xromata.com


Συνεντευξη με τα χρωματα [μβ’]: Ιρις, το ονομα της

⊆ October 20th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[μβ΄]

 

Ίρις, η σημασία του ονόματος της θεάς των χρωμάτων  

 

-Να ’μαι και πάλι η Ίρις, η θεά του Ουράνιου Τόξου, επομένως και των χρωμάτων. Πριν διακόψω την συνέντευξη για ένα μικρό διάλειμμα, σας είπα πως για να ‘γνωρίσεις’ καλά ένα μυθολογικό πρόσωπο, πρέπει να μάθεις τί σημαίνει το όνομά του, ποιοι ήταν οι γονείς του και τί σημαίνουν τα ονόματά τους.

Πριν ασχοληθώ με την ερμηνεία του ονόματός μου, θα αναφερθώ στους γονείς μου, στο γενεαλογικό μου δέντρο, την οικογένειά μου.

Μητέρα μου είναι η Ηλέκτρα, η Ωκεανίς Ηλέκτρα, η κόρη του Τιτάνα Ωκεανού και της Τηθύος, που κι’ αυτή είναι Τιτανίς. Από μητέρα λοιπόν είμαι ολοκάθαρα Τιτανίς κι’ εγώ. Φυσικά κι από πατέρα στην Τιτανοοικογένεια ανήκω, αφού πατέρας μου είναι ο Φόρκυς, ο γιός του Πόντου και της Τιταίας Γαίας.

Παπούδες λοιπόν ο Ωκεανός κι’ ο Πόντος, γιαγιά μου η Τηθύς, που το όνομά της σημαίνει προμήτωρ, ώσπερ ταυτίζεται με την θάλασσα, το υγρό στοιχείο, την μήτρα της ζωής… Μάνα μου λοιπόν η Ωκεανίς Ηλέκτρα… Κατάγομαι από μια νερο-οικογένεια. Υδάτινη θεότητα δηλαδή….

Σαν τέτοια, σαν υδατογενή θεότητα, με εκλάμβαναν οι αρχαίοι Έλληνες, πράγμα που βεβαιώνεται από την κατά καιρούς σύνδεση της λατρείας μου με τις λατρείες άλλων υδατικών θεοτήτων όπως ο Ποσειδών, η Αμφιτρίτη, η Ινώ – Λευκοθέα και οι Νηρηίδες.

Βέβαια εσείς Άνθρωπε σήμερα δεν το αντιλαμβάνεστε με την πρώτη αυτό, δηλαδή την υδάτινη καταγωγή μου, γιατί με βλέπετε σαν Ουράνιο Τόξο ψηλά στον ουρανό και με θεωρείτε ουράνιο φαινόμενο, ατμοσφαιρική θεότητα.

Σας μπερδεύουν επίσης οι αδερφές μου οι Άρπυιες που πλέον τις ταυτίζετε με τους θυελλώδεις ανέμους… όμως για να εμφανιστεί το Ουράνιο Τόξο στον ουρανό απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη σταγόνων βροχής, σταγόνων νερού. Το ίδιο και οι αδερφές μου οι θύελλες, συνοδεύονται από νεροποντές. Καταλαβαίνεις λοιπόν Άνθρωπε ότι όλα τα μέλη τις οικογένειάς μου σχετίζονται με τα ύδατα.

Είμαστε όπως σου είπα μια υδάτινη οικογένεια, από τους προγόνους μου, τους παππούδες μου, τον Ωκεανό και την Τηθύ, που ανέθρεψαν την Ήρα – Ψυχή, στην οποία –ψυχή- το στοιχείο που αντιστοιχεί είναι το νερό.

Όμως για την οικογένειά μου και την σπουδαιότητά της, θα μιλήσω λίγο αργότερα

Σου αναφέρω δε, προτού σταματήσω προς το παρόν με τα οικογενειακά μου, αν δεν το ξέρεις, ότι έχω και άλλα δυο αδέρφια, τον ποταμό Υδάσπη, που με συνδέει με την Ανατολή, την Ινδική, (έχει σημασία η σχέση μου με την ανατολή, ίσως τα πούμε αργότερα) και μια άλλη αδερφή, δίδυμη, την Άρκη.

Βέβαια, το να με θεωρείς ουράνια θεότητα, ενώ είμαι υδάτινη, δεν είναι λάθος, γιατί εγώ με τα χρώματά μου, μέσω του νερού, συνδέω τα πέραν του ουρανού με τα γήινα. Είμαι αυτή που παίρνει το φως που έρχεται στον ουρανό, το λυγίζω μέσα σε πρίσματα, σταγόνες, ηλεκτρόνια και το κάνω να εκδηλώνεται πολύχρωμο στην φύση.

Τώρα όμως θα σου εξηγήσω τι σημαίνει το όνομά μου, το οποίο είναι συγγενικό και ομόρριζο με αυτό του Σειρίου και των Σειρηνών, παραπέμποντας σε υδατικά και φωτεινά φαινόμενα

Αν ανατρέξουμε σε ετυμολογικά λεξικά, θα διαβάσουμε πως το αρχαίο θεωνύμιο Ίρις προέρχεται από το Fίρις, που και αυτό με τη σειρά του προέρχεται από το ινδοευρωπαϊκό wi–r που έχει την έννοια του «κάμπτω – λυγίζω». Το χρωματιστό Ουράνιο Τόξο σχηματίζεται όταν οι ακτίνες του φωτός κάμπτονται μέσα σε πρίσματα, διαθλώνται και αντανακλώνται.

Τέτοια πρίσματα είναι και οι σταγόνες της βροχής τις οποίες διαπερνά το φως του ήλιου καθώς ταξιδεύει σχεδόν παράλληλα προς το έδαφος.

Οι φωτεινές ακτίνες διαπερνούν το εσωτερικό της σταγόνας, κάμπτονται μέσα του ώσπου να προσκρούσουν στο απέναντι τοίχωμά της όπου αντανακλώνται και διαθλώνται ξανά καθώς αναφαίνονται. Το ουράνιο τόξο είναι το σύνολο του φάσματος που αντανακλάται από εκατομμύρια σταγόνες.

Βλέπεις λοιπόν Άνθρωπε, το όνομά μου δηλώνει την λειτουργία που γίνεται για να αναφανούν τα χρώματα μου, που φορέας τους είναι το φως, ή ορθότερα το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα, ένα μικρό τμήμα του οποίου εσύ μπορείς να δεις και το ονομάζεις ορατό φως.

Μια άλλη ετυμολογική συσχέτιση του ονόματός μου είναι αυτή της προέλευσής του από το ρήμα «είρω» που σημαίνει λέγω, ομιλώ, αναγγέλλω, ενεργώ ώστε να λεχθεί κάτι, δηλαδή ερωτώ για να φανερωθεί κάτι, ερωτώ να μάθω κάτι, εξετάζω.

Πρόδηλον λοιπόν πως τα χρώματά μου είναι αγγελιαφόροι, φέρνουν μηνύματα, αλλά και απαντητές ερωτήσεων, βοηθοί σε έρευνες….

Ερωτήσεις που ζητούν να κατακτήσουν απαντήσεις, έρωτες που ζητούν να κατακτήσουν τα ποθούμενά τους…. Τα φτερά του έρωτα… Λες Άνθρωπε γι’ αυτό να έχω κι εγώ φτερά όπως ο έρωτας; Χα! χα! Πάντως τα φτερά μου είναι χρυσά, όπως αναφέρονται στην ελληνική μυθολογία και με αυτά πετώ για να μεταφέρω τα θεϊκά μηνύματα.

