΕΡΧΟΝΤΑΙ…
    Ειναι κι αυτός ενας τρόπος για να το δεί κανείς -ε…;;
    2-3-11

    18 Feb
  25. Πάνος

    25

    Είσαι μεγάααλη Irene Key! Έπιασες το θέμα με το οποίο ασχολούμε τελευταίως. Εννοώ την Μαύρη Τρύπα. Τελικά κάπου επικοινωνούμε από μακριά;;;
    2-3-11

    18 Feb
  26. Roula Hirpani

    26

    Poios 3erei???Kai an 3erei giati den mas to leei???Poloi miloun gia maures trupes kai perasmarta apo thn mia akrh ths ghs sthn allh,alla ws ekei!!!Stamathse kai o Xartavelas me tis pules tou ane3hghtou:-))
    2-3-11

    18 Feb
  27. admin

    27

    Τί μου θύμισες Evrydiki! Εκείνη την καταπληκτική παράσταση όπου, τουλάχιστον και τις 2 φορές που την είδα, το ζούσατε το έργο και σας έπιαναν αληθινά κλάματα επί σκηνής, κάνοντας σχεδόν όλους τους θεατές, θηλυκούς και αρσενικούς, να βουρκώνουν.
    Το θέμα ήταν τρομερό και με είχε εντυπωσιάσει το πρώτο μέρος όπου ο διάλογος περιστράφηκε γύρω από το “τυχερό”. Αν και είχα ήδη κατασταλαγμένη αντίληψη περί τύχης, μοίρας, πεπρωμένου, εν τούτοις με προβλημάτισε από άλλη σκοπιά από αυτήν που ίσως προβλημάτισε τους περισσότερους, όπως και την μάννα του έργου. Η μάννα που πίεσε το παιδί της να επιστρέψει νωρίτερα απ’ ότι είχε προγραμματίσει και βρέθηκε στο μοιραίο (;) αεροπλάνο που κατέπεσε από τρομοκρατική ενέργεια λίγο πριν φθάσει στον προορισμό του.
    Αν δεν ξεκαθαρίσουμε το τί είναι “τύχη”, πιθανόν κάποιους κάποια “τυχαία” γεγονότα να μας ταλανίζουν εφ’ όρου ζωής.
    Αλήθεια, μήπως έχεις το θεατρικό κείμενο και μήπως μπορείς να μας αντιγράψεις ένα μικρό “ζουμερό” απόσπασμα από τη σκηνή του σχετικού διαλόγου;
    Πάνος
    3-3-11

    18 Feb
  28. Evrydiki

    28

    Αν και λίγο καθηστερημένα θα απαντήσω, πως ψάχνω να βρω το κείμενο και μόλις το βρω θα προσπαθήσω να καταθέσω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα απο αυτό!
    5-3-11

    18 Feb
  29. Γιάννης

    29

    Αδελφέ Πάνο

    Συνδέοντας κάποιον με το κατ ‘εξοχή αντικείμενο του ή καλύτερα με το αγαπημένο του Χόμπι δεν είναι Απαξίωση αλλά Καταξίωση.

    Εκφράζω, εκδηλώνω, φανερώνω εξωτερικεύω σημαίνει ότι βγάζω κάτι από μέσα μου προς τα έξω ή καλύτερα αφού τα πάντα είναι κίνηση , με το αντικείμενό μου το δημιούργημα μου που εκφράζει τον εσωτερικό μου κόσμο δίνω την δυνατότητα στους άλλους να με πλησιάσουν και κατά κάποιο τρόπο να με γνωρίσουν. Τα χρώματα είναι ότι το καλύτερο, ότι το ωραιότερο της δημιουργίας. Μπορείτε να φανταστείτε μια δημιουργία ασπρόμαυρη???

    Για τους φίλους που ασχολήθηκαν με το τυχαίο και στη συνέχεια με αυτά που έγραψα προηγούμενα, προσθέτω τρεις λέξεις που κατά την γνώμη μου μπορεί να βοηθήσουν:

    Πεπρωμένο – Μοιραίο – Θεία Πρόνοια. Ακόμη

    Πεπρωμένο = Νόμος των Ανθρωπίνων δυνάμεων.
    Μοιραίο = Νόμος των Κοσμικών δυνάμεων και
    Θεία Πρόνοια = Νόμος των Θείων δυνάμεων

    Ή καλύτερα η Επάνοδος των Ανθρωπίνων, Κοσμικών και Θείων Δυνάμεων αντίστοιχα .

    Κάτι τελευταίο : Στο Χθες προστίθεται το Σήμερα και δημιουργεί το Αύριο ή κατά το Λαό, στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα.

    Περιμένω κρίσεις, σχόλια και περαιτέρω συζήτηση

    Μικρή μου Amelia, Μοιραίο είναι που έχεις ένα παππού τόσο σοφό , μοιραίο είναι όσο μεγαλώνεις να χάνεις την αθωότητα σου , για να την διατηρήσεις όσο το δυνατόν περισσότερο φρόντισε να κοιμάσαι γρηγορότερα και να μην παρακολουθείς τους πυραύλους και της εκτοξεύσεις της μαμάς σου.

