Συνεντευξη με τα χρωματα: Πορτοκαλι – συνεχεια παρουσιασης
Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.
Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.
Συνέντευξη με τα χρώματα
[ρξβ΄]
Πορτοκαλί -συνέχεια παρουσίασης
[β΄]
-Συνεχίζω, εγώ το πορτοκαλί χρώμα την αυτοπαρουσίαση μου, αφού σου είπα ήδη Άνθρωπε τα όσα έχει πει για μένα η Wikipedia, με όσα αναγράφονται για μένα στον ιστότοπο xromata.
Σίγουρα κάποια από όσα σου ειπώθηκαν ήδη να επαναληφθούν, αλλά πιστεύω πως δεν πειράζει, γιατί όπως λέει και το γνωστό γνωμικό «Επανάληψις μήτηρ πάσης παιδείας».
Είμαι μια φασματική ακτινοβολία που αντιστοιχεί στις 6500 Α (μονάδες Αγκστρομ), παρ’ ότι από πολλούς εκλαμβάνομαι απλώς σαν μίξη των δυο βασικών χρωμάτων κόκκινου και κίτρινου, από τα οποία συντίθεμαι και μεταξύ των οποίων βρίσκομαι στο φάσμα.
Είμαι χρώμα θερμό και έχω σαν συμπληρωματικό μου το μπλε με το οποίο αν αναμιχθώ παράγω μια σκοτεινή μαυριδερή απόχρωση, ένα μη – χρώμα.
Το ίδιο συμβαίνει αν αναμιχθώ με τα άλλα δυο παράγωγα χρώματα, ενώ προστιθέμενο στο κίτρινο, το κοκκινίζω κάπως.
Αν αναμιχθώ με κόκκινο το κάνω φωτεινότερο και το φέρνω πιο κοντά στις πορτοκαλιές αποχρώσεις.
Με την προσθήκη ελάχιστου μπλε ή πράσινου στο πορτοκαλί παραμένω κατηγορηματικά θερμό χρώμα, σε αντίθεση με τα “γονικά” μου χρώματα κόκκινο και κίτρινο τα οποία με μια παρόμοια προσθήκη αποκτούν ψυχρότερη χροιά.
Το πορτοκαλί είμαι χρώμα άφθονο στην φύση.
Εμφανίζομαι συχνά στα ηλιοβασιλέματα (σπανιότερα στην ανατολή του ήλιου), είμαι το χρώμα του πηλού, εμφανίζομαι σε μεταλλικές οξειδώσεις, σε αρκετούς πολύτιμους ή ημιπολύτιμους λίθους και σε πάρα πολλούς καρπούς όπως: μανταρίνια, πορτοκάλια, βερίκοκα, μάνγκος, κολοκύθες, γιαρμάδες, καρότα και ένα σωρό άλλα.
Οι καροτίνες είναι οι μόνες χρωστικές ουσίες που υπάρχουν και στο φυτικό βασίλειο αλλά και στο ζωικό, γι’ αυτό υπάρχουν πολλά ψάρια και πουλιά με πορτοκαλί χρώμα, αλλά και πολλά θηλαστικά με πορτοκαλί τρίχωμα.
Παρ’ όλη την αφθονία μου στην φύση εννοιολογικά, σαν έννοια χρωματικής ομάδας, άργησα πολύ να σχηματίζομαι σε όλες τις γλώσσες του κόσμου (εμφανίστηκα μετά την έκτη θέση και πέραν του εβδόμου χρωματικού όρου), κυρίως στις ευρωπαϊκές όπου δεν αναφερόμουν σαν χρώμα πριν την εισαγωγή του ομώνυμου φρούτου κατά τον 10ο – 11ο αιώνα, με το οποίο ταυτίστηκα, όπως ήδη σου έχω πει και στο οποίο οφείλω το όνομά μου.
Το φρούτο ονομάστηκε έτσι από το λατινικό portus cale που σημαίνει θερμό λιμάνι, (δηλαδή αυτό που εισαγόταν από τα λιμάνια των ζεστών χωρών).
Για το όνομά μου θα τα ξαναπούμε λίγο αργότερα.