Είμαι επίσημη θεϊκή αγγελιαφόρος και φέρω το κηρύκειο, σύμβολο των αγγελιαφόρων, σύμβολο που κάποια στιγμή, μαζί με τα χρυσά φτερά μου, παραδίδω στον Ερμή. Όμως αυτή είναι άλλη ιστορία που πιθανόν να μας απασχολήσει πολύ αργότερα.


Topic: Ίρις και τα χρώματά της, Μύθοι και χρώματα, Συνέντευξη με τα χρώματα | Tags: None

Οι 12 Ολυμπιοι (Β3)

⊆ October 15th by | ˜ No Comments »

 

Και οι εξι γέγοναν δώδεκα

(Β3)

 

 

Αφού προσδώσαμε στους 12 θεούς του Ολύμπου τα χρώματά τους περνάμε στην επόμενη φάση που είναι η ατένιση του «θεοποιημένου» χρωματικού κύκλου του Ίττεν και οι διάφορες παρατηρήσεις που προκύπτουν από αυτήν.

Παρατηρούμε προσεκτικά τον κύκλο του Ίττεν με τους 12 θεούς τοποθετημένους καθέναν στο χρώμα που του αντιστοιχεί και αναλογιζόμαστε:

Κατ’ αρχάς βλέπουμε πως κάθε ένας από τους 6 πρωταρχικούς θεούς καταλαμβάνει θέση τριτογενούς χρώματος:

 

 

Ζευς, μωβ – μπλε

Ήρα, μπλε – πράσινο

Ποσειδών, πράσινο – κίτρινο

Δήμητρα, κίτρινο – πορτοκαλί

Εστία (μετέπειτα Διόνυσος), πορτοκαλί – κόκκινο

Άδης (μετέπειτα Ερμής), κόκκινο – μωβ

Στην συνέχεια παρατηρούμε ότι 3 από τους συμπληρώνοντες την δωδεκάδα νεότερους θεούς κατέχουν θέση βασικού χρώματος:

Αθηνά, μπλε

Απόλλων, κίτρινο

Άρης, κόκκινο

 

 

ενώ οι άλλοι 3 εδρεύουν στα δευτερογενή συμπληρωματικά χρώματα:

Αφροδίτη, πράσινο

Ήφαιστος, πορτοκαλί

Άρτεμις, μωβ

Επί πλέον στην θέση κάθε συμπληρωματικού χρώματος βρίσκεται η θεά που κατά κάποιον τρόπο αποτελεί ζεύγος με αυτόν του αντίστοιχου βασικού.

Η πράσινη Αφροδίτη με τον συμπληρωματικό εραστή της, τον κόκκινο Άρη.

 

 

Η μπλε Αθηνά Εργάνη με τον πορτοκαλί συμπληρωματικό της τεχνουργό Ήφαιστο.

 

 

Η μωβ Άρτεμις συμπληρώνεται από τον κίτρινο δίδυμο αδελφό της Απόλλωνα.

 

 

Το ίδιο περίπου συμβαίνει και στα συμπληρωματικά μεταξύ τους τριτογενή χρώματα.

Ο μπλε – μωβ Δίας έχει απέναντί του την πορτοκαλοκίτρινη Δήμητρα. Τα ονόματα και τον δυο έχουν αρχικό «Δ» όπου τα δυο «Δ» συμπλεγμένα μεταξύ τους σε αντίθετη κατεύθυνση σχηματίζουν το πολύ δυνατό σύμβολο του εξάκτινου αστέρα.

 

 

Τα ονόματα των 3 θεών που ενέχουν θέση βασικού χρώματος αρχίζουν και τα 3 από «Α», ήτοι: Αθηνά, Απόλλων, Άρης

 

 

Οι τρεις θεές που εμπλέκονται μεταξύ τους σε διάφορους μύθους, υπαίτιες για τον Τρωικό πόλεμο, κατέχουν παράπλευρες χρωματικά θέσεις, δηλαδή βρίσκονται στην σειρά: η μπλε Αθηνά, η γαλαζοπράσινη Ήρα και η πράσινη Αφροδίτη.

Οι δυο σφετεριστές θεοί καταλαμβάνουν θέσεις με χρώματα όπου εμπλέκεται το κόκκινο χρώμα της ύλης.


Topic: Μύθοι και χρώματα, συμπληρωματικά χρώματα, Χρωματικός κύκλος | Tags: None

Οι 12 Ολυμπιοι (Β2)

⊆ October 10th by | ˜ No Comments »

 

Και οι εξι γέγοναν δώδεκα

(Β2)

 

 

Ανάμεσα σε κάθε δυο από τους θεούς της βασικής εξάδας του Ολύμπου εγκαθίσταται (χρωματικά) κάποιος από την νεότερη εξάδα που συμπληρώνει το δωδεκάθεο.

 

 

Τα χρωματικά δεδομένα που έχουμε ως προς τους 6 αυτούς θεούς είναι πως ο φωτεινός χρυσοκίτρινος Απόλλωνας, θεός του φωτός, ταυτίζεται με το φωτεινότερο των χρωμάτων, το κίτρινο, έχοντας συμπληρωματικό του το μωβ, χρώμα το οποίο μοιραία αντιστοιχεί στην συμπληρωματική δίδυμη αδελφή του την Άρτεμη.

Αλχημικά (και όχι μόνον) έχουμε σαν δεδομένα το πράσινο για την Αφροδίτη και το κόκκινο για τον Άρη, συμπληρωματικό της πράσινης Αφροδίτης με την οποία ήταν ερωτικό ζευγάρι και γέννησαν τον Έρωτα και την Αρμονία.

Ο Ήφαιστος, ο σιδηρουργός των Ολυμπίων σχετίζεται κατά κύριο λόγο με την φωτιά που, παρ’ ότι θεωρείται κόκκινη, το πραγματικό της χρώμα είναι το πορτοκαλί. Εξ άλλου ότι πυρώνεται κοκκινίζει και όσο περισσότερο θερμαίνεται ξανοίγει σε πορτοκαλί.

Όσο για την Αθηνά, θεά της Σοφίας, δεν υπάρχει καταλληλότερο χρώμα από το μπλε, το χρώμα του πνεύματος.

Συμπληρωματικά χρώματα το μπλε με το πορτοκαλί. Συμπληρωματική η Αθηνά Σοφία προς τον Ήφαιστο Τεχνολογία; Βεβαίως! Αν το σκεφτούμε καλά θα δούμε ότι η τεχνολογία για την ανάπτυξη και εξέλιξή της έχει ανάγκη από την πνευματική λειτουργία, γι’ αυτό και ο Ήφαιστος κατά την μυθολογία επιθυμώντας να ζευγαρώσει με την Αθηνά, προσπάθησε να την βιάσει για να την κατακτήσει.

 

 

Με τα δεδομένα αυτά τοποθετούμε τους νεότερους θεούς ως εξής:

Μεταξύ κυανοπράσινης Ήρας και κιτρινοπράσινου Ποσειδώνα, στην θέση του πράσινου χρώματος εγκαθίσταται η Αφροδίτη, η θεά του κάλους, έχοντας ακριβώς απέναντί της τον συμπληρωματικό κόκκινο εραστή της, τον Άρη.