    Γιάννης
    4-3-11

    18 Feb
  30. admin

    30

    Τί να πω Γιάννη γι’ αυτή την ωραία εισαγωγή σου, που με τιμά ιδιαίτερα. Ως προς το ΤΥΧΑΙΟ κλπ. η σκέψη μου έχει μείνει ακόμα στο συγκλονιστικό θεατρικό έργο που ανέφερε η Εvrydiki. Ο Γιώργος Πετρέλλης αναφέρθηκε επίσης σε αεροπλάνα λέγοντας για την προβολή ταινιών που γίνονταν στα Β747 της ΟΑ. Του θυμίζω ότι οι τρεις προβολείς ήταν μπλε, κόκκινος και πράσινος, όχι κίτρινος όπως έγραψε ο Γιώργος, κάτι που μου δημιουργούσε απορία γιατί τότε δεν γνώριζα τίποτε για το σύστημα RGB και την προσθετική μίξη των χρωματιστών ακτινοβολιών.
    Τώρα πως συνδέω το αεροπλάνο της PAN AM (αυτή ήταν η εταιρεία που έπεσε το αεροπλάνο της στην Σκωτία από δολιοφθορά, ήταν πραγματικό το γεγονός γύρω από το οποίο διαδραματίζεται το έργο) με της ΟΑ; Γιατί στην Ολυμπιακή συνέβη ένα άλλο τυχαίο γεγονός με ανεξήγητο (;;;) αίσιο τέλος.
    Ίσως κάποιοι θυμάστε το τζάμπο που πήγαινε για Νέα Υόρκη με 450 άτομα και κόντεψε να πέσει πάνω στα σπίτια της Καλλιθέας;
    Το αεροπλάνο πήρε μυστηριωδώς ύψος και κατάφερε να επιστρέψει και προσγειωθεί. Εκπαιδεύτρια σωστικών της εταιρείας, η οποία πολλά χρόνια μετά το γεγονός είχε πάει για εκπαίδευση στη βάση της Boeing, μας είπε πως στην Boeing επισήμως αυτό το αεροσκάφος θεωρείται ακόμα χαμένο γιατί δεν έχει λυθεί ακόμα ο γρίφος του πως σώθηκε. Κατά την εταιρεία ήταν αδύνατον να σωθεί. Τί συνέβη; Ποιος ξέρει; Η σωτηρία του ήταν Μοιραία; Τυχαία; Επενέβη η Θεία Χάρις; Γιατί;;
    Πάνος
    5-3-11

    18 Feb
  31. Yannis F.

    31

    Καλη μερα ΠΑΝΟ οπως ακριβως το ειπες ΚΑΡΜΑ ΚΙΣΜΕΤ ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ αλλα επιμενω ΟΧΙ τυχαιο επρεπε για καποιο λογο που δεν ξερουμε να σωθει ο κοσμος!!!!και του αεροπλανου και οι κατω στην γη!!!ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΙ ΒΟΥΛΑΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ Η ΤΗς ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ!!!
    6-3-11

    18 Feb
  32. Γιώργος Πετρέλλης

    32

    να και το μοιραίο λοιπόν! άλλη παράμετροσ κι αυτή!
    6-3-11

    18 Feb
  33. Yannis F.

    33

    ΣΟΡΥ εχεις δικιο Γιωργο και το μοιραιο ( ΜΟΙΡΕΣ) ΠΟΥ πιστευαν οι αρχαιοι ελληνες ειναι ιδιο με τα προηγουμενα που ανεφερα !!για το μονο που μπορω να πω ειναι εαν θυμαστε το 707 που γεμισε καπνους ΑΘΗΝΑ_ΓΙΟΧΑΝΕΣΜΠΟΥΡΓΚ ΕΙΜΟΥΝΑ ΜΕΣΑ κινδυνεψα δεν επεσε το αεροπλανο!!ο λογοσ που σωθηκα !!μπορει να φανει αστειο αλλα προχωρησα πνευματικα ψυχολογικα διορθωσα αρκετα στον χαρακτηρα μου!!!ΑΥΤΑ προς το παρων!!!
    6-3-11

    18 Feb
  34. Asterios Komsoulas

    34

    Τίποτα δεν είναι τυχαίο όλα γίνονται για κάποιο λόγο που στην πορεία του χρόνου καταλαβαίνουμε την σημασία του κάθε γεγονότος. Κάποια πράγματα έπρεπε να γίνουνε προφανώς για να διαφυλάξουμε μελλοντικά πολύ χειρότερα γεγονότα θα λέγε κάποιος αισιόδοξος άνθρωπος. Για όλους ο θεός έχει ένα σχέδιο και γελάει με τα ανθρώπινα σχέδια… είναι τύχη που τα ποιο όμορφα και άσχημα πράγματα πάντα έρχονται σχεδόν ξαφνικά? Δεν θα το έλεγα… ο άνθρωπος συμβάλλει στην πορεία της ζωής του κατά ένα μεγάλο ποσοστό αλλά δεν μπορεί να ξεφύγει και από κάποια τετελεσμένα γεγονότα.
    6-3-11

    18 Feb
  35. Yannis F.

    35

    Σιγουρα τιποτε δεν ειναι τυχαιο ΕΜΕΙΣ ειματε που η φτιαχνουμε η χαλαμε την ζωη μας εκεινο που δεν θυμομαστε(αλλα εχουμε διαλεξει)ειναι την γεννηση ,γονεις,δεσμουςκ.λ.π αλλα στην ζωη μας δεν επεμβαινει κανενας ΘΕΟς !!εχει αλλα να ασχοληθει δεν υπαρχουν τετελεσμενα γεγονοτα ολλα φτιαχνουν και ολλα χαλανε!!!εξαρτατε το ποσο εχουμε δουλεψει με τον ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ αυτο ειναι το μεγαλο μυστικο!!!!
    Επειδη ΑΣΤΕΡΗ εισαι μικρος αλλα διαθετεις και μυαλο και συναισθημα προσπαθησε να τα ψαχνεις για να μην κανεις τα ιδια σφαλματα που εκανε η γενια η δικη μου!!!μην μενεις κολλημενος σε αυτα που σου εμαθαν μεχρι τωρα!!!ψαχνε ρωτα !!!
    6-3-11