Ο διαχωρισμός του χρώματος μου από το φρούτο άρχισε να εμφανίζεται από τον 17ο αιώνα και ύστερα, μετά την ανακάλυψη του φάσματος και της εντός αυτού πορτοκαλιάς ακτινοβολίας.
Όμως ακόμα και σήμερα πολλοί άνθρωποι δεν με εκλαμβάνουν σαν ατόφιο χρώμα, αλλά σαν μίξη του κόκκινου με το κίτρινο, τα οποία χρησιμοποιούν σε πολλές αναφορές αντί εμού (ιδίως το κόκκινο) έτσι έχουμε: κόκκινο πηλό, κόκκινα μαλλιά, χρυσόψαρα και άλλα, που όλα είναι στην πραγματικότητα πορτοκαλιά και όχι κόκκινα.
Κυρίως η φωτιά! Όλοι την αναφέρουνε σαν κόκκινη ενώ είναι πορτοκαλιά.
Το πορτοκαλί, αν και συχνότερα αναφέρομαι σαν κόκκινο, φυσικά ταξινομούμαι με το κίτρινο καθώς είμαστε τα μόνα χρώματα που το σκούρο μας (η εντονότερη χροιά μας) είναι το φωτεινότερο σημείο μας και όχι το σκοτεινότερο.
Έχω τις ιδιότητες του θερμού κόκκινου χρώματος, σε ηπιότερους τόνους, ενώ ψυχολογικά συμπεριφέρομαι σαν το κίτρινο, χαρούμενο, πλούσιο, επεκτατικό, εξωστρεφές.
Εκφράζω, αν και πιο συγκρατημένα, σχεδόν όλες τις θετικότητες του κίτρινου χρώματος και καθόλου τις αρνητικότητες του.
Ενεργεί σαν γρανάζι μεταξύ των δυο αυτών χρωμάτων, χωρίς όμως να έχω την δύναμή τους.
Σαν χρώμα υπέφερα ανέκαθεν από κρίση ταυτότητας και έχω σπαταλήσει την ιστορία μου παίζοντας δεύτερο βιολί στο κόκκινο, στο κίτρινο και ευκαιριακά στο χρυσό.
Η προσωνυμία μου είναι Ο ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΗΣ ΡΟΛΩΝ.
Είμαι το μόνο από τα 6 χρώματα (3 βασικά και 3 παράγωγα) που δεν αναφέρομαι στα οικόσημα ούτε στην αλχημεία.
Είμαι πολύ γήινο χρώμα, θυμίζω φθινόπωρο και η πήλινη χροιά μου εμπνέει την θαλπωρή και την άνεση της εστίας.
Όμως οι πιο μουντές αποχρώσεις μου μπορεί να είναι ενοχλητικές, άβουλες, φτηνές.
Η υψηλή ορατότητά μου με κάνει βασικό χρώμα σωστικής ασφάλειας.
Γι’ αυτό τον λόγο συνηθίζεται να βάφονται πορτοκαλί τα σωσίβια, οι ναυαγοσωστικές λέμβοι και τα ειδικά γιλέκα που φορούν πάνω από την στολή τους οι τροχονόμοι ώστε να ξεχωρίζουν από το γκριζάρισμα του περιβάλλοντος.
Επίσης λειτουργώ διεγερτικά σε μέρη όπου είναι επιθυμητή η παραγωγή ενέργειας.
Τόσο το κόκκινο, όσο και το κίτρινο από τα οποία παράγομαι είναι δυο διαφορετικές εκφράσεις της αγάπης.
Το πορτοκαλί, εκφράζοντας τις ιδιότητες των γονικών χρωμάτων σε χαμηλότερους τόνους, είμαι το χρώμα του συναισθήματος.
Είμαι το χρώμα της αισθητικής (αισθαντικής) κατάστασης του ανθρώπου, σε αντιπαράθεση με το άλλο παράγωγο χρώμα, το πράσινο, που εκφράζει την νοητική κατάσταση.
Σου είπα, νομίζω, αρκετά ήδη, οπότε σταματώ εδώ και θα συνεχίσω λίγο αργότερα…
admin is | Topic: Πορτοκαλί | Tags: None
No Comments, Comment or Ping
Reply to “Συνεντευξη με τα χρωματα: Πορτοκαλι – συνεχεια παρουσιασης”