 

 

Από την άλλη πλευρά της κυανοπράσινης Ήρας, μεταξύ αυτής και του μπλε – μωβ συζύγου της, του Διός, στο μπλε χρώμα (χρώμα του πνεύματος), τοποθετείται η θεά της σοφίας, η Αθηνά, έχοντας διαγωνίως απέναντί της, στο συμπληρωματικό της χρώμα, το πορτοκαλί, τον ποθώντα αυτήν Ήφαιστο, τον τεχνουργό θεό.

 

 

Τέλος, ανάμεσα στον κιτρινοπράσινο Ποσειδώνα και την πορτοκαλοκίτρινη Δήμητρα, στην θέση του κίτρινου χρώματος, έχουμε τον θεό του φωτός, τον Απόλλωνα και απέναντί του, στο συμπληρωματικό του κίτρινου, μωβ χρώμα, την δίδυμη αδελφή του, την Άρτεμη.

 

 

Μωβ η Άρτεμις; Η Άρτεμις που, όπως είπαμε προηγουμένως, αντιπροσωπεύει το ετερόφωτο ασημόλευκο σεληνιακό φως; Ναι, υπάρχει σχέση μεταξύ ασημόλευκου (φωτεινού, λαμπερού λευκού) και μωβ χρώματος. Ας αναλογισθούμε απλώς ότι το ορατό φάσμα δίνει λευκό φως, ενώ το συμπαντικό φως θεωρείται μωβ…. εδώ όμως ανοίγει άλλο κεφάλαιο που δεν είναι του παρόντος θέματος.

Επί του θέματος τώρα, στον χρωματικό κύκλο δεν υφίσταται λευκό χρώμα, οπότε η αντίστοιχη προς το ασημόλευκο χρώμα θεά Άρτεμις καταλαμβάνει ούτως ή άλλως την θέση του μοναδικού εναπομείναντος χρώματος που δεν είναι άλλο από το μωβ.

 

 

Μια άλλη σύνδεση μεταξύ αργυρού και μωβ χρώματος είναι η αλχημική, όπου το μέταλλο του μωβ Ερμή είναι ο ασημένιος υδράργυρος.

Μάλιστα, ο Ερμής! Εδώ ανοίγει άλλο ένα κεφάλαιο, αυτό των δυο σφετεριστών θεών, του Ερμή και του Διόνυσου, γιοί του Δία και αυτοί, οι νεότεροι θεοί του Ολύμπιου Δωδεκαθέου που παραγκώνισαν από τον Όλυμπο τους πρεσβύτερους των θεών, τον Άδη και την Εστία και κατέλαβαν τους θρόνους τους και τα χρώματά τους. Ο Ερμής τον πορφυρο – μωβ Άδη και ο θηλυπρεπής στην εμφάνιση Διόνυσος την πορτοκαλοκόκκινη Εστία.

 

 

Έτσι η επικράτηση της πατριαρχίας δηλώνεται με την εμφάνιση των δυο αυτών νεότερων θεοτήτων που επιφέρουν μια σχετική ανισορροπία στο Ολύμπιο Δωδεκάθεο, όπου από 6 θήλεις θεότητες και 6 άρρενες καταλήγουμε σε 5 θηλυκές και 7 αρσενικές, ήτοι:

 

 

Ήρα, Δήμητρα, Αφροδίτη, Αθηνά, Άρτεμις και

Ζευς, Ποσειδών, Άρης , Ήφαιστος, Απόλλων, Ερμής, Διόνυσος.


Topic: Μύθοι και χρώματα, συμπληρωματικά χρώματα, Χρωματικός κύκλος | Tags: None

Οι 12 Ολυμπιοι (Β1)

⊆ October 5th by | ˜ No Comments »

 

Και οι εξι γέγοναν δώδεκα

(Β1)

 

 

Οι 6 νέο – εισαγόμενοι στο Ολυμπιακό δωδεκάθεο θεοί είναι όλοι παιδιά του Δία, εκτός του Ηφαίστου, που ναι μεν τυπικά θεωρείται κι’ αυτός παιδί του Δία, όμως η μυθολογία μας παραδίδει ότι η μητέρα του Ήρα τον συνέλαβε χωρίς την μεσολάβηση του συζύγου της Διός, αλλά μυρίζοντας έναν κρίνο.

 

 

Έχουμε λοιπόν και λέμε:

Αφροδίτη, αμήτωρ ως Ουρανία, αλλά και κόρη του Δία και της Διώνης (θηλυκής προσωποποίησης του Διός) ως Πάνδημος.

Αθηνά, γεννηθείσα αμήτωρ εκ του Διός, αφού πριν την γέννησή της ο Ζευς είχε καταβροχθίσει και αφομοιώσει την μητέρα της Μήτιδα.

Ήφαιστος, απάτωρ γιός της Ήρας.

Άρης, γιός του Δία και της Ήρας

Απόλλων και Άρτεμις, τα δίδυμα αδέλφια, παιδιά του Δία και της Τιτανίδος Λητούς.

 

 

Ο Απόλλων κακώς ταυτίζεται από πολλούς με τον Ήλιο. Ο θεός Ήλιος ήταν διάφορος του Απόλλωνος.

Ο Απόλλων αντιπροσωπεύει το Φως, το χρυσοκίτρινο ηλιακό φως, αλλά ιδιαίτερα το φως του πνεύματος.

Η ίδια σύγχυση παρουσιάζεται με την δίδυμη αδελφή του, την Άρτεμη, που συχνά ταυτίζεται με την Σελήνη και την Εκάτη, την κατ’ εξοχήν θεότητα της Σελήνης. Η Άρτεμις αντιπροσωπεύει το ετερόφωτο ασημένιο σεληνιακό φως.

Ας πάρουμε τώρα τον δωδεκαμερή κύκλο του Ίττεν, με τα 6 βασικά και παράγωγα χρώματα και τις 6 τριτογενείς αποχρώσεις τους και ας τοποθετήσουμε σε κάθε χροιά την αντίστοιχη Ολύμπια θεότητα.

 

 

Για να τοποθετηθούν σωστά οι 12 θεοί στον χρωματικό κύκλο θα βασιστούμε σε κάποια δεδομένα.

Κατ’ αρχήν έχουμε δεδομένα τα χρώματα των 6 πρωταρχικών θεοτήτων. Είπαμε μεν νωρίτερα πως οι 6 αυτές πρωταρχικές θεότητες, θα μετακινηθούν χρωματικά ώστε κάθε θεότητα να λάβει την καταλληλότερη χροιά, που αναλογεί στις ιδιότητές της. Αλλά αυτό δεν σημαίνει κάποια σημαντική χρωματική αλλαγή. Απλώς μετακινούνται σε μια διπλανή θέση παίρνοντας την ορθότερη απόχρωση του χρώματός τους.

 

 

Έτσι ο μπλε Δίας μετακινούμενος προς την περιοχή του μωβ χρώματος γίνεται μπλε – μωβ (ίντιγκο).

Η Ήρα μετακινούμενη από το πράσινο προς το μπλε παίρνει πρασινο – μπλε χροιά, γίνεται δηλαδή γαλάζια (τυρκουάζ), ο κίτρινος Ποσειδώνας γίνεται κιτρινοπράσινος, η πορτοκαλιά Δήμητρα γίνεται ξανθότερη και αποβαίνει πορτοκαλοκίτρινη, η Εστία από κόκκινη πλησιάζει στο ανοιχτότερο κόκκινο της φωτιάς (που είναι το βασικό της στοιχείο) και γίνεται πορτοκαλοκόκκινη και τέλος ο μωβ μυστηριώδης Άδης μετακινούμενος προς το κόκκινο της ύλης γίνεται βιολέ – πορφυρός.