    18 Feb
  36. Asterios Komsoulas

    36

    Θεωρώ ότι κάποια πράγματα στην ζωή τείνουν στο όριο του αναπόφευκτου και δεν νομίζω όλοι να μην έχετε ζήσει ένα τέτοιου είδος γεγονός. Είναι δύσκολο ο άνθρωπος να υπερνικήσει τον εαυτό του μιας και δεν υπάρχει μεγαλύτερος αντίπαλος στην ζωή μας παρά ο ίδιος μας ο εαυτός. Μπορούμε να πετύχουμε αρκετά πράγματα στην ζωή μας και να πραγματοποιήσουμε ένα μέρος από τα όνειρα μας είναι απίθανο όμως να πραγματοποιηθούν όλα. Φυσικά παντού επεμβαίνει κάτι το οποίο δεν μπορούμε να εξηγήσουμε και το αποκαλούμε “Θεό”. Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που να αμφισβητεί την παρουσία άλλων δυνάμεων σε αυτόν τον κόσμο ή να μην του έχει τύχει στην ζωή του κάτι το οποίο δεν έχει καταφέρει να το εξηγήσει μόνο με την λογική. Δεν θεωρώ ότι είμαι κολλημένος Γιάννη είμαι ανοιχτός σε όλες τις απόψεις αρκεί να είναι τεκμηριωμένες με επιχειρήματα και παραδείγματα.
    6-3-11

    18 Feb
  37. Roula Hirpani

    37

    Diavazwntas to comment ths Evrydiki sugkinh8hka egw me th seira mou.Stis gunaikes tou Lokermpi h manna zhtaei apo ton gio ths na er8ei pio nwris gia na stolisoun mazi to dentro kai akolou8ei h ptwsh tou aeroplanou.Pisteuw(den to exw diavasei,alla sou uposxomai Evrydiki oti 8a to kanw)oti auth h manna den mporese pote na sugxwrhsei ton eauto ths,oi enoxes 8a thn kunhgousan mexrei na pe8anei.kati paromoio eniwsa kai egw otan zhthsa(apaithsa)apo ton mikro mou gio na er8ei grhgora,apo ekei pou vriskotan,gia na mhn xasei ena diagwnisma.Mataia me parakalouse na to grapsei allh mera,egw den akouga tipota…..Ston dromo etrexe gia na prolavei,pathse kati ladia kai exase ton elegxo ths mhxanhs.Otan me eidipoihsan apo to ekav exasa thn gh katw apo ta podia mou….Eutuxws thn glutwse me mia e3ar8rwsh wmoplaths(polu epwduno)kai arketes ekdores.
    Alh8eia mporei o an8rwpos na epemvei stous ”sumpantikous nomous”,eite auto ferei kala eite asxhma apotelesmata???
    Pantos o 8eos sigoura evale to ”xeraki”tou,sthn periptwsh tou giou mou!!!S’euxaristw Evrydiki!!!
    6-3-11

    18 Feb
  38. Γιάννης

    38

    Μικρή μου Amelia

    Έβαλα ερωτήματα για το τυχαίο και κατ ‘επέκταση το Πεπρωμένο και το Μοιραίο και απάντηση δεν επήρα – Τυχαίο –

    Δεν ρωτάς το παππού σου, να δούμε τι λέει ??

    Καλή σου νύκτα και όνειρα κατά το Πάνο χρωματικά

    Γιάννης
    6-3-11

    18 Feb
  39. Yannis F.

    39

    μετα_θανατιες τεκμηριωσεις δεν προκειται να σου δωσει κανεις!!αυτα δεν λειτουργουν με την λογικη!!!μονο ενας που εφυγε και ξαναγυρισε και αν θυμαται μπορει να σου πει!!απο κει και περα ολλα ειναι το τι πιστευει οκαθενας!!!κανεις δεν μπορει να σε πεισει!!εδω δεν ειναι μαθηματικα που ακομη και αυτα εχουν πολους τροπους για να λυθουν!!
    6-3-11

    18 Feb
  40. admin

    40

    Μακάρι Evrydiki να βρεις και να μας δώσεις κάποιο χαρακτηριστικό απόσπασμα του θεατρικού έργου “Οι γυναίκες του Λόκερμπι”. Η Roula Hirpani συγκινήθηκε από το comment σου και σου απάντησε. Φαντάζομαι να το είδες.
    Πάνος
    6-3-11

    18 Feb
  41. admin

    41

    Προσωπικά Yanni F. πιστεύω πως Μοίρες και Πεπρωμένο δεν είναι το ίδιο ακριβώς πράγμα. Μοιάζουν μεν αρκετά, αλλά πρόκειται για δυο διαφορετικά πράγματα.
    Ναί, κάτι τέτοια γεγονότα, σαν κι αυτό που περιγράφεις μας κάνουν να παίρνουμε στροφές στη ζωή μας. Τότε, όταν συμβαίνουν δεν το καταλαβαίνουμε.. όμως μετά από πολύ καιρό, όταν κάνουμε από μακριά φλας μπακ στη ζωή μας, ίσως τότε αντιλαμβανόμαστε κάποια πράγματα..
    Πάνος
    8-3-11

    Όσο δε για το “Άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου” που ανέφερες στο προηγούμενο comment σου, με το οποίο συμφωνώ, ίσως επειδή μας είναι Αγνωσται Βουλαί συμβαίνουν διάφορα που δεν μπορούμε να τα εξηγήσουμε και τα λέμε ΤΥΧΑΙΑ..

