xromata.com


Αναμειξη χρωματικων συστηματων (Α)

⊆ September 20th by | ˜ No Comments »

 

Ανάμειξη χρωματικών συστημάτων (Α)

 

Επανειλημμένως έχουμε αναφερθεί στα τρία συστήματα μείξης χρωμάτων, την αφαιρετική μείξη, την προσθετική και το σύστημα CMYK, το οποίο, όπως έχουμε εξηγήσει, προκύπτει από την ανάμειξη των δυο άλλων συστημάτων.

http://xromata.com/?p=173

http://xromata.com/?p=198

http://xromata.com/?p=214

 

 

Ανάμειξη συστημάτων έχουμε συνεχώς στην συνήθη καθημερινή αντίληψη των χρωμάτων, όπως αυτά προκύπτουν από την επίδραση του ηλιακού (λευκού) φωτός, επάνω στις διάφορες υλικές χρωστικές, με αποτέλεσμα να βλέπουμε όλον αυτόν τον φυσικό χρωματικό πλούτο που μας περιτριγυρίζει.

http://xromata.com/?p=979

 

 

Έχουμε δηλαδή το προσθετικό σύστημα μείξης ακτινοβολιών το οποίο επενεργεί επάνω στις χρωστικές ουσίες της ύλης, έτσι ώστε αυτές ενεργοποιημένες από το φως, αντανακλούν το περίσσευμά του (την φωτεινή ενέργεια που τους είναι άχρηστη) το οποίο εμείς αντιλαμβανόμαστε σαν χρώμα.

http://xromata.com/?p=1016

http://xromata.com/?p=1314

Οι διάφορες χρωστικές ταυτίζονται με το χρώμα που αντανακλούν και όταν αυτές αναμειχθούν μεταξύ τους λειτουργούν με το αφαιρετικό σύστημα αποδίδοντας νέους, διάφορους προς αυτές, χρωματισμούς.

 

 

Π.χ. η μείξη κίτρινων με μπλε χρωστικών ουσιών αποδίδει πράσινους χρωματισμούς. Η προσθήκη λευκών χρωστικών κάνει το χρώμα με το οποίο αναμειγνύονται να φαίνεται απαλότερο, αντίθετα η μείξη με μαύρες χρωστικές σκουραίνει ή γκριζάρει τα χρώματα, ενώ ο συνδυασμός και των τριών βασικών χρωμάτων μας δίνει καφετιές έως σκουρωπές αποχρώσεις κλπ. κλπ.

 

 

Ο χρωματικός κόσμος λοιπόν που αντιλαμβανόμαστε, εξαρτάται από την ανάμειξη των δυο συστημάτων λειτουργώντας κάτω από την επενέργεια του φυσικού ηλιακού φωτός.

Τι συμβαίνει όμως όταν το προσπίπτον φως δεν είναι το ηλιακό ή έστω κάποιο παρόμοιο προς αυτό; Όταν δηλαδή τα χρώματα ατενίζονται κάτω από τεχνητό φως; Οπωσδήποτε αλλάζει η χροιά των αποχρώσεων ανάλογα με την χροιά που έχει το τεχνητό φως ή η διάφορη φωτεινή πηγή, οπότε έχουμε το φαινόμενο του ‘μεταμερισμού’.

 

 

Η εμφάνιση των διαφόρων χρωμάτων όμως αλλάζει δραματικά όταν αυτά θεώνται κάτω από την επίδραση μονοχρωματικού φωτός.

 

 

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα χρώματα κάτω από τον φωτισμό μονοχρωματικού φωτός φαίνονται περίπου όπως τα βλέπει κάποιος που έχει μονοχρωματική όραση,

http://xromata.com/?p=2004

 

 

 

αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι, γιατί ένας φυσιολογικός τριχρωματικός άνθρωπος, σε αντίθεση με αυτόν που έχει ελαττωματική μονοχρωματική όραση, βλέπει και τα τρία χρώματα. Πάντως οπωσδήποτε τα βλέπει τελείως διαφορετικά από την πραγματικότητα του λευκού φωτός, γιατί η εμφάνιση (και αντίληψη) των χρωμάτων κάτω από την επίδραση μονοχρωματικών φωτισμών ακο- λουθεί τους δικούς της κανόνες.

 

(συνεχίζεται)

 


Topic: CMYK, αφαιρετική μίξη, λειτουργίες όρασης χρωμάτων, Μίξεις χρωμάτων, προσθετική μίξη, φως, χρωστικές | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [κβ΄]: μείξη CMYK (β)

⊆ September 15th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[κβʹ]

Μείξεις χρωμάτων

Μείξη CMYK (β)

 

-Μετά από ένα μικρό διάλειμμα, επανήλθα, εγώ η μείξη CMYK για να συνεχίσω την αυτοπαρουσίασή μου και να σου πω τις διαφορές μου από τις αδελφές μου μείξεις, την Προσθετική και την Αφαιρετική, ή άλλως τις RGB και RYB.

Εγώ, ουσιαστικά είμαι ένα κράμα των δυο άλλων. Άστο αυτό, θα το δούμε σε λίγο.

Όπως σου είπα προηγουμένως, εμένα τα βασικά μου χρώματα, κυανό, ματζέντα και κίτρινο, είναι τα παράγωγα χρώματα της ανάμειξης ακτινοβολιών, του συστήματος RGB δηλαδή. Πολλοί, οι περισσότεροι θα έλεγα, εκλαμβάνουν το κυανό σαν μπλε χρώμα, επειδή ανήκει στην ομάδα των μπλε χρωμάτων και την ματζέντα σαν κόκκινο, οπότε θεωρούν πως έχω τα ίδια βασικά χρώματα με την Αφαιρετική Μείξη. Λάθος!

Κατ’ αρχήν, αξίωμα των πρωτογενών (βασικών) χρωμάτων, τόσο στα χρώματα – βαφές (RYB), όσο και στις χρωματικές ακτινοβολίες (RGB) είναι ότι δεν δύναται να παραχθούν από ανάμειξη άλλων χρωμάτων. Όμως τα δυο από τα βασικά μου χρώματα, το κυανό και η ματζέντα είναι χρώματα που παράγονται. Μάλιστα τελευταίως, σε πιο εξελιγμένα τυπογραφικά συστήματα, χρησιμο- ποιούνται δυο χροιές κυανών μελανιών (μια ανοιχτότερη και μια σκουρότερη) και παρομοίως δυο ματζέντες, οπότε από τετραχρωμία εξελίχθηκα σε εξαχρωμία, αποκαλούμενη ως CcMmYK.

Οι λόγοι της εξαχρωμίας μου, όπως και της χρήσης του μαύρου μελανιού σαν χρώμα – κλειδί, είναι τεχνικοί και δεν θα σε ζαλίσω αναλύοντάς τους, τουλάχιστον τώρα.

Πάμε στα παράγωγα χρώματά μου. Αυτά που προκύπτουν σαν δευτερογενή χρώματά μου, είναι τα βασικά χρώματα του συστήματος RGB, δηλαδή τα μπλε, κόκκινο και πράσινο.

Καλά, έχω πλάκα; ε; Κοίτα, Έχω ένα βασικό – πρωτογενές χρώμα, κοινό με την Αφαιρετική Μείξη, το κίτρινο, όπως επίσης και οι δυο μας έχουμε ένα κοινό δευτερογενές – παράγωγο χρώμα, το πράσινο.

Τα δε δευτερογενή – παράγωγα χρώματά μου, όπως είπαμε, είναι τα τρία πρωτογενή – βασικά του RGB, τα οποία, αν τα ανάγεις στην Αφαιρετική Μείξη RYB, βλέπεις ότι συνίστανται από δυο βασικά της, τα μπλε – κόκκινο και ένα παράγωγό της, το πράσινο. Σου το είπα, είμαι ένα κράμα, ένας συνδετικός κρίκος, των δυο αντίθετων συστημάτων χρωματικών μείξεων, του Προσθετικού και του Αφαιρετικού. Είμαι ο ενδιάμεσός τους παράγοντας.

Έτσι λειτουργώ και στην τυπογραφία, συνδυάζοντας τα δυο συστήματα.

Τα μελάνια μου αναμειγνύουν τα χρώματα, όπως περίπου γίνεται στην Αφαιρετική Μείξη, ενώ η τοποθέτησή τους και η διαφάνειά τους επιτρέπουν την επέμβαση της Προσθετικής Μείξης, με τις ακτινοβολίες της αντανάκλασης του φωτός (του λευκού δηλαδή) των σημείων που δεν καλύπτουν, επάνω στην επιφάνεια στην οποία απλώνονται,.

Αυτός ο συνδυασμός των αναμεικτικών συστημάτων είναι που ταλαιπωρεί τους γραφίστες, οι οποίοι στην εποχή μας σχεδιάζουν στις οθόνες ηλεκτρονικών υπολογιστήρων, όπου ισχύει το σύστημα RGB, ενώ οι εκτυπώσεις τους γίνονται με το σύστημα CMYK, εμένα δηλαδή, που είμαι ένας συνδυασμός των συστημάτων RGB και RYB.

Κάπως έτσι, συνδυαστικά, λειτουργεί και η απόδοση των χρωμάτων της φύσης. Μεγάλο κεφάλαιο αυτό! Τεράστιο!

Μιλώντας για την φύση, την Δημιουργία, έρχονται στο νου μας οι συμπαντικοί νόμοι, στους οποίους έχουμε αναφερθεί στη αρχή της συνέντευξης, στους οποίους υπαγόμαστε κι’ εμείς τα συστήματα μείξης χρωμάτων.

Από τους βασικότερους νόμους, όπως είπαμε, είναι οι νόμοι της δυάδας και της τριαδικότητας. Βάση του νόμου της δυάδας, κάθε τι έχει και το αντίθετό του. Έτσι, η Προσθετική Μείξη έχει αντίθετή της την Αφαιρετική.

Κάθε δυάδα, όταν εκδηλώνεται, εκδηλώνεται τριαδικά, δηλαδή κατά την εκδήλωσή της εμφανίζει και έναν τρίτο παράγοντα, συνδετικό των δυο αντιθέτων, που ενέχει στοιχεία και από τους δυο. Στην περίπτωσή μας, ο παράγων αυτός, είμαι εγώ!

Όπως ήδη σου είπαμε, από εμάς τις τρεις μείξεις γνώριζες από τις απαρχές τις ιστορίας σου την μία, την Αφαιρετική. Εμάς, τις άλλες δυο, μας ανακάλυψες εκεί γύρω στο 1800, περίπου τρεις – τέσσερεις αιώνες πριν, ενώ άρχισες να μας χρησιμοποιείς συστηματικά από τον 20ο αιώνα

κι έπειτα.

Τις βάσεις για την ένταξή μου στην καθημερινότητά σου και της εξέλιξής μου, τις έβαλε τον 18ο αιώνα στην Φρανκφούρτη ο γαλλικής καταγωγής Jacob Christoffel Le Blon, ζωγράφος και χαράκτης που εφηύρε ένα τετραχρωματικό σύστημα εκτύπωσης, παρόμοιο με το σημερινό σύστημα CMYK.

 


Topic: CMYK, αφαιρετική μίξη, Κίτρινο, κόκκινο, κυανό, μαύρο, Μίξεις χρωμάτων, μπλε, Πράσινο, προσθετική μίξη, Συμπαντικοί νόμοι και χρώματα, Συνέντευξη με τα χρώματα | Tags: None

Χρωματα και ηχοι (Β)

⊆ September 10th by | ˜ No Comments »

 

Χρώματα και ήχοι

(Από το βιβλίο «Η μαγεία της πραγματικότητας» του Richard Dawkins)

(Β)


Στο πρώτο μέρος, στο προηγούμενο άρθρο το σχετικό με τα χρώματα και τους ήχους, είχαμε σταματήσει στην αντιστοιχία των υπερήχων με την υπεριώδη ακτινοβολία, δηλαδή το υπεριώδες φως, το οποίο εμείς οι άνθρωποι δεν βλέπουμε. Τα μάτια όμως κάποιων εντόμων μπορούν να το δουν, ενώ εμείς χρειαζόμαστε ειδικά όργανα που το «μεταφράζουν» από το αόρατο (για μας) στο ορατό (για μας) μέρος του φάσματος.

 

 

Πολλά λουλούδια έχουν ένα σκέτο χρώμα χωρίς σχέδια, χωρίς λωρίδες. Ας πάρουμε για παράδειγμα το άνθος του ηράνθεμου που είναι κατακίτρινο. Αν όμως το κοιτάξουμε μέσα από ένα όργανο που βλέπει το υπεριώδες φως, εντοπίζουμε σχέδια που απλώνονται ακτινωτά από το κέντρο προς τα έξω, καθοδηγώντας έτσι τα έντομα προς το κέντρο του λουλουδιού, όπου βρίσκεται η γύρη.

 

 

Το χρωματικό φάσμα εκτείνεται σε ολοένα πιο υψηλές συχνότητες, πολύ πέρα από το υπεριώδες, πολύ πιο πέρα ακόμη και από αυτό που μπορούν να δουν τα έντομα.

Οι ακτίνες Χ είναι «φως» με ύψος συχνότητας πολύ μεγαλύτερο από του υπεριώδους. Σε ακόμη υψηλότερη συχνότητα βρίσκονται οι ακτίνες γ.

Στο άλλο άκρο του φάσματος, τα έντομα δεν βλέπουν το κόκκινο, ενώ εμείς, οι άνθρωποι, το βλέπουμε. Όμως δεν βλέπουμε το «υπέρυθρο» που βρίσκεται ακριβώς μετά το ερυθρό, αλλά το αισθανόμαστε σαν θερμότητα.

 

 

Μετά το υπέρυθρο υπάρχουν τα μικροκύματα (το ηχητικό ανάλογό τους είναι οι πολύ βαθείς μπάσες νότες). Η θερμότητά τους αξιοποιείται στους φούρνους μικροκυμάτων.

Αν προχωρήσουμε σε «φως» με μεγαλύτερα μήκη κύματος, θα συναντήσουμε τα ραδιοκύματα.

Εντυπωσιακό! Το φως που τελικά μπορεί να συλλάβει το ανθρώπινο μάτι, το φάσμα ή άλλως το ουράνιο τόξο, δηλαδή από το ιώδες έως το κόκκινο, βρίσκεται σε ένα μικρό κομμάτι στο μέσον ενός τεράστιου φάσματος που εκτείνεται από τις ακτίνες γ (υψηλές συχνότητες) μέχρι τα ραδιοκύματα (χαμηλές συχνότητες).

 

 

Ο ήλιος και οι αστέρες εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία σε όλο το φάσμα των συχνοτήτων, από τα ραδιοκύματα έως τις κοσμικές ακτινοβολίες. Μολονότι, εμείς οι άνθρωποι, δεν μπορούμε να δούμε πέρα από την μικροσκοπική ζώνη του ορατού φωτός (από το ερυθρό έως το ιώδες), στην σύγχρονη εποχή μας, διαθέτουμε όργανα που μπορούν να ανιχνεύσουν τις αόρατες για το μάτι μας ακτινοβολίες.

 

 

 


Topic: Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα και Φως, ήχος και χρωμα, υπεριώδης ακτινοβολία, υπέρυθρη ακτινοβολία | Tags: None

Η αρμονια των χρωματων

⊆ September 5th by | ˜ No Comments »

 

Η αρμονία των χρωμάτων

 

 


Όταν μιλάμε για συνδυασμούς χρωμάτων το προσδοκώμενο είναι να επιτύχουμε αρμονικές συνθέσεις. Όταν όμως μιλάμε για χρωματικές αρμονίες, τί είναι αυτές; Πώς επιτυγχάνονται;

Ας δούμε τί έγραψε ο Ίττεν στις μελέτες του για την

ΑΡΜΟΝΙΑ ΧΡΩΜΑΤΩΝ

 

 

«Όποιος μιλά για αρμονία των χρωμάτων κρίνει με αυτόν τον τρόπο την ταυτόχρονη δράση δυο ή περισσοτέρων χρωμάτων.

Τα πειράματα και οι δοκιμές υποκειμενικών χρωματικών αρμονιών δείχνουν πως διαφορετικά πρόσωπα μπορούν να έχουν διαφορετικές απόψεις σε ό,τι αφορά την αρμονία ή την δυσαρμονία.

Τον περισσότερο καιρό οι (χρωματικά) αμύητοι θεωρούν ως αρμονικές, συναρμογές χρωμάτων που έχουν χαρακτήρα ανάλογο ή που ομαδοποιούν διάφορα χρώματα της ίδιας αξίας. Πρόκειται για συναρμογές χρωμάτων χωρίς έντονες αντιθέσεις.

 

 

Γενικά οι όροι ‘αρμονικό – δυσαρμονικό’ αφορούν μόνο την αίσθηση ‘ευχάριστο – δυσάρεστο’ ή ‘συμπαθητικό – αντιπαθητικό’. Τέτοιου είδους κρίσεις είναι προσωπικές χωρίς αντικειμενική αξία.

Η έννοια της χρωματικής αρμονίας πρέπει να ξεφύγει από το υποκειμενικά καθορισμένο αίσθημα και να εκφρασθεί με αντικειμενική νομοτέλεια.

Αρμονία σημαίνει ισορροπία, συμμετρία δυνάμεων».

 

 

Σ.σ.: Έχουμε μια πάλη (μάχη) χρωμάτων που όταν, μέσα από αυτήν την αντίθεση (αντιπαλότητα) το αποτέλεσμα εξισορροπεί επιφέρεται μια χρωματική αρμονία.

Το ευκολότερο παράδειγμα που μπορεί να αναφερθεί είναι η αντιπαλότητα των συμπληρωματικών χρωμάτων, που καθώς το ένα συμπληρώνει το άλλο, επιφέρεται μια αντικειμενική εναρμόνιση, όπως π.χ. αυτή του κόκκινου με το πράσινο.

Ας θυμηθούμε την μυθολογία όπου (όπως έχουμε αναφέρει επανειλημμένα) ο Κόκκινος θεός του πολέμου Άρης, ζευγαρώνει με την Πράσινη θεά του κάλους Αφροδίτη και γεννούν την κόρη τους Αρμονία.

 

 

 Θα επανέλθουμε με περισσότερα για τους χρωματικούς συνδυασμούς και την αρμονία τους, όπως και για μια καλύτερη προσέγγιση των 7 χρωματικών αντιθέσεων του Ίττεν.

 


Topic: Συνδυασμοί χρωμάτων, Χρωματικός κύκλος | Tags: None

Βαφες κατα την προϊστορια

⊆ August 30th by | ˜ No Comments »


 

Χρώματα βαφές

Κατά την προϊστορική εποχή

 

 

 

Πριν αρχίσουμε την παρουσίαση των χρωμάτων βαφών, την οποία θα ξεκινήσουμε από τις βαφές που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος κατά την προϊστορική περίοδο, ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτά που γράφτηκαν στο Causes of Color, του ιστότοπου WebExibits, για τις τεχνικές, αλλά και την χρωματική παλέτα, που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος σ’ εκείνη την πολύ μακρινή χρονικά περίοδο:

 

 

Οι πρώτες ζωγραφιές του ανθρώπου ήταν αυτές των σπηλαίων. Οι πρωτόγονες φυλές διακοσμούσαν τους τοίχους των προστατευμένων σπηλαίων που κατοικούσαν, με χρωστικές ουσίες από χώμα ή κάρβουνο αναμεμειγμένες με σάλιο ή ζωικό λίπος. Στις ζωγραφιές των σπηλαίων οι χρωστικές κολλούν στο τοίχωμα, εν μέρει επειδή η χρωστική ουσία παγιδεύτηκε στο πορώδες τοίχωμα και εν μέρει επειδή τα μέσα σύνδεσης (το σάλιο ή το λίπος) στεγνώνοντας προσκολλούσαν την χρωστική ουσία στο τοίχωμα.

Οι ιστορικοί υποθέτουν ότι η βαφές απλωνόντουσαν με βούρτσισμα, επάλειψη και ψεκασμό. Μεγάλες χρωματικές περιοχές βαφόντουσαν με τα δάχτυλα ή με την χρησιμοποίηση λειχήνων ή βρύων.

Με κλαδάκια γινόντουσαν τα λεπτά περιγράμματα ή γραμμικά σχήματα, ενώ με φτερά αναμειγνύονταν τα χρώματα.

Πινέλα από αλογότριχες χρησίμευαν για άπλωμα βαφών και σχηματισμό περιγραμμάτων.

 

 

 

Ψεκασμός βαφών γινόταν με την εμφύσηση χρωμάτων μέσα από κούφια οστά, αποδίδοντας μια λεπτή κοκκώδη διανομή της χρωστικής, παρόμοια με τους σημερινούς αερογράφους.

Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι οι σβώλοι των οξειδίων σιδήρου που έβγαιναν από την γη αλέθονταν σε μια λεπτή σκόνη στις φυσικές πέτρινες κοιλότητες της σπηλιάς, όπου έχουν παρατηρηθεί λεκέδες.

 

 

Ώμοι και άλλα οστά μεγάλων ζώων, χρωματισμένα με χρώμα, έχουν ανακαλυφθεί στις σπηλιές και θεωρείται ότι έχουν χρησιμοποιηθεί για τη λείανση χρωστικών ουσιών. Η χρωστική γινόταν βαφή σε μορφή πάστας με διάφορα συνδετικά μέσα, όπως νερό, χυμούς λαχανικών, ούρα, ζωικό λίπος, μυελό των οστών, αίμα.

Οι προϊστορικοί ζωγράφοι χρησιμοποιούσαν τις κοντινές σ’ αυτούς χρωστικές ουσίες. Αυτές οι χρωστικές ήταν οι λεγόμενες γήινες χρωστικές ουσίες (μεταλλικός λιμονίτης και αιματίτης, κόκκινη ώχρα, κίτρινη ώχρα και καφετιά γη), κάρβουνο από πυρκαγιές (μαύρος άνθρακας), καμένα οστά (μαύρο οστών) και λευκό από θρυμματισμένο ασβεστίτη.

 

 

Πράγματι, οι προϊστορικοί κάτοικοι των σπηλαίων μάλλον είχαν ανακαλύψει ότι, σε αντίθεση με τα χρώματα χρωστικών που χρησιμοποιούσαν, τα οποία προέρχονταν από ζωικές και φυτικές πηγές, το χρώμα που προέρχεται από τις αποθέσεις οξειδίου του σιδήρου στη γη δεν εξασθενίζει με το μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Γι’ αυτόν τον λόγο, πιστεύεται ότι οι άνδρες ταξίδευαν μακριά για να αποκτήσουν χρωστικές γαίες. Σε κάθε τοποθεσία όπου έχουν ανακαλυφθεί προϊστορικές εγκαταστάσεις, από το Τέξας μέχρι τη Νότια Αφρική, μονοπάτια οδηγούν σε κοντινά και μακρινά κοιτάσματα αιματίτη που εξορυσσόταν από τον άνθρωπο. Οι ιστορικοί έχουν συμπεράνει ότι η πρώτη ανάγκη που ώθησε τον άνθρωπο σε όλες τις δραστηριότητες εξόρυξης, ήταν η ανάγκη του προϊστορικού ανθρώπου για χρωστικές της ώχρας.

 

 

Οι άνδρες των σπηλαίων της περιοχής Lascaux, ίσως να ταξίδευαν μέχρι και 25 μίλια μακριά για να αποκτήσουν χρωστικές γαιών σιδήρου για τα χρώματα τους.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Topic: βαφές, ιστορία και χρώματα, χρωστικές | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [κα’]: μειξη CMYK (α)

⊆ August 25th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[καʹ]

Μείξεις χρωμάτων

Μείξη CMYK (α)

 

CMYK! Με λένε CMYK, από τα αγγλικά αρχικά των τριών βασικών χρωμάτων του συστήματός μου, Cyan κυανό, Magenta ματζέντα και Yellow κίτρινο, και το τελικό γράμμα του τέταρτου χρώματος blacK μαύρου που προστίθεται στην ανάμειξη χρωμάτων του συστήματός μου για τελειότερη απόδοση των αποτελεσμάτων του, διότι –πώς να το κάνουμε;- υστερώ στην απόδοση ενός δυνατού μαύρου –το μαύρο που προκύπτει από την ανάμειξη των τριών βασικών μου είναι ένα πολύ σκούρο καφετί- οπότε ένα ατόφιο μαύρο χρώμα επιβάλλεται για να σώζει την κατάσταση, γι’ αυτό και αποκαλούμαι επίσης τετραχρωμία.

Όχι βέβαια πως δεν χρησιμοποιούμαι και χωρίς το μαύρο, ίσα – ίσα, είμαι οικονομικότερη χωρίς αυτό, αλλά πώς να το κάνουμε; Άλλη αίγλη έχω με την προσθήκη του μαύρου. Άσε που κάποιοι δεν δέχονται ότι το Κ του ονόματός μου είναι το τελευταίο ψηφίο της ονομασίας black, αλλά θεωρούν πως είναι το πρώτο γράμμα της λέξης Key = κλειδί, γιατί το μαύρο χρησιμοποιείται σαν «κλειδί» στην τοποθέτηση των μελανιών για μια ορθότερη εκτύπωση.

Α, ναι! Δεν σας είπα ότι είμαι ένα σύστημα χρωματικής ανάμειξης για την τυπογραφία και πως τα βασικά χρώματά μου (+ το μαύρο, ας μην το ξεχνάμε κι’ αυτό) είναι μελάνια. Ναι, πρόκειται για μελάνια! Μπορείς να τα αποκαλείς και μελάνια αντί για χρώματα.

Όσο για το άσπρο…. Ε, αυτό δεν χρειάζεται, γιατί για άσπρο έχω το λευκό του χαρτιού πάνω στο οποίο αναμειγνύονται τα χρώματά μου, τα μελάνια μου.

Όπως, σίγουρα παρατήρησες Άνθρωπε, τα τρία βασικά χρώματά μου, το κυανό, η ματζέντα και το κίτρινο είναι τα τρία παράγωγα χρώματα της μείξης RGB, ενώ τα τρία βασικά της είναι τα παράγωγά μου χρώματα.

Σ’ εμένα το κίτρινο γίνεται και πάλι βασικό, όπως είναι βασικό χρώμα στην αδελφή μου Αφαιρετική Μείξη. Αχ! Πολλοί μας συγχέουν, εμένα με την αδελφή μου την Αφαιρετική, γιατί κάποιοι με αποκαλούν κι εμένα αφαιρετική μείξη και τελικά μας θεωρούν για μια και την αυτή, ενώ δεν είναι έτσι. Είμαστε διαφορετικές. Απλώς κάπου μοιάζουμε κάπως. Θα σου εξηγήσω!

Εγώ χρησιμεύω στις εκτυπώσεις και χρησιμοποιούμαι ως εξής: Τα μελάνια μου, απλώνονται σαν μικρά στίγματα, επάνω σε μια ανοιχτόχρωμη, συνήθως λευκή, επιφάνεια. Το λευκό, όπως μάλλον ξέρεις, είναι ‘αντανάκλαση φωτός’. Οι κουκίδες των μελανιών μου, αφαιρούν την δυνατότητα αντανάκλασης των λευκών σημείων που καλύπτουν και γι’ αυτό με θεωρούν κι εμένα σαν αφαιρετική μείξη, επειδή αφαιρώ, μειώνω τέλος πάντων, την δυνατότητα αντανάκλασης της επιφάνειας που χρωματίζω. Στην αδελφή μου την Αφαιρετική, ή άλλως RYB, τα αναμειγνυόμενα χρώματα, αφαιρούν ιδιότητες τους, το ένα από το άλλο και έτσι προκύπτει νέο χρώμα.

Μοιάζουμε! Ναι! Μοιάζουμε σε αρκετά σημεία, αλλά δεν είμαστε ίδιες. Έχουμε τις διαφορές μας! Άκου και ένα φαιδρό! Φαιδρό αλλά πραγματικό! Ακόμα και αρκετοί ‘δάσκαλοι’ των χρωμάτων, μας συγχέουν, μας θεωρούν σαν μια και την αυτή και έτσι μας διδάσκουν στους μαθητές τους. Αν είναι δυνατόν!

Λέω να κάνουμε ένα μικρό διάλλειμα και θα επανέλθω να σου πω γι’ αυτές τις διαφορές των δυο ‘αφαιρετικών’ μίξεων.

 


Topic: CMYK, αφαιρετική μίξη, Κίτρινο, κόκκινο, κυανό, Λευκό, ματζέντα, μαύρο, Μίξεις χρωμάτων, μπλε, Πράσινο, τριαδικότητες | Tags: None

Οι Ολυμπιοι ως προς τα τρια βασικα χρωματα

⊆ August 20th by | ˜ No Comments »

 

 

Χρωματισμός των Ολυμπίων θεών

(αντιστοιχία με τα 3 βασικά χρώματα)

 

Βάση του νόμου της αναλογίας, τα πάντα αναλογούν (ή αντιστοιχούν αν προτιμάτε) με κάτι. Στην περίπτωση της ιστοσελίδας μας, αυτό το κάτι είναι τα χρώματα. Έτσι λοιπόν και οι Ολύμπιοι θεοί αντιστοιχούν, ταυτίζονται, με κάποια χρώματα.

Δυστυχώς στην ελληνική μυθολογία –πλην ελαχίστων περιπτώσεων- δεν αναφέρονται τέτοιες αντιστοιχίες όπως συμβαίνει με το ινδουιστικό πάνθεο, όπου σχεδόν όλες οι θεότητες αναφέρονται με τα χρώματά τους.

Έτσι λοιπόν για να αποδοθούν σωστά τα χρώματα στους Ολυμπίους, μαζί με την επικουρία των ελαχίστων χρωματικών νύξεων που υπάρχουν, αλλά και την αλχημική ταύτιση κάποιων θεών με στοιχεία και χρώματα, χρειάζεται μια επίπονη εργασία, καλή γνώση των χρωμάτων και των ιδιοτήτων κάθε θεού.

 

 

Πριν προχωρήσουμε όμως, καλό είναι να «μάθουμε» τα περί Ολυμπίων και Ολυμπισμού, όπου το δωδεκάθεο –κακώς, κάκιστα θεωρούμενο ως πολυθεϊσμός- αντιπροσωπεύει ιδιότητες ενός και μόνο Θεού, εφικτές και προσαρμοσμένες στον τρισδιάστατο κόσμο μας.

Επίσης, όπως έχετε διαπιστώσει από τις απαρχές της ιστοσελίδας μας, στην αναφορά του μύθου της Ίριδας, αλλά και μετέπειτα, η μυθολογία μας περιέχει καλυμμένες επιστημονικές γνώσεις.

 

 

[Παράδειγμα, η περίπτωση του Δία, του δημιουργού της ζωής (του κόσμου μας, δηλαδή του πλανήτη Γη) που έχει για όπλο του τους κεραυνούς. Οι κεραυνοί με τις ηλεκτρικές κενώσεις τους είναι υπαίτιοι για την αζωτοδέσμευση που αποτελεί τον κύριο τρόπο μετατροπής του ελεύθερου αζώτου σε, χρήσιμες για τους οργανισμούς, χημικές ενώσεις. απαραίτητες για την δημιουργία και ανάπτυξη ζωής, αφού το άζωτο είναι απαραίτητο για τη ζωή, καθώς αποτελεί βασικό συστατικό των αμινοξέων και νουκλεϊκών οξέων, δομικά στοιχεία των πρωτεϊνών].

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

 

 

Η Τιταία – Γαία (παγκόσμια ύλη, δηλαδή το 4,9% της αντιληπτής από εμάς ύλης + το 95,1 της σκοτεινής ύλης) ενώνεται με τον (αντίθετο προς αυτήν) γιό της Ουρανό (δεσμευμένη εντός της ύλης πρωταρχική ενέργεια) και γεννά τους Τιτάνες. Με πιο απλά λόγια, εκδηλώνει τις κυοφορούμενες μέσα της τις ιδιότητες της Πρωταρχικής Ενέργειας. Αυτοί είναι οι Τιτάνες, καθώς και οι απόγονοί τους, μεταξύ των οποίων οι 6 βασικοί Ολύμπιοι θεοί.

 

 

Οι 6 Ολύμπιοι, παιδιά του Τιτάνα Κρόνου (Χρόνου) και της Τιτανίδας Ρέας (Ροής), σαν εγγόνια της Τιταίας, είναι κι αυτοί Τιτανάκια. Τιτάνες που θεοποιήθηκαν, δηλαδή ιδιότητες της Πρωταρχικής Ενέργειας προσαρμοσμένες όμως στον χώρο όπου ρέει ο χρόνος.

Εδώ βρίσκεται και το «μυστικό» της Τιτανομαχίας που δεν είναι άλλο από το ξεκαθάρισμα του ποιες θείες ιδιότητες αρμόζουν στον συγκεκριμένο χωροχρόνο.

 

 

Οι ιδιότητες – Τιτάνες που δεν αρμόζουν στον τόπο αυτόν, είναι οι «ηττημένοι» αντίπαλοι που εξοστρακίσθηκαν στα Τάρταρα και όπου δει. Υπάρχει και μια μερίδα Τιτάνων που είναι και δεν είναι στο παιχνίδι. Δηλαδή παίζουν κάποιο ρόλο στον χωροχρόνο μας, αλλά μάλλον όχι μόνο σε αυτόν, όπως ο Προμηθέας, ο Επιμηθέας, η Τηθύς, ο Ωκεανός κ.α. που στην Τιτανομαχία κράτησαν ουδετερότητα ή συμμάχησαν με τους θεούς και γι’ αυτό δεν «τιμωρήθηκαν» με αφάνεια, δηλαδή δεν αφανίσθηκαν τελείως από τον χώρο μας.

 

 

Τα παιδιά των Τιτάνων Κρόνου και Ρέας, με την σειρά που γεννήθηκαν ήταν τα εξής: Εστία, Άδης, Δήμητρα, Ποσειδών, Ήρα, Δίας.

Ήτοι τρία ζευγάρια αδερφιών (3 Χ 2 = 6), που όπως τα βλέπουμε εμείς ανάποδα (όπως τα πάντα) εξ αντικατοπτρισμού είναι ο Δίας με την Ήρα (οι μικρότεροι) που παντρεύτηκαν μεταξύ τους,

 

 

ο Ποσειδών με την Δήμητρα (οι μεσαίοι) που μια κάποια μοναδική συνεύρεση την πέτυχαν (παρ’ ότι η Δήμητρα έκανε την δύσκολη) και η Εστία με τον Άδη που δεν συνευρέθηκαν ποτέ. Πώς άλλωστε; αφού η Εστία υπήρξε από τις παρθένες θεές.

 

 

Πέρα από την πλάκα, βλέπουμε την τριαδικότητα να εκδηλώνεται σε όλο της το μεγαλείο, όπου το πρώτο ζευγάρι είναι συνδεδεμένο με τα δεσμά του γάμου, το τρίτο ζεύγος, άκρως αντίθετα από το πρώτο, δεν έχει καμία ερωτική σχέση μεταξύ του (πώς να συνδεθεί ο υλικός κόσμος της Εστίας με τον άυλο κόσμο του Άδη;) και το ενδιάμεσο ζεύγος που ζευγάρωσε άπαξ ευκαιριακά κι ανέραστα, ακολουθώντας στην συνέχεια καθένας τους τον δικό του δρόμο.

 

 

Έχουμε λοιπόν μια θεϊκή τριαδικότητα η οποία μοιραία αντιστοιχεί στην τριαδικότητα του φωτός, δηλαδή τα τρία βασικά χρώματα, όπου το μεσαίο ζεύγος Ποσειδών – Δήμητρα αντιστοιχεί στο ενδιάμεσο χρώμα, το κίτρινο, το ζευγάρι Εστία – Άδης που σχετίζεται με την ορατή και αόρατη ύλη παίρνει το αντίστοιχο της ύλης χρώμα, το κόκκινο, ενώ το αντίθετό του ζευγάρι Δίας – Ήρα αντιστοιχεί στο μπλε χρώμα.

Αυτά για την ώρα, όμως δεν τελειώσαμε εδώ, αφού ακόμα είμαστε στην αρχή του χρωματισμού των Ολυμπίων. Θα επανέλθουμε λοιπόν, λίαν συντόμως με αναλυτικότερη χρωματική απόδοση στο δωδεκάθεο.

 


Topic: Εξωλογισμοί, Κίτρινο, κόκκινο, μπλε, Μύθοι και χρώματα, τριαδικότητες | Tags: None

Παναγια και Ιρις

⊆ August 15th by | ˜ No Comments »

 

 

Παναγία και Ίρις

 

 


 

Τα τελευταία χρόνια, τον δεκαπενταύγουστο, φροντίζουμε ώστε το άρθρο της ημέρας αυτής να είναι σχετικό με την Παναγία, την μεγάλη αυτή θηλυκή μορφή του ελληνορθόδοξου και όχι μόνον, χριστιανισμού, που σήμερα εορτάζεται η μνήμη της. Η δυσκολία είναι πως το θέμα μας πρέπει να σχετίζεται κάπως με τα χρώματα, όμως δεν υπάρχουν πολλές χρωματικές λαβές για τέτοια σύνδεση, έτσι λοιπόν, αφού στο παρελθόν αναφερθήκαμε στο φόρεμα της Παναγίας, δηλαδή γιατί και με ποιους χρωματισμούς βάφονται τα ενδύματα της Παρθένου στα διάφορα εικονίσματα

http://xromata.com/?p=1785

και εξαντλήσαμε το θέμα, κάναμε ένα αφιέρωμα στην «Παναγιά του βουδισμού», την θεά Κάννον και τα χρώματά της, ενώ το περσινό μας άρθρο «Η Παναγία και τα χρώματα» κατέληγε στο «Ζωνάρι της Παναγιάς» την λαϊκή παράδοση κατά την οποία το Ουράνιο Τόξο θεωρείται «το ζωνάρι της Παναγιάς»

http://xromata.com/?p=8406 .

Βάση αυτού του «ζωναριού», του Ουράνιου Τόξου δηλαδή, θα τολμήσουμε να κάνουμε μια σύνδεση μεταξύ Παναγίας και Ίριδας, δυο μεγάλων μεσολαβητριών μεταξύ Θείου και ανθρώπων, μεταβιβαστριών του Θείου Λόγου προς τον άνθρωπο, η Πρώτη, κατά τον χριστιανισμό, γεννώντας Τον, η άλλη, κατά τον ολυμπισμό, αναγγέλλοντας τον.

Ναι, η Ίρις υπήρξε ο μεσολαβών αγγελιαφόρος του λόγου της θείας βούλησης ΠΡΟΣ τον άνθρωπο. Η Παναγία είναι ο μεσολαβών παράγων των ικεσιών ΑΠΟ τον άνθρωπο ΠΡΟΣ το Θείο.

 

 

Η Πρώτη, η Παναγία, έφερε το Φως της Αγάπης στον κόσμο, γεννώντας το, η δεύτερη, η Ίρις, έπαιξε σημαντικό ρόλο ώστε να γεννηθεί το φως του Απόλλωνα στην ανθρωπότητα.

Η Ίρις, σαν αγγελιαφόρος των Θείων εντολών προς τον άνθρωπο, είναι ένας Άγγελος. Απεικονίζεται περίπου με την μορφή των χριστιανικών Αγγέλων. Έχει μεγάλα φτερά και τρέχει με απίθανα μεγάλες ταχύτητες.

 

 

Μπορεί να βρεθεί παντού, από τα όρια του σύμπαντος έως τα πιο ζοφερά μέρη του Κάτω Κόσμου. ‘Όμως, το ίδιο και η Παναγία, δεν μπορεί να είναι ανά πάσα στιγμή πανταχού και πάντα παρούσα; Και των δυο η εμφάνιση συντελείται με φως και απομάκρυνση σκότους και κακοκαιρίας, φέρνοντας μια ελπιδοφόρα γαλήνη, μια ενεργειακή ανάταση.

Μεγάλες Ενεργειακές δυνάμεις και οι δυο. Η Μία στον πνευματικό κόσμο, η άλλη στον φυσικό. Σαν ενέργεια η Ίρις κατά την Sahaja Yoga, ταυτίζεται με την κουνταλίνι,

http://xromata.com/?p=1195

ενώ οι χριστιανοί ινδουιστικής προέλευσης, απεικονίζουν την Παναγία με τα χρώματα (λευκό και χρυσό) που αποδίδονται στην Σαρασουάτι (μεγάλη σάκτι – ενέργεια) σύζυγο του Δημιουργού Βράχμα.

http://xromata.com/?p=4985

 

 

Μια άλλη μεγάλη θεία μητέρα, η Ίσις, (ανταγωνίστρια του χριστιανισμού για την επικράτηση μιας νέας θρησκείας στην ρωμαϊκή αυτοκρατορία, τότε, πριν περίπου 2000 χρόνια) πέρα από το ότι φέρει αυτομάτως στον νου την Παναγία Θεία Μητέρα, σχετίζεται κι αυτή με την Ίριδα, χρησιμοποιώντας μάλιστα τα χαρακτηριστικά σύμβολα της θεάς των χρωμάτων.

http://xromata.com/?p=1188

 

 

 

Εδώ κλείνει ένα μικρό αφιέρωμα στην τιμούμενη σήμερα Παναγία, μια προσπάθεια σύνδεσής της με τα χρώματα, το Ουράνιο Τόξο, την Ίριδα, που θεωρείται κατά την παράδοση «το ζωνάρι Της».

 

 


Topic: Uncategorized, Μύθοι και χρώματα | Tags: None

Χρωματα και ηχοι (Α)

⊆ August 10th by | ˜ No Comments »

 

Χρώματα και ήχοι

(Από το βιβλίο «Η μαγεία της πραγματικότητας» του Richard Dawkins)

(Α)

 

Έχουμε ήδη μιλήσει πολλάκις για τα χρώματα του ουράνιου τόξου, δηλαδή για το φωτεινό φάσμα, αυτήν την τακτοποιημένη διάταξη από το κόκκινο έως το ιώδες (με ενδιάμεσα χρώματα το πορτοκαλί, το κίτρινο, το πράσινο και το μπλε). Τί είναι αυτό που αναγκάζει την κόκκινη ακτίνα του φωτός να κάμπτεται λιγότερο απ’ ότι η μπλε;

 

 

Πριν από όλα, τί είναι φως; Μπορούμε να πούμε ότι είναι ταλαντώσεις, κύματα. Όπως ο ήχος είναι ταλαντώσεις στον αέρα, έτσι και το φως δημιουργείται από ηλεκτρομαγνητικές ταλαντώσεις. Μολονότι το φως διαφέρει πολύ από τον ήχο, μπορούμε να μιλάμε για υψηλής και χαμηλής συχνότητας ταλαντώσεις του φωτός, όπως ακριβώς μιλάμε για μικρό και μεγάλο μήκος κύματος στον ήχο.

 

 

Οξύς ήχος –τα πρίμα- σημαίνει ταλαντώσεις υψηλών συχνοτήτων, ή μικρό μήκος κύματος, ενώ βαθύς ήχος –τα μπάσα- σημαίνει ταλαντώσεις χαμηλών συχνοτήτων ή μεγάλο μήκος κύματος.

 

 

Ως μια αντιστοιχία με το φως, θα λέγαμε ότι στο κόκκινο (μεγάλο μήκος κύματος) ταιριάζει ο βαθύφωνος, στο κίτρινο ο βαρύτονος, στο πράσινο ο τενόρος, στο μπλε ο οξύφωνος και στο ιώδες (μικρό μήκος κύματος) ο υψίφωνος.

 

 

Στον ήχο υπάρχουν τόνοι τόσο υψηλοί ώστε δεν μπορούμε να τους ακούσουμε. Ονομάζονται υπέρηχοι. Οι νυχτερίδες τους ακούν και εκμεταλλεύονται τις αντηχήσεις τους για να βρίσκουν τον δρόμο τους μέσα στα σπήλαια.

Στο άλλο άκρο του ηχητικού φάσματος, υπάρχουν τόνοι τόσο πολύ βαθείς, που ούτε αυτούς μπορούμε να ακούσουμε. Ονομάζονται υπόηχοι.

 

 

Οι ελέφαντες, οι φάλαινες και κάποια άλλα ζώα τους χρησιμοποιούν σε βαθειά μουγκρητά τους για να επικοινωνούν μεταξύ τους (μάλιστα σε μεγάλες αποστάσεις). Οι πολύ μπάσες νότες στα εκκλησιαστικά όργανα των καθεδρικών ναών είναι τόσο χαμηλές που σχεδόν δεν τις ακούμε, όμως τις αισθανόμαστε όταν δονούν ολόκληρο το σώμα μας.

Οι ήχοι που ακούει το αυτί του ανθρώπου βρίσκονται στην μεσαία περιοχή συχνοτήτων (ανάμεσα στους υπέρηχους και τους υπόηχους).

 

 

Το ίδιο ισχύει και για το φως. Το χρωματικό ισοδύναμο του υπερηχητικού στριγκλίσματος μιας νυχτερίδας είναι το υπεριώδες, το «πέρα από το ιώδες». Δεν βλέπουμε το υπεριώδες φως.

(συνεχίζεται)

 


Topic: ήχος και χρωμα | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [κ΄]: προσθετικη μειξη

⊆ August 5th by | ˜ No Comments »

 

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[κʹ]

Μείξεις χρωμάτων

Προσθετική Μείξη

 

-Να ’μια κι εγώ η Προσθετική Μείξη Χρωμάτων. Αρκετά πρόσφατη γνώριμός σου άνθρωπε, αν και στην πραγματικότητα είμαι τόσο παλιά, πιο παλιά κι από την Αφαιρετική Μείξη η οποία, εδώ που τα λέμε, δεν δύναται να υπάρξει χωρίς εμένα.

Αν και προϋπήρχα, δεν με γνώριζες Άνθρωπε, δεν με είχες εντοπίσει παρά μονάχα τους τελευταίους δυο – τρεις αιώνες, περισσότερο θεωρητικά και σε επίπεδο έρευνας, θα έλεγα.

Ουσιαστικά στην ζωή σου με έβαλες δειλά – δειλά από τα μέσα του 20ου αιώνα, με την ανάπτυξη της έγχρωμης τηλεόρασης και λίγο αργότερα με την τεχνολογική ανάπτυξη των ηλεκτρονικών υπολογιστήρων και την ραγδαία εξέλιξη της κινητής τηλεφωνίας με ενέταξες στην καθημερινότητά σου με γοργούς ρυθμούς γεωμετρικής προόδου, τόσο που η νεότερη γενιά σου με θεωρεί δεδομένη και με συγχέει με τις άλλες δυο αδερφές μου μείξεις, την αφαιρετική και το σύστημα cmyk.

RGB είναι το όνομα με το οποίο είμαι γνωστή στους περισσότερους, ένα όνομα που σχηματίζεται από τα αρχικά των αγγλικών ονομασιών των χρωμάτων των τριών βασικών ακτινοβολιών από τις οποίες συνίσταμαι,

Red Green Blue.

Ναι! Πολύ σωστά κατάλαβες, είμαι ένα σύστημα πρόσμειξης μονοχρωματικών ακτινοβολιών και όχι ανάμειξης βαφών, όπως η αδελφή μου η Αφαιρετική Μείξη, στην οποία τελευταίως της πρόσθεσες και νέο όνομα, επηρεασμένος από το δικό μου το RGB και για να μας ξεχωρίζεις ευκολότερα την ονόμασες RYB, δηλαδή Red Yellow Blue που είναι τα αρχικά των βασικών χρωμάτων της. Ναι, αυτό το μεσαίο ψηφίο των ονομασιών μας είναι που κάνει την διαφορά μας ως προς τα βασικά μας χρώματα.

G’ = green, πράσινο είναι το δικό μου ενδιάμεσο βασικό χρώμα, σε αντίθεση με το ‘Y’= yellow, κίτρινο που είναι το ενδιάμεσο βασικό της Αφαιρετικής Μείξης, της RYB, αυτό που για αιώνες ήξερες σαν το τρίτο χρώμα της βασικής τριάδας των χρωμάτων.

Ναι, το κίτρινο που ξέρεις σαν βασικό χρώμα, δηλαδή σαν χρώμα που δεν μπορεί να παραχθεί από την ανάμειξη άλλων χρωμάτων, σε μένα, στο δικό μου σύστημα, το κίτρινο σαν ακτινοβολία είναι παράγωγο χρώμα και παράγεται από την ανάμειξη της πράσινης με την κόκκινη ακτινοβολία. Η δε κόκκινη ακτινοβολία όταν αναμειχθεί με την μπλε μας δίνει ματζέντα, ενώ η μπλε με την πράσινη παράγουν το κυανό (cyan).

Ανακεφαλαιώνω λοιπόν. Είμαι ένα σύστημα πρόσμειξης τριών κύριων μονοχρωματικών ακτινοβολιών, όπου όταν η μια ακτινοβολία από τις τρεις προσθέτει τις ιδιότητές της στις ιδιότητες μιας από τις άλλες δυο, παράγεται μια άλλη χρωματική ακτινοβολία. Όταν αναμειχθούν και οι τρεις ισομερώς, δηλαδή προστίθενται οι ιδιότητες και των τριών μονοχρωματικών ακτινοβολιών μου, αποδίδουν φως. Το γνωστό σου λευκό φως. Το λευκό χρώμα. Το άσπρο χρώμα που βλέπεις είναι η αντανάκλαση του φωτός, δηλαδή η μείξη της αντανάκλασης και των τριών ακτινοβολιών μου.

Οι τρεις βασικές μου (πρωτογενείς) ακτινοβολίες, που δεν μπορούν να παραχθούν από την ανάμειξη άλλων, είναι η μπλε, η κόκκινη και η πράσινη. Οι παράγωγες (δευτερογενείς) ακτινοβολίες μου είναι η κίτρινη, η ματζέντα και η κυανή.

Ξέρω, θα με ρωτήσεις τώρα: Τα άλλα δυο παραδοσιακά χρώματα, το μωβ και το πορτοκαλί δεν υφίστανται σαν ακτινοβολίες; Βεβαίως και υφίστανται, αλλά κατά κάποιον τρόπο είναι κρυμμένες μέσα στις άλλες. Θα σου πω το μυστικό. Τα δυο από τα βασικά μου χρώματα, το μπλε και το κόκκινο, δεν είναι τόσο καθαρά όσο φαντάζεσαι. Να! Το μπλε μου μωβίζει κάπως, ενώ το κόκκινό μου πορτοκαλίζει.

Οπότε το μπλε μου τείνοντας να αναμειχθεί με πράσινο, βαθμιαία πριν καταλήξει κυανό, αποβάλλοντας την θερμότερη μωβ χροιά του, γίνεται όλο και ψυχρότερο μπλε, αυτό που θεωρείς σαν καθαρό μπλε.

Από την άλλη, η μπλε αυτή ακτινοβολία, τείνοντας προς την κόκκινη, μεταβάλλεται σε μωβ ακτινοβολία πριν καταλήξει σε ματζέντα.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την ελαφρώς πορτοκαλίζουσα κόκκινη βασική ακτινοβολία μου που γίνεται κατακόκκινη οδεύοντας προς την μπλε, ενώ από την άλλη πλευρά, πηγαίνοντας να αναμειχθεί με την πράσινη, γίνεται πορτοκαλιά πριν καταλήξει κίτρινη.

Το μαύρο; Είπες το μαύρο; Ουσιαστικά σ’ εμένα δεν υπάρχει το μαύρο. Είναι η έλλειψή μου. Η απουσία μου. Όπου δεν υπάρχουν οι ακτινοβολίες μου, το φως δηλαδή, υπάρχει σκοτάδι. Αυτό που βλέπεις εσύ σαν μαύρο.

Σοκαρίστηκες αρκετά Άνθρωπε, όταν επιτέλους σου φανερώθηκα. Σου κλόνισα τα χρωματικά σου ‘πιστεύω’ ολόκληρων αιώνων. Έφερα νεωτερισμούς στις θεωρίες που είχες περί χρωμάτων. Νεωτερισμούς, χα! Εγώ, η αρχαιοτέρα όλων!

Ναι! Είμαι η αρχαιοτέρα όλων, ουσιαστικά χωρίς εμένα δεν μπορεί να υπάρξει χρωματική όραση…. Πώς; Τί;..  Θα σου τα εξηγήσουμε όλα, σε συνεργασία με την αδελφή μου, την Αφαιρετική Μείξη… αργότερα όμως. Επανέρχομαι, λοιπόν.

Αν και είμαι ο βασικός παράγων της χρωματικής σου όρασης άνθρωπε, έπρεπε να φθάσουμε εκεί γύρω στα 1800 μ.Χ. για να με ανακαλύψει ο Thomas Young. Βασισμένος στις εργασίες του Γιούνγκ, ο Hermann von Helmholtz, διατύπωσε περίπου στα 1850 την θεωρία Young–Helmholtz περί της τριχρωματικής όρασης, της οποίας όμως πατέρας χρεώνεται ο James Clerk Maxwell ο οποίος πρώτος απέδειξε πειραματικά την ύπαρξή μου.

Μπορώ να τους καλέσω να σου μιλήσουν οι ίδιοι για μένα…

-Άσε, ήδη έχω αφήσει έξω να περιμένει έναν άλλον καλεσμένο, τον Όττο Ρούνγκε, τον δικό μου ‘πατέρα’, που ήλθε να μιλήσει για μένα την Χρωματική Σφαίρα, αλλά μας διακόψατε με την εισβολή σας στην αίθουσα της συνέντευξης εσείς οι Μείξεις, οπότε ας δώσουμε τον λόγο στην Μείξη CMYK να τελειώνουμε μαζί σας.

Ξέρω, έχεις πολλά ακόμα να μας πεις για τον εαυτό σου, θα σου ξαναδώσουμε τον λόγο αργότερα, όταν θα έλθει η ώρα τους.

 


Topic: Μίξεις χρωμάτων, προσθετική μίξη, Συνέντευξη με τα χρώματα | Tags: None