Παρατηρούμε πως κάθε πρωταρχικός θεός καταλαμβάνει μια θέση που αντιστοιχεί σε κάποιο τριτογενές χρώμα.


Topic: Μύθοι και χρώματα, Χρωματικός κύκλος | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [μα΄]: Ιρις, η θεα του Ουρανιου Τοξου

⊆ September 30th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[μα΄]

 

Ίρις, η θεά του Ουράνιου Τόξου

 

-Αφού θίξαμε θέματα σχετικά με την δυσλειτουργία χρωματικής αντίληψης, την διχρωματοψία και άλλα διάφορα περί αντίληψης των χρωμάτων από οφθαλμούς φυσιολογικούς και μη, καλό θα ήταν να συνεχίζαμε με την χρωματική αντίληψη των ζώων, η οποία ποικίλλει ανάλογα με τα είδη ζώων, όπου άλλα είναι διχρωματικά, άλλα τετραχρωματικά, όπως υπάρχουν επίσης και ζώα που βλέπουν ακόμα περισσότερες από τέσσερεις βασικές ακτινοβολίες, ενώ άλλα βλέπουν σαν χρώμα την υπεριώδη ακτινοβολία κλπ. κλπ. Όμως… όμως έχουμε αφήσει έναν ομιλητή, έναν από τους βασικούς ομιλητές, θα έλεγα, να περιμένει αρκετά ώστε να έρθει η σειρά του να πάρει το βήμα, οπότε παραχωρούμε τον λόγο στον επόμενο ομιλητή που είναι…

-Α! Οφθαλμέ… ο επόμενος ομιλητής και ο επόμενος ομιλητής… όλοι μιλάνε εδώ εκτός από εμάς τα χρώματα κι’ ας βρισκόμαστε σε μια «Συνέντευξη με τα Χρώματα». Μας δόθηκε ο λόγος στην αρχή της συνέντευξης και μετά ξεχαστήκαμε! Τί θα γίνει επιτέλους; Θα μας δοθεί ξανά ο λόγος;

-Αχ ευέξαπτό μου κόκκινο χρώμα, που ο θυμός είναι ένα από τα χαρακτηριστικά σου… όλοι για εμάς μιλάνε,,, όσα θέματα θίγονται σ’ αυτήν την συνέντευξη αφορούν σ’ εμάς τα χρώματα. Πρέπει να ακουγόμαστε μονάχα εμείς;

-Χμ.. σοφό μου μπλε χρώμα! Να μην ταράξουμε την ηρεμία και την ησυχία σου… άσε να μιλάνε άλλοι για εμάς κι’ εμείς ν’ ακούμε… μα δεν σ’ εκνευρίζει αυτή η κατάσταση;

-Αγαπητά μου κόκκινο και μπλε, γνωρίζετε καλά πως είστε δυο αντίθετοι χαρακτήρες οπότε συχνά θα έχετε αντίθετες απόψεις. Εγώ το κίτρινο συμφωνώ και με τα δυο σας στο θέμα της συνέντευξης. Ναι, πρέπει εμείς να έχουμε κατά κύριο λόγο την διεύθυνση της συνέντευξης και να μιλάμε, αλλά δεν είναι κακό να αναλαμβάνουν και άλλοι την διαδικασία.

Στην περίπτωση δε του επόμενου ομιλητή, δεν το συζητάμε καθόλου! Μας αντιπροσωπεύει όλα! Και εμάς τα τρία βασικά χρώματα και τα τρία παράγωγά μας, αφού πρόκειται για την Ίριδα, την θεά του Ουράνιου Τόξου όπου επάνω της βρισκόμαστε και οι έξι χρωματικές ακτινοβολίες.

Θεά μας, ο λόγος δικός σου!

-Ήλθε επιτέλους η ώρα μου να μιλήσω. Να σου συστηθώ αυτοπροσώπως Άνθρωπε.

Είμαι μια από τις παλιές Μεγάλες Θέαινες, όπως η Διώνη, η Αμφιτρίτη, η Θέτις, η Θέμις, η Ρέα και όσες άλλες συμπαρασταθήκαμε στην γέννηση του Απόλλωνα, δηλαδή συμβάλλαμε στην γέννα του φωτός, δηλαδή στην φανέρωση της αντιληπτής δημιουργίας.

Ναι, στην συνέχεια κατέληξα ‘φαινομενικά’ υπό τας διαταγάς της ψυχής Ήρας, αλλά κι εδώ ο ρόλος μου, όπως θα σου πω αργότερα, είναι σπουδαιότατος, απλά δεν φαίνεται γιατί χώνομαι και δρω μέσα από το υποσυνείδητο, εκμεταλλευομένη και χρησιμοποιώντας τις ιδιότητες των χρωμάτων μου.  

Τί ρωτάς Άνθρωπε; Πόσα είναι τα χρώματά μου; Δεν σε πιστεύω. Αυτό ξεκαθαρίστηκε από την αρχή της συνέντευξης. Ναι! Εάν δεν σου εντυπώθηκαν όσα ειπώθηκαν τότε, να ανατρέξεις στις απαρχές της συνέντευξης να θυμηθείς όσα μας είπαν για τον αριθμό τους τα ίδια τα χρώματα.

Πάντως, για να σε διευκολύνω, σου λέω ότι, σήμερα, με την τριχρωματική όραση που διαθέτεις και την έως τώρα ανάπτυξη της εννοιολογίας, τουλάχιστον των περισσοτέρων του είδους σου, μαθηματικά τα χρώματά μου είναι έξι.

Λέω ‘μαθηματικά’ γιατί κατά την ‘σύγχρονη επιστήμη’ πραγματικότητα είναι μόνο ότι αποδεικνύεται μαθηματικά επομένως αφού τα χρώματά μου είναι τα τρία βασικά + τρία τα παράγωγά τους (αφού κάθε ένα από τα σχηματιζόμενα τρία ζεύγη πρωτογενών βασικών χρωμάτων μας  παράγει από ένα δευτερογενές παράγωγο χρώμα) έχουμε συνολικά έξι χρώματα. Τα 6 χρώματα της Ίριδας, τα χρώματα του Ουράνιου Τόξου.

Βλέπεις Άνθρωπε, σ’ αυτό το σημείο της Δημιουργίας που είσαι τοποθετημένος, το 6 είναι πολύ σημαντικός αριθμός και σαν τέτοιος αποβαίνει σημαντικός κι’ επάνω μου, δηλαδή στα χρώματα.

Όμως αν είναι να σου μιλήσω για το 6 θα πλατειάσω, οπότε άσε, γι’ αυτό ίσως τα πούμε κάποια άλλη στιγμή, αργότερα.

Όπως είναι σημαντικός ο αριθμός 6, το ίδιο σημαντικός είναι και ο νόμος της δυαδικότητας ο οποίος είναι εμφανέστατος στην εξάδα των χρωμάτων μου, αφού ουσιαστικά η χρωματική μου εξάδα είναι διπλή, δηλαδή είναι δυο εξάδες:

Αυτή που παράγω όταν το ορατό φως διαθλαστεί από κάποιο πρίσμα, οι 6 ακτινοβολίες μου, κι’ αυτή που αντανακλάται όταν οι ακτινοβολίες μου προσκρούσουν στις χρωστικές της ύλης, τα 6 πρωτογενή και δευτερογενή χρώματα.