    18 Feb
  42. admin

    42

    Θαυμάζω Asterios Komsoulas πως παρά το νεαρό της ηλικίας σου (δεν θα το φανταζόμουν με τίποτε από τα γραφόμενά σου, αν δεν μου το ανέφερες) έχεις απόψεις και θέσεις αρκετά ώριμες. Χαίρομαι γι αυτό!
    Τίποτα δεν είναι τυχαίο όλα γίνονται για κάποιο λόγο που στην πορεία του χρόνου καταλαβαίνουμε την σημασία του κάθε γεγονότος, γράφεις. Συμφωνώ, μόνο που θέλω να προσθέσω τη λέξη ΙΣΩΣ και να αλλάξω το ΚΑΘΕ με ΚΑΠΟΙΑ. Ίσως, λοιπόν, στην πορεία του χρόνου να καταλάβουμε την σημασία κάποιων γεγονότων.
    Στη συνέχεια λες:ο άνθρωπος συμβάλλει στην πορεία της ζωής του κατά ένα μεγάλο ποσοστό (έτσι συμβάλλει στο Πεπρωμένο), αλλά δεν μπορεί να ξεφύγει και από κάποια τετελεσμένα (ΜΟΙΡΑΙΑ = καθορισμένα) γεγονότα. (Συμπλήρωσα εντός παρενθέσεων τις απόψεις μου).
    Πάνος
    8-3-11

    18 Feb
  43. 43

    Γιάννη γειά σου…
    Γράφεις στην Amelia, ότι είναι μοιραίο, όσο μεγαλώνει να χάνει την αθωότητα της. Δε συμφωνώ. Μοιραίο είναι η Amelia να μεγαλώσει, όμως το αν χάσει ή όχι την αθωότητα της, είναι δική της επιλογή, ανάλογα με το πόσο συνειδητή είναι, ή επηρεάζεται απο το περιβάλλον της με τα πρέπει και τα μή. Επίσης γράφεις πολύ σωστά,ότι το “χθές”προστίθεται στο “σήμερα”, όντως οι πράξεις του “χθές” καθορίζουν τις πράξεις του “σήμερα”. Όμως μπορούμε να διορθώσουμε πολλά στο “σήμερα”, ώστε να μη μας καταδιώκουν “αύριο”. Στο “σήμερα” πρέπει να συγκεντρώνεται η προσοχή μας και η δραστηριότητα μας, ώστε να μην επαναλαμβάνονται τα λάθη του παρελθόντος. Το “χθές” έφυγε, οι πράξεις έχουν καταγραφεί. Όμως το “σήμερα” είναι μία καινούρια μέρα και εξαρτάται από εμάς να γίνει ο απολογισμός και η επανόρθωση των λαθών. Αρκεί να μη μας καταλαμβάνει ο φόβος ή ο εφησυχασμός. Μπορούμε να ελέγχουμε τις πράξεις μας, ώστε το “αύριο” να καθορίζεται από το πεπρωμένο μας. ΖΩΗ = ΜΟΙΡΑΙΟ, ΠΡΑΞΕΙΣ = ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ

    Με αγάπη Ιωάννα
    8-3-11

    18 Feb
  44. admin

    44

    Πολή καλή Yanni F. η συμβουλή που δίνεις στον Αστέρη “Μη μένεις κολλημένος σε αυτά που σου έμαθαν, ψάχνε, ρώτα”! Με τί πόνους και με πόσα βάσανα πλήρωσε και πληρώνει η ανθρωπότητα αυτά τα κολλήματα…!!
    Ναι Yanni F. τίποτα δεν είναι τυχαίο, γιατί κατ’ εμέ πίσω από όλα κρύβεται κάποιο αίτιο, το οποίο συνήθως δεν γνωρίζουμε, οπότε τα αποτελέσματα τα χρεώνουμε στην ΤΥΧΗ.
    Από κει και πέρα, όπως γράφεις, εμείς είμαστε που φτιάχνουμε ή χαλάμε τη ζωή μας και έτσι δημιουργούμε ή ματαλλάσσουμε το Πεπρωμένο!
    Παραδόξως, χωρίς να μπορώ να το αποδείξω, πιστεύω κι εγώ ότι έχουμε επιλέξει γέννηση, γονείς, δεσμούς αλλά δεν το θυμόμαστε (ας όψεται ο νόμος της λήθης).
    Όσο για το Θείο, φυσικά και ΔΕΝ επεμβαίνει. Έχει θεσπίσει νόμους, μας έχει βάλει μαζί με όλη τη Δημιουργία μέσα στη νομοθεσία αυτή και μας άφησε ελεύθερους κάτω από τις επιδράσεις τους. Εάν και όταν χρειάζεται η παρέμβασή Του, η Θεία Πρόνοια, πάλι μέσω ειδικών τελείται!
    Πάνος
    8-3-11

    18 Feb
  45. admin

    45

    Με έφερε Roula Hirpani στην πραγματικότητα το comment που έστειλες στη Evrydiki με αφορμή το θεατρικό έργο “Οι γυναίκες του Λόκερμπι”. Την είχες την εμπειρία αυτή, ευτυχώς με αίσιο και κάπως ανώδυνο τέλος, και δεν σε ζηλεύω καθόλου. Αυτό το “Αν Δεν…” και οι τύψεις που μπορεί να ακολουθούν ένα τέτοιο περιστατικό είναι ανυπόφορα. Η μόνη ανακούφιση για κάποιους μπορεί να είναι η γνώση των νόμων του Πεπρωμένου, του Μοιραίου και της Θείας Πρόνοιας, γιατί περί Νόμων πρόκειται.
    Ο μόνος τρόπος που ο άνθρωπος μπορεί να επεμβαίνει στους συμπαντικούς νόμους (μέχρι ενός σημείου) είναι ο κατάλληλος χειρισμός τους που επιτυγχάνεται μετά από τη γνώση τους. (Και πάλι μέσα στα επιτρεπόμενα από την νομοτέλεια όρια).
    Δεν ξέρω αν τα λέω απλά κατανοητά ή όχι. Είμαι πρόθυμος για κάθε διευκρίνιση.
    Πάνος
    8-3-11

