xromata.com


Παρατηρησεις επι του στερεομετρικού εννεαδικου πινακα (Α)

⊆ October 15th by | ˜ No Comments »

 

Παρατηρήσεις επί του στερεομετρικού

εννεαδικού πίνακα

(Α)

 

Αφού τελειώσαμε με την στερεομετρική ανάπτυξη του έγχρωμου εννεαδικού πίνακα, έφθασε η ώρα να κάνουμε κάποιες παρατηρήσεις πάνω σε αυτόν.

Οι παρατηρήσεις αυτές θα συνδράμουν βοηθητικά σε όλους όσοι θέλετε να ασχοληθείτε με τα μαγικά τετράγωνα, σε όποιον τομέα σας ενδιαφέρει. Εμείς εδώ θα χρησιμοποιήσουμε, σαν παράδειγμα, ως δεδομένα αυτά που έχουν αναφερθεί έως τώρα σε προηγούμενες σχετικές αναρτήσεις, όπως πχ. τα χρώματα Αρχές και χρώματα καταστάσεις, τις 9 ιδιότητες – αρετές του πνεύματος και τις αντιστοιχίες των χρωμάτων με τα: πνεύμα, ψυχή, ύλη, κλπ. κλπ.

Εσείς μπορείτε να αντικαταστήσετε τους όρους αυτούς με εκείνους του ενδιαφέροντός σας.

 

 

Θυμίζουμε ότι ο κύβος μας αποτελείται από τρία στερεομετρικά επίπεδα που καθένα τους αποτελείται από 9 κυβάκια, 3 Χ 9 = 27 συνολικά.

Τα πρωτογενή και δευτερογενή χρώματα του επάνω επιπέδου, το οποίο ονομάσαμε επίπεδο του πνεύματος, μεταβάλλονται επηρεασμένα από την επίδραση του μπλε χρώματος που αντιστοιχεί στο πνεύμα.

Εκτός από το (πρωτογενές χρώμα) μπλε κυβάκι που παραμένει αμετάβλητο, έχομε δυο κυβάκια σε χρώμα (δευτερογενές) πράσινο και ένα ανοιχτότερο (τριτογενές) πράσινο. Παρομοίως έχουμε δυο κυβάκια σε μωβ (δευτερογενές) χρώμα και ένα θερμότερο μωβ (τριτογενές). Επιπλέον δυο κυβάκια είναι καφετιά, δηλαδή δεν έχουν καθαρό χρώμα.

 

 

Σε προηγούμενο άρθρο της σειρά των ‘μαγικών τετραγώνων’ που τιτλοφορείται ‘χρώματα αρχές – χρώματα καταστάσεις’ είδαμε ότι τα τρία πρωτογενή (βασικά χρώματα) μπλε, κίτρινο, κόκκινο, αντιστοιχούν σε Αρχές, όπου το μπλε αντιστοιχεί στην Αρχή πνεύμα, το κίτρινο στην ψυχή και το κόκκινο στην ύλη – σώμα.

Τα δευτερογενή (παράγωγα) χρώματα, τα ορίσαμε σαν καταστάσεις, όπου το πράσινο χρώμα αντιστοιχεί στην κατάσταση της νόησης, το πορτοκαλί σε αυτήν του αίσθους (αισθαντικότητα) και το μωβ στην αιθερική (συνδετική – περικαλυπτική) κατάσταση.

Βάση αυτών, παρατηρούμε ότι το πρώτο επίπεδο του τρισδιάστατου κύβου μας, αποτελείται από ένα μπλε κυβάκι, δηλαδή μια Αρχή, αυτήν του πνεύματος, και 6 κυβάκια με χρώματα καταστάσεις: 3 πράσινα (καταστάσεις νοητικές) και τρία μωβ (καταστάσεις αιθερικές). Απομένουν άλλα δυο κυβάκια με καφετί χρώμα, δηλαδή αμαυρωμένα, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό.

 

 

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στο μεσαίο επίπεδο του στερεομετρικού κύβου μας, που επηρεάζεται από το κίτρινο χρώμα της ψυχής. Έχομε κι εδώ ένα κυβάκι με πρωτογενές (βασικό) κίτρινο χρώμα, το κυβάκι της ‘ψυχής’, το οποίο βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο, περιβαλλόμενο από τρία πράσινα (ένα δευτερογενές και δυο τριτογενή, ανοιχτότερης χροιάς), τρία πορτοκαλιά (ένα δευτερογενές και δυο τριτογενή, ανοιχτότερης χροιάς), και δυο κυβάκια με καφετί χρώμα, δηλαδή αμαυρωμένα.

 

 

Παρομοίως και στο τρίτο επίπεδο του κύβου μας, το επηρεασμένο από το κόκκινο χρώμα της ύλης, έχουμε ένα κόκκινο (πρωτογενές) κυβάκι, τρία πορτοκαλιά (δυο δευτερογενή και ένα ανοιχτότερο τριτογενές) καθώς και τρία μωβ (ένα δευτερογενές και δυο πιο ροδαλά, τριτογενή). Επίσης και σε αυτό το επίπεδο δυο κυβάκια είναι αμαυρωμένα με καφετί χρώμα.

Παρατηρούμε ότι ο κύβος μας σε κάθε επίπεδο περιέχει 1 βασικό χρώμα, 3 + 3 = 6 παράγωγα και 2 καφετιά (μη χρώματα)*

 

 

[*Το καφετί χρώμα, βάση της αφαιρετικής μίξης, μπορεί να θεωρηθεί πολύ σκούρο, έως και σχεδόν μαύρο, δηλαδή έλλειψη χρώματος.]

Έχομε δηλαδή σε ολόκληρο τον στερεομετρικό κύβο μας από 1 σε κάθε επίπεδο, 3 κυβάκια με πρωτογενή χρώματα (από ένα χρώμα το καθένα), 18 κυβάκια με παράγωγα χρώματα (9 δευτερογενή και 9 ανοιχτότερα τριτογενή) καθώς και 6 αμαυρωμένα.

Προς το παρόν, σταματάμε εδώ με τις παρατηρήσεις, και θα επανέλθουμε συμπληρωματικά και αναλυτικότερα επί του θέματος οσονούπω!

(συνεχίζεται)

 


Topic: Αριθμοί και χρώματα, μαγικά τετράγωνα | Tags: None

Αναμειξη χρωματικων συστηματων (Β)

⊆ October 10th by | ˜ No Comments »

 

Ανάμειξη χρωματικών συστημάτων (Β)

 

 

Στην προηγούμενη ανάρτηση για την ανάμειξη των χρωματικών συστημάτων, είδαμε ότι το (προσθετικό) σύστημα χρωματικών ακτινοβολιών σε συνδυασμό με το (αφαιρετικό) σύστημα χρωστικών ουσιών ευθύνονται για την εμφάνιση όλων των χρωματισμών που βλέπουμε, δηλαδή ότι τα χρώματα εξαρτώνται από την φωτεινή πηγή που φωτίζει τα υλικά στοιχεία.