Η διαφορά τους; Τα έχουμε ξαναπεί. Τα βασικά χρώματα των ακτινοβολιών μου είναι το μπλε, το κόκκινο και το πράσινο, τα εξ αντανακλάσεως βασικά χρώματα (των χρωστικών ουσιών) είναι το μπλε, το κόκκινο και το κίτρινο.

Επειδή μάλλον προχώρησα χωρίς να σου αυτοπαρουσιασθώ, που αυτός είναι ο ουσιαστικός λόγος που μου παραχωρήθηκε το βήμα της συνέντευξης, στο σημείο αυτό θα αρχίσω να αναφέρομαι στο Ποια Είμαι! Ποια είναι η Θεά Ίρις;

Αυτοί που ασχολούνται σοβαρά με την μυθολογία (όπου είμαι εντεταγμένη) λένε πως για να ‘γνωρίσεις’ καλά ένα μυθολογικό πρόσωπο, πρέπει να μάθεις τί σημαίνει το όνομά του, ποιοι ήταν οι γονείς του και τί σημαίνουν τα ονόματά τους.

Οπότε επανέρχομαι εντός ολίγου, επί αυτού του θέματος.


Topic: Ίρις και τα χρώματά της, Μύθοι και χρώματα, Συνέντευξη με τα χρώματα | Tags: None

Ανθοκυανινες: η μωβ αμυνα

⊆ September 25th by | ˜ No Comments »

 

Η δύναμη των ανθοκυανινών

η μωβ άμυνα

(α)

 

 

 

Οι ανθοκυανίνες και οι πρόδρομοί τους οι προανθοκυανιδίνες ανήκουν στην οικογένεια των φλαβονοειδών.

Είναι οι μπλε κόκκινες και μωβ βιο – χρωστικές ουσίες που υπάρχουν σε κόκκινα σταφύλια, μύρτιλα, βατόμουρα, δαμάσκηνα, μωβ λαχανικά, μελιτζάνες, καθώς και στα κεράσια.

 

 

Οι φυτικές αυτές χρωστικές ουσίες είναι αντιοξειδωτικές και πολύ ωφέλιμες για τον οργανισμό μας και την υγεία μας.

Πώς μας ωφελούν οι ανθοκυανίνες:

 

 

-Μειώνουν τον κίνδυνο εκφύλισης της ωχράς κηλίδας, προστατεύοντας το μάτι από βλάβες προκαλούμενες από τις ελεύθερες ρίζες (συνεργάζονται καλά για τον σκοπό αυτόν με την λουτεΐνη και την ζεαξανθίνη).

 

 

-Συνεργάζονται μαζί με την αντιοξειδωτική γλουταθειόνη για να αποκαθιστούν τα επίπεδα οξειδωμένης βιταμίνης C μέσα στα κύτταρα μας, αυξάνοντας έτσι την αποτελεσματικότητα της βιταμίνης.

 

 

-Αποτρέπουν με την ισχυρή αντιοξειδωτική δράση τους τις καταστροφές που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες.

Οι βλάβες από τις ελεύθερες ρίζες έχουν συνδεθεί με τη διαδικασία γήρανσης και σχεδόν με όλες τις χρόνιες εκφυλιστικές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών παθήσεων, της αρθρίτιδας και του καρκίνου. Η αντιοξειδωτική δράση των ανθοκυανιδινών είναι 50 φορές μεγαλύτερη από αυτή της βιταμίνης Ε και 20 φορές πιο ισχυρή από αυτήν της βιταμίνης C.

 

 

-Οι ανθοκυανιδίνες διαπερνούν τον εγκεφάλοαιματικό φραγμό και προστατεύουν τον εγκέφαλο και τα νωτιαία νεύρα από τη βλάβη των ελεύθερων ριζών

 

 

-Βοηθούν στην αποτροπή καταστροφής του κολλαγόνου (το κολλαγόνο είναι μια σημαντική πρωτεΐνη για το υγιές δέρμα και τον συνδετικό ιστό) και σταθεροποιούν τις δομές του.

 

 

-Χρησιμοποιούνται ευρέως για τη θεραπεία αρθριτικών καταστάσεων, λόγω της ικανότητάς τους να εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες και να διακόπτουν τη διάσπαση του λιπαντικού υγρού μέσα στις φλεγμονώδεις αρθρώσεις.

 

 

-Βελτιώνουν το κυκλοφορικό και μειώνουν την διαρροή και ευθραυστότητα των μικρών αιμοφόρων αγγείων.

 

 

-Προστατεύουν από καρδιακές παθήσεις και εγκεφαλικά επεισόδια εμποδίζοντας την παραγωγή προσταγλανδινών που προάγουν το θρόμβο, αποτρέποντας τη βλάβη της χοληστερόλης και την επίστρωσή της στις αρτηρίες.

Έχει βρεθεί ότι μειώνουν το αθήρωμα ή την πλάκα στο εσωτερικό των τοιχωμάτων των αιμοφόρων αγγείων, αυξάνουν τη δύναμη του καρδιακού μυός ενώ μειώνουν τον κίνδυνο αρρυθμιών και αρτηριακής πίεσης.

 

 

-Τονώνουν και ενισχύουν τα τοιχώματα των αιμορροειδών φλεβών, μειώνοντας τον πόνο και το πρήξιμο και καθιστούν λιγότερο πιθανή την εκδήλωση αιμορροΐδων.

Οι ανθοκυανιδίνες με τη μορφή εκχυλισμάτων σπόρων σταφυλιών χρησιμοποιούνται ευρέως στη θεραπεία των κιρσών και άλλων φλεβικών διαταραχών.

 

 

-Βοηθούν τον οργανισμό να διαθέτει πιθανές αντικαρκινογόνες ουσίες και εμποδίζουν το σχηματισμό χημικών που προκαλούν καρκίνο, όπως οι νιτροζαμίνες.

Μελέτες έχουν δείξει ότι το εκχύλισμα σπόρων σταφυλιών όχι μόνο ενισχύει την ανάπτυξη φυσιολογικών κυττάρων αλλά επίσης παρεμποδίζει την ανώμαλη ανάπτυξη των κυττάρων.

 


Topic: Διατροφή και χρώμα, ίαση, μωβ, Φύση και χρώματα, χρωστικές | Tags: None

Οι 7 αντιθεσεις του Ίττεν [6η]: ποιοτικη αντιθεση

⊆ September 20th by | ˜ No Comments »

 

Οι 7 χρωματικές αντιθέσεις του Ίττεν αναλυτικότερα

Η ποιοτική αντίθεση (6)

 

Σε προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε συνοπτικά στις 7 χρωματικές αντιθέσεις του Ίττεν.

http://xromata.com/?p=9616

Σε μια σειρά 7 άρθρων βλέπουμε αναλυτικότερα κάθε μια από αυτές τις αντιθέσεις, όπως τις περιγράφει ο ίδιος ο Ίττεν, στο βιβλίο του «Η τέχνη του χρώματος».

http://xromata.com/?p=9673

http://xromata.com/?p=9737

http://xromata.com/?p=9891

http://xromata.com/?p=10081

http://xromata.com/?p=10221

 

 

 

Η ποιοτική αντίθεση

 

Με τον όρο ποιότητα του χρώματος, εννοούμε τον βαθμό καθαρότητας ή κορεσμού των χρωμάτων. Ως ποιοτική αντίθεση περιγράφουμε την αντιπαράθεση των κορεσμένων φωτεινών χρωμάτων με τα σβησμένα, θαμπά χρώματα.