    18 Feb
  46. admin

    46

    Σωστά Asterios Komsoulas, το ανεξήγητο πάντα μας ακολουθεί γιατί αγνοούμε πολλά πράγματα, κάτι φυσικό, αφού ο άνθρωπος αναλογικά με τη ζωή του χώρου του βρίσκεται ακόμα σε νηπιακή (ίσως και προνηπιακή) ηλικία, οπότε μας διαφεύγουν πολλά! Είμαι από αυτούς που πιστεύουν στην ύπαρξη μιας Αρχικής Δύναμης και θεωρώ δικαίωμα καθενός να την ονομάζει όπως θέλει.. αρκεί να μην είναι κολλημένος στα χαρακτηριστικά που προσδίδει στη Δύναμη αυτή και που δυστυχώς του τα εμφυτεύουν άλλοι. Εν πάση περιπτώσει καθένας μας έχει το Θεό του (ή δεν τον έχει). Πρέπει να είμαστε “ανοιχτοί” αλλά και οι εκφραζόμενες απόψεις οφείλουν να είναι, όπως λες, τεκμηριωμένες με επιχειρήματα.
    Πάνος
    8-3-11

    18 Feb
  47. Γιάννης

    47

    Ιωάννα για

    Θα διαφωνήσω συμφωνώντας μαζί σου, ίσως δεν έγινα κατανοητός.
    Η αθωότητα έχει δύο όψεις, η μία είναι αυτή που αναφέρεις και συμφωνώ.
    Αυτή μπορεί να την έχουμε όλη μας και να την διατηρούμε ή μη.

    Εγώ όμως αναφέρουμε στη αθωότητα του παιδιού που κατ ‘επέκταση έχει η Amelia όσο παραμένει παιδί και μοιραία θα τη χάνει μεγαλώνοντας από τις εμπειρίες της ζωής, αν η Amelia παραμείνει παιδί θα είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα κάτι που δεν της εύχομαι γιατί θα είναι εύκολη βορά των συνανθρώπων μας.

    Μια πράξη είναι ένα τετελεσμένο γεγονός ότι έγινε δεν ξεγίνεται, δεν ξεγράφεται. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε σήμερα είναι κάνοντας καλές πράξεις να εξισορροπήσουμε τυχόν κακές πράξεις του παρελθόντος και έτσι να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για ένα καλύτερο μέλλον.

    Ότι γεννιέται Ζει και ότι Ζει πεθαίνει, άρα Γέννηση-Ζωή-Θάνατος, γεγονότα Μοιραία.

    Amelia ακούς ?

    Ότι ο παππούς και η γιαγιά, η μαμά και ο μπαμπάς σου συναντήθηκαν κάπου κάποτε είναι μοιραίο γεγονός, είναι κάτι που δεν συνετέλεσαν οι ίδιοι.
    Το ότι όμως παντρεύτηκαν είναι πεπρωμένο γιατί οι ίδιοι δημιούργησαν τις προϋποθέσεις ώστε να παντρευτούν.

    Εσύ Amelia είσαι θείο δώρο για τον παππού, τη γιαγιά και τους γονείς σου και γενικά τους γύρο σου. Μοιραίο το ότι γεννήθηκες με κάποιες δυνατότητες και πεπρωμένο ότι τις δυνατότητες αυτές τις αξιοποιείς μέσο του παππού και της μαμά σου.

    Άντε να βάλουμε και το Πάνο στο παιχνίδι. Μοιραίο ότι γεννήθηκε με την έντονη τάση προς τα χρώματα και στο κατάλληλο περιβάλλον και πεπρωμένο ότι με τις δικές του προσπάθειες κατόρθωσε να αξιοποιήσει την έμφυτη αυτή Τάση του.

    Πεπρωμένο ότι Εγώ με την θέληση μου μπήκα στο μπλοκ και Μοιραίο για σας που με ανέχεστε.

    Amelia ότι δεν κατάλαβες ρώτα τον παππού σου όταν δεν είναι ντίρλα και εμένα.

    Γιάννης.
    9-3-11

    18 Feb
  48. JOHNART

    48

    …το γράφω λίγο καθυστερημένα…γιατί το πάλευα μέσα μου, λόγω του πολύ μεγάλου πόνου και… της οργής που έχει,
    …δύο παιδιά της ομάδας ΔΙΑΣ χάθηκαν άδικα,
    … από λάθος εντολές των προϊσταμένων τους,
    … και τα πυρά των αδίστακτων κακοποιών,
    …που τους είχαν στήσει ενέδρα,
    …ενώ ένα τρίτο παιδί σώθηκε,
    …γιατί στην τρελλή πορεία της η σφαίρα, βρήκε στο κινητό του και σταμάτησε,
    … που το είχε στο μέρος της καρδιάς
    ερωτώ όλους εσάς που έχετε ασχοληθεί πολύ με το θέμα,
    …πεπρωμένο, μοιραίο, τύχη, θεία πρόνοια, απαντήστε μου
    johnart 09-03-2011

    18 Feb
  49. Roula Hirpani

    49

    Pano provlhmatisthka polu diavazontas ta grafomena sou!!!Mou les oti o monos tropos pou mporei na epemvei o an8rwpos stous sumpantikous nomous einai o katallhlos xeirismos tous.Posoi apo emas tous gnwrizoun,omws???Egw proswpika tous agnow!!!Lene oti polloi an8rwpoi mazi exoun megalh dunamh sto na epemvoun s’autous tous vomous,einai alh8eia???Kai telos ti einai o nomos ths lh8hs,pou ton aneferes apantwntas ston Yanni F???Mallon m’epiases adiavasth:-))
    10-3-11

