Συνεντευξη με τα χρώματα [ροβ΄]: Πορτοκαλί τσάκρας και Ολυμπιοι
Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.
Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.
Συνέντευξη με τα χρώματα
[ροβ΄]
To πορτοκαλί στα τσάκρας και στους Ολύμπιους
[ια΄]
-Ουφ, εδώ είμαι και πάλι το πορτοκαλί χρώμα και συνεχίζω, όπως σου είπα πριν σταματήσω να πάρω μια ανάσα, με το πορτοκαλί τσάκρα για να πάω στην συνέχεια στους Ολύμπιους, στις Μούσες, αλλά και στα μαγικά τετράγωνα.
Το δεύτερο από τα τσάκρας, το Svadhishthana, συμβολίζεται με έναν λευκό λωτό που στο κέντρο του έχει μια ημισέληνο, με 6 πορτοκαλοκόκκινα ή πορτοκαλιά πέταλα.
Είναι το τσάκρα του νερού και της χαράς και αντιστοιχεί στην αίσθηση της γεύσης.
Αυτό το τσάκρα βρίσκεται λίγο πιο πάνω από τα γεννητικά όργανα, στο ιερό οστούν και θεωρείται ότι αντιστοιχεί στους όρχεις ή στις ωοθήκες όπου παράγονται / εκχύονται οι διάφορες σεξουαλικές ορμόνες (τεστοστερόνες, οιστρογόνα) που εμπλέκονται στον αναπαραγωγικό κύκλο.
Το ενεργειακό κέντρο Σβαντχισθάνα θεωρείται ότι σχετίζεται επίσης γενικότερα με το ουροποιητικό σύστημα και τα επινεφρίδια.
Κυβερνά λοιπόν το αναπαραγωγικό σύστημα και την σεξουαλικότητά μας και επίσης είναι υπεύθυνο για την ουροδόχο κύστη, την σπλήνα και τα επινεφρίδια.
Ευθύνεται δε για τις κοινωνικές μας σχέσεις, την βία, τους εθισμούς, τις βασικές συναισθηματικές ανάγκες και την ευχαρίστηση.
Ενεργοποιεί το πάθος, την φλόγα της δημιουργίας και της υλοποίησης ιδεών και σχετίζεται με την εδραίωσή μας στην ζωή, την τεκνοποίηση και την οικογενειακή ευτυχία.
Όταν δεν λειτουργεί σωστά επιφέρει σεξουαλική ανικανότητα ή αντιθέτως υπερβολική εμμονή στο σεξ, φοβίες, ταμπού και προβληματικές σχέσεις.
Το Σβαντχισθάνα λοιπόν σωματικά διέπει την αναπαραγωγή, διανοητικά την δημιουργικότητα, συναισθηματικά διέπει την χαρά, ενώ πνευματικά τον ενθουσιασμό.
Το τσάκρα Σβαντχισθάνα περιγράφεται όπως είπαμε, σαν ένα άσπρος λωτός με έξι πορτοκαλοκκόκινα πέταλα.
Μέσα του βρίσκεται ένα άσπρο μισοφέγγαρο που συμβολίζει το νερό, περιοχή όπου προΐσταται η θεότητα Βαρούνα, ο θεός του νερού και του ουράνιου ωκεανού, καθώς και των νόμων του υποβρύχιου κόσμου.
Τα έξι πορτοκαλί πέταλα του τσάκρα αυτού αντιπροσωπεύουν την στοργή, την ασπλαχνία, το αίσθημα καταστροφής, την αυταπάτη, την περιφρόνηση και την καχυποψία.
Το τσάκρα Σβαντχισθάνα σχετίζεται με το ασυνείδητο και τα συναισθήματα, ενώ περιέχει ασυνείδητες επιθυμίες, ειδικά δε τις σεξουαλικές.