 

 

Τα χρώματα του πρίσματος που γεννιούνται μέσω της διάθλασης του λευκού φωτός είναι τα χρώματα με τον μεγαλύτερο κορεσμό ή με την μεγαλύτερη φωτεινότητα.

Μεταξύ των χρωστικών υλών υπάρχουν επίσης χρωματικοί τόνοι μέγιστου κορεσμού. Μόλις τα καθαρά χρώματα ανοίξουν ή σκουρήνουν χάνουν από φωτεινότητα.

 

 

Τα χρώματα μπορούν να θαμπώσουν ή αμαυρωθούν με 4 διαφορετικούς τρόπους, αντιδρώντας πολύ διαφορετικά στο αίτιο διαταραχής.

 

1} Ένα καθαρό χρώμα μπορεί να σπάσει με άσπρο.

 

 

Ο χρωματικός τόνος γίνεται με αυτόν τον τρόπο λίγο ψυχρότερος.

Το κόκκινο καρμίνιο αναμεμειγμένο με άσπρο αποκτά μια μπλεδίζουσα αιχμή και ο χαρακτήρας του αλλάζει έντονα.

Το κίτρινο με άσπρο γίνεται λίγο ψυχρότερο, το μπλε αναμεμειγμένο με άσπρο παραμένει απαράλλαχτο στον θεμελιώδη χαρακτήρα του.

Το βιολέ είναι πολύ ευαίσθητο στο λευκό. Το σκοτεινόχρωμο κορεσμένο βιολέ έχει μέσα του κάτι το απειλητικό, αντίθετα το ανοιγμένο με άσπρο βιολέ, το λιλά, είναι γλυκό και εσωτερικά χαρούμενο.

 

2} Ένα χρώμα μπορεί να σπάσει με μαύρο.

 

 

Το κίτρινο με μαύρο χάνει τον ανοιχτό και ακτινοβόλο εκφραστικό χαρακτήρα του και γίνεται αρρωστιάρικο, ύπουλα φαρμακερό.

Η έμφυτη σκοτεινότητα του βιολέ ενισχύεται με το μαύρο, πέφτει σαν να λέμε, στο χωρίς φως χάος.

Το κόκκινο καρμίνιο μέσω ανάμειξης με το μαύρο, παίρνει μια τονικότητα προς το βιολέ.

Αν αμαυρώσουμε ρο κόκκινο της κιννάβαρης με μαύρο, λαμβάνουμε ένα είδος καφεκόκκινου χρώματος.

Το μπλε παραλύει με το μαύρο. Δέχεται μόνο ελάχιστες βαθμίδες θαμπώματος μέχρι το μαύρο και η φωτεινότητά του σβήνει γρήγορα.

Το πράσινο έχει περισσότερες δυνατότητες μετατονισμών από το βιολέ και το μπλε. Έχει πολλές δυνατότητες αλλαγών.

Γενικά το μαύρο αφαιρεί την φωτεινότητα. Τα αποξενώνει από το φως και τα σκοτώνει λίγο έως πολύ γρήγορα.

 

3} Το κορεσμένο χρώμα μπορεί να σπάσει μέσω ανάμειξης με άσπρο και με μαύρο, συνεπώς μέσω γκρίζου.

 

 

Μόλις ανακατέψουμε με γκρίζο ένα κορεσμένο χρώμα, λαμβάνουμε χρωματικούς τόνους εξίσου ανοιχτούς, ανοιχτότερους ή σκουρότερους, πάντως χρωματικούς τόνους πολύ πιο θαμπούς από τα αντίστοιχα καθαρά χρώματα.

Τα χρώματα ουδετεροποιούνται ή γίνονται αδιαφανή με την ανάμειξή τους με γκρίζο.

Ο Ντελακρουά απέφευγε κατά το δυνατόν το γκρίζο στους πίνακές του γιατί οι γκρίζοι μέσω ανάμειξης τόνοι υποκύπτουν εύκολα στ’ αποτελέσματα της ταυτόχρονης αντίθεσης.

 

4} Το θάμπωμα των καθαρών χρωμάτων μπορεί να γίνει μέσω ανάμειξης αντίστοιχων συμπληρωματικών χρωμάτων.

 

 

Αν προσθέσουμε κίτρινο στο βιολέ, λαμβάνουμε τονικές αξίες που βρίσκονται μεταξύ του ανοιχτόχρωμου κίτρινου και του σκουρόχρωμου βιολέ.

Το πράσινο και το κόκκινο δεν διαφέρουν πολύ ως προς τις τονικές αξίες, αλλά με την ανάμειξη μεταξύ τους πέφτουν στο γκριζόμαυρο.

Οι διάφοροι τόνοι δυο συμπληρωματικών  χρωμάτων  δίνουν, ανοιγμένοι με άσπρο, σπάνιους ανάμεικτους χρωματικούς τόνους.

Αν σε μια ανάμειξη χρωμάτων βρίσκονται και τα τρία βασικά χρώματα, ο τόνος που προκύπτει από την ανάμειξη παίρνει ένα σπασμένο, θαμπό χαρακτήρα. Σύμφωνα με τις ποσοτικές αναλογίες των χρωμάτων, έχει ένα αποτέλεσμα κιτρινωπό, κοκκινωπό, μπλεδίζοντος γκρίζου ή μαύρου.

 

 

Με τα τρία πρωταρχικά χρώματα μπορούμε να πραγματοποιήσουμε όλες τις βαθμίδες θαμπώματος. Το ίδιο συμβαίνει επίσης και με τα τρία δευτερεύοντα χρώματα και με τον συνδυασμό οιωνδήποτε χρωμάτων, με την προϋπόθεση πάντα ότι το σύνολο της ανάμειξης περιέχει κίτρινο, κόκκινο και μπλε.

Το αποτέλεσμα της αντίθεσης «φωτεινό – θαμπό» είναι σχετικό. Ένα χρώμα μπορεί να φαίνεται φωτεινό δίπλα σε ένα θαμπό τόνο και να πάρει θαμπό χαρακτήρα δίπλα σε ένα τόνο φωτεινού χρώματος.


Topic: Uncategorized, Συνδυασμοί χρωμάτων, χρήση χρωμάτων | Tags: None

Χρωματισμος των ζωων [Β]

⊆ September 15th by | ˜ No Comments »

 

 Ο χρωματισμός των ζώων

[B]

 

 

 

Ξεκινήσαμε μια σειρά άρθρων για τον χρωματισμό των ζώων γενικότερα.

Ο χρωματισμός των ζώων υπήρξε θέμα ενδιαφέροντος και έρευνας για τη βιολογία εδώ και αιώνες.

Από την αρχαιότητα η παρατήρηση του χρωματισμού των ζώων κίνησε την περιέργεια του ανθρώπου

Στην κλασική εποχή του αρχαιοελληνισμού, ο Αριστοτέλης κατέγραψε ότι το χταπόδι ήταν σε θέση να αλλάζει τον χρωματισμό του ώστε να ταιριάζει με το υπόβαθρό του περιβάλλοντός του όταν ήταν φοβισμένο, θέλοντας να κρυφτεί έτσι ώστε να μην είναι ευδιάκριτο.

 

 

Ο Robert Hooke στο βιβλίο του «Μικρογραφία» του 1665, περιγράφει τα "φανταστικά" (δομικά, όχι χρωστικά) χρώματα των φτερών του παγωνιού:

«Τα μέρη των φτερών αυτού του περίφημου πουλιού αποβαίνουν, μέσω του μικροσκοπίου, αρκετά φλύαρα για το πώς φαίνονται ολόκληρα τα φτερά στο γυμνό μάτι. Είναι προφανές ότι κάθε τμήμα των φτερών της ουράς του παγωνιού αποτελείται από πλήθη πλευρικών διακλαδώσεων, έτσι κάθε ένα από αυτά τα νήματα που διακρίνονται στο μικροσκόπιο φαίνεται σαν ένα μεγάλο μακρύ σώμα που αποτελείται από ένα πλήθος λαμπερών αντανακλαστικών μερών.

 

 

Oι ανώτερες πλευρές τους μοιάζουν να αποτελούνται από ένα πλήθος λεπτών επιμεταλλωμένων σωμάτων, τα οποία είναι υπερβολικά λεπτά και βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους και ως εκ τούτου, όπως το φίλντισι των οστράκων δεν αντικατοπτρίζουν μόνο μια ακτινοβολία, αλλά διασκορπίζουν το φως με έναν περίεργο τρόπο και από διάφορες θέσεις, αντανακλώντας τώρα ένα χρώμα, και έπειτα ένα άλλο.

Αυτά τα χρώματα είναι μόνο φανταστικά, δηλαδή προκύπτουν από τις διαθλάσεις του φωτός (όχι από χρωστικές ουσίες).

 

 

Βρήκα ότι το νερό όταν βρέχει αυτά τα χρωματιστά μέρη, αλλάζει τα χρώματα τους, τα οποία φαίνεται να επηρεάζονται από την αλλαγή της διαδικασίας της αντανάκλασης σε αυτήν της διάθλασης.»

 

 

 

Σύμφωνα με τη θεωρία του Charles Darwin το 1859 για τη φυσική επιλογή, χαρακτηριστικά όπως ο χρωματισμός εξελίχθηκαν παρέχοντας στα μεμονωμένα ζώα ένα αναπαραγωγικό πλεονέκτημα.

Για παράδειγμα, άτομα με ελαφρώς καλύτερο χρωματικό καμουφλάζ από άλλα άτομα του ίδιου είδους θα αφήσουν, κατά μέσο όρο, περισσότερους απογόνους.

 

 

Στην καταγωγή του είδους, ο Δαρβίνος έγραψε:

«Όταν βλέπουμε έντομα που τρώνε φύλλα να είναι πράσινα, και αυτά που τρέφονται από φλοιούς κλαδιών να έχουν φαιά χρώματα, τα αλπικά πτηνά (αγριόρνιθες) λευκά το χειμώνα, τις κόκκινες αγριόρνιθες στα κοκκινωπά χρώματα των ρεικιών όπου φωλιάζουν και μαύρες αυτές που ζουν στις λάσπες, πρέπει να πιστέψουμε ότι αυτές οι αποχρώσεις εξυπηρετούν αυτά τα πουλιά και τα έντομα για να τα διαφύγουν από τον κίνδυνο αρπακτικών.

 

 

 

 

Οι αγριόρνιθες είναι γνωστό ότι υποφέρουν κυρίως από τα αρπακτικά πουλιά. Τα γεράκια οδηγούνται από την όραση στο θήραμά τους, τόσο ώστε σε μέρη της ηπειρωτικής Ευρώπης οι άνθρωποι προειδοποιούνται να μην κρατούν λευκά περιστέρια ώστε να αποφύγουν πιθανή επίθεση.

Ως εκ τούτου, δεν βλέπω κανένα λόγο να αμφιβάλλουμε ότι η φυσική επιλογή μπορεί να είναι πιο αποτελεσματική ώστε να δώσει το σωστό χρώμα σε κάθε είδος αγριόρνιθας και να διατηρηθεί αυτό το χρώμα, όταν αποκτηθεί, σταθερό και συνεχές».

 

 

Στο βιβλίο του «Ο Φυσιοδίφης στον Αμαζόνιο» ο Henry Walter Bates, το 1863, περιγράφει τις εκτεταμένες μελέτες του σχετικά με τα έντομα στη λεκάνη του Αμαζονίου και ιδιαίτερα τις πεταλούδες.

 

 

Ανακάλυψε ότι σε παρόμοιες πεταλούδες που ανήκουν σε διαφορετικές οικογένειες, ένα ακίνδυνο είδος μιμείται χρωματικά ένα δηλητηριώδες ή πικρά γευστικό είδος ώστε να μειώσει την πιθανότητα επιθέσεων από άρπαγες.

Η διαδικασία αυτή τώρα ονομάζεται από το όνομά του Batesian mimicry (Μπατεσιανή απομίμιση).

(συνεχίζεται)


Topic: ζωα και χρωματα, Φύση και χρώματα | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [μ΄]: Δρ. Σινομπου Ισιχαρα

⊆ September 10th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[μ΄]

 

Δρ. Σινόμπου Ισιχάρα

(石原 , Ishihara Shinobu)

 

-Δρ. Ισιχάρα, σας δίνουμε τον λόγο. Ναι, καταλαβαίνω ότι δεν θέλετε να μιλήσετε για τον εαυτό σας, αλλά θα κάνετε μια εξαίρεση στην «Συνέντευξη με τα Χρώματα», γιατί είθισται να συμμετέχουν σε αυτήν αν όχι όλοι, σχεδόν οι περισσότεροι απ’ όσους αναφέρονται, όπως έγινε ήδη προηγουμένως με τον Όττο Ρούνγκε και τον Δρ. Νιούμαν. Οπότε…

-Οπότε… Οφθαλμέ, μου λες ευγενικά πως δεν μπορώ να αποφύγω το κάλεσμά σου. Πώς εξάλλου, αφού σου χρωστώ πολλά, μια κι’ εσύ υπήρξες το αντικείμενο των μελετών μου.

Λοιπόν, είμαι Ιάπωνας, ορθότερα ήμουν Ιάπωνας αφού πλέον δεν ζω.

Γεννήθηκα το 1879 στο Τόκυο και η ζωή μου τέλειωσε το 1963 στην ορεινή χερσόνησο Ιζού της Ιαπωνίας, στα δυτικά του Τόκυο.

Τέλειωσα με υποτροφία την στρατιωτική ιατρική σχολή το 1905 και αμέσως κατατάχθηκα στον Αυτοκρατορικό Ιαπωνικό Στρατό σαν γιατρός χειρουργός. Λίγο αργότερα άλλαξα την ειδικότητά μου στρεφόμενος προς την οφθαλμολογία, έγινα εκπαιδευτής στο Ιατρικό Στρατιωτικό Κολέγιο, όπου παράλληλα ασχολήθηκα με έρευνες γύρω από την όραση. Τότε μου ζητήθηκε να βρω κάποιο τέχνασμα ανίχνευσης ανωμαλιών της χρωματικής όρασης των στρατολογημένων.

Ο βοηθός μου έπασχε από δυσλειτουργία της χρωματικής όρασης, έτσι με βοήθησε πολύ στο να καταρτίσω τους πρώτους πίνακές μου, τους οποίους ζωγράφισα ο ίδιος με ακουαρέλες χρησιμοποιώντας ιδεογράμματα χιραγκάνα.

Αργότερα, όταν το ‘τεστ’, στο οποίο δόθηκε το όνομά μου, το τεστ Ισιχάρα, άρχισε να χρησιμοποιείται παγκοσμίως, τα ιδεογράμματα αντικαταστάθηκαν από ευρωπαϊκούς αριθμούς.

Το 1922 διορίστηκα καθηγητής και πρόεδρος του τμήματος οφθαλμολογίας στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκυο, όπου

Υπηρέτησα έως το 1940.

Μετά πήγα στην Ιζού, όπου οι σπουδαστές μου –που μάλλον με αγαπούσαν και σέβονταν- μου έχτισαν ένα μικρό εξοχικό σπίτι κοντά σε μια από τις ιαματικές πηγές που αφθονούν στην χερσόνησο αυτήν.

Εκεί έζησα ήρεμα την υπόλοιπη ζωή μου, υπηρετώντας τους συμπολίτες μου σαν γιατρός χωρίς να δέχομαι πληρωμή από τους ασθενείς μου.

Εκείνοι μου άφηναν από ευγνωμοσύνη προϊόντα από τις καλλιέργειές τους και μικροποσά, από τα οποία κάλυπτα τα έξοδά μου, ενώ όσα περίσσεψαν τα επέστρεψα στους συγχωριανούς που με αυτά έχτισαν -προς τιμήν μου- μια βιβλιοθήκη και μια αίθουσα μελέτης για τα παιδιά του χωριού.

Το τεστ Ισιχάρα, το οποίο δημιούργησα, είναι μια σειρά από πίνακες, καθένας των οποίων περιέχει έναν κύκλο με χρωματιστές κουκίδες διαφόρων μεγεθών. Από κουκίδες άλλου χρώματος ανάμεσά τους σχηματίζεται ένα σχέδιο ή κάποιος αριθμός, σαφώς ορατός από αυτούς που διαθέτουν φυσιολογική χρωματική όραση, που όμως δεν διακρίνεται από άτομα με ελαττωματική χρωματική όραση.

Το ολοκληρωμένο τεστ αποτελείται από 38 πίνακες, αλλά η ύπαρξη σοβαρής ανεπάρκειας χρωματικής αντίληψης είναι συνήθως εμφανής από τους πρώτους κιόλας πίνακες.

Ακόμα και σήμερα οι πίνακές μου χρησιμοποιούνται σε πολλές χώρες και από πάρα πολλούς οφθαλμίατρους για τον εντοπισμό ατόμων με ελλιπή χρωματική όραση.

Αυτά σε γενικές γραμμές είχα να σας πω.

Ας έλθει ο επόμενος ομιλητής στην ‘Συνέντευξη με τα Χρώματα’ να ακούσουμε τί έχει να μας πει.

 

http://xromata.com/?p=2057

 


Topic: Αυτοί που ασχολήθηκαν με το χρώμα, Δυσχρωματοψία, Συνέντευξη με τα χρώματα | Tags: None

Orpiment (κιτρινη σανδαραχη)

⊆ September 5th by | ˜ No Comments »

 

Χρώματα βαφές

Οι βαφές της πρώιμης αρχαϊκής εποχής

 

Σε προηγούμενα άρθρα, αναφερθήκαμε στα χρώματα βαφές που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος κατά την προϊστορική περίοδο, τα οποία είναι εν χρήσει ακόμα και σήμερα.

Στην αρχαιότητα, πέρα από τα 6 προϊστορικά χρώματα, προστέθηκαν και άλλα χρώματα βαφές στον χρωστήρα του ανθρώπου, εκ των οποίων οκτώ κατά την πρώιμη αρχαϊκή εποχή.

Τα 8 αυτά χρώματα, της πρώιμης αρχαιότητας, κατά την διεθνή αγγλική τους ονομασία, είναι τα εξής:

Madder lake

Carmine lake

Realgar

Malachite

Orpiment

Egyptian blue

Indigo

Azurite

Έχομε αναφερθεί σε προηγούμενα άρθρα στα madder lake, carmine lake. και realgar, malachite. Τώρα θα ασχοληθούμε με το οrpiment.

 

 

Orpiment (κίτρινη σανδαράχη)

 

 

Σύντομη περιγραφή του Orpiment:

Ένα πλούσιο κίτρινο λεμονί ή καναρινί, αρκετά έντονο, με καλή χημική σταθερότητα.

Πρόκειται για ένα σουλφίδιο του αρσενικού το οποίο εμφανίζεται ευρέως στην φύση, αλλά σε σχετικά μικρά αποθέματα, σαν προϊόν υδροθερμικών φλεβών χαμηλής θερμοκρασίας, θερμών ιαματικών πηγών και ηφαιστιακής εξάχνωσης.

 

 

Στη σύγχρονη εποχή η τεχνητή παραγωγή του οrpiment μπορεί να γίνει μέσω μιας διαδικασίας εξάχνωσης και καθίζησης, με την συνένωση αρσενικού ή οξειδίων του αρσενικού με θείο.

 

 

Η παρασκευή του σε εργαστήρια δέον να αποφεύγεται ένεκα της μεγάλης τοξικότητας του παραγόμενου προϊόντος.

Γνωστή η κίτρινη σανδαράχη στους αρχαίους Έλληνες ως αρσενικό, σχετιζόταν με το Περσικό zarnikh, ονομασία η οποία βασιζόταν στην λέξη zar, περσική λέξη για τον χρυσό, αναφέρεται από τον Πλίνιο και τον Vitruvious.

 

 

Βρίσκεται σε αιγυπτιακά έργα, περσικά και σε όλη την Ασία. Φαίνεται ότι ήταν ελάχιστα γνωστή η χρήση του στην Βόρεια Ευρώπη, όπου το κίτρινο του κασσίτερου ήταν ένα από τα κυρίαρχα κίτρινα σε μια ευρωπαϊκή παλέτα.

Το όνομα "Orpiment" προέρχεται από το λατινικό auripigmentum, μνεία της έντονης χρυσαφένιας απόχρωσης.

Εναλλακτική ονομασία γι’ αυτό το χρώμα είναι το «βασιλικό κίτρινο».

Η χημική του ονομασία είναι «σουλφίδιο του αρσενικού» και ο χημικός τύπος του είναι As2S3.

 

 

Τα σωματίδια του orpiment είναι συνήθως μεγέθους 1-30 μm. Τα μεγαλύτερα σωματίδια έχουν μια κηρώδη, γυαλιστερή εμφάνιση και συνήθως συνυπάρχουν με σωματίδια realgar, με το χαρακτηριστικό πορτοκαλοκόκκινο χρώμα.

 

 

Είναι άκρως τοξικό και χρειάζεται υπερβάλλουσα προσοχή κατά τον χειρισμό της ξηρής χρωστικής ουσίας, καθώς και οιασδήποτε διαλυτής μορφής του, ώστε να αποφεύγεται η εισπνοή και κατάποση της σκόνης.

 

 

Σταθερότητα: Είναι ανθεκτικό στο φως και στον αέρα, αλλά ασυμβίβαστο με χρωστικές μολύβδου και χαλκού, όπως χρώματα από λευκό μόλυβδο, κίτρινο του κασσίτερου, μπλε του αζουρίτη και verdigris, τα οποία σκουραίνει.

Ήταν ένα από τα λίγα φωτεινά κίτρινα χρώματα, διαθέσιμα στην παλέτα ενός ζωγράφου, έως τον 19ο αιώνα που ανακαλύφθηκαν τα κίτρινα του χρωμίου και του καδμίου.


Topic: βαφές, ιστορία και χρώματα, Κίτρινο, χρωστικές | Tags: None