    18 Feb
  50. admin

    50

    Για τα δυο παιδιά JOHNART της ομάδας ΔΙΑΣ τί να πώ; Το ερώτημά σου είναι σχετικό με τη συζήτηση που έχουμε αναπύξει τελευταίως και για την οποία περισσότερο έρεισμα απόψεων θα μας δώσει ο τρίτος νεαρός, ο “τυχερός”.
    Ο Yannis F. στο comment που έγραφε για την πτήση προς Γιοχάννεσμπουργκ κατέληγε αναρωτούμενος μήπως έπρεπε να γλυτώσει για κάποιο λόγο; κι ότι εν πάση περιπτώσει το γεγονός αυτό τον έκανε ν’ αλλάξει και να γίνει καλύτερος…
    Στο συγκεκριμένο ερώτημά σου στο τέλος, δεν μπορώ να απαντήσω τελεσίδικα. Μπορώ όμως να εκφράσω την προσωπική μου γνώμη. Δεν ήταν καθαρό πεπρωμένο και δεν γνωρίζω αν υπήρχε λόγος να επέμβη η Θεία Πρόνοια. Το βλέπω σαν Μοιραίο. Όμως το Μοιραίο, σαν ενδιάμεσος παράγοντας της τριάδας Πεπρωμένο – Μοιραίο – Θεία Πρόνοια (βάση του τριαδικού νόμου) ενέχει και πεπρωμένο και Θεία Πρόνοια, οπότε τα πράγματα ίσως ξεκαθαρίσουν πολύ μελλοντικά, ανάλογα με την εξέλιξη της προσωπικής ιστορίας του νεαρού.
    Πάνος
    10-3-11

    18 Feb
  51. Roula Hirpani

    51

    8elw na dwsw mia uposxesh :” STHN MU8OLOGIA 8A EIMAI PIO EPIMELHS”.Twra exw polu forto ergasias.Apo thn mia meletaw ta xromata,apo thn allh psaxnw klasika kommatia gia ton kurio Giwrgo(Petrellh)kai telos prospa8w na katanohsw ti einai Didine Matrix,Pagkosmia Suneidhtothta kai pws na milw me sunais8hmata…..S”EUXARISTW mesa ap’thn kardia mou Irene Key gia to uliko pou mou esteiles <3 <3 <3 Den sou apanthsa giati akoma meletw :-) ))
    10-3-11

    18 Feb
  52. admin

    52

    Με ποια γραφόμενά μου Roula Hirpani προβληματίστηκες τόσο πολύ; Με τους συμπαντικούς νόμους; Δεν τους αγνοείς! Κανείς δεν τους αγνοεί γιατί βρίσκονται παντού, γύρω μας, μέσα μας, στο σύμπαν, στα άτομα… νομίζουμε πως δεν τους ξέρουμε απλώς γιατί δεν εμάς έχει στρέψει κανείς την προσοχή μας επάνω τους για να τους δούμε, να τους προσέξουμε. Όταν όμως βρεθεί κάποιος και μας τους δείξει, τότε αρχίζουμε να τους βλέπουμε και τους δίνουμε την αρμόζουσα προσοχή. Αυτό κάνουν και τα χρώματα. Τους έχουν μέσα τους αλλά και τους εκδηλώνουν. Όποιος μάθει τα χρώματα κι’ αρχίσει να τα βλέπει διαφορετικά, αρχίζει να βλέπει και την συμπαντική νομοθεσία… Κάποιοι από τους νόμους αυτούς πέρα από το νόμο του Μοιραίου, του πεπρωμένου και της Θείας Πρόνοιας, για τους οποίους συζητάμε είναι οι βασικοί νόμοι της Δυάδος, της Τριαδικής εκδήλωσης, της Ανομοιότητας, των Αναλογιών και ένα σωρό άλλοι… Πώς όμως μπορεί κανείς να χειριστεί κάτι που δεν γνωρίζει; Μπορεί κανείς να γράψει μια λέξη εάν δεν γνωρίζει το αλφάβητο; Κάποιοι από τους νόμους αυτούς δεν δέχονται καμία επέμβαση, άλλοι δέχονται. Σε κάποιους η επέμβαση είναι ισχυρότερη όταν είναι ομαδική (όπως έχεις ήδη ακούσει). Πχ. μπορούμε να επέμβουμε στο νόμο του πεπρωμένου, δεν μπορούμε όμως να επέμβουμε στο νόμο του μοιραίου. Μπορούμε να έλξουμε τον νόμο της Θείας Πρόνοιας με επίκκληση, όπου όσο περισσότεροι είμαστε τόσο ισχυρότερη είναι η επίκλησή μας. Φαντάζομαι να γίνομαι κατανοητός. Γνωρίζω ότι κάποιοι από τους συμμετέχοντες στα comments μας ξέρουν για τη συμπαντική νομοτέλεια και ελπίζω να καταθέσουν κι αυτοί τις απόψεις τους.
    Πάνος
    11-3-11

    Υ.Γ. Δεν αναφέρθηκα στο νόμο της λήθης. Αυτός αφορά περισσότερο στις μετενσαρκώσεις. Πάντως γενικότερα, έτσι πιο λαϊκά, θα μπορούσα να τον πω “νόμο του ξεχάσματος”. Λήθη είναι ο “βαθύς ύπνος”. Με πρόθεμα το στερητικό α- σχηματίζεται η Αλήθεια.

    18 Feb
  53. JOHNART

    53

    …”όλη η γη χόρευε τον κοσμικό χορό της δημιουργίας”
    …λέει ο Ευριπίδης, θα το παραφράσω σε,
    …”όλη η γη ένοιωσε τον τρομερό σεισμό της Ιαπωνίας”,
    …κατά τον Πάνο, στο comment παραπάνω, “όποιος μάθει τα χρώματα κι’ αρχίσει να τα βλέπει διαφορετικά, αρχίζει να βλέπει και τη συμπαντική νομοθεσία”
    …όποιος παραβιάζει αυτή τη νομοθεσία, τιμωρείται;
    …πως αλλοιώς να ερμηνεύσω αυτό που έγινε σήμερα…όταν η απληστία του ανθρώπου, που δε σέβεται τη γη που τον ζεί, που τη βιάζει με χίλιους-δυό τρόπους…τότε η γη θυμώνει, εκδικείται και τιμωρεί οδυνηρά…με βιβλική καταστροφή,
    …και να σκεφθείτε ότι από αυτό τον πλανήτη είμαστε περαστικοί.
    johnart
    11-03-2011

    18 Feb
  54. admin

    54

    Η συμπαντική νομοθεσία JOHNART δεν παραβιάζεται. Απλώς αν κάπου ενοχλείται επεμβαίνει με άλλους νόμους της για να έλθουν τα πράγματα στα ίσα τους. Οπότε δεν υπάρχει τιμωρία, ούτε Θεός Τιμωρός.
    Πώς να σεβαστεί ο άνθρωπος τον πλανήτη που τον φιλοξενεί, την στιγμή που δεν σέβεται τον ίδιο τον εαυτό του (στο πρόσωπο του συνανθρώπου του).
    Για όσους πιστεύουν στη θεωρία της Γαίας, φυσικό επόμενο είναι η Γη να θέσει σε ενέργεια το αμυντικό ανοσοποιητικό της σύστημα εφόσον αισθάνεται ασθένεια. Η ασθενής κατάσταση που της προκαλεί ο άνθρωπος δεν είναι μόνο στο φυσικό της σώμα, το οποίο και φαίνεται (κλίμα, ασφαλτοστρώσεις, μόλυνση περιβάλλοντος κλπ.), το χειρότερο είναι στον ψυχισμό της που τον έχουμε φορτώσει με πολύ πόνο, αιώνες τώρα… Όλα αυτά είναι στο πλαίσιο της νομοθεσίας και δυστυχώς οι νόμοι όταν ενεργούν για την επιτέλεση του σκοπού τους δεν κάνουν διακρίσεις. Είναι τυφλοί!
    Πάνος
    13-3-11

    18 Feb
  55. AYΓΟΥΣΤΑ

    55

    Αν Πάνο αναφέρεσε και στις πρόφατες φυσικές καταστροφές, μήπως πρέπει να θεωρήσουμε ότι όλα αυτά με τους σεισμούς και τα τσουνάμι δεν είναι τίποτε άλλο από το αποτέλεσμα της εκπνοής της γής; Ας μην ξεχνάμε την Πανγαία. Με την εισπνοή της γης δημιουργήθηκαν οι ήπειροι κλπ. Τώρα που εκπνέει ξανασυγκεντρώνονται και ξανασυμπιέζονται οι πλάκες. Όσο για τον ψυχισμό της, μην ξεχνάς ότι και μετά από τεράστιες καταστροφές της επιφάνειάς της, ξαναζωντάνεψε πάμπολλες φορές. Εμείς την έχουμε ανάγκη και εξαρτώμεθα από αυτήν. Όχι αυτή από εμάς.
    17-3-11

    18 Feb
  56. admin

    56

    Όντως ΑΥΓΟΥΣΤΑ εμείς εξαρτώμαστε από την Παγγαία και όχι αυτή από εμάς. Δεν καταλαβαίνουμε την μικρότητά μας και ενεργούμε σαν μικρόβια επάνω της, όπου φυσικά μόλις προκαλέσουμε αθένεια, αυτή πριν καταλήξει σε φάρμακα (είμαστε πολύ μικροί για να την φτάσουμε ως εκεί) ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό της σύστημα. Το νερό είναι το στοιχείο που “καθαρίζει” (μυθολογικοί κατακλυσμοί, Ατλαντίδα κλπ.), όπως και η ψυχή (αντίστοιχο του νερού) αυτοκαθαίρεται όταν μολυνθεί.
    Σήμερα αμάρτησα (ξέφυγα από τον στόχο των πιστεύω μου) για λίγο -ίσως χρειάζεται κι αυτό στα ανθρωπάκια- και φώναξα μέσα μου, σκεφτόμενος τον πόνο των Ιαπώνων- “Δημιουργέ, οι νόμοι σου έπρεπε να είναι καλύτεροι. Δεν έπρεπε να λειτουργούν τυφλά. Έπρεπε να επιβάλλουν τον καθαρμό σ΄αυτούς που προκαλούν τα δεινά”. Μετά ανακάλεσα την βλασφημία μου και τώρα σκέφτομαι “μήπως δρούν κάπου αλλού κάποιοι άγνωστοι πιο σκληροί και όχι τόσο τυφλοί νόμοι που επιβάλλουν δικαιοσύνη”; Ποιος ξέρει!
    Πάνος
    19-3-11

    18 Feb
  57. 57

    JOHNART ….γειά σου
    Επίσης καθυστερημένα δίνω τη δική μου άποψη, για τη σωτηρία του τρίτου παιδιού,τη νύκτα της δολοφονίας των άλλων δύο. Θεία Πρόνοια δεν ήταν, γιατί η Θεία Πρόνοια έρχεται κατόπιν εκκλήσεως. Τύχη; Δε πιστεύω στο τυχαίο. Μοιραίο ίσως, αν το συνδέσω με τη διάρκεια της ζωής του, γιατί το μοιραίο είναι καθορισμένο. Το σίγουρο είναι το πεπρωμένο, είναι η δική του ενέργεια, (η συνήθεια του να τοποθετεί το κινητό του, στη τσέπη υποθέτω), η οποία και τον έσωσε. Το πεπρωμένο ήταν το αποτέλεσμα της συνήθειας αυτής. Το αποτέλεσμα συνέτεινε στη συνέχιση της ζωής του, συμβαδίζοντας με το “γραμμένο” του μοιραίου του…….
    21/03/11 Ιωάννα

    18 Feb
  58. N-ONE

    58

    Καλησπερα Πανο!!μετα απο μια σειρα τεχνολογικης ατυχιας ειμαι και παλι εδω συν του αιωνιου αντιπαλου μου της μνημης!που πριν λιγες μερες εγραψα στο site και ξεχασα να πατησω το μαγικο εκεινο σημειο που λεγετε submit.Ειχα γραψει λοιπον κατι σχετικο με την ψυχολογια των χρωματων και σαν απαρχη απο κατι που ειχε γραψει ο JOHNARTσχετικα με τους ηχους σε συνδιασμο με τα χρωματα.Αυτη η σκεψη που θα περιγραψω παρακατω ειναι η απαρχη μιας σειρας σκεψεων που με βασανιζει εδω και χρονια .Πιστευω λοιπον οτι ο συνδιασμος χρωματων και ηχων θα μπορουσε να μας εναρμονισει σε ολα τα επιπεδα αλλα τα χρωματα οπως και οι ηχοι εχουν μια ατακτη ταξη που μαλλον ο ανθρωπινος νους δεν μπορει να κατανοησει.Για παραδειγμα δεν μπορουμε να καταλαβουμε τι ηχο αναπαραγει το Σιελ χρωμα ουτε τι ηχος ειναι ο Σιελ.σε αυτο το σημειο νομιζω οτι τον μπουσουλα για την κατανοηση αυτης της ατακτης ταξης των ηχων και των χρωματων μας την δινουν οι ΑΡΙΘΜΟΙ.Επισης αλλη μια δονηση που θα μπορουσαμε να προσθεσουμε μεσα ολα αυτα ειναι τα ΑΡΩΜΑΤΑ.Με μια σειρα και εναν κωδικα οχι και τοσο μυστικο θα μπορουσαμε να αποκαλυψουμε την κρυμενη αρμονια που υπαρχει γυρω μας.Βλεποντας μια λεβαντα ισως να μας εντυπωσιαζει το υπεροχο μωβ της, να μας ευφραινει το αρωμα της δεν θα ηταν ισως πιο αρμονικο να γνωριζαμε τον ηχο που παραγει και τον αριθμο τον οποιο ανηκει;Μπορει η παραπανω σκεψεις μου να μοιαζουν λιγο πολυπλοκες αλλα περιμενω σκεψεις και προτασεις απο ολους σας για να κατανοησουμε αυτην την ατακτη ταξη που μας περιβαλει.Ελπιζω να μην κουρασα και ευχομαι σε ολους να ειναι καλα.
    Η ωρα περασε ξανα και αυριο δουλευω
    τα ματια μου γλαρωσανε την σκεψη μου μπερδευω
    μα να ξερεις θα το ηθελα πολυ να γραφω ως τα ξημερωματα
    αφου μου αρεσουνε πολυ τα χρωματα και τα αρωματα!!
    22-3-11

    18 Feb
  59. admin

    59

    Γειά σου Ν-ΟΝΕ. Κατ’ αρχάς, αφού αναφέρεις πως είσαι και πάλι εδώ, σημαίνει ότι δεν εμφανίζεσαι για πρώτη φορά στα comments μας. Πιθανόν να είχες χρησιμοποιήσει άλλο όνομα στο παρελθόν και το άλλαξες για κάποιους λόγους. Δικαίωμά σου! Υποθέτω βέβαια ότι ίσως θέλεις να κάνεις μια νέα αρχή στην παρέα μας, πιο τακτική και πιο δυναμική. Αν είναι έτσι “Καλή νέα αρχή” λοιπόν.
    Θίγεις ενδιαφέροντα θέματα, ιδιαίτερα ένα θέμα που με “καίει” κι εμένα από χρόνια, τον συνδυασμό χρωμάτων και ήχων. Δυστυχώς είναι κάτι πολύ δύσκολο να αποδοθεί. Χρειάζεται να βρεθεί κάποιος μουσικός με ανάλογη παιδεία με αυτήν του “xromata.com” για να μπορέσει να ταυτίσει θεωρητικά τους ήχους με τα χρώματα. Οι καταγραφές που έχω βρει με ταυτίσεις που έγιναν από συναισθητικά άτομα δεν είναι σαφείς ούτε ταιριάζουν απόλυτα μεταξύ τους, που σημαίνει πως; ή δεν εξετάστηκαν σωστά και με τον ίδιο τρόπο, ή ότι κάθε συναισθητικός έχει διαφορετική αντίληψη για την ταύτιση χρωμάτων και ήχων. Βέβαια οι αναφορές που βρήκα είναι αρκετά παλαιότερες και δεν γνωρίζω τί πορίσματα έχουν βγεί (και εάν έχουν βγεί) από τα σύγχρονα ερευνητικά κέντρα όπου συγκεντρώνουν τα συναισθητικά άτομα (αν δεν κάνω λάθος, υπάρχει ένα στο Τορόντο και ένα στην Μελβούρνη;).
    Όσο για τους αριθμούς που αναφέρεσαι, δεν θα σταθώ εδώ πέραν από την αναφορά της σύγχρονης “προχωρημένης” επιστήμης που λέει ότι μόνο με τα μαθηματικά μπορούμε να εννοήσουμε την αληθινή πραγματικότητα.
    Τα ΑΡΩΜΑΤΑ δεν γνωρίζω αν ταυτίζονται δονητικά με τα χρώματα. Είναι κι αυτά δονήσεις, αφού όλη η δημιουργία βασίζεται σε δονήσεις, αλλά δεν γνωρίζω αν οι δονήσεις τους είναι παρόμοιες με αυτές του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος ώστε να ταυτίζονται ή αντιστοιχούν με τις δονήσεις των χρωμάτων. Βέβαια η όσφρηση είναι κάτι με το οποίο η επίσημη επιστήμη τελευταίως άρχισε να ασχολείται, οπότε έρευνες και πορίσματα είναι ακόμα στα σπάργανα…
    Όπως βλέπεις Ν-ΟΝΕ έχουμε πολλά να πούμε, οπότε αν θέλεις επανέρχεσαι και συνεχίζουμε…
    Πάνος
    26-3-11

    18 Feb

Reply to “Χρώματα και ψυχολογία – Colors and psychology”