Είναι δε στενά συνδεδεμένο με το κόκκινο Μουλαντχάρα και λέγεται ότι δυσκολεύει πολύ το προσπέρασμά του για την πέρα από αυτό ανέλιξη της κουνταλίνι, που είναι η συνειδητή ενέργεια, προς το επόμενο κίτρινο τσάκρα Μανιπούρα, το τσάκρα της πέψης που παίζει σημαντικό στην μετατροπή της τροφής σε σωματική ενέργεια.
Οι ιδιότητες του πορτοκαλί χρώματος, του χρώματος της χαράς και της συναισθηματικότητας, ταιριάζουν αρκετά με αυτές του τσάκρα Σβαντχισθάνα.
Κράτησε Άνθρωπε αυτές τις ιδιότητες του πορτοκαλί τσάκρα Σβαντχισθάνα και θα δεις σε λίγο πόσο ταιριάζουν με τις πορτοκαλί μούσες Ερατώ και Ουρανία στις οποίες θα αναφερθούμε σε λίγο.
Πριν όμως ασχοληθούμε με τις Μούσες, καλό είναι να ρίξουμε μια ματιά στους Ολυμπίους θεούς και να δούμε ποιοι σχετίζονται με αυτό το χρώμα.
Όπως σου έχω πει επανειλημμένως στην ελληνική μυθολογία σπανίζουν οι χρωματικές αναφορές.
Όμως μια διεργασία ενός γνώστη των χρωμάτων, αλλά και της μυθολογίας, στηριζόμενη πάνω στον χρωματικό κύκλο του Ίττεν (έχουμε αναφερθεί σε αυτόν παλαιότερα, αλλά θα επανέλθουμε και πάλι αργότερα στον Ίττεν και τον χρωματικό κύκλο του) μας επιτρέπει να προσδώσουμε τα αντίστοιχα 12 (3 πρωτογενή, 3 παράγωγα και 6 τριτογενή) χρώματα στους Ολύμπιους θεούς, των οποίων οι ιδιότητες ταυτίζονται με τις ιδιότητες των ταυτόσημων χρωμάτων.
Στην αρχική διεργασία, όπου οι 6 βασικοί θεοί του Ολύμπου ταυτίζονται με τα 6 χρώματα της Ίριδας το πορτοκαλί αντιστοιχεί στην Δήμητρα.
Πώς άλλωστε να μην είναι το χρώμα της; Το πιο γήινο αφού η Δήμητρα είναι η ίδια η γη όπως λέει και το όνομα της ΔΗ ΜΑΤΕΡ (Γη Μητέρα).
H Δήμητρα είναι η αντανάκλαση της Γαίας (ύλης) στο γήινο επίπεδο.
Στην περεταίρω διεργασία και ταύτιση των 12 πλέον θεών με τα 12 χρώματα του χρωματικού κύκλου του Ίττεν, όπου τα 6 βασικά χρώματα συμπληρώνονται με τις 6 χροιές που σχηματίζονται μεταξύ τους έχουμε τρεις χροιές του πορτοκαλί χρώματος που κάθε χροιά αντιστοιχεί σε κάποιον από τους θεούς.
Έχομε δηλαδή έναν πορτοκαλοκίτρινο θεό, έναν πορτοκαλί και έναν πορτοκαλοκόκκινο (ή καλύτερα έναν κόκκινο που πορτοκαλίζει κάπως).
Εδώ η Δήμητρα (η τροφός μας Μάνα – Γη) μετακινείται και από το πορτοκαλί πάει στο πορτοκαλοκίτρινο, στο ξανθωπό χρώμα του σταριού και των δημητριακών.
Την πορτοκαλί θέση καταλαμβάνει ο Ήφαιστος και το πορτοκαλοκόκκινο είναι το χρώμα της Εστίας.
Και οι δυο αυτοί θεοί, ο Ήφαιστος και η Εστία, έχουν να κάνουν με την φωτιά.
Ο ένας σαν σιδηρουργός και η άλλη σαν θεά της εστίας, του τζακιού και ως γνωστόν το χρώμα της φωτιάς μπορεί μεν να το αναφέρουμε σαν κόκκινο αλλά στην πραγματικότητα είναι πορτοκαλί.
Λίγο αργότερα, με την έλευση της πατριαρχίας γίνεται μια μικρή ανακατάταξη στους Ολύμπιους και ο Διόνυσος εκτοπίζει από τον Όλυμπο την Εστία, παίρνοντας την θέση της και το χρώμα της.
Συνοπτικά λοιπόν έχουμε τρεις (που γίνονται τελικά 4) θεούς που σχετίζονται με το πορτοκαλί χρώμα.
Την πορτοκαλοκίτρινη Δήμητρα.
Τον καθαρά πορτοκαλί Ήφαιστο.
Την πορτοκαλοκόκκινη Εστία και τον Διόνυσο που σφετερίζεται την θέση της στον Όλυμπο.
Ως γνωστόν, όπως έχει αναφερθεί επανειλημμένως, συμπληρωματικό χρώμα του πορτοκαλί χρώματος είναι το μπλε.
Αυτό ξεκαθαρίζεται και από την μυθολογία μας με ένα κάπως ‘σκαμπρόζικο’ συμβάν που αφορά στην σχέση μεταξύ δυο θεών, του πορτοκαλί Ήφαιστου και της μπλε Αθηνάς.
Σημειωτέον πως οι δυο αυτοί θεοί έχουν και ένα -ας πούμε- κοινό σημείο.
Ο Ήφαιστος είναι απάτωρ, αφού τον γέννησε μόνη της η Ήρα μυρίζοντας ένα κρίνο και η Αθηνά αμήτωρ αφού γεννήθηκε από το κεφάλι του Δία.
Ο Ήφαιστος, θεός της φωτιάς και των τεχνών, και η Αθηνά, θεά της σοφίας, συνδέονται μυθολογικά κυρίως μέσα από την ανεκπλήρωτη ερωτική έλξη του πρώτου προς τη δεύτερη, η οποία διατήρησε την παρθενία της.
Ο σιδηρουργός του Ολύμπου ποθώντας την παρθένα Αθηνά επιχειρεί να την βιάσει.
Εκείνη τον αποτρέπει αλλά εκείνος μη μπορώντας να συγκρατηθεί εκσπερματίζει και το σπέρμα του πέφτει πάνω στο πόδι της θεάς.
Η θεά με βδελυγμία σκουπίζει με έριον (μαλλί) το σπέρμα από το πόδι της και το πετά στην γη (χθων) κι έτσι γεννιέται ο Εριχθόνιος, ένας από τους πρώτους βασιλείς της Αθήνας.
Ο μύθος αυτός μας αποδεικνύει την συμπληρωματική σχέση των δυο χρωμάτων, την συμπληρωματική σχέση των δυο θεοτήτων των τεχνών και της χειροτεχνίας.
Η μπλε Αθηνά Εργάνη με τον πορτοκαλί συμπληρωματικό της τεχνουργό Ήφαιστο.
Συμπληρωματικά χρώματα το μπλε με το πορτοκαλί, συμπληρωματική η Αθηνά Σοφία προς τον Ήφαιστο Τεχνολογία.
Βεβαίως! Αν το σκεφτούμε καλά θα δούμε ότι η τεχνολογία για την ανάπτυξη και εξέλιξή της έχει ανάγκη από την πνευματική λειτουργία, γι’ αυτό και ο Ήφαιστος κατά την μυθολογία επιθυμώντας να ζευγαρώσει με την Αθηνά, προσπάθησε να την βιάσει για να την κατακτήσει.
Μια και μιλάμε για τους θεούς του Ολύμπου ήθελα να αναφερθώ και στις Μούσες, αλλά θεωρώ πως οφείλω εδώ να κάνω ένα διάλλειμα, οπότε συνεχίζουμε μετά από αυτό.
admin is | Topic: μπλε, Μύθοι και χρώματα, Πράσινο, Συνέντευξη με τα χρώματα, τσάκρας | Tags: None
No Comments, Comment or Ping
Reply to “Συνεντευξη με τα χρώματα [ροβ΄]: Πορτοκαλί τσάκρας και Ολυμπιοι”