Εάν αλλάξει η ένταση της φωτεινής πηγής, ή τα υλικά αντικείμενα φωτιστούν από διαφορετική φωτεινή πηγή, τότε αλλάζει και η απόχρωση των χρωμάτων.

 

 

Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται ‘χρωματικός μεταμερισμός’ και θα μας απασχολήσει σε κάποιο προσεχές άρθρο.

Τί συμβαίνει όμως όταν η φωτεινή πηγή που φωτίζει τα αντικείμενα είναι μονοχρωματική, δηλαδή το φως της αποτελείται από μια συγκεκριμένη χρωματική ακτινοβολία, όπως πχ. γίνεται όταν χρησιμοποιούμε θεατρικούς προβολείς ενός χρώματος;

 

 

Στην περίπτωση αυτή, το συγκεκριμένο ακτινοβόλο χρώμα, ακυρώνει ή τονίζει κάποια από τα υλικά χρώματα που φωτίζει, ακολουθώντας σταθερούς κανόνες μετατροπής κάθε χρώματος όταν αυτό φωτίζεται μονοχρωματικά.

 

 

 

Έχουμε λοιπόν και λέμε:

 

 

Κάτω από την επήρεια έντονου πράσινου φωτισμού μόνο το μαύρο και το κόκκινο χρώμα παραμένουν αναγνωρίσιμα, αν και το κόκκινο μεταβάλλεται σε κόκκινο – κεραμιδί (χάνει την έντασή του και καφετίζει κάπως). Το πράσινο φως πρασινίζει τα ανοιχτά κίτρινα, ενώ γκριζάρει όλα τα άλλα χρώματα, συμπεριλαμβανομένων των μωβ και πορτοκαλί. Τονίζει τα άλλα πράσινα και φυσικά πρασινίζει το λευκό χρώμα.

Το ανοιχτό πράσινο φως όταν φωτίζει το ανθρώπινο δέρμα του προσδίδει μια αρρωστιάρικη χροιά, τονίζοντας παράλληλα κάθε ψεγάδι.

 

 

Φωτισμένα με βαθύ μπλε χρώμα τα μαύρα και σκούρα μπλε φαίνονται σκούρα καστανά, ενώ τα κίτρινα πρασινίζουν. Το πολύ σκούρο μπλε φως γκριζάρει τα πάντα εκτός από τα μπλε, πράσινα και μωβ τα οποία ενισχύει.

Το ανοιχτό γαλάζιο φως δίνει την εντύπωση της ψύχρας ενώ δίνει μια θανάσιμη όψη στο ανθρώπινο δέρμα καθώς το φωτίζει.

 

 

Το κίτρινο χρώμα κάνει όλα τα χρώματα να πορτοκαλίζουν κάπως, ενώ κιτρινίζει το πορτοκαλί. Κάνει τα μπλε και βιολετιά χρώματα να καφετίζουν, γκριζάρει τα πράσινα και γαλάζια, ενώ πρασινίζει περισσότερο τα γαλαζοπράσινα χρώματα.

Το απαλό κίτρινο φως επιδρά μόνο πάνω στα πολύ ανοιχτά χρώματα και το άσπρο, ενώ μεταδίδει μια αίσθηση ζεστασιάς.

Το πορτοκαλί φως πορτοκαλίζει τα κίτρινα, τονίζει τα κόκκινα χρώματα, ενώ κάνει τα πράσινα, μπλε και μωβ να φαίνονται καφέ – γκρι.

 

 

Το ροδακινί φως είναι πολύ κολακευτικό για το ανθρώπινο δέρμα.

Το ροζ φως είναι κι αυτό κολακευτικό, προσδίδει μια θερμή όψη σε όλα τα χρώματα, εκτός από τα μπλε και πράσινα που τα γκριζάρει.

Το ρόδινο φως κάνει τα δέρματα να φαίνονται ροζ, κόκκινα ή πορτοκαλιά, μωβίζει τα μπλε και γκριζάρει τα πράσινα.

 

 

Το βιολέ φως πορτοκαλίζει τα κίτρινα και κοκκινίζει τα πορτοκαλιά.

 

 

Τέλος, το κόκκινο φως επιδρά έντονα σε όλα τα χρώματα. Κάνει να φαίνονται κόκκινα όλα τα ανοιχτά και θερμά χρώματα, ενώ κάνει τα σκούρα να φαίνονται ακόμα σκουρότερα, έως μαύρα. Είναι αμείλικτο ακόμα και με τα ίδια τα κόκκινα χρώματα μετατρέποντας τα πορτοκαλοκόκκινα σε σκούρα κόκκινα και τα σκούρα κόκκινα σε καφέ. Δημιουργεί μια παράξενη ατμόσφαιρα και γι’ αυτό είναι δημοφιλές σε χώρους νυχτερινής διασκέδασης.

 

 

Οι χρωματικές αυτές μεταβολές χρησιμοποιούνται σε θεάματα και θεατρικές παραστάσεις για να προσδώσουν την επιθυμητή ατμόσφαιρα, με την χρήση μονοχρωματικών προβολέων, ενώ τελευταίως η χρήση τους έχει επεκταθεί ευρέως στην φωτογράφιση και τον κινηματογράφο με την χρησιμοποίηση μονοχρωματικών φίλτρων ή την χρωματική επεξεργασία με ηλεκτρονικούς υπολογιστήρες.

 

 

Εσείς, εάν δεν διαθέτετε ούτε φίλτρα, ούτε υπολογιστήρες με κατάλληλα προγράμματα, δεν έχετε παρά να φάτε σοκολατάκια ή καραμέλες τυλιγμένες σε χρωματιστά σελοφάν και μέσα από αυτά τα διαφανή χρωματιστά χαρτάκια να δείτε πως μεταβάλλονται τα χρώματα και πως διαμορφώνεται ο κόσμος όταν θεάται μέσα από κάποιο μονοχρωματικό φίλτρο.

 


Topic: αφαιρετική μίξη, Μίξεις χρωμάτων, προσθετική μίξη, φως | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [κγ΄]

⊆ October 5th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[κγʹ]

Από τις μείξεις χρωμάτων στον Όττο Ρούνγκε και τις τριαδικότητες

 

-Όπως σου είπα Άνθρωπε, μόλις προ ολίγου, εγώ η μείξη CMYK, είμαι η ενδιάμεση μείξη, μια μείξη που προκύπτει από την ένωση των δυο αδελφών μου μείξεων, της προσθετικής και της αφαιρετικής. Αποτελούμε κι εμείς μια τριάδα, εκδηλώνοντας τον βασικό νόμο της τριαδικότητας.

