xromata.com


Σημασια και χρηση χρωματων [Β]

⊆ December 15th by | ˜ No Comments »

 

Η σημασία και η χρήση των χρωμάτων κατά τον ιστότοπο GRAF1X

Β

 

Τα τρία παράγωγα χρώματα

 

 

Πράσινο

 

 

Πράσινο, το χρώμα της ανάπτυξης και της υγείας

Σκεφτείτε τη φύση και δείτε πράσινο σε όλη τη δόξα της εκρηκτικής ανανέωσης και της ζωής.

Το πράσινο είναι ένα ισχυρά αναζωογονητικό και γαλήνιο χρώμα.

Προκαλεί αίσθηση αφθονίας και ειρηνικού περιβάλλοντος. Επιφέρει ένα συναίσθημα

ξεκούρασης και ασφάλειας.

Η ευημερία που επιφέρει το πράσινο χρώμα μπορεί αρνητικά να θεωρηθεί σαν υλιστική και κτητική.

Συναισθήματα που σημαίνει το πράσινο χρώμα:

ασφάλεια, αρμονία, σταθερότητα, αξιοπιστία, ισορροπία

Χρήση του πράσινου χρώματος για:

χαλάρωση, ισορροπία, αναζωογόνηση, ενθάρρυνση, κατοχή

Εργασιακά σημαίνοντα του πράσινου χρώματος:

περιβάλλον, τραπεζικά, ακίνητη περιουσία, γεωργία, μη κερδοσκοπικό

 

 

Πορτοκαλί

 

 

Πορτοκαλί, το χρώμα της ενθάρρυνσης. ο συνδυασμός του κίτρινου και του κόκκινου κάνει το πορτοκαλί να μεταδίδει την διέγερση, τη ζεστασιά και τον ενθουσιασμό.

Κοινωνικό και φιλόξενο, αυτό είναι το χρώμα της εξωστρέφειας, αποπνέοντας ευτυχία και χαρά, απαλλάσσοντας τις αναστολές.

Το πορτοκαλί είναι ένα κινητήριο και ενθαρρυντικό χρώμα, ελκυστικό προς τους νέους.

Ανοίγει την όρεξη και σχετίζεται με την καλή υγεία.

Εντούτοις, οι αρνητικές του υποδηλώσεις ενέχουν ανειλικρίνεια, επιδεικτικότητα και τρυφηλότητα.

Συναισθήματα που σημαίνει το πορτοκαλί χρώμα:

αισιόδοξος, ανεξάρτητος, περιπετειώδης, δημιουργικότητα, διασκέδαση

Χρήση του πορτοκαλί χρώματος για:

διέγερση, διασκεδαστική επικοινωνία με τη, έλξη της προσοχής, έκφραση ελευθερίας,

Εργασιακά σημαίνοντα του πορτοκαλί χρώματος:

τέχνη, διασκέδαση, τροφή, αθλητισμός, μεταφορά

 

Μωβ

 

 

Το μωβ είναι το χρώμα της πνευματικότητας. Η δραστικότητα του κόκκινου χρώματος σε συνδυασμό με την ηρεμία του μπλε δημιουργούν το μωβ, ένα χρώμα που αντανακλά αυτογνωσία. Είναι το χρώμα της ευαισθησίας, της συμπόνιας, της διαίσθησης, της εσωστρέφειας.

Το μωβ επίσης συνδέεται με την μεγαλοπρέπεια και χαρακτηρίζει την ποιότητα και την πολυτέλεια.

Η κατάχρηση του μωβ χρώματος μπορεί να επιφέρει οξυθυμία και αλαζονεία.

Συναισθήματα που σημαίνει το μωβ χρώμα:

φαντασία, πνευματικότητα, συμπόνια, ευαισθησία, μυστήριο

Χρήση του μωβ χρώματος για:

ενθάρρυνση δημιουργικότητας, έμπνευση, σοφία, πολυτελή εντυπωσιασμό

Εργασιακά σημαίνοντα του μωβ χρώματος:

φιλανθρωπία, ψυχισμός, θρησκευτικότητα


Topic: μωβ, Πορτοκαλί, Πράσινο, χρήση χρωμάτων, Ψυχολογία και χρώματα | Tags: None

Ιστορια του εγχρωμου κινηματογραφου [Στ]

⊆ December 10th by | ˜ No Comments »

 

Η ιστορία του χρώματος στον κινηματογράφο

Στ

 

Eastmancolor και μετά…

Digital Color (ψηφιακό χρώμα)

 

Παρακολουθήσαμε την εξέλιξη του χρώματος στον κινηματογράφο, επιλέγοντας να ακολουθήσουμε και μεταφράσουμε την εξιστόρηση του επιτεύγματος αυτού, όπως αναφέρεται στον ιστότοπο “The History and Science of Color Film” (Η Ιστορία και Επιστήμη των έγχρωμων ταινιών).

Με το 6ο αυτό και τελευταίο άρθρο, που αναφέρεται στον ψηφιακό χρωματισμό των ταινιών, κλείνει η σχετική σειρά για την έως τώρα εξελικτική πορεία του χρώματος στην ιστορία του κινηματογράφου.

http://xromata.com/?p=9662

http://xromata.com/?p=9853

http://xromata.com/?p=10133

http://xromata.com/?p=10343

 

 

 

 

Η πρόοδος στο χρώμα των ταινιών μπορεί να προέλθει από τους πιο  παράδοξους τρόπους.

Το 1985 ο μεγιστάνας των ΜΜΕ Ted Turner, κατά τη σύντομη ιδιοκτησία του των εταιριών MGM / UA, θέλησε να «χρωματίσει» μια σειρά ασπρόμαυρων ταινιών εποχής των studio που είχε αποκτήσει. Χρησιμοποιώντας ψηφιακό χειρισμό, οι ταινίες σαρώθηκαν και χρωματίστηκαν καρέ – καρέ σε μια ηλεκτρονική έκδοση του τρόπου χρωματισμού, όπως γινόταν δια χειρός από τον George Milies στα πρώτα βήματα του έγχρωμου σινεμά.

 

 

Ο χρωματισμός των παλαιών ασπρόμαυρων ταινιών ήταν μια αμφιλεγόμενη κίνηση με τον ίδιο τον Turner να αναφέρει αστειευόμενος ότι δεν θα σταματούσε μέχρι να χρωματίσει τον «Citizen Kane».

 

 

Μόλις τρεις εβδομάδες πριν πεθάνει, ο Orson Welles, ο οποίος είχε μια ρήτρα στο συμβόλαιό του που έλεγε ότι ο «Πολίτης Kane» δεν μπορούσε να επεξεργαστεί χωρίς την άδειά του, είπε σε φίλο του: "Μην αφήσετε τον Ted Turner να παραβιάσει την ταινία μου με τα κραγιόνια του". Ο πολίτης Kane εξοργίστηκε με την παρέμβαση χρωματισμού κλασικών ασπρόμαυρων ταινιών.

 

 

Αλλά ο χρωματισμός του Τέρνερ έκανε τους κινηματογραφιστές να σκεφτούν τις δυνατότητες επιλεκτικού χειρισμού των χρωμάτων.

Στη δεκαετία του 1990, πολλοί σκηνοθέτες διερεύνησαν διαφορετικές εργαστηριακές διαδικασίες για να δημιουργήσουν μοναδικούς χρωματικούς τόνους ταινιών.

Προχωρώντας στη δεκαετία του 2000 και μετά, οι υπολογιστές έγιναν αρκετά ισχυροί ώστε να χειρίζονται ολόκληρες ταινίες. Οι ψηφιακοί διαμεσολαβητές τέθηκαν σε χρήση, σε μια διαδικασία σάρωσης καθ’ ενός πλαισίου ταινίας, καρέ – καρέ σε έναν υπολογιστή που τα χειρίζεται ψηφιακά.

 

 

Η πρώτη ταινία που είχε επεξεργαστεί ολόκληρη χρωματικά με ψηφιακή διαμεσολάβηση ήταν η ταινία «O Brother Where Art Thou» των αδελφών Coen Art, το 2001. Ο κινηματογραφιστής Roger Deakins εργάστηκε για 11 εβδομάδες υποτονίζοντας το καταπράσινο χρώμα των φυλλωμάτων του καλοκαιριού για να επιτύχει την θαμπωμένη χρυσαφιά όψη που κυριαρχεί στην ταινία.

 

 

 

 

Καθώς τα εργαλεία μας για την παραγωγή ταινιών συνεχίζουν να κινούνται στην ψηφιακή σφαίρα, οι δημιουργικές δυνατότητες χειρισμού χρωμάτων είναι ατελείωτες. Αλλά ίσως εξίσου σημαντικό είναι πως τα σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία μας δίνουν κάποια όπλα στον αγώνα για τη διαφύλαξη του φιλμ. Έχουμε πολύ καλύτερες δυνατότητες να αποκαταστήσουμε τις ξεβαμμένες από τον χρόνο ταινίες, διατηρώντας την πολιτιστική μας κληρονομιά για τις μελλοντικές γενιές.

 

 

 

 

Η ερώτηση τώρα είναι, πώς αποθηκεύουμε αυτά τα ψηφιακά στοιχεία;

Από τη στιγμή που η Dorothy άνοιξε για πρώτη φορά την πόρτα σε αυτόν τον κόσμο των τεχνικών χρωμάτων του Οζ, είναι σαφές ότι η χρήση του χρώματος – το χρώμα είναι ένα πολύ λεπτό εργαλείο- μπορεί να μας ωθήσει, να μας μεταφέρει και να ξεκλειδώσει έναν κόσμο που μπορεί να είναι κανονικός, ιδεαλιστικός, ή όσο φανταστικά διαφορετικός θέλουμε να είναι.  

 

 


Topic: ιστορία και χρώματα, κινηματογράφος και χρώμα, Τέχνες και χρώματα | Tags: None

Σημασια και χρηση χρωματων [Α]

⊆ December 5th by | ˜ No Comments »

 

Η σημασία και η χρήση των χρωμάτων κατά τον ιστότοπο GRAF1X

Α

 

Τα τρία βασικά χρώματα

 

 

Μπλε

 

 

Μπλε, το χρώμα της εμπιστοσύνης. Το χρώμα της θάλασσας και του ουρανού θεωρείται ότι προκαλεί ηρεμία, μεταδίδει γαλήνη και ειρήνη και εμπνέει συναισθήματα αφοσίωσης, ακεραιότητας και υπευθυνότητας.

Το ψυχρό μπλε είναι συντηρητικό και μπορεί επίσης να θεωρηθεί ως απόμακρο.

Το μπλε τείνει να καταστέλλει την όρεξη. Δεν υπάρχουν φυσικές τροφές μπλε χρώματος.

Συναισθήματα που σημαίνει το μπλε χρώμα:

εμπιστοσύνη, υπευθυνότητα, ειλικρίνεια, τιμιότητα, νομιμοφροσύνη, εσωτερική ασφάλεια.

Χρήση του μπλε χρώματος για:

μείωση του άγχους, δημιουργία ηρεμίας, χαλάρωση, ασφάλεια, δημιουργία τάξης.

Εργασιακά σημαίνοντα του μπλε χρώματος:

ασφάλεια, οικονομία, τεχνολογία, υγεία, λογιστική

 

 

Κόκκινο

 

 

 

Κόκκινο, το χρώμα του δράματος και του πάθους. Αυτό το χρώμα έλκει την μεγαλύτερη προσοχή και σχετίζεται με δυνατά συναισθήματα όπως η αγάπη και ο θυμός.

Το κόκκινο είναι το χρώμα που χρησιμοποιείται παγκοσμίως για να σημάνει τον κίνδυνο, το θάρρος, δύναμη και ισχύ.

Το κόκκινο είναι διεγερτικό, ζωντανό και συναρπαστικό.

Το κόκκινο είναι το χρώμα του πόθου και σχετίζεται με την σεξουαλικότητα, αυξάνει επίσης την όρεξη.

Το κόκκινο κατά την κινέζικη παράδοση είναι το χρώμα της τύχης και της ευδαιμονίας.

Το κόκκινο αυξάνει τους σφυγμούς και εμπνέει για δράση. Εντούτοις θέλει προσοχή στην χρήση του γιατί προκαλεί επιθετικά συναισθήματα και οπτική καταπόνηση. Συναισθήματα που σημαίνει το κόκκινο χρώμα:

διέγερση, ενέργεια, πάθος, θάρρος, προσοχή.

Χρήση του κόκκινου χρώματος για:

διέγερση, έκτακτη ανάγκη, έλξη προσοχής, προειδοποίηση, ενθάρρυνση.

Εργασιακά σημαίνοντα του κόκκινου χρώματος:

διασκέδαση, διατροφή, άθληση, πυρασφάλιση, παιδικά προϊόντα.

 

 

Κίτρινο

 

 

Κίτρινο, το χρώμα της αισιοδοξίας. Το κίτρινο είναι ένα συναρπαστικό χρώμα που μεταδίδει νεανική και καινουργή ενέργεια.

Το κίτρινο χρώμα της ηλιοφάνειας είναι αναζωογονητικό και φωτεινό και συνδέεται με την επιτυχία και την εμπιστοσύνη.

Το κίτρινο διεγείρει την αριστερή πλευρά του εγκεφάλου, βοηθώντας την σαφή σκέψη και γρήγορη λήψη αποφάσεων.

Το κίτρινο τραβά την προσοχή γιατί είναι το πρώτο χρώμα, λόγω της φωτεινότητάς του, στο οποίο εστιάζεται το βλέμμα.

Τα μειονεκτήματα του κίτρινου είναι η πρόκληση ανησυχίας, αυστηρής κριτικής και η δήλωση δειλίας.

Συναισθήματα που σημαίνει το κίτρινο χρώμα:

ενθουσιασμός, ευκαιρία, αυθαιρεσία, ευτυχία, θετικότητα

Χρήση του κίτρινου χρώματος για:

να τονώσει, να χαλαρώσει, να ξυπνήσει την ευαισθητοποίηση, να ενεργοποιήσει, να επηρεάσει τη διάθεση

Εργασιακά σημαίνοντα του κίτρινου χρώματος:

τρόφιμα, αθλητισμός, μεταφορά, ταξίδια, αναψυχή


Topic: Κίτρινο, κόκκινο, μπλε, χρήση χρωμάτων, Ψυχολογία και χρώματα | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [μδ’]: Ιρις, η γεννηση του φωτος (2ο)

⊆ November 30th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[μδ΄]

 

Ίρις, η γέννηση του φωτός

μέρος 2ο

 

-Σου έλεγα λοιπόν Άνθρωπε, πως η γέννηση του φωτός, του Απόλλωνα δηλαδή, κατά την μυθολογία ήταν μια από τις αρκετά δύσκολες και επικίνδυνες αποστολές που είχα αναλάβει.

Επικίνδυνη γιατί η αποστολή που μου ανατέθηκε ήταν ενάντια στις εντολές της Ήρας, της μεγάλης άνασσας του Ολύμπου, που εάν έπαιρνε χαμπάρι τί πήγαινα να κάνω και με συλλάμβανε αλίμονό μου, δεν ξέρω κι’ εγώ τι θα πάθαινα.

Να λοιπόν πώς έχουν τα πράγματα!

Γνωστή η ζήλεια της Ήρας για τα ερωτικά παραστρατήματα του συζύγου της του Δία. Έτσι και καταλάβαινε ποια ήταν η λεγάμενη, κούνια που την κούναγε. Είχε να τραβήξει των παθών της. Ποια να πρωτοθυμηθούμε, αυτήν και το τί τράβηξε από το μένος της Ήρας. Την Ηώ, την Δανάη, την Σεμέλη;

Μια από αυτές ήταν και η Λητώ. Τώρα η Λητώ δεν ήταν καμιά απλή κόρη ανθρώπων να την παιδέψει ή ξεκάνει σαν τις άλλες η Ήρα. Ολόκληρη Τιτανίδα ήταν. Τί σκαρφίστηκε λοιπόν η απατημένη σύζυγος για να ταλαιπωρήσει την ερωμένη του στεφανιού της που ήταν ετοιμόγεννη; Έβγαλε φιρμάνια και διατάγματα απαγορευτικά ως προς την επερχόμενη γέννα της Λητούς, ώστε να μην μπορεί να γεννήσει και να βασανίζεται από τους πόνους και τις ωδίνες του τοκετού.

Το πρώτο και βασικότερο διάταγμα της ήταν η απαγόρευση σε όλους τους στέρεους τόπους να δεχτούν επάνω τους την ετοιμόγεννη για να γεννήσει. Πουθενά λοιπόν δεν ήταν ευπρόσδεκτη η κυοφορούσα ώσπου ένα πλεούμενο νησί, η Δήλος, ακινητοποιήθηκε. Λόγω της ιδιαιτερότητας αυτής, του ότι δεν ήταν στέρεος τόπος όταν ανακοινώθηκε η απαγόρευση, εξαιρούταν του διατάγματος και δέχθηκε πάνω του ο νέος αυτός τόπος την Λητώ για να γεννήσει.

Η πονήρω όμως η Ήρα προβλέποντας ότι μπορεί να τύχει καμιά αναποδιά, κάποια ανυπακοή τέλος πάντων, σαν δικλείδα ασφαλείας διέταξε την κόρη της την Ειλείθυια, την θεά των τοκετών, να μην προστρέξει στην Λητώ την ώρα του τοκετού της, ώστε να μην κατορθώσει να γεννήσει.

Μάλιστα για να είναι σίγουρη ότι η κόρη της η μαμμή δεν θα λυγίσει υπό το βάρος του καθήκοντος και παραβεί την απαγόρευση, την περιτύλιξε με ένα σύννεφο μέσα από το οποίο δεν μπορούσε να αντιληφθεί τι γινόταν στον εξώτερο κόσμο, ούτε άκουγε τα ουρλιαχτά από τις ωδίνες της Λητούς.

Ίδρωνε, έσκουζε, ούρλιαζε από τους πόνους η Τιτανίδα και γύρω της μαζεύτηκαν για συμπαράσταση όλες οι παλιές μεγάλες θέαινες, η Θέμις, η Ρέα, η Διώνη, η Αμφιτρίτη… μαζί τους κι’ εγώ.

Κάποια στιγμή τους ήρθε η έμπνευση. Με κοιτάζουν και μου λένε:

«Εσύ δεν είσαι η αγγελιαφόρος των θεών;»

«Ναι! Είμαι!»

«Εε, τί κάθεσαι λοιπόν; Τρέχα να αναγγείλεις στην συννεφοπαρμένη Ειλείθυια ότι έφτασε η ώρα του τοκετού»

«Μα.. η Ήρα…» τους λέω.

«Δεν έχει μα και ξε μα. Το καθήκον σου και γρήγορα» μου λένε και μου δίνουν κι’ ένα εννιάπηχο ολόχρυσο περιδέραιο να το ’χω μαζί μου καλού – κακού να το δωρίσω στην Ολύμπια μαμμή, αν μου κάνει την δύσκολη.

Άντε τώρα εγώ να τρέχω προσέχοντας μην με τσακώσει η Ήρα, μη μου την πέσουν και τίποτε ληστές, με όλο αυτό το χρυσαφικό που κουβαλούσα…. Πολλή ριψοκίνδυνη αποστολή.

Α, τώρα που το θυμήθηκα… χρυσό το περιδέραιο, χρυσά και τα φτερά μου, το κηρύκειό μου, πολύ χρυσαφικό παιδάκι μου, πολύς χρυσός. Χρυσαφί, το μεταλλικό κίτρινο χρώμα, το κίτρινο της ψυχής, το κίτρινο ηλιακό φως…. Άλλο κεφάλαιο αυτό. Ας το τώρα.

Τέλος πάντων, παρά τους κινδύνους η αποστολή μου ετελέσθη επιτυχώς και να ’μαι χέρι – χέρι εγώ η Ίρις, τα χρώματα, με την Ειλείθυια την μαμμή στο προσκέφαλο της Λητούς.

Με το που την πλευρίζουμε γεννά την Άρτεμη και σε λίγο να ’σου και το δίδυμο αδερφάκι της, ο Απόλλωνας, το Φως.

Άκούς Άνθρωπε το δια ταύτα του μύθου; Χωρίς την μεσολάβηση των χρωμάτων δεν μπορούσε να γεννηθεί το φως!


Topic: Ίρις και τα χρώματά της, Μύθοι και χρώματα, Συνέντευξη με τα χρώματα, φως | Tags: None

Οι ραβδωσεις της ζεβρας

⊆ November 25th by | ˜ No Comments »

 

Γιατί οι ζέβρες έχουν ραβδώσεις;

 

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί γιατί οι ζέβρες έχουν ραβδώσεις; Ιδιαίτερα δε, γιατί οι ραβδώσεις τους είναι άσπρες και μαύρες;

Η απάντηση στο ερώτημά μας βρίσκεται στον ιστότοπο wonderopolis απ’ όπου σας μεταφέρουμε τα κάτωθι:

 

 

 

Αν και οι περισσότεροι θεωρούν πως οι ζέβρες είναι λευκά ζώα με μαύρες ραβδώσεις, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για μαύρα ζώα με λευκές ραβδώσεις που, όπως τα δακτυλικά αποτυπώματα, οι ραβδώσεις κάθε ζέβρας είναι μοναδικές. Δεν υπάρχουν δυο ζέβρες με τις ίδιες ραβδώσεις.

 

 

Είτε τριγυρίζει σε ζωολογικούς κήπους, είτε τρέχει ελεύθερα στην άγρια φύση, η ζέβρα είναι ένα ζώο που ξεχωρίζει. Αυτό όμως δεν συμβαίνει ως προς τους θηρευτές του ζώου, ιδιαίτερα τον κύριο θηρευτή της το λιοντάρι, που ως γνωστόν έχει ελλειπή χρωματική αντίληψη, δηλαδή δεν είναι τριχρωματικό όπως ο άνθρωπος.

 

 

Φαντασθείτε ότι μπορείτε να βλέπετε μόνο μαύρο, άσπρο και διαβαθμίσεις του γκρίζου χρώματος. Ένα σκουρόχρωμο, μαύρο άλογο, που στέκεται ανάμεσα σε πιο ανοιχτόχρωμο ψηλό χορτάρι ασφαλώς και θα ξεχωρίζει. Οι ρίγες όμως της ζέβρας την βοηθούν να αναμειγνύεται οπτικά με το χορτάρι του περιβάλλοντός της καθιστώντας δύσκολη την διάκρισή της.

 

 

Κάποιοι βιολόγοι πιστεύουν επίσης ότι οι ραβδώσεις της ζέβρας είναι ωφέλιμες καθώς οι ζέβρες τρέχουν σαν αγέλη όλες μαζί. Καθώς τρέχουν ομαδικά, η μια δίπλα στην άλλη, οι ρίγες τους τις κάνουν να φαίνονται σαν ένα μεγάλο ζώο που τρέχει. Αυτή η ψευδαίσθηση προκαλεί σύγχυση στους θηρευτές καθιστώντας δύσκολη την επιλογή ενός ζώου για να του επιτεθούν.

 

 

Πρόσφατες μελέτες ωστόσο αμφισβητούν την δημοφιλή θεωρία πως οι ραβδώσεις της ζέβρας χρησιμεύουν για καμουφλάζ.

Οι ερευνητές έχουν παρατηρήσει ότι πολλά άλλα ζώα βόσκησης της Αφρικής δεν έχουν αναπτύξει παρόμοιες ραβδώσεις για την αποτροπή των αρπακτικών.

 

 

Αντ’ αυτού, οι ερευνητές έχουν ανακαλύψει ότι οι ρίγες μπορεί να έχουν δύο άλλους σκοπούς: την ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος του ζώου και την αποτροπή του τσιμπήματος από μύγες.

Οι επιστήμονες άρχισαν να μελετούν αυτές τις δυνατότητες όταν διαπίστωσαν ότι οι ζέβρες που ζουν σε πιο θερμές περιοχές τείνουν να έχουν περισσότερες ρίγες.

 

 

Σε μια εκτεταμένη μελέτη για τις ζέβρες, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι λωρίδες της ζέβρας συσχετίζονται περισσότερο με την θερμοκρασία και τις βροχοπτώσεις παρά με την αποτροπή των λιονταριών. Αυτό τους οδήγησε να αμφισβητήσουν την θεωρία καμουφλάζ και να αναζητήσουν άλλες επεξηγήσεις.

Παρόλο που δεν μπορούν να εξαχθούν ακόμα συμπεράσματα από αυτές τις νέες μελέτες, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι ρίγες της ζέβρας μπορούν να βοηθήσουν στη διατήρηση μιας πιο δροσερής θερμοκρασίας του ζώου.

 

 

Μερικοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ο αέρας πάνω από μαύρες επιφάνειες κινείται ταχύτερα απ’ ότι πάνω από λευκές, οπότε οι μαύρες και άσπρες ρίγες της ζέβρας εκεί όπου συναντώνται προκαλούν στροβιλισμούς του αέρα έτσι ώστε να ψύχεται το δέρμα του ζώου.

Άλλοι ερευνητές πιστεύουν ότι οι ζέβρες στις πιο θερμές περιοχές έχουν περισσότερες ρίγες για να αποτρέπουν τα τσιμπήματα των μυγών και τις ασθένειες που φέρουν αυτές, όπως οι μύγες tsetse και οι αλογόμυγες.

 

 

Οι ερευνητές έχουν προσέξει ότι στις μύγες που δαγκώνουν, οι οποίες προτιμούν τον καυτό καιρό, δεν τους αρέσει να προσεδαφίζονται πάνω σε ριγωτές επιφάνειες. Η παρουσία περισσότερων λωρίδων σε θερμότερες περιοχές θα μπορούσε να είναι μια φυσική άμυνα εναντίον αυτών των δαγκωμάτων από μύγες.

 


Topic: ζωα και χρωματα, Λευκό, μαύρο, Φύση και χρώματα | Tags: None

Εντομα και κοκκινες βαφες

⊆ November 20th by | ˜ No Comments »

 

Βαφές και χρωστικές από το ζωικό και φυτικό βασίλειο.

[3]

Έντομα και κόκκινες βαφές (α)

 

[Οι σύνδεσμοι των δυο προηγουμένων άρθρων της σειράς «βαφές και χρωστικές από το ζωικό και φυτικό βασίλειο» της ιστοσελίδας «causes of color»

http://xromata.com/?p=9551

http://xromata.com/?p=9838 ]

 

 

Τα κοκκοειδή έντομα έχουν χρησιμοποιηθεί εδώ και πολύ καιρό για την παραγωγή βαφών κόκκινου χρώματος.

Όπως οι βαφές από το ριζάρι (ερυθρόδανο) και αυτές οι βαφές αποτελούνται από παράγωγα ανθρακινόνης και χρησιμοποιούνται με σταθεροποιητικά βαφής, συνήθως στυπτηρία, αλλά ενίοτε με άλατα κασσίτερου ή σιδήρου, ώστε να παραχθούν διάφορες αποχρώσεις.

 

 

Τα παράγωγα ανθρακινόνης, κερμεσικό οξύ, καρμινικό οξύ και λακκαϊκό οξύ, λαμβάνονται με εκχύλιση θερμού ύδατος από τα διαφορετικά είδη εντόμων Coccus.

 

 

Η πρώτη από αυτές τις χρωστικές έχει χρώμα πορτοκαλί-κόκκινο, ενώ οι άλλες δύο είναι κόκκινες.

Τα έντομα Kermes (Kermes vermillio, Kermes palestinensis) είναι κοκκοειδή έντομα από την περιοχή της Μεσογείου, παρασιτικά σε διάφορα είδη ξηρών θάμνων δρυός. Μια λαμπρή κόκκινη βαφή εξάγεται από το κέλυφος των θηλυκών εντόμων, τα οποία συνωστίζονται ακίνητα σε συστάδες πάνω στα κλαδιά. Η χρήση τους για την παραγωγή χρώματος είναι τεκμηριωμένη από τους αρχαίους χρόνους, όπου αυτό το χρώμα ήταν γνωστό ως "βασιλικό κόκκινο" και ήταν πολύτιμο σαν βαφή ζωγραφικής. Η βαφή γίνεται με κερμεζικό οξύ, που παράγεται από τα έντομα kermes.

 

 

Το έντομο Cochineal (κοχενίλλη) αντικατέστησε τους κερμίδες ως προς την παραγωγή κόκκινης χρωστικής ουσίας της όταν εισάχθηκε στην Ευρώπη από τον "νέο κόσμο", την Αμερική.

 

 

Οι βαφές είναι συγκρίσιμες σε ποιότητα και ένταση χρώματος, αλλά η χρωστική της κοχενίλλης είναι 10 ή 12 φορές πιο αποτελεσματική από αυτήν των κερμίδων.

Η βαφή κοχενίλλη προέρχεται από το ομώνυμο έντομο, το οποίο παράγει καρμινικό οξύ για να προστατευθεί από τους θηρευτές του.

 

 

Η κόκκινη βαφή Carmine (καρμίνιο) παρασκευάζεται από καρμινικό οξύ, το οποίο εξάγεται από το σώμα των θηλυκών αυτών σκαθαριών και τα αυγά τους. Αυτή η βαθειά κόκκινη χρωστική, χρησιμοποιείται για την παραγωγή κόκκινου, πορτοκαλί και άλλων αποχρώσεων κόκκινου χρώματος και την βρίσκουμε να χρησιμοποιείται σε καλλυντικά και σαν χρωστική τροφίμων.

Τα συγκομισθέντα έντομα κοξινέλ θανατώνονται με εμβάπτιση σε ζεστό νερό, ατμό ή ψήσιμο σε φούρνο. Ακολούθως ξεραίνονται και συνθλίβονται. Αυτή η μέθοδος αναπτύχθηκε από τους Αζτέκους και τους Μάγια της Κεντρικής Αμερικής, όπου βρίσκεται ο κάκτος οικότοπος των εντόμων αυτών. Μετά τον Κολόμβο και τον αποικισμό της Αμερικής, η ζήτηση από την Ευρώπη αύξησε την κλίμακα παραγωγής αυτής της πολύτιμης βαφής. Σήμερα, μια ποικιλία μεθόδων χρησιμοποιούνται για την εκχύλιση καρμίνης.

 

 

Με την δημιουργία εμπορικών συνθετικών βαφών στα τέλη του 19ου αιώνα, η βιομηχανία φυσικών χρωστικών άρχισε να μειώνεται. Μια διαδικασία που περιλάμβανε την εντατική χειρωνακτική εργασία αναπαραγωγής και συγκομιδής των κοχενιλλικών εντόμων, δεν ήταν ανταγωνιστική για την εργαστηριακή παραγωγή, η οποία γινόταν όλο και πιο φθηνή.

Ωστόσο, λόγω υγειονομικών ανησυχιών, σχετικών με τις συνθετικές χρωστικές ουσίες και τα πρόσθετα τροφίμων, υπάρχει ένα ανανεωμένο ενδιαφέρον προς τις φυσικές βαφές.

 

 

Μερικοί καλλιτέχνες προτιμούν να χρησιμοποιούν φυσικές βαφές, δημιουργώντας μια αγορά για χρώματα καρμίνης, βαφών λαδιού και υδατογραφιών. Η παραγωγή χρωμάτων κοχενίλλης, που είναι γνωστό ότι είναι μη τοξικά και μη καρκινογόνα, έχει γίνει και πάλι βιώσιμη για εφαρμογές στην ιατρική, στην χρώση τροφίμων και στα καλλυντικά. Οι καλλιέργειες κάκτου στο Μεξικό, τη Γουατεμάλα και τα Κανάρια Νησιά χρησιμοποιούνται ως τόποι εμπορικής παραγωγής χρωστικών κοχενίλλης. Μόνο ένας μικρός αριθμός ατόμων είναι αλλεργικός στην χρωστική κοχενίλλης, που αντιδρούν με συμπτώματα αναφυλακτικού σοκ.

 

 

Ένας λόγος που εκτιμάται η χρωστική κοχενίλλη, είναι η σταθερότητα της σαν βαφή. Το χρώμα παραμένει σταθερό με την πάροδο του χρόνου και είναι μια από τα πιο ανθεκτικές φυσικές βαφές προς τις επιδράσεις του φωτός, της θερμότητας και της οξείδωσης, περισσότερο από μερικά συνθετικά χρωστικά.

Μπορείτε να αναγνωρίσετε την περιεκτικότητα βαφών καρμίνης σε τρόφιμα και καλλυντικά βλέποντας στις ετικέτες συσκευασίας να αναγράφεται στα συστατικά E120, cochineal ή Natural Red 4.

 

 

Καρμίνη (που προέρχεται από κοχενίλλη) χρησιμοποιείται για να χρωματίσει τα τρόφιμα και τα ποτά κόκκινα.

 

 

Καρμίνη μπορεί να βρεθεί σε τρόφιμα, όπως κρέας, λουκάνικα, μεταποιημένα προϊόντα πουλερικών (τα προϊόντα κρέατος δεν μπορούν να χρωματιστούν στις Ηνωμένες Πολιτείες εκτός εάν έχουν επισημανθεί ως τέτοια), αρτοσκευάσματα, μπισκότα, επιδόρπια, παγωτά, γεμιστές πίτες, μαρμελάδες, επιδόρπια, χυμούς, ποικιλίες τυριού τσένταρ, γιαούρτι, παγωτά και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα, σάλτσες και γλυκά.

 

 

Η καρμίνη είναι μία από τις ελάχιστες χρωστικές ουσίες που θεωρούνται αρκετά ασφαλείς για χρήση σε καλλυντικά ματιών. Η βιομηχανία καλλυντικών είναι ένας σημαντικός καταναλωτής αδιάλυτης χρωστικής καρμίνης, ιδιαίτερα για προϊόντα για τα μαλλιά και το δέρμα, κραγιόν, πούδρες προσώπου, ρουζ.

 

 

Μια άλλη σημαντική εφαρμογή της καρμίνης είναι η χρώση φαρμακευτικών προϊόντων όπως αλοιφές, χάπια.

 

 

(συνεχίζεται)


Topic: βαφές, Διατροφή και χρώμα, κόκκινο, Φύση και χρώματα, χρωστικές | Tags: None

Οι 7 αντιθεσεις του Ιττεν [7η]: ποσοτικη αντιθεση

⊆ November 15th by | ˜ No Comments »

 

Οι 7 χρωματικές αντιθέσεις του Ίττεν αναλυτικότερα

Η ποσοτική αντίθεση (7)

 

 

Σε προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε συνοπτικά στις 7 χρωματικές αντιθέσεις του Ίττεν. Σε μια σειρά 7 άρθρων βλέπουμε αναλυτικότερα κάθε μια από αυτές τις αντιθέσεις, όπως τις περιγράφει ο ίδιος ο Ίττεν, στο βιβλίο του «Η τέχνη του χρώματος».

 

 

http://xromata.com/?p=9673

http://xromata.com/?p=9737

http://xromata.com/?p=9891

http://xromata.com/?p=10081

http://xromata.com/?p=10221

http://xromata.com/?p=10390

 

 

Η ποσοτική αντίθεση

 

Η ποσοτική αντίθεση αφορά στις σχέσεις μεγέθους δυο η περισσοτέρων χρωματικών επιφανειών. Είναι λοιπόν η αντιπαράθεση του «πολύ – λίγο», «μεγάλο – μικρό».

Τα χρώματα μπορούν να συντεθούν μεταξύ τους με επιφάνειες  επιθυμητών μεγεθών. Αλλά πρέπει να αναρωτηθούμε ποια είναι η σχέση μεγέθους μεταξύ δυο η περισσοτέρων χρωμάτων, ώστε να μπορούμε να πούμε ότι είναι ισορροπημένη και ότι κανένα από τα χρησιμοποιημένα χρώματα δεν κυριαρχεί περισσότερο από το άλλο.

Δυο συντελεστές καθορίζουν την ένταση και το αποτέλεσμα ενός χρώματος. Πρώτον η φωτεινότητά του και δεύτερον το μέγεθος της χρωματικής επιφάνειας.

 

 

Ο Γκαίτε υπέδειξε αριθμητικές σχέσεις για τις ποσοτικές αντιθέσεις. Όμως σε έναν πίνακα οι χρωματικές επιφάνειες έχουν συχνά ακανόνιστα και μπερδεμένα σχήματα και είναι δύσκολο να τις καθορίζουμε με απλές μετρήσιμες αναλογίες.

Οι φωτεινές αξίες των χρωμάτων κατά Γκαίτε έχουν ως εξής:

Κίτρινο 9

Πορτοκαλί 8

Κόκκινο 6

Πράσινο 6

Μπλε 4

Βιολετί 3

Αν μετασχηματίσουμε αυτές τις φωτεινές αξίες σε αρμονικά μεγέθη πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μας τους αντίστοιχους αριθμούς των φωτεινών αξιών των χρωμάτων. Έτσι λοιπόν το τρεις φορές εντονότερο από το βιολέ κίτρινο πρέπει να καταλάβει μια επιφάνεια τρεις φορές μικρότερη από το συμπληρωματικό του βιολετί, δηλαδή ¼ κίτρινο αντιτίθεται σε ¾ βιολέ. Αντιστοιχα 1/3 πορτοκαλί αντιτίθεται σε 2/3 μπλε  και ½ κόκκινο σε ½ πράσινο.

 

 

Συνεπώς τα αρμονικά μεγέθη των χρωματικών επιφανειών είναι:

3 μέρη κίτρινο προς 4 μέρη πορτοκαλί

3 μέρη κίτρινο προς 6 μέρη κόκκινο

3 μέρη κίτρινο προς 6 μέρη πράσινο

3 μέρη κίτρινο προς 8 μέρη μπλε

3 μέρη κίτρινο προς 9 μέρη βιολέ

Με αντίστοιχο τρόπο όλα τα άλλα χρώματα μπορούν να τοποθετηθούν σε ποσοτική αναλογία μεταξύ τους.

 

 

Οι ποσοτικές σχέσεις που παρουσιάζονται εδώ, ισχύουν μόνο αν όλα τα χρώματα χρησιμοποιούνται με την μεγαλύτερη δύναμη της φωτεινότητάς τους. Αν μεταβάλλουμε την δύναμη της φωτεινότητάς τους, τα μεγέθη των επιφανειών μεταβάλλονται επίσης. Βλέπουμε ότι οι δυο συντελεστές, δύναμη φωτεινότητας και μέγεθος επιφάνειας, συνδέονται στενότατα.

 

 

Αν σε μια χρωματική σύνθεση υπάρχουν διαφορετικές ποσοτικές σχέσεις απ’ αυτές που είναι αρμονικές, αν κατά συνέπεια ένα χρώμα κυριαρχεί, πετυχαίνουμε ένα εξπρεσιονιστικό αποτέλεσμα.


Topic: Uncategorized, Συνδυασμοί χρωμάτων, χρήση χρωμάτων | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [μγ’]: Ιρις, η γεννηση του φωτος (1ο)

⊆ November 10th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[μγ΄]

 

Ίρις, η γέννηση του φωτός

μέρος 1ο

 

-Σου είπα προηγουμένως Άνθρωπε πως η μια ετυμολογική ερμηνεία του όνοματός μου δηλώνει την λειτουργία που γίνεται για να αναφανούν τα χρώματα μου, που φορέας τους είναι το φως.

Εδώ με την έκφραση «το φως είναι φορέας των χρωμάτων» γεννάται το εξής ερώτημα, «το φως κάνει τα χρώματα ή τα χρώματα κάνουν το φως;» κάτι ανάλογο με το «η κότα κάνει το αυγό ή το αυγό την κότα;».

Ως προς την κότα και το αυγό της δεν θα σου απαντήσω. Θα σου απαντήσω όμως για τα χρώματα και το φως, τον φορέα τους.

Το ερώτημα αυτό, για το ποιος προηγείται, μου το έθεσε πιο συγκεκριμένα κάποιος από εσάς Άνθρωπε που ήρθε και με βρήκε, εναποθέτοντας τον προβληματισμό του. Ήρθε λοιπόν και με ρώτησε:

«- Για πες μου Ίρις. Παρακολουθώ κάποια μυστικιστική διδασκαλία όπου αναφέρονται τα 7 στάδια της Δημιουργίας. Στο προτελευταίο στάδιο, το 6ο, αναφέρεται η εμφάνιση των χρωμάτων και των ήχων, ενώ στο επόμενο, το 7ο και τελευταίο, αναφέρεται η δημιουργία του φωτός. Εγώ ήξερα πως για να φανούν τα χρώματα πρέπει να υπάρχει φως, που είναι ο φορέας των χρωμάτων. Πώς γίνεται να υπάρχουν τα χρώματα πριν από την δημιουργία του φωτός; Είναι σωστό αυτό Ίρις; Μπορείς να μου απαντήσεις, αφού εσύ η ίδια είσαι τα χρώματα;»

-Φυσικά και μπορώ. Όντως τα χρώματα προϋπάρχουν του φωτός. Η απάντηση μου βεβαιώνεται σήμερα στην τωρινή εποχή σου Άνθρωπε, πλέον από την ίδια την επιστήμη, η οποία λέει πως τα χρώματα εμφανίστηκαν σε κλάσματα δευτερολέπτου μετά την μεγάλη έκρηξη, το περίφημο Big Bang, ενώ το φως δημιουργήθηκε 300 000 χρόνια μετά.

Εγώ σου προσθέτω τα εξής για να το καταλάβεις αυτό καλύτερα.

Το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα, που αυτό είναι ο πραγματικός φορέας μου, οι γονείς μου, ο Θαύμας και η Ηλέκτρα, που με φέρει επάνω του από άκρη σε άκρη, είναι από τα πρωταρχικά σημεία της δημιουργίας.

Κάποια στιγμή, ένα τμήμα του, ανεφάνη σαν το ορατό φως. Βέβαια για να γίνει κάτι ορατό πρέπει να υπάρχει ανάλογος δέκτης, οπτικό όργανο, με άλλα λόγια για να ