xromata.com


Συνεντευξη με τα χρωματα [ξα΄]: μαυρες βαφες / μελανια

⊆ November 20th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[ξαʹ]

 

Το Μαύρο στην χημεία

(Μαύρες βαφές υφασμάτων και μελάνια)

[η΄]

 

Βαφές υφασμάτων:

-Οι μαύρες βαφές καλής ποιότητας, όπως σου έχω ξαναπεί στην ιστορία μου Άνθρωπε, δεν ήταν γνωστές μέχρι τα μέσα του 14ου αιώνα.

Οι πιο συνήθεις πρώιμες βαφές γινόντουσαν από φλοιούς, ρίζες ή καρπούς διαφορετικών δέντρων. συνήθως καρυδιές, καστανιές ή ορισμένες βελανιδιές.

Οι μαύρες βαφές που παραγόντουσαν από τα δέντρα αυτά είχαν συνήθως μια γκριζωπή, καφετιά ή μπλε χροιά.

Το ύφασμα έπρεπε να βαφεί πολλές φορές για να σκουρύνει το χρώμα. Μια λύση που χρησιμοποιήθηκε από τους βαφείς ήταν να προστίθενται στην βαφή κάποια τρίμματα σιδήρου, πλούσια σε οξείδια, που έδιναν βαθύτερο μαύρο χρώμα.

Ένας άλλος τρόπος ήταν να βάφεται αρχικά το ύφασμα σκούρο μπλε, και στη συνέχεια να βάφεται μαύρο.

Μια πολύ πλουσιότερη και βαθύτερη μαύρη βαφή τελικά άρχισε να παράγεται από εξογκώματα δρυός. Το εξόγκωμα αυτό είναι ένας μικρός στρογγυλός όγκος που αναπτύσσεται σε δρυς και σε άλλες ποικιλίες δέντρων. Αυτά κυμαίνονται σε μέγεθος από 2-5 εκατοστά και προκαλούνται από χημικές ουσίες που εκχύνονται από τις προνύμφες ορισμένων ειδών εντόμων της οικογένεια των Cynipidae.

Η βαφή αυτή ήταν πολύ ακριβή. Για την παραγωγή μιας πολύ μικρής ποσότητας χρωστικής χρειαζόταν μια μεγάλη ποσότητα εξογκωμάτων. Τα εξογκώματα που έκαναν την καλύτερη βαφή προέρχονταν από την Πολωνία, την ανατολική Ευρώπη, την ανατολική και τη βόρεια Αφρική. Ξεκινώντας περίπου τον 14ο αιώνα, η βαφή αυτή χρησιμοποιήθηκε για ρούχα βασιλιάδων και πριγκίπων της Ευρώπης.

Μια άλλη σημαντική πηγή φυσικών μαύρων χρωμάτων από τον 17ο αιώνα και έπειτα ήταν το δέντρο Haematoxylum campechianum, το οποίο παρήγαγε επίσης κοκκινωπά και γαλαζωπά χρώματα. Είναι ένα είδος ανθοφόρου δένδρου της οικογένεια των Ψυχανθών Fabaceae, που είναι ιθαγενές στο νότιο Μεξικό και στη βόρεια Κεντρική Αμερική.

Από τα μέσα του 19ου αιώνα, οι συνθετικές μαύρες βαφές έχουν αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τις φυσικές βαφές.

Ένα από τα σημαντικότερα συνθετικά μαύρα είναι το Nigrosin, ένα μείγμα συνθετικών μαύρων χρωστικών ουσιών (CI 50415, Solvent black 5) που παρασκευάζεται με θέρμανση ενός μίγματος νιτροβενζολίου, ανιλίνης και υδροχλωρικής ανιλίνης παρουσία καταλύτη χαλκού ή σιδήρου. Οι κύριες βιομηχανικές χρήσεις της είναι σαν χρωστική ουσία για λάκες, βερνίκια και για μελάνια σε στυλό και μαρκαδόρους.

Μελάνια:

Πάμε τώρα στα μελάνια, που κι’ αυτά είναι ένα είδος χημικής βαφής που χρησιμοποιείται κυρίως για γράψιμο, αλλά και σχεδιασμούς, σήμερα δε, ιδιαίτερα στην τυπογραφία.

Τα πρώτα γνωστά σ’ εμάς μελάνια έγιναν από τους Κινέζους πριν από σχεδόν δυόμιση χιλιάδες χρόνια.

Οι Κινέζοι χρησιμοποίησαν φυσικές φυτικές και ορυκτές βαφές, όπως αλεσμένο γραφίτη μουσκεμένο σε νερό για να φτιάχνουν τα μελάνια τους και τα άπλωναν με ειδικά πινέλα που έφτιαναν για την γραφή με μελάνη.

Ω, ναι, Άνθρωπε. Το μελάνι στα παλαιότερα ελληνικά ήταν θηλυκού γένους, ‘η μελάνη’ (από το ρήμα μελανέω > μελάνω = μαυρίζω) αλλά με την πάροδο του χρόνου κατάντησε ουδετέρου γένους ‘το μελάνι’. Πάντως και τα δυο γένη χρησιμοποιούνται σήμερα στην ελληνική γλώσσα, οπότε όπως και να το αποκαλέσεις, είτε στο θηλυκό, είτε στο ουδέτερο γένος, είσαι σωστός.

Σήμερα, μελάνια υπάρχουν σχεδόν σε όλα τα χρώματα, όπως και πολλά διαφορετικά είδη μελανιών, πολύ παλαιότερα όμως τα μελάνια είχαν πολύ σκούρα, σχεδόν μαύρα χρώματα, ειδικά τα αρχαία κινέζικα μελάνια, γι’ αυτό και έχει επικρατήσει για τα μαύρα ανεξίτηλα μελάνια η ονομασία «σινική μελάνη».

Σινική μελάνη λοιπόν, μαύρο μελάνι, ο βασιλιάς των μελανιών.

Οι πρώιμες κινεζικές παρόμοιες με τις σύγχρονες μελάνες, έχει βρεθεί να χρονολογούνται γύρω στο 256 π.Χ.

Αυτά τα μελάνια παράγονται από αιθάλη, που με την σειρά της παράγεται συνήθως από καύση ξύλου πεύκου, η οποία στην συνέχεια αναμειγνύεται με ζωική κόλλα.

Πέρα από την σινική μελάνη, έχουμε και άλλη μια μελάνη με ασιατική καταγωγή. Την ινδική μελάνη, που κι’ αυτή είναι μια μαύρη μελάνη που χρησιμοποιείται ευρέως για γραφή και εκτύπωση και ιδιαίτερα για σχεδιασμούς ασπρόμαυρων κόμικς.

Η διαφορά της από την σινική είναι η τεχνική κατασκευής της  και έχει χρησιμοποιηθεί στην Ινδία τουλάχιστον από τον 4ο αιώνα π.Χ., όπου ονομάστηκε masi. Το μαύρο χρώμα του ινδικού μελανιού προέρχεται από καμένα οστά, κατράμι, πίσσα και άλλες ουσίες

Μαύρη μελάνη κατασκεύαζαν και χρησιμοποιούσαν επίσης και οι αρχαίοι Ρωμαίοι, ενώ για την κατασκευή λεπτών μελανιών γραφής χρησιμοποιήθηκαν και διάφοροι φυτικοί ιστοί, όπως π.χ. της καρυδιάς, ταννικά οξέα καθώς και άλατα σιδήρου. Αυτά τα αρχαία και μεσαιωνικά μελάνια είχαν μια καφετιά χροιά, χρησιμοποιήθηκαν στην πρώιμη ευρωπαϊκή τυπογραφία και χρησιμοποιήθηκαν από τον 12ο έως τον 19ο αιώνα, αλλά ακόμα και στον 20ο.

Εδώ, μάλλον τελείωσα με όσα έπρεπε να σου πω γενικά για την σχέση μου με την χημεία, δηλαδή την παραγωγή μαύρων βαφών από χρωστικές ουσίες, ειδικά βαφών για υφάσματα αλλά και τα μαύρα μελάνια που σου είναι Άνθρωπε ιδιαίτερα χρήσιμα για το γράψιμο.

Φαινομενικά τελειώνω εδώ με τα μέρη της φυσικοχημείας που έχουν να κάνουν με εμένα, το μαύρο χρώμα, όμως… όμως… παρέλειψα ένα σημαντικό κομμάτι, παράρτημα θα έλεγα της φυσικής, με το οποίο σχετίζομαι ιδιαίτερα. Την Αστρονομία και το διάστημα!

Θα συνεχίσω λοιπόν με αυτά.


Topic: βαφές, μαύρο, Συνέντευξη με τα χρώματα | Tags: None

Χρωματισμος ζωων [Η]

⊆ November 15th by | ˜ No Comments »

 

Ο χρωματισμός των ζώων

[Η]

 

Μηχανισμοί παραγωγής χρώματος στο ζωικό βασίλειο

 

 

 

 

Χρωματισμός από χρωστικές ουσίες:

 

Οι χρωστικές είναι έγχρωμες χημικές ουσίες (όπως η μελανίνη) που βρίσκονται στους ζωικούς ιστούς.

Για παράδειγμα, η αρκτική αλεπού έχει ένα λευκό τρίχωμα τον χειμώνα (που περιέχει μικρή ποσότητα χρωστικής ουσίας), και ένα καφετί τρίχωμα το καλοκαίρι (που περιέχει περισσότερη χρωστική ουσία).

Αυτό είναι ένα παράδειγμα εποχιακού καμουφλάζ (πολυφαινισμός).

 

 

Πολλά ζώα, συμπεριλαμβανομένων των θηλαστικών, των πτηνών και των αμφιβίων, δεν είναι σε θέση να συνθέσουν τις περισσότερες χρωστικές που χρωματίζουν τη γούνα ή τα φτερά τους, εκτός από τις καφέ ή τις μαύρες μελανίνες που δίνουν σε πολλά θηλαστικά τους γήινους τόνους τους.

 

 

Για παράδειγμα, το λαμπερό κίτρινο του αμερικάνικου χρυσόψαρου, το καταπληκτικό πορτοκάλι μιας νεαρής κοκκινόστικτης σαλαμάμδρας, το βαθύ κόκκινο του πτηνού καρδινάλιος και το ροζ των φλαμίνγκο παράγονται από καροτενοειδείς χρωστικές που συντίθενται από φυτά.

 

 

Στην περίπτωση του φλαμίνγκο, το πουλί τρώει ροζ γαρίδες, οι οποίες είναι αδύνατον να συνθέσουν καροτενοειδή. Οι γαρίδες όμως παίρνουν το χρώμα του σώματος τους από μικροσκοπικά κόκκινα φύκια, τα οποία όπως και τα περισσότερα φυτά είναι σε θέση να δημιουργήσουν τις δικές τους χρωστικές, συμπεριλαμβανομένων των καροτενοειδών και της (πράσινης) χλωροφύλλης.

 

 

Τα ζώα που τρώνε πράσινα φυτά δεν γίνονται ωστόσο πράσινα, καθώς η χλωροφύλλη δεν επιβιώνει κατά την πέψη.

 

 

Μεταβλητός χρωματισμός από χρωματοφόρα κύτταρα:

 

Τα μελανοφόρα ψαριών και βατράχων είναι κύτταρα που μπορούν να αλλάξουν χρώμα με διασπορά ή συσσώρευση των σωματιδίων που περιέχουν χρωστικές ουσίες.

Τα χρωματοφόρα είναι ειδικά κύτταρα που περιέχουν χρωστική ουσία που μπορούν να αλλάξουν το μέγεθός τους. Συνήθως διατηρούν το αρχικό τους μέγεθος αλλά επιτρέπουν την ανακατανομή της χρωστικής μέσα σε αυτά, μεταβάλλοντας έτσι το χρώμα και τα χρωματικά σχέδια του ζώου.

 

 

Τα χρωματοφόρα μπορούν να ανταποκριθούν σε μηχανισμούς ορμονικού και / ή νευρικού ελέγχου, αλλά έχουν τεκμηριωθεί επίσης και οι αποκρίσεις της διέγερσης από το ορατό φως, την ακτινοβολία UV, τη θερμοκρασία, τις μεταβολές του pH, τις χημικές ουσίες κ.λπ.

Ο εθελούσιος έλεγχος των χρωματοφόρων είναι γνωστός ως μετάχρωση.

 

 

Για παράδειγμα, οι σουπιές και οι χαμαιλέοντες μπορούν να αλλάξουν γρήγορα την εμφάνισή τους, τόσο για καμουφλάζ όσο και για σηματοδότηση, όπως πρώτος διαπίστωσε ο Αριστοτέλης πριν περισσότερα από 2000 χρόνια:

Το χταπόδι καραδοκεί το θήραμά του αλλάζοντας το χρώμα του ώστε να το κάνει όμοιο με το χρώμα των βράχων όπου φωλιάζει. Το ίδιο κάνει και όταν ανησυχεί, ώστε να αποφύγει τον κίνδυνο.

 

 

Όταν τα κεφαλόποδα, όπως τα καλαμάρια και οι σουπιές, βρεθούν πάνω σε ένα ανοιχτόχρωμο υπόβαθρο, συρρικνώνουν πολλά από τα χρωματοφόρα τους, συγκεντρώνοντας τη χρωστική ουσία σε μια μικρότερη περιοχή, με αποτέλεσμα ένα μοτίβο μικροσκοπικών, πυκνών αλλά ευρέως διατεταγμένων σημείων που φαίνονται ανοιχτόχρωμα.

 

 

Όταν εισέρχονται σε ένα πιο σκοτεινό περιβάλλον, επιτρέπουν στα χρωματοφόρα τους να επεκταθούν, δημιουργώντας ένα σχέδιο μεγαλύτερων σκοτεινών σημείων, κάνοντας το σώμα τους να φαίνεται σκουρότερο.

 

 

Τα αμφίβια όπως τα βατράχια έχουν τρία είδη αστεροειδών χρωματοφόρων κυττάρων σε ξεχωριστά στρώματα του δέρματός τους. Το άνω στρώμα περιέχει «ξανθοφόρα» χρωμοκύτταρα με πορτοκαλί, κόκκινα ή κίτρινα χρώματα. το μεσαίο στρώμα περιέχει «ιριδοφόρα» χρωμοκύτταρα με ασημόλευκη χρωστική που αντανακλά το φως. ενώ το κάτω στρώμα περιέχει «μελανοφόρα» χρωμοκύτταρα με σκουρόχρωμη μελανίνη.


Topic: ζωα και χρωματα, Φύση και χρώματα | Tags: None

Η σημασια των χρωματων και η χρηση τους: μωβ

⊆ November 10th by | ˜ No Comments »

 

Η σημασία των χρωμάτων

Και η χρήση τους από γραφίστες και άλλους επαγγελματίες

 

Μωβ (δευτερογενές χρώμα)

(από τον ιστότοπο Color Theory for Designers)

 

 

 

Σε προηγούμενο άρθρο αυτής της σειράς, σας υποσχεθήκαμε ότι θα επανέλθουμε λίαν προσεχώς για να δούμε χωριστά και αναλυτικότερα το κάθε χρώμα και την χρήση του.

Ξεκινήσαμε ήδη με το κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο και μπλε χρώμα και συνεχίζουμε με το μωβ που είναι το ένα από τα τρία παράγωγα χρώματα της αφαιρετικής μείξης χρωμάτων.

 

 

 

 

 

Μωβ (παράγωγο χρώμα)

 

Στην αρχαιότητα, οι βαφές που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία μωβ αποχρώσεων εξαγόντουσαν από τα κοχύλια και ήταν πολύ ακριβές, οπότε μόνο οι βασιλείς και οι πολύ πλούσιοι μπορούσαν να τις αντέξουν οικονομικά.

Το μωβ είναι ένας συνδυασμός κόκκινου και μπλε οπότε έχει μερικά χαρακτηριστικά και από τα δύο αυτά χρώματα. Συνδέεται επίσης με τη δημιουργικότητα και την φαντασία.

Στην Ταϊλάνδη, το μωβ είναι το χρώμα του πένθους για τις χήρες.

Τα σκούρα μωβ είναι παραδοσιακά συνδεδεμένα με τον πλούτο και την αριστοκρατία, ενώ τα ελαφρύτερα μωβ (όπως η λεβάντα) θεωρούνται πιο ρομαντικά.

Στον σχεδιασμό, τα σκούρα πορφυρά προσδίδουν έναν αισθησιακό πλούτο και πολυτέλεια. Τα ανοιχτά πορφυρά είναι ηπιότερα και συνδέονται με την άνοιξη και τον ρομαντισμό.

Η χρησιμοποίηση μωβ χρώματος προσθέτει ένα αίσθημα δημιουργικότητας.

 

 

Η χρήση έντονων μωβ αποχρώσεων μαζί με ζεστούς ροζ τόνους δίνει μια αίσθηση ενέργειας, δημιουργικότητας και φαντασίας.

 

 

Η χρήση κοκκινωπών μωβ αποχρώσεων έναντι ενός ουδέτερου φόντου εφιστά την προσοχή σε σημαντικά στοιχεία της σελίδας, έλκοντας την προσοχή.

 

 

Οι σκούρες μωβ αποχρώσεις σε μια σελίδα της δίνουν μια αίσθηση εκλεπτυσμένης πολυπλοκότητας.

 

 

Το μωβ είναι η τέλεια απόχρωση για μια δημιουργική προσπάθεια.


Topic: μωβ, χρήση χρωμάτων | Tags: None

Αλλαγη χρωματος ιριδας (περιπτωσεις 1-3)

⊆ November 5th by | ˜ No Comments »

 

Αλλαγή χρώματος της ίριδας των ματιών

(Οι 7 περιπτώσεις)

Περιπτώσεις 1 – 3

 

 

 

(συνέχεια της εισαγωγής)

Είναι επτά οι περιπτώσεις που μπορούν να αλλάξουν το χρώμα των ματιών σας.

Φυσικά γνωρίζετε ότι το χρώμα των ματιών σας είναι κάτι που δεν έχετε κανέναν έλεγχο επί αυτού και ότι οφείλεται στην γενετική και τα γονίδιά σας, αλλά συχνά ίσως έχετε αναρωτηθεί γιατί τα μάτια σας φαίνονται ανοιχτότερα σε μια ηλιόλουστη ημέρα ή γιατί τα μάτια των ανθρώπων που είναι οργισμένοι φαίνονται να σκοτεινιάζουν ξαφνικά;

Το χρώμα των ματιών σας μπορεί να αλλάξει ανάλογα όχι μόνο με τον φωτισμό ή τη διάθεσή σας αλλά και με ένα πλήθος άλλων παραγόντων που ομαδοποιούνται σε 7 γενικότερες περιπτώσεις:

 

Περίπτωση πρώτη

Μελανίνη και γήρανση:

 

 

Αν ένα μωρό γεννήθηκε με γκριζογάλανα μάτια, μην εκπλαγείτε αν καταλήξει λίγο αργότερα με διαφορετικό χρώμα ματιών.

Τα μπλε μωρουδιακά μάτια είναι αποτέλεσμα της χαμηλής περιεκτικότητας σε μελανίνη των ίριδων που εξαναγκάζονται να αντανακλούν περισσότερο φως σε σχέση με το να απορροφούμενο.

Το φαινόμενο αυτό στα μάτια ονομάζεται εφέ tyndall και είναι κάπως αντίστοιχο με την φωτο – σκέδαση που κάνει τον ουρανό να φαίνεται γαλανός.

 

 

Το χρώμα των ματιών των μωρών από 3 έως 18 μηνών καθώς ο αριθμός των μελανοκυττάρων στις ίριδες τους αυξάνεται μπορεί να γίνει πιο σκούρο, ανάλογα με το πόση περισσότερη μελανίνη αναπτύσσεται, ένα γαλανομάτικο μωρό μπορεί να καταλήξει με πράσινα, τσακίρικα ή καστανά μάτια.

Όσο πιο σκούρα τα μάτια του, τόσο περισσότερη μελανίνη, έχουν συσσωρευτεί στις ίριδες τους με την πάροδο του χρόνου.

Στην πραγματικότητα, το τελικό χρώμα των ματιών, συνήθως δεν έχει ολοκληρωθεί έως τα 7 χρόνια από την γέννηση, μερικές φορές δε μέχρι την ηλικία των 12 ετών. Από την άλλη πλευρά, τα μωρά που γεννήθηκαν με καστανά μάτια δεν παρουσίαζουν αλλαγές και διατηρούν το χρώμα των ματιών για το υπόλοιπο της ζωής τους.

Λόγω της υψηλής περιεκτικότητα σε μελανίνη το εσωτερικό στρώμα της ίριδας απορροφά περισσότερο φως αντί να το αντανακλά με αποτέλεσμα το όμορφο καστανό χρώμα,

Βλέπετε λοιπόν ότι ο χρωματισμός των ματιών είναι λίγο πιο περίπλοκος από την γενετική και την κληρονομικότητα του χρώματος των ματιών των γονιών σας.

 

Περίπτωση δεύτερη

Τραυματισμός:

 

 

Τα μάτια μας μπορεί επίσης να αλλάξουν χρώμα λόγω τραυματισμού ή ατυχήματος. Σύμφωνα με το Δρ. Ivan Schwab κλινικού εκπροσώπου της Αμερικανικής Ακαδημίας Οφθαλμολογίας, ένας τραυματισμός μπορεί να οδηγήσει σε μια κατάσταση που ονομάζεται ετεροχρωμία, η οποία είναι η κατάσταση κατά την οποία τα μάτια ενός ατόμου έχουν δύο διαφορετικά χρώματα.

Φυσικά μπορεί η ετεροχρωμία να είναι γενετική (το σύνηθες) αλλά ετεροχρωμία συμβαίνει επίσης όταν τα μελανοκύτταρα στο μάτι μας κλονιστούν μετά από ένα τραυματικό συμβάν.

Τραυματισμός της κεφαλής ή του ματιού από κάποιο ατύχημα μπορεί να επιφέρει ετεροχρωμία της ίριδας, η οποία παρουσιάζεται όταν ο τραυματισμός επηρεάσει και μετατοπίσει την μελανίνη στο μάτι μεταμορφώνοντας την ίριδα σε μια ανοιχτότερη ή πιο σκούρα χροιά.

 

 

Όταν η ετεροχρωμία είναι αποτέλεσμα τραυματισμού απαιτείται άμεση ιατρική παρακολούθηση.

Ο dr. Schwab λέει ότι ετεροχρωμία μπορεί επίσης να είναι σύμπτωμα μιας ασθένειας όπως το σύνδρομο Horner, Αιγυπωματικό γλαύκωμα ή τελευταίο στάδιο διαβήτη.

 

Περίπτωση Τρίτη

Η διάθεση:

 

 

Ναι! Οι σφυγμοί μας, η αναπνοή και η αλλαγή της αρτηριακής πίεσης αλλάζουν όταν επηρεαζόμαστε από συναισθήματα όπως ευτυχία, θλίψη ή θυμό.

Οι περισσότεροι από εμάς είμαστε εξοικειωμένοι με τη σωματική ανταπόκριση του σώματός μας στα συναισθηματικά ερεθίσματα, όμως όπως αποδείχθηκε σε μια μελέτη που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, κάτι που ίσως δεν γνωρίζουμε, είναι ότι τα συναισθήματά σας επηρεάζουν επίσης το χρώμα των ματιών μας.

Οι χρωστικές της ίριδας συμπιέζονται ή εξαπλώνονται, κάνοντας τα μάτια να φαίνονται ανοιχτότερα ή σκουρότερα όταν το μέγεθος της κόρης του ματιού αλλάζει.

Η κόρη του ματιού, με τη σειρά της μπορεί να μεγαλώσει ή μικρύνει ανάλογα με την συναισθηματική κατάσταση μας.

 

 

Άνθρωποι που είναι πολύ εξοργισμένοι φαίνονται να έχουν πιο σκούρα μάτια.

Αυτό οφείλεται στην διαστολή της κόρης. Οι διαστολές και συστολές της κόρης των ματιών είναι ο ίδιος λόγος για τον οποίο τα μάτια μπορεί να φαίνονται ανοιχτότερα ή πιο σκούρα σε διαφορετικό φωτισμό, οι κόρες γίνονται μικρότερες σε έντονο φως κάνοντας τις ίριδες να φαίνονται ανοιχτότερες και αντίστροφα σε χαμηλό φωτισμό.

 

(συνεχίζεται)

 


Topic: Ίρις και τα χρώματά της | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [ξ]: το μαυρο στην χημεια

⊆ October 30th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[ξʹ]

 

Το Μαύρο στην χημεία

(Μαύρες χρωστικές ουσίες)

[ζ΄]

 

-Μετά την σχέση μου, εμένα του μαύρου με την φυσική, που σου είπα προηγουμένως Άνθρωπε, αφού μέχρι πρότινος θεωρούσες την φυσική και την χημεία ένα πράγμα και την αποκαλούσες Φυσικοχημεία, δεν μπορώ να αφήσω παραπονεμένο το έτερον ήμισυ της Φυσικής, δηλαδή την Χημεία και να μην σου πω δυο λόγια για την σχέση μου με αυτήν.

Βέβαια η σχέση μου με αυτήν περιορίζεται στην παραγωγή βαφών και μελανιών από διάφορες μαύρες χρωστικές ουσίες.

Ας ξεκινήσω λοιπόν με τις διάφορες μαύρες χρωστικές ουσίες που είναι η βάση για την δημιουργία βαφών.

Οι πιο παλιές, οι πρώτες χρωστικές ουσίες που χρησιμοποίησες Άνθρωπε, όταν ακόμα βρισκόσουν στην νεολιθική εποχή ήταν το κάρβουνο, η κόκκινη ώχρα και η κίτρινη ώχρα.

Τα μαύρα περιγράμματα των σχεδίων των σπηλαίων σχεδιάστηκαν με τις άκρες καμένων δαυλιών από ξύλο με ρητίνη.

Διαφορετικές χρωστικές προερχόμενες από κάρβουνο έγιναν με καύση διαφορετικών ξύλων και ζωικών προϊόντων, καθένα από τα οποία παράγει διαφορετικό τόνο μαύρου χρώματος.

Ο ξυλάνθρακας αλεθόταν και στη συνέχεια αναμειγνυόταν με ζωικό λίπος για να γίνει βαφή (μπογιά).

http://xromata.com/?p=9489

Το vine black, τολμώ να σου το μεταφράσω στα ελληνικά σαν κληματόμαυρο, ή αν θέλεις το μαύρο του αμπελιού, παραγόταν κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους με την καύση των κομμένων κλαδιών αμπελιών. Μπορούσε επίσης να παραχθεί με την καύση των υπολειμμάτων των πατημένων σταφυλιών, τα οποία συλλεγόντουσαν και ξεραινόντουσαν σε φούρνο.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Βιτρούβιο, το βαθύ και πλούσιο μαύρο του παραγόμενου προϊόντος ήταν αντίστοιχο με την ποιότητα του κρασιού που παραγόταν από τα ίδια αμπέλια. Τα καλύτερα κρασιά παρήγαγαν ένα μαύρο με μια μπλε χροιά στο χρώμα του indigo.

Ο ζωγράφος Cennino Cennini του 15ου αιώνα περιέγραψε στο περίφημο εγχειρίδιο του για τους καλλιτέχνες πώς παραγόταν αυτή η χρωστική ουσία κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης:

«… υπάρχει ένα μαύρο που κατασκευάζεται από τις κληματόβεργες των αμπελιών. Αυτές οι κληματόβεργες πρέπει να καούν. Αφού έχουν καεί, ρίχνεται λίγο νερό πάνω τους. Από αυτές παράγεται μια μαύρη χρωστική ουσία που είναι από τις τελειότερες που χρησιμοποιούμε.»

Ο Cennini σημείωνε επίσης στο εγχειρίδιό του ότι:

«Υπάρχει ένα άλλο μαύρο που είναι φτιαγμένο από καμένα κελύφη αμυγδάλου ή κουκούτσια ροδάκινου και αυτό είναι ένα τέλειο, φίνο μαύρο».

Παρόμοια ωραία μαύρα παρασκευάζονταν με το κάψιμο των κουκουτσιών κερασιού ή βερίκοκου. Ο καρβουνόσκονη που παραγόταν στη συνέχεια αναμειγνυόταν με αραβικό κόμμι ή με κρόκο αυγού για να δημιουργηθεί μια μαύρη βαφή.

Διάφοροι λαοί έκαιγαν διαφορετικά φυτά για να παράγουν χρωστικές από ξυλάνθρακα.

Οι Inuit της Αλάσκας χρησιμοποιούσαν ξυλάνθρακα αναμεμειγμένο με το αίμα φώκιας για να ζωγραφίζουν και βάφουν μάσκες και ξύλινα αντικείμενα.

Οι Πολυνήσιοι έκαιγαν καρύδες για να παραγάγουν την χρωστική ουσία τους.

Ένα άλλο μαύρο, το Lamp black (ένα μαύρο που παράγεται παραδοσιακά από την συλλογή αιθάλης από λάμπες λαδιού) χρησιμοποιήθηκε σαν χρωστική ουσία για πίνακες και τοιχογραφίες, σαν βαφή για υφάσματα, και σε ορισμένες κοινωνίες για την δερματοστιξία (τατουάζ).

Ο φλωρεντινός Cennino Cennini στο εγχειρίδιό του, περιγράφει επίσης το πώς φτιαχνόταν κατά την Αναγέννηση αυτό το μαύρο:

«… πάρετε μια λυχνία γεμάτη με λινέλαιο και ανάψτε την. Στη συνέχεια, τοποθετήστε την, αναμμένη, κάτω από ένα καλά καθαρισμένο τηγάνι και σιγουρευτείτε ότι η φλόγα του λυχναριού απέχει δύο ή τρία δάχτυλα από το κάτω μέρος του σκεύους. Ο καπνός που έρχεται από τη φλόγα θα φθάσει στο κάτω μέρος του τηγανιού, θα συγκεντρωθεί εκεί, θα γίνει παχύς, περιμένετε λίγο, πάρετε το τηγάνι και με μια βούρτσα μαζέψτε αυτήν την χρωστική ουσία (δηλαδή, αυτήν την καπνιά) σε ένα χαρτί ή σε ένα δοχείο και δεν είναι απαραίτητο να την αλέσετε γιατί είναι πολύ λεπτή. Επαναλάβετε αυτό αρκετές φορές.»

Η ίδια αυτή χρωστική ουσία χρησιμοποιήθηκε από ινδούς καλλιτέχνες για να ζωγραφίσουν τις σπηλιές Ajanta και σαν βαφή στην αρχαία Ιαπωνία.

Το Ivory black (μαύρο του ελεφαντόδοντου, επίσης γνωστό σαν bone black (απανθρακωμένο κόκκαλο), αρχικά παραγόταν με καύση ελεφαντόδοντου και ανάμειξη της προκύπτουσας σκόνης άνθρακα με έλαιο. Το χρώμα εξακολουθεί να παράγεται και σήμερα, αλλά από κανονικά οστά ζώων που υποκαθιστούν το ελεφαντόδοντο.

http://xromata.com/?p=9566

Το Mars black (μαύρο του Άρη) είναι μια μαύρη χρωστική που αποτελείται από συνθετικά οξείδια του σιδήρου.

Χρησιμοποιείται συνήθως σε νεροχρώματα και στην ελαιογραφία. Πήρε το όνομά του από τον Άρη, τον θεό του πολέμου και προστάτη του σιδήρου.


Topic: βαφές, μαύρο, Συνέντευξη με τα χρώματα, χρωστικές | Tags: None

Μουσες και χρωματα: Κλειω

⊆ October 25th by | ˜ No Comments »

 

Μούσες και χρώματα

[Κλειώ]

 

Εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο τοποθετήσαμε τις 9 Μούσες στον έγχρωμο, πλέον, εννεαδικό πίνακα (την βάση των ‘μαγικών τετραγώνων’) σε μια προσπάθεια χρωματισμού κάθε μιας από τις Μούσες.

http://xromata.com/?p=10034

Ας εξετάσουμε τώρα κάθε μια από τις Μούσες χωριστά, εξετάζοντας την σημασία του ονόματός της, το χρώμα με το οποίο την έχουμε ντύσει (δηλαδή το χρώμα του τετραγώνου στο οποίο την έχουμε τοποθετήσει), και αριθμοσοφικά τον αριθμό του αντίστοιχου τετραγώνου.

Σειρά έχει η πρώτη Μούσα, η Κλειώ.

 

 

 

 

Κλειώ

 

Η πρώτη Μούσα που εξετάζουμε είναι η Μούσα Κλειώ, η πρώτη στην καθιερωμένη σειρά των Μουσών, τοποθετημένη στο πρώτο τετράγωνο του εννεαδικού πίνακα, που είναι χρωματισμένο μπλε και φέρει τον αριθμό ένα.

 

 

Η Κλειώ είναι η Μούσα της επικής ποίησης και της ιστορίας.

Αυτή εφεύρε την ιστορία και την κιθάρα.

Είναι αυτή που καταγράφει τις πράξεις, ιδιαίτερα τις κλεινές πράξεις, του παρελθόντος και του παρόντος και εξάγει συμπεράσματα για τα μέλλοντα να συμβούν.

 

 

Το έργο της καταγραφής είναι μια στατιστική υπηρεσία, χρήσιμη για την διοίκηση, βάση της οποίας εκδίδονται «χρησμοί» (χρησμός, από το ρήμα χράω)*, δηλαδή κάτι το αναγκαίο.

[*[χράω = χρέω > χρέος, παρέχω ό,τι είναι χρήσιμο, χρησμοδοτώ (παρέχω χρησμό), διακηρύττω, ανακοινώνω, κάνω χρήση

Μεσ.φ.= συμβουλεύομαι, ζητώ να μάθω από θεό

Άλλη έννοια του ‘χράω’ = αγγίζω > χρίω, χρώμα, χρως, χροιά]

Αυτή η ‘ιστορική γνώση’ θέτει το «μουσείο» Κλειώ πρώτο μεταξύ των άλλων, διότι μέγιστο θεωρείται το έργο της διοίκησης.

 

 

Η Κλειώ είναι η Αρχή*, το ξεκίνημα, το ξεκλείδωμα, αλλά και το κλείδωμα μιας πράξης. Είναι η Κλεις, το κλειδί.

[Από τη ρίζα ΚΛΑF μοχλός, κλειδί, άγκιστρο όπερ διήρχετο δια τινός οπής της θύρας](

Αυτό σημαίνει και το όνομά της. ΚΛΕΙΔΑ.

Το όνομά της ‘ΚΛΕΙΩ’  εξάγεται από το ρήμα ‘κλείω’, αλλά και από το ‘κλέος’, όπου ‘κλείω’ = κλείνω, κλειδώνω, αποκλείω, περικλείω, περιορίζω, ενώ ως ‘κλέος’ = κλείζω, δοξάζω, λαμπρύνω, εξ ου και   ‘κλεινός’ = περίφημος, διάσημος, ένδοξος.

 

 

Το όνομά της σχηματίζεται από τα γράμματα:

‘Κ’ κλείω εντός ‘Λ’ λόγων ‘Ε’ έπεα (σπουδαίες πράξεις) ‘Ι’ ιθυνόμενα (κατευθυνόμενα) στον ‘Ω’ ωρανό (μέγιστο, ευρύτερα οικουμενικό, χώρο).

*[Σχετικά με το θέμα ΑΡΧΗ κοιτάξτε στον σύνδεσμο http://xromata.com/?p=6639 ]

 

 

Σύμβολα της Κλειούς είναι το χειρόγραφο, όπου γίνεται η καταγραφή, η σάλπιγγα με την οποία διαλαλούνται οι ένδοξες πράξεις και η κλεψύδρα, σύμβολο της χρονικής τάξης των ιστορικών γεγονότων.

Στον εννεαδικό πίνακα των εννέα ιδιοτήτων του ανθρώπινου πνεύματος το πρώτο τετράγωνο με τον αριθμό ένα (1) είναι το τετράγωνο της Φαντασίας*, όπου Φαντασία η αρετή του Πνεύματος που κλείνει μέσα της όλη την δημιουργία, όσα προϋπάρχουν και όλες τις μελλοντικές ενέργειες.

* http://xromata.com/?p=6522  

 

 

Πρώτη των Μουσών, λοιπόν η Κλειώ, όπως γράφει και ο Ηλίας Τσατσόμοιρος στο βιβλίο του ‘Ιστορία γενέσεως της ελληνικής γλώσσας’:

«Η ιστορική γνώση θέτει το «μουσείο» Κλειώ πρώτο μεταξύ των άλλων (Μουσών) διότι μέγιστο είναι το έργο της διοίκησης».

Η Κλειώ είναι το Κατ’ Αρχήν και το κατ’ αρχάς. Είναι το αρχικό 1 (ένα).

Το ένα (1) που είναι ο αριθμός του τετραγώνου της Κλειούς μας ανάγει στην Μονάδα η οποία θεωρείται η αρχή όλων των αριθμών και συνεπώς περικλείει τις αρετές όλων.

Η Μονάδα ταυτίζεται με την ιδέα του πέρατος, δηλαδή της αρχής και του τέλους, του τέλειου, είναι το κέντρο που απλώνεται σε κύκλο και αντιστρόφως ο κύκλος που αποκτά κέντρο, είναι η εικόνα της Οικουμενικής Αρχής αλλά και η αρχή του ξεκινήματος.

Εδώ δημιουργείται η πρώτη όψη του χρόνου.

 

 

Το 1ο τετράγωνο στον εννεαδικό πίνακα (1) έχει χρώμα μπλε και είναι το μοναδικό από τα εννέα τετράγωνα του πίνακα που αντιστοιχεί μόνο στο Πνεύμα, του οποίου επίσης (του πνεύματος) το αντίστοιχο χρώμα είναι το μπλε.

Το μπλε, που είναι το πιο άφθονο χρώμα στην φύση αλλά όμως στην πραγματικότητα υπάρχει ελάχιστα.

Το μπλε. σαν χρώμα του ουρανού και της θάλασσας, είναι αυτό που κυριαρχεί στον πλανήτη μας, χωρίς όμως να υφίσταται ουσιαστικά αφού το χρώμα των δυο αυτών στοιχείων της γης δεν οφείλεται σε πραγματικές χρωστικές ουσίες, αλλά σε σκέδαση και αντανάκλαση του ηλιακού φωτός, όπως εξ’ άλλου τα περισσότερα μπλε χρώματα και ιδιαίτερα αυτά του ζωικού βασιλείου τα οποία οφείλονται και αυτά στην διάθλαση, αντανάκλαση και τον σκεδασμό (διασκορπισμό) του φωτός.

Οι υλικές μπλε χρωστικές ουσίες είναι λίγες και βρίσκονται στο ορυκτό βασίλειο (οι καθαρότερες) και στις ανθοκυανίνες του φυτικού βασιλείου (όπου οι περισσότερες κλίνουν προς το ιώδες).

 

 

Το μπλε υπονοεί τα Ουράνια, την αλήθεια, την αιωνιότητα, αφοσίωση, ειρήνη, νομιμοφροσύνη, αγνότητα, υπερηφάνεια, σοφία και διαλογισμό με τον οποίο συσχετίζεται όπως και με τη χαλάρωση.

Έχει την αχρονικότητα της αιωνιότητας και αντιπροσωπεύει την παράδοση και τις αιώνιες αξίες.

Το μπλε έχει ισχυρούς πολιτιστικούς δεσμούς που επεκτείνονται πίσω στο χρόνο, στις απαρχές των θρησκειών, των δικαιωμάτων, της βασιλείας και της πνευματικής ζωής.

Είναι το ισχυρότερο βασικό χρώμα τόσο σαν ακτινοβολία όσο και σαν χρωστική ουσία, ενώ οι πρώτες χρωματικές ευαισθησίες των υδρόβιων μονοκύτταρων οργανισμών, στις απαρχές του ζωικού βασιλείου, ήταν ένα απλό διχρωματικό σύστημα ανταποκρινόμενο στις μπλε και κίτρινες ακτινοβολίες του φάσματος.

 

 

Στον χρωματισμό των Ολυμπίων θεών το μπλε ‘παίζει’ μεταξύ της Αθηνάς και του Δία, ενώ στον ινδουισμό είναι το χρώμα του συντηρητή Βισνού και των περισσοτέρων αβατάρ του, ιδιαίτερα του Κρίσνα, αλλά ενίοτε και του μεταμορφωτή Σίβα, πότε εξ ολοκλήρου, πότε εν μέρει, ενώ στα ενεργειακά κέντρα είναι το χρώμα του τσάκρα Βισούντχα, το τσάκρα του λαιμού που συνδέεται με τον ήχο και την ομιλία, την δημιουργικότητα και την αυτό-έκφραση.

Τέλος, η Κλειώ σαν ‘ιδέα’, βάση του εννεαδικού πίνακα των ιδεών, αντιστοιχεί στην ιδέα της ΑΡΧΗΣ, ενώ η σχηματική μορφή της, βάση του εννεαδικού πίνακα των σχηματικών μορφών του Πυθαγόρα, αντιστοιχεί στον ‘κύκλο’ και ό,τι αυτός συνεπάγεται..

 


Topic: μαγικά τετράγωνα, μπλε, Μύθοι και χρώματα | Tags: None

Χρωματισμος ζωων [Ζ]

⊆ October 20th by | ˜ No Comments »

 

Ο χρωματισμός των ζώων

[Ζ]  

 

 

 

Άλλοι λόγοι χρήσης των χρωμάτων στο ζωικό βασίλειο

Παραπλάνηση / απόσπαση (distraction) κλπ.

 

Εκφοβισμός:

Μερικά ζώα, όπως πολλοί σκώροι, αλογάκια της Παναγίας και ακρίδες, έχουν ένα ρεπερτόριο απειλητικής ή αιφνιδιαστικής συμπεριφοράς, όπως όταν ξαφνικά παρουσιάζουν εμφανείς κηλίδες σαν μάτια, ή τμήματα φωτεινών και αντίθετων χρωμάτων, έτσι ώστε να τρομάζουν ή να αποσπούν την προσοχή ενός θηρευτή. Αυτό δίνει στο ζώο τη δυνατότητα να δραπετεύσει.

Η συμπεριφορά είναι παραπλανητική, καθώς αυτά τα έντομα είναι στόχοι των θηρευτών, έτσι τα προειδοποιητικά χρώματα είναι μια μπλόφα, όχι μια ειλικρινής δήλωση.

Την μέθοδο αυτήν χρησιμοποιούν εκτός από έντομα και αραχνίδες, κεφαλόποδα και κάποια σπονδυλωτά.

 

 

 

Η κίνηση θαμπώνει / παραπλανά:

Ορισμένα ζώα θήρας όπως η ζέβρα έχουν σχέδια υψηλής χρωματικής αντίθεσης που πιθανώς συμβάλλουν στη σύγχυση των θηρευτών τους, όπως τα λιοντάρια, κατά τη διάρκεια του κυνηγιού. Οι λωρίδες ενός κοπαδιού ζέβρας που τρέχει καθιστούν δύσκολο για τα αρπακτικά ζώα να εκτιμήσουν με ακρίβεια την ταχύτητα και την κατεύθυνση των θηραμάτων ή να εντοπίζουν μεμονωμένα ζώα δίνοντας στο θήραμα μια μεγαλύτερη πιθανότητα διαφυγής. Τα μοτίβα σύγχυσης (όπως οι ρίγες της ζέβρας) καθιστούν πιο δύσκολο να πιαστούν τα ζώα όταν κινούνται.

 

 

 

Φυσική προστασία:

Πολλά ζώα έχουν σκούρες χρωστικές ουσίες όπως η μελανίνη στο δέρμα, τα μάτια και τη γούνα τους για να προστατεύονται από ηλιακά εγκαύματα (βλάβη στους ζωντανούς ιστούς που προκαλείται από το υπεριώδες φως)

 

 

 

 

Ρύθμιση θερμοκρασίας:

Ορισμένοι βάτραχοι, όπως ο Bokermannohyla alvarengai και άλλα ερπετά, έχουν ανοιχτότερο το χρώμα του δέρματος τους όταν ζεσταίνονται από το φως του ήλιου, (ενώ σκουραίνουν όταν κρυώνουν), έτσι ώστε το δέρμα τους να αντανακλά περισσότερη θερμότητα για να αποφεύγουν την υπερθέρμανση.

 

 

 

Συμπτωματικοί χρωματισμοί:

Ορισμένα ζώα χρωματίζονται καθαρά παρεμπιπτόντως επειδή το αίμα τους περιέχει χρωστικές ουσίες. Για παράδειγμα, τα αμφίβια όπως το olm που ζουν σε σπηλιές μπορεί να είναι σε μεγάλο βαθμό άχρωμα καθώς το χρώμα δεν έχει καμία λειτουργία σε αυτό το περιβάλλον, αλλά δείχνουν λίγο κόκκινα λόγω της χρωστικής αίμης που υπάρχει στα ερυθρά αιμοσφαίρια τους, η οποία απαιτείται για την μεταφορά του οξυγόνου. Έχουν επίσης μια μικρή πορτοκαλί ριμποφλαβίνη (βιταμίνη Β2) στο δέρμα τους.

 

 

Παρομοίως χρωματίζονται λόγω της αίμης του αίματός τους οι αλφικοί (αλμπίνο) άνθρωποι καθώς και άνθρωποι με πολύ ανοιχτόχρωμο δέρμα.

 

(συνεχίζεται)


Topic: ζωα και χρωματα, Φύση και χρώματα | Tags: None

Verdigris

⊆ October 15th by | ˜ No Comments »

 

Χρώματα βαφές

Οι βαφές κατά την ύστερη αρχαϊκή εποχή

 

Σε προηγούμενα άρθρα, αναφερθήκαμε στα χρώματα βαφές που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος κατά την προϊστορική περίοδο, τα οποία είναι εν χρήσει ακόμα και σήμερα.

Στην πρώιμη αρχαιότητα, πέρα από τα 6 προϊστορικά χρώματα, προστέθηκαν και άλλα οκτώ χρώματα βαφές στον χρωστήρα του ανθρώπου, ενώ στην ύστερη αρχαϊκή εποχή προστέθηκαν άλλα πέντε, τα εξής, κατά την διεθνή αγγλική τους ονομασία:

Red lead

Vermilion

Green earth

Verdigris

Lead white

Ήδη, από αυτά τα 5 χρώματα, αναφερθήκαμε στο Red lead, στο Vermilion και στο Green Earth

Σειρά τώρα έχει το Verdigris

 

 

Verdigris

 

Σύντομη περιγραφή του Verdigris

Το Verdigris είναι η κοινή ονομασία μια πράσινης χρωστικής που παράγεται με την εναπόθεση οξικού οξέος σε πλάκες χαλκού, ή από την φυσική πατίνα που σχηματίζεται όταν ο χαλκός ή ο ορείχαλκος δέχονται την επίδραση κλιματολογικών συνθηκών με την πάροδο του χρόνου όταν εκτίθενται στον αέρα ή το θαλασσινό νερό.  

 

 

Πρόκειται για ένα οξύ του χαλκού, που χρησιμοποιόταν συχνά, από την αρχαιότητα μέχρι τον Μεσαίωνα, την Αναγέννηση και την εποχή του Μπαρόκ.

Είναι ένα μέτρια διαφανές γαλαζωπό πράσινο χρώμα με χαμηλή σταθερότητα.

Σήμερα σπάνια πωλείται ως χρωστική ουσία των καλλιτεχνών λόγω της τοξικής του φύσης.

 

 

Το Verdigris ήταν το πιο ζωντανό πράσινο που υπήρχε μέχρι τον 19ο αιώνα. Συχνά αναμειγνυόταν με, ή απλωνόταν επικαλυπτικά πάνω από λευκό του μολύβδου ή κίτρινο μολυβδο-κασσίτερου, λόγω της διαφάνειας του.

Η πιο αντανακλαστική και ασταθής από όλες τις χρωστικές του χαλκού που συχνά με την πάροδο του χρόνου αμαυρωνόταν σε σκούρο καφέ ή μαύρο.

 

 

Το όνομα verdigris προέρχεται από το γαλλικό Vert-de-Grèce («πράσινο της Ελλάδας»). Η σύγχρονη γαλλική ορθογραφία αυτής της λέξης είναι vert-de-gris ("πράσινο του γκρι"). Χρησιμοποιήθηκε ως χρωστική ουσία σε έργα ζωγραφικής και άλλα αντικείμενα τέχνης (ως πράσινο χρώμα), που εισάγονταν κυρίως από την Ελλάδα (Ελλάδα).

 

 

Πρόκειται για μια τεχνητή χρωστική ουσία που παρασκευαζόταν ειδικά σε αμπελουργικές περιοχές, επειδή το οξικό οξύ είναι υποπροϊόν της οινοποίησης. Χάλκινες πλάκες καλύπτονταν με όξος (ξύδι, απομεινάρια οινοποίησης) και αφήνονταν να παραμείνουν εκεί σε σφραγισμένα δοχεία. Το προκύπτον οξικό οξύ αντιδρά με τον χαλκό, σχηματίζοντας ένα μπλε έως μπλε-πράσινο επίστρωμα που αποξέεται και αλέθεται

Υπάρχουν πολλές ιστορικές συνταγές για την κατασκευή του, όπως αυτή του Πλίνιου που περιγράφει την έκθεση του χαλκού στους ατμούς των σταφυλιών που έχουν υποστεί ζύμωση ή σε κλειστά βαρέλια πάνω από ξύδι.

 

 

Η χημική αντίδραση που εκδηλώνεται μεταξύ του κρασιού και του χαλκού για την παραγωγή του verdigris μπορεί να σχετίζεται με τη διαδικασία οξείδωσης του κρασιού. Μια άλλη μέθοδος, που χρησιμοποιήθηκε στις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα, αφορούσε την αντίδραση θειικού διαλύματος χαλκού με διαλύματα μολύβδου, βάριου ή οξικού ασβεστίου.  

Η χημική του ονομασία είναι ‘βασικό οξύ του χαλκού’ και ο χημικός τύπος του είναι Cu(OH)2 (CH3COO)2 5 H2O

Πρόκειται για έντονους πράσινους κρύσταλλους διαφορετικών σχημάτων και μεγεθών. Τα σωματίδια μπορεί να ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό ανάλογα με τη μέθοδο παρασκευής, για παράδειγμα τα καλά κρυσταλλωμένα σωματίδια verdigris μοιάζουν σαν θραύσματα μυτών βελόνων. Ενώ τα σωματίδια που δεν έχουν υποστεί κρυσταλλοποίηση μπορεί να φαίνονται σαν διαφανείς κόκκοι. Λόγω των διαφορετικών καταστάσεων, τα σωματίδια είναι δύσκολο να διακριθούν, το ξεχωριστό πράσινο χρώμα τους και η ρητινώδης ποιότητα αποτελούν τις βασικές ενδείξεις για την ταυτότητά τους. Τα σωματίδια παρουσιάζουν πλεοχρωισμό, μερικά από τα οποία γίνονται άχρωμα ενώ άλλα αποκτούν ένα βαθύ πράσινο μπλε χρώμα. Τα σωματίδια είναι συνήθως μεγέθους 1-30μm.

 

 

Το verdigris είναι χρώμα ‘φυγάς’ αντιδρά χημικά όταν έρθει σε επαφή με υδρόθειο και μαυρίζει. Φημίζεται για την καταστροφική του επίδραση βλάπτοντας βαθμιαία την κυτταρίνη των περγαμηνών.

 

 

Τοξικότητα:

Μέτρια τοξικότητα. Το Verdigris περιέχει χαλκό που χαρακτηρίζεται ως τοξικός σε περίπτωση παρατεταμένης εισπνοής ή κατάποσης. Πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή κατά το χειρισμό της χρωστικής ξηρής σκόνης και να αποφεύγεται η εισπνοή της σκόνης.

 


Topic: βαφές, Πράσινο, χρωστικές | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [νθ΄]: το μαύρο στην φυσική

⊆ October 10th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[νθʹ]

 

Το Μαύρο στην φυσική

]

 

-Σου εξιστόρησα λοιπόν Άνθρωπε την ιστορία μου σαν Μαύρο χρώμα, αλλά δεν τελείωσα με την αυτοπαρουσίασή μου, γιατί πέρα από την εξιστόρηση της πορείας μου μαζί σου, έχω να σου παρουσιάσω και άλλες πτυχές μου, όπως ας πούμε την φυσική πλευρά μου, την σχέση μου με την χημεία, την θέση μου στην βιολογία και διάφορα άλλα.

Βεβαίως κάποια από αυτά που θα σου πω, ίσως σου έχουν ξαναειπωθεί εδώ, στην Συνέντευξη με τα Χρώματα, όμως η αυτοπαρουσίασή μου οφείλει να είναι ολοκληρωμένη, οπότε θα τα ξανακούσεις.

Ξεκινώ με την ‘φυσική’ μου κατάσταση. Δηλαδή τί είμαι κατά την φυσική εγώ το μαύρο χρώμα.

Στο ορατό φάσμα, το μαύρο είναι η απορρόφηση όλων των χρωμάτων.

Τί είναι αυτή η απορρόφηση των χρωμάτων;

Γι’ αυτό πρότεινα προηγουμένως, μετά από εμένα, πριν συνεχίσουν την αυτοπαρουσίασή τους τα άλλα χρώματα, να έλθει να μας μιλήσει η Μητέρα Φύση για την εμφάνιση των χρωμάτων.

Επειδή όμως μέχρι να έρθει η Μάνα Φύση να σου εξηγήσει το φαινόμενο αυτό, θα περάσει κάποια ώρα, θα σου πω δυο λόγια για την απορρόφηση.

Στη φυσική, η απορρόφηση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας είναι  η σύλληψη από την ύλη (από τα ηλεκτρόνια που δεσμεύονται στα άτομα για την ακρίβεια) της ενέργειας των φωτονίων και ούτως η μετατροπή της ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας σε εσωτερική ενέργεια του απορροφητή.

Το μαύρο λοιπόν μπορεί να οριστεί ως η οπτική εντύπωση που παρατηρείται όταν κανένα ορατό φως δεν φτάνει στο μάτι, δηλαδή συλλαμβάνεται όλη η φωτεινή ενέργεια.

Οι χρωστικές ουσίες ή οι βαφές που απορροφούν όλο το φως αντί να το αντανακλούν πίσω στο μάτι "φαίνονται μαύρες".

Μια μαύρη χρωστική ουσία μπορεί, ωστόσο, να προκύπτει και από ένα συνδυασμό αρκετών χρωστικών που απορροφούν συλλογικά όλα τα χρώματα.

Εάν αναμειχθούν κατάλληλες αναλογίες τριών πρωτογενών χρωστικών, το αποτέλεσμα αντανακλά τόσο λίγο φως ώστε να ονομάζεται "μαύρο". Αυτό παρέχει δύο επιφανειακά αντίθετες αλλά στην πραγματικότητα συμπληρωματικές περιγραφές του μαύρου. Το μαύρο είναι η απορρόφηση όλων των χρωμάτων του φωτός ή μια διάταξη συνδυασμών χρωστικών ουσιών πολλαπλών χρωμάτων.

Κι’ αφού μπλέξαμε στα γρανάζια της φυσικής δεν μπορώ να μην αναφερθώ και πάλι στο «Μαύρο Σώμα», το οποίο, όπως σου είπα και προηγουμένως δεν είναι ένα πραγματικό μαύρο σώμα, αλλά μια θεωρητική επινόησή σου Άνθρωπε.

Στη φυσική, το καλούμενο «μαύρο σώμα» είναι ένας τέλειος απορροφητής φωτός, ένα θεωρητικά εξιδανικευμένο φυσικό σώμα που απορροφά όλη την προσπίπτουσα ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, ανεξάρτητα από τη συχνότητα ή τη γωνία πτώσης.

Σύμφωνα με έναν θερμοδυναμικό κανόνα, ένα μαύρο σώμα σε θερμική ισορροπία (δηλαδή σε θεωρητικά σταθερή θερμοκρασία) εκπέμπει ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που ονομάζεται ‘ακτινοβολία μαύρου σώματος’ που είναι η βάση για την θερμική καταμέτρηση ακτινοβολιών.

Αυτός ο μαύρος θεωρητικά τέλειος απορροφητής φωτός σχετίζεται κάπως ή αν θέλεις πλησιάζει αρκετά στην υπέρυθρο ακτινοβολία, αλλά αυτά είναι θέματα που ενδιαφέρουν ειδικά τους φυσικούς, οπότε δεν χρειάζεται να ασχοληθούμε περισσότερο με εμένα σαν ‘μαύρο σώμα’.

Τώρα, από την άλλη μεριά του ορατού φάσματος, ένα τμήμα της υπεριώδους ακτινοβολίας  ονομάζεται ‘μαύρο φως’ επειδή, αν και το ίδιο είναι αόρατο, προκαλεί φθορισμό πολλών ορυκτών και άλλων ουσιών.

Ω! ναι! Ο φθορισμός, τον οποίο προκαλώ εγώ σαν μαύρο φως είναι ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο στον κόσμο των χρωμάτων, αλλά δεν μας αφορά τώρα.

Είμαι λοιπόν, εκτός από ‘μαύρο χρώμα’, η ‘έλλειψη φωτός’, το ‘μαύρο σώμα’ και το ‘μαύρο φως’. 

Αυτά ως προς τις φυσικές μου καταστάσεις.

Πριν κλείσω όμως με την φυσική, θα ήθελα να σου αναφέρω τα πιο πρόσφατα επιτεύγματά της σχετικά με εμένα.

Πρώτα όμως θα σου θυμίσω, όπως σου έχουμε πει, ότι στην δημιουργία όπου τα πάντα είναι σχετικά προς το απόλυτο, τίποτε δεν υπάρχει στην απόλυτη μορφή του. Έτσι κι’ εμένα Άνθρωπε με υπολογίζεις πως στην πληρέστερη μορφή μου απέχω τρεις μονάδες από την απόλυτη έκφρασή μου, δηλαδή στο 97% της εντελέχειάς μου.

Το 2008 όμως, ερευνητές από το Πολυτεχνείο Troy του Rensselaer της Νέας Υόρκης ανακοίνωσαν τη δημιουργία του τότε πιο σκοτεινού υλικού στον πλανήτη. Ένα υλικό που δημιουργήθηκε από νανοσωλήνες άνθρακα, το οποίο  αντανακλούσε μόνο το 0,045% του φωτός.

Η βασιλεία του κράτησε μέχρι το 2016 που δημιουργήθηκε στην Αγγλία, πάλι από νανοσωλήνες άνθρακα το σημερινό πιο σκοτεινό υλικό, γνωστό ως Vantablack, που απορροφά το 99,96% του ορατού φωτός.

 


Topic: μαύρο, Συνέντευξη με τα χρώματα | Tags: None

Η σημασια των χρωματων και η χρηση τους: μπλε

⊆ October 5th by | ˜ No Comments »

 

Η σημασία των χρωμάτων

Και η χρήση τους από γραφίστες και άλλους επαγγελματίες

 

Μπλε (πρωτογενές χρώμα)

(από τον ιστότοπο Color Theory for Designers)

 

Σε προηγούμενο άρθρο αυτής της σειράς, σας υποσχεθήκαμε ότι θα επανέλθουμε λίαν προσεχώς για να δούμε χωριστά και αναλυτικότερα το κάθε χρώμα και την χρήση του.

Ξεκινήσαμε ήδη με το κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο και πράσινο χρώμα και συνεχίζουμε με το μπλε που είναι το ένα από τα τρία βασικά χρώματα της αφαιρετικής μείξης χρωμάτων.

 

 

 

Μπλε (βασικό χρώμα)

 

Το μπλε χρώμα συσχετίζεται συχνά με τη θλίψη στην αγγλική γλώσσα. Το μπλε χρησιμοποιείται επίσης εκτεταμένα για να δηλώνει την ηρεμία και την υπευθυνότητα.

 

 

Τα ανοιχτά μπλε μπορεί να είναι αναζωογονητικά και φιλικά.

Τα σκούρα μπλε είναι πιο δυνατά και αξιόπιστα.

Το μπλε συνδέεται επίσης με την ειρήνη και έχει πνευματικούς και θρησκευτικούς συνειρμούς σε πολλές κουλτούρες και παραδόσεις.

 

 

Η σημασία του μπλε επηρεάζεται ανάλογα από την ακριβή χροιά και τον τόνο του χρώματος.

Στο σχεδιασμό, η ακριβής απόχρωση του μπλε που επιλέγετε θα έχει τεράστιο αντίκτυπο στο πώς αντιλαμβάνονται τα σχέδιά σας.

 

 

Τα ανοιχτά μπλε συχνά χαλαρώνουν και καλμάρουν.

Τα φωτεινά μπλε ενεργοποιούν και ανανεώνουν.

 

 

Τα σκούρα μπλε, όπως το ναυτικό μπλε (navy blue), είναι εξαιρετικά για εταιρικά ή σχέδια όπου η δύναμη και η αξιοπιστία είναι σημαντικά στοιχεία.

 

 

Οι επιφάνειες με φωτεινό μπλε χρώμα προβάλλουν τα γράμματα που είναι τυπωμένα επάνω τους, ενώ το ίδιο το χρώμα συνεισφέρει στην προβολή όλου του θέματος.

 

 

Ένα έντονο μπλε μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν το κύριο χρώμα μιας επιφάνειας, μαζί με άλλες αποχρώσεις για την διαφοροποίηση διαφόρων τμημάτων του θέματος.

 

 

Το μπλε, σε διάφορες αποχρώσεις του στο φόντο, δίνει μια αξιόπιστη και έγκυρη αίσθηση.


Topic: μπλε, χρήση χρωμάτων | Tags: None