Βάση ενός άλλου από τους βασικούς συμπαντικούς νόμους, τον νόμο της αναλογίας, εγώ, σαν ενδιάμεσος όρος, αναλογώ με την λειτουργία της χρωματικής όρασης, η οποία εξαρτάται κι’ αυτή, όπως κι εγώ, από την ένωση των δυο αδελφών μου μείξεων. Αν και μπορώ να σου εξηγήσω αυτήν την αντιστοιχία, προτιμώ να δώσω τον λόγο, τιμής ένεκεν, στην Μητέρα όλων μας, την Μάνα Φύση….

-Ααα! Αγαπητή μου μείξη… αγαπητές μου μείξεις… που όλες οι αποχρώσεις σας βρίσκονται επάνω μου, επάνω σ’ εμένα την Χρωματική Σφαίρα, το πάτε μακριά… ξέρω, αν σας επιτρέψω να συνεχίσετε με την λειτουργία της όρασης και ό,τι άλλο επακολουθήσει, δεν θα ολοκληρώσω την δική μου παρουσίαση, που λίγο πριν το τέλος της μας διακόψατε με την εισβολή σας στον χώρο της συνέντευξης.

Είχα καλέσει τον Φίλιπ Όττο Ρούνγκε, τον εμπνευστή της χρωματικής σφαίρας για να ολοκληρώσει την παρουσίασή μου. Άλλωστε, ποιος θα μπορούσε να το κάνει καλύτερα από τον ίδιο τον άνθρωπο που με δημιούργησε; Περιμένει να του δώσουμε τον λόγο. Κύριε Ρούνγκε, περάστε! Ο λόγος δικός σας.

-Ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε, να συμμετέχω στην συνέντευξη των χρωμάτων και αγαπητή μου Σφαίρα, ομολογώ πως ο χρόνος της αναμονής κύλησε ωφέλιμα, αφού οι μείξεις ανακίνησαν το θέμα της τριαδικότητας, ένα θέμα που με απασχόλησε πολύ σε σχέση με τα χρώματα και υπήρξε το εναρκτήριο λάκτισμα για την δημιουργία σου.

Απ, ό,τι άκουσα, παρακολουθώντας την συνέντευξη έως τώρα, αναφέρθηκαν ήδη κάποιες χρωματικές τριαδικότητες, όπως οι τρεις μείξεις, η RYB, η RGB και η CMYK, οι τρεις διαστάσεις των χρωμάτων, δηλαδή η χροιά, η φωτεινότητα κι’ ο κορεσμός, τα τρία βασικά χρώματα, τα τρία παράγωγα και τα τρία μη-χρώματα, το λευκό (φως), το μαύρο (σκότος) και η ενδιάμεση κατάστασή τους (γκρίζα – φαιά). Αυτές οι τρεις τριάδες σχηματίζουν άλλη μια τριάδα, την τριάδα βασικά χρώματα, παράγωγα και μη-χρώματα.

Μιλώντας για βασικά χρώματα, ας θυμηθούμε πως κάθε μια από τις τρεις μείξεις έχει τα δικά της τρία βασικά χρώματα, οπότε έχουμε τρεις τριάδες βασικών χρωμάτων, κόκκινο, κίτρινο, μπλε για την αφαιρετική μείξη, κόκκινο, πράσινο, μπλε για την προσθετική και ματζέντα, κίτρινο, κυανό για την CMYK.

Αντίστοιχα έχουμε και τρεις ομάδες τριών παραγώγων χρωμάτων, μία για κάθε σύστημα μείξης.

Επιπλέον, σε αναλυτικότερη απόδοση του χρωματικού κύκλου, τον δωδεκαμερή κύκλο, βλέπουμε κι εδώ τρείς ομάδες χρωμάτων, την ομάδα των τριών πρωτογενών, που δεν δύνανται να παραχθούν από άλλα χρώματα, την ομάδα των τριών δευτερογενών, που καθένα τους παράγεται από την μείξη δυο πρωτογενών και τέλος την ομάδα των έξι τριτογενών χροιών, που κάθε μια τους παράγεται από την ένωση ενός πρωτογενούς με καθένα από τα πλαϊνά του δευτερογενή…..

Αυτή η τριαδικότητα, ο νόμος της τριάδας, που στην θρησκεία μου δηλώνεται με την Αγία Τριάδα, με απασχόλησε αρκετά και ήταν υπαίτια για τον σχηματισμό της Χρωματικής Σφαίρας, για να σε δημιουργήσω πολύχρωμη μπάλα μου, πολύχρωμε στερεομετρικέ μου κύκλε….

Βέβαια, οφείλω να αναφέρω πως καθοδηγητή μου είχα τον Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, αυτόν το μεγάλο θεωρητή των χρωμάτων, που οι περισσότεροι άνθρωποι τον γνωρίζετε μόνο σαν ποιητή, με τον οποίο διατηρούσα μια εκτενή αλληλογραφία.

 


Topic: CMYK, Αυτοί που ασχολήθηκαν με το χρώμα, αφαιρετική μίξη, ιστορία και χρώματα, Λευκό, μαύρο, Μίξεις χρωμάτων, προσθετική μίξη, Συμπαντικοί νόμοι και χρώματα, Συνέντευξη με τα χρώματα, τριαδικότητες | Tags: None

Carbon black

⊆ September 30th by | ˜ No Comments »

 

 

Χρώματα βαφές

Οι βαφές της προϊστορικής εποχής

Carbon black, (μαύρο του άνθρακα, του κάρβουνου)

 

 

 

Είπαμε, σε προηγούμενο άρθρο, ότι τα χρώματα βαφές που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος κατά την προϊστορική περίοδο, τα οποία είναι εν χρήσει ακόμα και σήμερα ήταν 6 τα εξής:

 

 

Carbon black, (μαύρο του άνθρακα, του κάρβουνου)

Bone black (μαύρο, κατάλοιπο από καμένα κόκκαλα)

Umber (καστανή γη)

Red ochre (κόκκινη ώχρα)

Yellow ochre (κίτρινη ώχρα)

Lime white (λευκός ασβέστης)

 

Ας δούμε ένα – ένα τα 6 αυτά χρώματα – βαφές ξεκινώντας από το:

 

Carbon black, (μαύρο του άνθρακα, του κάρβουνου)


 

Σύντομη περιγραφή του ‘μαύρου του άνθρακα’:

 

Το μαύρο του άνθρακα χρησιμοποιήθηκε σαν χρωστική από πολύ νωρίς. Το μαύρο του άνθρακα κατασκευαζόταν με την καύση, με πολύ περιορισμένη παροχή αέρα, ξύλων ή άλλων φυτικών υλικών.

Ραβδιά κάρβουνου έχουν χρησιμοποιηθεί για σκίτσα από καλλιτέχνες όλων των περιόδων και ίχνη της δουλειάς τους αυτής μπορούν να βρεθούν στο υπόστρωμα των έργων ζωγραφικής.

 

 

Το μαύρο του άνθρακα χρησιμοποιείται σήμερα σε εκτυπωτές λέιζερ και μηχανές φωτοαντιγράφων. Το μαύρο του άνθρακα είναι εύκολο να παρασκευαστεί και έχει εξαιρετική επικαλυπτική ισχύ.

‘Μαύρο του άνθρακα’ είναι απλά μια κοινή ονομασία για μια μαύρη χρωστική ουσία, παραδοσιακά παραγόμενη από οργανικά υλικά όπως το ξύλο. Υπάρχουν πολλές ποικίλες ονομασίες για τα μαύρα του άνθρακα, κάθε μια από τις οποίες σχετίζεται με μια παραδοσιακή μέθοδο παραγωγής ενός συγκεκριμένου είδους αιθάλης. Τα πιο σημαντικά είναι:

Το Vine black, μαύρο του κλήματος, παράγεται παραδοσιακά με τη συσσώρευση και καύση αποξηραμένων στελεχών αμπέλων.

Το Lamp black, παράγεται παραδοσιακά από την συλλογή αιθάλης από λάμπες λαδιού.

 

 

Η γενική ονομασία "Carbon black" για το ‘μαύρο του άνθρακα’ βγαίνει από το λατινικό carbo = κάρβουνο.

Στα γαλλικά ονομάζεται ‘noir de charbon’ και στα ιταλικά ‘nero carbone’.

Η χημική του ονομασία είναι ‘amorphous carbon’ (άμορφος άνθρακας).

Παράγεται από φυτικές πρώτες ύλες ή τεχνητά και είναι ένα πολύ σταθερό χρώμα.

Δεδομένου ότι ο άνθρακας απορροφά τόσο καλά το φως, φαίνεται σκοτεινός κατά την ρεφλε- κτογραφία*, αποκαλύπτοντας τα σχεδιαγράμματα των καλλιτεχνών στα υποστρώματα των πινάκων, κάτω από την τελική ζωγραφική απεικόνιση.

 

 

 

*reflectography: Μία τεχνική υπέρυθρης ανακλαστικότητας, που χρησιμοποιείται από τους ιστορικούς τέχνης για την ανίχνευση σχεδιαστικών υποστρωμάτων κάτω από την επιφάνεια ενός ζωγραφικού πίνακα.

 

 

 

Η ιστορία του ‘μαύρου του άνθρακα’

Ο ‘μαύρος άνθρακας’ Χρησιμοποιείται καθ’ όλη την διάρκεια της ιστορίας του ανθρώπου, διότι η αιθάλη είναι εύκολο να παρασκευαστεί και έχει εξαιρετική επικαλυπτική ισχύ.

Δεδομένου ότι ο άνθρακας απορροφά το φως τόσο καλά, συχνά εμφανίζεται σκοτεινός κατά την ανίχνευση με υπέρυθρη ακτινοβολία, αποκαλύπτοντας τα σκίτσα από κάρβουνο ενός καλλιτέχνη κάτω από τη ζωγραφική του.

Η ονομασία ‘carbon black’ χρησιμοποιείται γενικώς σαν ονομασία εκείνων των μαύρων χρωμάτων που κατασκευάζονται από τη μερική καύση ή την ανθρακοποίηση φυσικού αερίου, λαδιού, ξύλου, χορταρικών και άλλων οργανικών ουσιών.

 

 

Το 1864, αναπτύχθηκε μια διαδικασία στην Αμερική για την παρασκευή ενός μαύρου χρώματος πιο κατάλληλου για τις ακουαρέλες. Χρησιμοποιήθηκε ευρέως το 1884. Η αμερικανική διαδικασία χρησιμοποίησε το φυσικό αέριο ως πρώτη ύλη. Η καπνιστή φλόγα που προέκυψε από την καύση του φυσικού αερίου κατευθύνθηκε πρώτα σε ψυχρά περιστρεφόμενα μεταλλικά βαρέλια. Οι μαύρες αποθέσεις αφαιρέθηκαν αυτόματα από τις πλευρές των βαρελιών με ξύστρα. Η προκύπτουσα σκόνη ήταν λεπτότερων κόκκων από τους άλλους, που επέτρεπαν το καλύτερο άπλωμα της ακουαρέλας. Ήταν μια σταθερή χρωστική ουσία, ανεπηρέαστη από το φως και τον αέρα.

 

 

Το ‘μαύρο του άνθρακα’ ανακαλύφθηκε κατά την προϊστορική περίοδο και χρησιμοποιείται έκτοτε, έως και σήμερα ακόμα.

ΤΟΞΙΚΟΤΗΤΑ: Μη τοξικό. Η μαύρη αιθάλη δεν θεωρείται επικίνδυνη, ωστόσο χρειάζεται προσοχή στον χειρισμό της χρωστικής ουσίας δε μορφή ξηρής σκόνης για την αποφυγή εισπνοής της.

 

 


Topic: βαφές, ιστορία και χρώματα, μαύρο, χρωστικές | Tags: None

Οι Ολυμπιοι ως προς τα 6 χρωματα του φασματος

⊆ September 25th by | ˜ No Comments »

 

Τα χρώματα των 6 πρωταρχικών Ολυμπίων θεών

(αντιστοιχία με τα 6 χρώματα του φάσματος)

 

 

 

Σε προηγούμενο άρθρο ξεκινήσαμε μια προεργασία προσέγγισης της απόδοσης χρωμάτων στους Ολυμπίους θεούς.

Ασχοληθήκαμε με τα τρία ζεύγη των παιδιών του Κρόνου και της Ρέας, δηλαδή τον Δία και την Ήρα, τον Ποσειδώνα με την Δήμητρα και την Εστία με τον Άδη.

Αντιστοιχήσαμε τα τρία ζευγάρια αδερφιών με τα τρία βασικά χρώματα, αποδίδοντας:

το μπλε στους Δία – Ήρα,

 

 

το κίτρινο στο ζεύγος Ποσειδών – Δήμητρα

 

 

και τέλος το Κόκκινο στο εναπομείναν ζεύγος Εστία – Άδης.

 

 

Αυτή είναι και η πρώτη χρωματική προσέγγιση, η απλούστερη.

Όμως, τα τρία θεϊκά ζεύγη αποτελούνται από 6 θεούς, όπως 6 είναι και τα χρώματα της Ίριδας, 3 βασικά και 3 παράγωγα, οπότε αν θέλουμε να προσδιορίσουμε ακριβέστερα το χρώμα καθενός από τους 6 θεούς θα αντιστοιχήσουμε καθέναν με ένα από αυτά τα 6 χρώματα.

Εύκολο; Φαινομενικά ναι! Δεν έχουμε παρά να βάλουμε στην σειρά τους θεούς και τις θεές και να αντιστοιχήσουμε καθέναν με ένα από τα 6 χρώματα, όπως αυτά είναι διατεταγμένα στον χρωματικό κύκλο, αποδίδοντας από ένα βασικό χρώμα σε κάθε αρσενική θεότητα και από ένα παράγωγο σε κάθε θηλυκή. Ήτοι Δίας = μπλε, Ήρα = πράσινο, Ποσειδών – κίτρινο και ούτω καθεξής… όμως δεν είναι ακριβώς έτσι.

Ίσως προσέξατε ότι στο ζεύγος Εστία – Άδης προτάσσεται το όνομα της θηλυκής θεότητας και ακολουθείται από αυτό της αρσενικής. Όχι, δεν πρόκειται περί λάθους. Σκόπιμα αναγράφονται με αυτήν την σειρά. Υπάρχει λόγος και δεν είναι άλλος από την σχέση του κάθε θεού με το χρώμα που του αποδίδεται. Θα επανέλθουμε στο συγκεκριμένο ζεύγος αναλυτικότερα.

Οπότε αποδίδουμε από ένα βασικό χρώμα στο πρώτο στέλεχος κάθε ζεύγους και τα παράγωγα στα δεύτερα στελέχη των ζευγαριών, έτσι λοιπόν, σας παραθέτουμε τους 6 θεούς και τα, προς το παρόν, χρώματά τους:

 

Δίας = μπλε

Ήρα = πράσινο

Ποσειδών = κίτρινο

Δήμητρα = πορτοκαλί

Εστία = κόκκινο

Άδης = μωβ

 

 


Topic: Κίτρινο, κόκκινο, μπλε, Μύθοι και χρώματα, μωβ, Πορτοκαλί, Πράσινο | Tags: None

Αναμειξη χρωματικων συστηματων (Α)

⊆ September 20th by | ˜ No Comments »

 

Ανάμειξη χρωματικών συστημάτων (Α)

 

Επανειλημμένως έχουμε αναφερθεί στα τρία συστήματα μείξης χρωμάτων, την αφαιρετική μείξη, την προσθετική και το σύστημα CMYK, το οποίο, όπως έχουμε εξηγήσει, προκύπτει από την ανάμειξη των δυο άλλων συστημάτων.

http://xromata.com/?p=173

http://xromata.com/?p=198

http://xromata.com/?p=214

 

 

Ανάμειξη συστημάτων έχουμε συνεχώς στην συνήθη καθημερινή αντίληψη των χρωμάτων, όπως αυτά προκύπτουν από την επίδραση του ηλιακού (λευκού) φωτός, επάνω στις διάφορες υλικές χρωστικές, με αποτέλεσμα να βλέπουμε όλον αυτόν τον φυσικό χρωματικό πλούτο που μας περιτριγυρίζει.

http://xromata.com/?p=979

 

 

Έχουμε δηλαδή το προσθετικό σύστημα μείξης ακτινοβολιών το οποίο επενεργεί επάνω στις χρωστικές ουσίες της ύλης, έτσι ώστε αυτές ενεργοποιημένες από το φως, αντανακλούν το περίσσευμά του (την φωτεινή ενέργεια που τους είναι άχρηστη) το οποίο εμείς αντιλαμβανόμαστε σαν χρώμα.

http://xromata.com/?p=1016

http://xromata.com/?p=1314

Οι διάφορες χρωστικές ταυτίζονται με το χρώμα που αντανακλούν και όταν αυτές αναμειχθούν μεταξύ τους λειτουργούν με το αφαιρετικό σύστημα αποδίδοντας νέους, διάφορους προς αυτές, χρωματισμούς.

 

 

Π.χ. η μείξη κίτρινων με μπλε χρωστικών ουσιών αποδίδει πράσινους χρωματισμούς. Η προσθήκη λευκών χρωστικών κάνει το χρώμα με το οποίο αναμειγνύονται να φαίνεται απαλότερο, αντίθετα η μείξη με μαύρες χρωστικές σκουραίνει ή γκριζάρει τα χρώματα, ενώ ο συνδυασμός και των τριών βασικών χρωμάτων μας δίνει καφετιές έως σκουρωπές αποχρώσεις κλπ. κλπ.

 

 

Ο χρωματικός κόσμος λοιπόν που αντιλαμβανόμαστε, εξαρτάται από την ανάμειξη των δυο συστημάτων λειτουργώντας κάτω από την επενέργεια του φυσικού ηλιακού φωτός.

Τι συμβαίνει όμως όταν το προσπίπτον φως δεν είναι το ηλιακό ή έστω κάποιο παρόμοιο προς αυτό; Όταν δηλαδή τα χρώματα ατενίζονται κάτω από τεχνητό φως; Οπωσδήποτε αλλάζει η χροιά των αποχρώσεων ανάλογα με την χροιά που έχει το τεχνητό φως ή η διάφορη φωτεινή πηγή, οπότε έχουμε το φαινόμενο του ‘μεταμερισμού’.

 

 

Η εμφάνιση των διαφόρων χρωμάτων όμως αλλάζει δραματικά όταν αυτά θεώνται κάτω από την επίδραση μονοχρωματικού φωτός.

 

 

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα χρώματα κάτω από τον φωτισμό μονοχρωματικού φωτός φαίνονται περίπου όπως τα βλέπει κάποιος που έχει μονοχρωματική όραση,

http://xromata.com/?p=2004

 

 

 

αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι, γιατί ένας φυσιολογικός τριχρωματικός άνθρωπος, σε αντίθεση με αυτόν που έχει ελαττωματική μονοχρωματική όραση, βλέπει και τα τρία χρώματα. Πάντως οπωσδήποτε τα βλέπει τελείως διαφορετικά από την πραγματικότητα του λευκού φωτός, γιατί η εμφάνιση (και αντίληψη) των χρωμάτων κάτω από την επίδραση μονοχρωματικών φωτισμών ακο- λουθεί τους δικούς της κανόνες.

 

(συνεχίζεται)

 


Topic: CMYK, αφαιρετική μίξη, λειτουργίες όρασης χρωμάτων, Μίξεις χρωμάτων, προσθετική μίξη, φως, χρωστικές | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [κβ΄]: μείξη CMYK (β)

⊆ September 15th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[κβʹ]

Μείξεις χρωμάτων

Μείξη CMYK (β)

 

-Μετά από ένα μικρό διάλειμμα, επανήλθα, εγώ η μείξη CMYK για να συνεχίσω την αυτοπαρουσίασή μου και να σου πω τις διαφορές μου από τις αδελφές μου μείξεις, την Προσθετική και την Αφαιρετική, ή άλλως τις RGB και RYB.

Εγώ, ουσιαστικά είμαι ένα κράμα των δυο άλλων. Άστο αυτό, θα το δούμε σε λίγο.

Όπως σου είπα προηγουμένως, εμένα τα βασικά μου χρώματα, κυανό, ματζέντα και κίτρινο, είναι τα παράγωγα χρώματα της ανάμειξης ακτινοβολιών, του συστήματος RGB δηλαδή. Πολλοί, οι περισσότεροι θα έλεγα, εκλαμβάνουν το κυανό σαν μπλε χρώμα, επειδή ανήκει στην ομάδα των μπλε χρωμάτων και την ματζέντα σαν κόκκινο, οπότε θεωρούν πως έχω τα ίδια βασικά χρώματα με την Αφαιρετική Μείξη. Λάθος!

Κατ’ αρχήν, αξίωμα των πρωτογενών (βασικών) χρωμάτων, τόσο στα χρώματα – βαφές (RYB), όσο και στις χρωματικές ακτινοβολίες (RGB) είναι ότι δεν δύναται να παραχθούν από ανάμειξη άλλων χρωμάτων. Όμως τα δυο από τα βασικά μου χρώματα, το κυανό και η ματζέντα είναι χρώματα που παράγονται. Μάλιστα τελευταίως, σε πιο εξελιγμένα τυπογραφικά συστήματα, χρησιμο- ποιούνται δυο χροιές κυανών μελανιών (μια ανοιχτότερη και μια σκουρότερη) και παρομοίως δυο ματζέντες, οπότε από τετραχρωμία εξελίχθηκα σε εξαχρωμία, αποκαλούμενη ως CcMmYK.

Οι λόγοι της εξαχρωμίας μου, όπως και της χρήσης του μαύρου μελανιού σαν χρώμα – κλειδί, είναι τεχνικοί και δεν θα σε ζαλίσω αναλύοντάς τους, τουλάχιστον τώρα.

Πάμε στα παράγωγα χρώματά μου. Αυτά που προκύπτουν σαν δευτερογενή χρώματά μου, είναι τα βασικά χρώματα του συστήματος RGB, δηλαδή τα μπλε, κόκκινο και πράσινο.

Καλά, έχω πλάκα; ε; Κοίτα, Έχω ένα βασικό – πρωτογενές χρώμα, κοινό με την Αφαιρετική Μείξη, το κίτρινο, όπως επίσης και οι δυο μας έχουμε ένα κοινό δευτερογενές – παράγωγο χρώμα, το πράσινο.

Τα δε δευτερογενή – παράγωγα χρώματά μου, όπως είπαμε, είναι τα τρία πρωτογενή – βασικά του RGB, τα οποία, αν τα ανάγεις στην Αφαιρετική Μείξη RYB, βλέπεις ότι συνίστανται από δυο βασικά της, τα μπλε – κόκκινο και ένα παράγωγό της, το πράσινο. Σου το είπα, είμαι ένα κράμα, ένας συνδετικός κρίκος, των δυο αντίθετων συστημάτων χρωματικών μείξεων, του Προσθετικού και του Αφαιρετικού. Είμαι ο ενδιάμεσός τους παράγοντας.

Έτσι λειτουργώ και στην τυπογραφία, συνδυάζοντας τα δυο συστήματα.

Τα μελάνια μου αναμειγνύουν τα χρώματα, όπως περίπου γίνεται στην Αφαιρετική Μείξη, ενώ η τοποθέτησή τους και η διαφάνειά τους επιτρέπουν την επέμβαση της Προσθετικής Μείξης, με τις ακτινοβολίες της αντανάκλασης του φωτός (του λευκού δηλαδή) των σημείων που δεν καλύπτουν, επάνω στην επιφάνεια στην οποία απλώνονται,.

Αυτός ο συνδυασμός των αναμεικτικών συστημάτων είναι που ταλαιπωρεί τους γραφίστες, οι οποίοι στην εποχή μας σχεδιάζουν στις οθόνες ηλεκτρονικών υπολογιστήρων, όπου ισχύει το σύστημα RGB, ενώ οι εκτυπώσεις τους γίνονται με το σύστημα CMYK, εμένα δηλαδή, που είμαι ένας συνδυασμός των συστημάτων RGB και RYB.

Κάπως έτσι, συνδυαστικά, λειτουργεί και η απόδοση των χρωμάτων της φύσης. Μεγάλο κεφάλαιο αυτό! Τεράστιο!

Μιλώντας για την φύση, την Δημιουργία, έρχονται στο νου μας οι συμπαντικοί νόμοι, στους οποίους έχουμε αναφερθεί στη αρχή της συνέντευξης, στους οποίους υπαγόμαστε κι’ εμείς τα συστήματα μείξης χρωμάτων.

Από τους βασικότερους νόμους, όπως είπαμε, είναι οι νόμοι της δυάδας και της τριαδικότητας. Βάση του νόμου της δυάδας, κάθε τι έχει και το αντίθετό του. Έτσι, η Προσθετική Μείξη έχει αντίθετή της την Αφαιρετική.

Κάθε δυάδα, όταν εκδηλώνεται, εκδηλώνεται τριαδικά, δηλαδή κατά την εκδήλωσή της εμφανίζει και έναν τρίτο παράγοντα, συνδετικό των δυο αντιθέτων, που ενέχει στοιχεία και από τους δυο. Στην περίπτωσή μας, ο παράγων αυτός, είμαι εγώ!

Όπως ήδη σου είπαμε, από εμάς τις τρεις μείξεις γνώριζες από τις απαρχές τις ιστορίας σου την μία, την Αφαιρετική. Εμάς, τις άλλες δυο, μας ανακάλυψες εκεί γύρω στο 1800, περίπου τρεις – τέσσερεις αιώνες πριν, ενώ άρχισες να μας χρησιμοποιείς συστηματικά από τον 20ο αιώνα

κι έπειτα.

Τις βάσεις για την ένταξή μου στην καθημερινότητά σου και της εξέλιξής μου, τις έβαλε τον 18ο αιώνα στην Φρανκφούρτη ο γαλλικής καταγωγής Jacob Christoffel Le Blon, ζωγράφος και χαράκτης που εφηύρε ένα τετραχρωματικό σύστημα εκτύπωσης, παρόμοιο με το σημερινό σύστημα CMYK.

 


Topic: CMYK, αφαιρετική μίξη, Κίτρινο, κόκκινο, κυανό, μαύρο, Μίξεις χρωμάτων, μπλε, Πράσινο, προσθετική μίξη, Συμπαντικοί νόμοι και χρώματα, Συνέντευξη με τα χρώματα | Tags: None

Χρωματα και ηχοι (Β)

⊆ September 10th by | ˜ No Comments »

 

Χρώματα και ήχοι

(Από το βιβλίο «Η μαγεία της πραγματικότητας» του Richard Dawkins)

(Β)


Στο πρώτο μέρος, στο προηγούμενο άρθρο το σχετικό με τα χρώματα και τους ήχους, είχαμε σταματήσει στην αντιστοιχία των υπερήχων με την υπεριώδη ακτινοβολία, δηλαδή το υπεριώδες φως, το οποίο εμείς οι άνθρωποι δεν βλέπουμε. Τα μάτια όμως κάποιων εντόμων μπορούν να το δουν, ενώ εμείς χρειαζόμαστε ειδικά όργανα που το «μεταφράζουν» από το αόρατο (για μας) στο ορατό (για μας) μέρος του φάσματος.

 

 

Πολλά λουλούδια έχουν ένα σκέτο χρώμα χωρίς σχέδια, χωρίς λωρίδες. Ας πάρουμε για παράδειγμα το άνθος του ηράνθεμου που είναι κατακίτρινο. Αν όμως το κοιτάξουμε μέσα από ένα όργανο που βλέπει το υπεριώδες φως, εντοπίζουμε σχέδια που απλώνονται ακτινωτά από το κέντρο προς τα έξω, καθοδηγώντας έτσι τα έντομα προς το κέντρο του λουλουδιού, όπου βρίσκεται η γύρη.

 

 

Το χρωματικό φάσμα εκτείνεται σε ολοένα πιο υψηλές συχνότητες, πολύ πέρα από το υπεριώδες, πολύ πιο πέρα ακόμη και από αυτό που μπορούν να δουν τα έντομα.

Οι ακτίνες Χ είναι «φως» με ύψος συχνότητας πολύ μεγαλύτερο από του υπεριώδους. Σε ακόμη υψηλότερη συχνότητα βρίσκονται οι ακτίνες γ.

Στο άλλο άκρο του φάσματος, τα έντομα δεν βλέπουν το κόκκινο, ενώ εμείς, οι άνθρωποι, το βλέπουμε. Όμως δεν βλέπουμε το «υπέρυθρο» που βρίσκεται ακριβώς μετά το ερυθρό, αλλά το αισθανόμαστε σαν θερμότητα.

 

 

Μετά το υπέρυθρο υπάρχουν τα μικροκύματα (το ηχητικό ανάλογό τους είναι οι πολύ βαθείς μπάσες νότες). Η θερμότητά τους αξιοποιείται στους φούρνους μικροκυμάτων.

Αν προχωρήσουμε σε «φως» με μεγαλύτερα μήκη κύματος, θα συναντήσουμε τα ραδιοκύματα.

Εντυπωσιακό! Το φως που τελικά μπορεί να συλλάβει το ανθρώπινο μάτι, το φάσμα ή άλλως το ουράνιο τόξο, δηλαδή από το ιώδες έως το κόκκινο, βρίσκεται σε ένα μικρό κομμάτι στο μέσον ενός τεράστιου φάσματος που εκτείνεται από τις ακτίνες γ (υψηλές συχνότητες) μέχρι τα ραδιοκύματα (χαμηλές συχνότητες).

 

 

Ο ήλιος και οι αστέρες εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία σε όλο το φάσμα των συχνοτήτων, από τα ραδιοκύματα έως τις κοσμικές ακτινοβολίες. Μολονότι, εμείς οι άνθρωποι, δεν μπορούμε να δούμε πέρα από την μικροσκοπική ζώνη του ορατού φωτός (από το ερυθρό έως το ιώδες), στην σύγχρονη εποχή μας, διαθέτουμε όργανα που μπορούν να ανιχνεύσουν τις αόρατες για το μάτι μας ακτινοβολίες.

 

 

 


Topic: Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα και Φως, ήχος και χρωμα, υπεριώδης ακτινοβολία, υπέρυθρη ακτινοβολία | Tags: None

Η αρμονια των χρωματων

⊆ September 5th by | ˜ No Comments »

 

Η αρμονία των χρωμάτων

 

 


Όταν μιλάμε για συνδυασμούς χρωμάτων το προσδοκώμενο είναι να επιτύχουμε αρμονικές συνθέσεις. Όταν όμως μιλάμε για χρωματικές αρμονίες, τί είναι αυτές; Πώς επιτυγχάνονται;

Ας δούμε τί έγραψε ο Ίττεν στις μελέτες του για την

ΑΡΜΟΝΙΑ ΧΡΩΜΑΤΩΝ

 

 

«Όποιος μιλά για αρμονία των χρωμάτων κρίνει με αυτόν τον τρόπο την ταυτόχρονη δράση δυο ή περισσοτέρων χρωμάτων.

Τα πειράματα και οι δοκιμές υποκειμενικών χρωματικών αρμονιών δείχνουν πως διαφορετικά πρόσωπα μπορούν να έχουν διαφορετικές απόψεις σε ό,τι αφορά την αρμονία ή την δυσαρμονία.

Τον περισσότερο καιρό οι (χρωματικά) αμύητοι θεωρούν ως αρμονικές, συναρμογές χρωμάτων που έχουν χαρακτήρα ανάλογο ή που ομαδοποιούν διάφορα χρώματα της ίδιας αξίας. Πρόκειται για συναρμογές χρωμάτων χωρίς έντονες αντιθέσεις.

 

 

Γενικά οι όροι ‘αρμονικό – δυσαρμονικό’ αφορούν μόνο την αίσθηση ‘ευχάριστο – δυσάρεστο’ ή ‘συμπαθητικό – αντιπαθητικό’. Τέτοιου είδους κρίσεις είναι προσωπικές χωρίς αντικειμενική αξία.

Η έννοια της χρωματικής αρμονίας πρέπει να ξεφύγει από το υποκειμενικά καθορισμένο αίσθημα και να εκφρασθεί με αντικειμενική νομοτέλεια.

Αρμονία σημαίνει ισορροπία, συμμετρία δυνάμεων».

 

 

Σ.σ.: Έχουμε μια πάλη (μάχη) χρωμάτων που όταν, μέσα από αυτήν την αντίθεση (αντιπαλότητα) το αποτέλεσμα εξισορροπεί επιφέρεται μια χρωματική αρμονία.

Το ευκολότερο παράδειγμα που μπορεί να αναφερθεί είναι η αντιπαλότητα των συμπληρωματικών χρωμάτων, που καθώς το ένα συμπληρώνει το άλλο, επιφέρεται μια αντικειμενική εναρμόνιση, όπως π.χ. αυτή του κόκκινου με το πράσινο.

Ας θυμηθούμε την μυθολογία όπου (όπως έχουμε αναφέρει επανειλημμένα) ο Κόκκινος θεός του πολέμου Άρης, ζευγαρώνει με την Πράσινη θεά του κάλους Αφροδίτη και γεννούν την κόρη τους Αρμονία.

 

 

 Θα επανέλθουμε με περισσότερα για τους χρωματικούς συνδυασμούς και την αρμονία τους, όπως και για μια καλύτερη προσέγγιση των 7 χρωματικών αντιθέσεων του Ίττεν.

 


Topic: Συνδυασμοί χρωμάτων, Χρωματικός κύκλος | Tags: None

Βαφες κατα την προϊστορια

⊆ August 30th by | ˜ No Comments »


 

Χρώματα βαφές

Κατά την προϊστορική εποχή

 

 

 

Πριν αρχίσουμε την παρουσίαση των χρωμάτων βαφών, την οποία θα ξεκινήσουμε από τις βαφές που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος κατά την προϊστορική περίοδο, ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτά που γράφτηκαν στο Causes of Color, του ιστότοπου WebExibits, για τις τεχνικές, αλλά και την χρωματική παλέτα, που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος σ’ εκείνη την πολύ μακρινή χρονικά περίοδο:

 

 

Οι πρώτες ζωγραφιές του ανθρώπου ήταν αυτές των σπηλαίων. Οι πρωτόγονες φυλές διακοσμούσαν τους τοίχους των προστατευμένων σπηλαίων που κατοικούσαν, με χρωστικές ουσίες από χώμα ή κάρβουνο αναμεμειγμένες με σάλιο ή ζωικό λίπος. Στις ζωγραφιές των σπηλαίων οι χρωστικές κολλούν στο τοίχωμα, εν μέρει επειδή η χρωστική ουσία παγιδεύτηκε στο πορώδες τοίχωμα και εν μέρει επειδή τα μέσα σύνδεσης (το σάλιο ή το λίπος) στεγνώνοντας προσκολλούσαν την χρωστική ουσία στο τοίχωμα.

Οι ιστορικοί υποθέτουν ότι η βαφές απλωνόντουσαν με βούρτσισμα, επάλειψη και ψεκασμό. Μεγάλες χρωματικές περιοχές βαφόντουσαν με τα δάχτυλα ή με την χρησιμοποίηση λειχήνων ή βρύων.

Με κλαδάκια γινόντουσαν τα λεπτά περιγράμματα ή γραμμικά σχήματα, ενώ με φτερά αναμειγνύονταν τα χρώματα.

Πινέλα από αλογότριχες χρησίμευαν για άπλωμα βαφών και σχηματισμό περιγραμμάτων.

 

 

 

Ψεκασμός βαφών γινόταν με την εμφύσηση χρωμάτων μέσα από κούφια οστά, αποδίδοντας μια λεπτή κοκκώδη διανομή της χρωστικής, παρόμοια με τους σημερινούς αερογράφους.

Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι οι σβώλοι των οξειδίων σιδήρου που έβγαιναν από την γη αλέθονταν σε μια λεπτή σκόνη στις φυσικές πέτρινες κοιλότητες της σπηλιάς, όπου έχουν παρατηρηθεί λεκέδες.

 

 

Ώμοι και άλλα οστά μεγάλων ζώων, χρωματισμένα με χρώμα, έχουν ανακαλυφθεί στις σπηλιές και θεωρείται ότι έχουν χρησιμοποιηθεί για τη λείανση χρωστικών ουσιών. Η χρωστική γινόταν βαφή σε μορφή πάστας με διάφορα συνδετικά μέσα, όπως νερό, χυμούς λαχανικών, ούρα, ζωικό λίπος, μυελό των οστών, αίμα.

Οι προϊστορικοί ζωγράφοι χρησιμοποιούσαν τις κοντινές σ’ αυτούς χρωστικές ουσίες. Αυτές οι χρωστικές ήταν οι λεγόμενες γήινες χρωστικές ουσίες (μεταλλικός λιμονίτης και αιματίτης, κόκκινη ώχρα, κίτρινη ώχρα και καφετιά γη), κάρβουνο από πυρκαγιές (μαύρος άνθρακας), καμένα οστά (μαύρο οστών) και λευκό από θρυμματισμένο ασβεστίτη.

 

 

Πράγματι, οι προϊστορικοί κάτοικοι των σπηλαίων μάλλον είχαν ανακαλύψει ότι, σε αντίθεση με τα χρώματα χρωστικών που χρησιμοποιούσαν, τα οποία προέρχονταν από ζωικές και φυτικές πηγές, το χρώμα που προέρχεται από τις αποθέσεις οξειδίου του σιδήρου στη γη δεν εξασθενίζει με το μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Γι’ αυτόν τον λόγο, πιστεύεται ότι οι άνδρες ταξίδευαν μακριά για να αποκτήσουν χρωστικές γαίες. Σε κάθε τοποθεσία όπου έχουν ανακαλυφθεί προϊστορικές εγκαταστάσεις, από το Τέξας μέχρι τη Νότια Αφρική, μονοπάτια οδηγούν σε κοντινά και μακρινά κοιτάσματα αιματίτη που εξορυσσόταν από τον άνθρωπο. Οι ιστορικοί έχουν συμπεράνει ότι η πρώτη ανάγκη που ώθησε τον άνθρωπο σε όλες τις δραστηριότητες εξόρυξης, ήταν η ανάγκη του προϊστορικού ανθρώπου για χρωστικές της ώχρας.

 

 

Οι άνδρες των σπηλαίων της περιοχής Lascaux, ίσως να ταξίδευαν μέχρι και 25 μίλια μακριά για να αποκτήσουν χρωστικές γαιών σιδήρου για τα χρώματα τους.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Topic: βαφές, ιστορία και χρώματα, χρωστικές | Tags: None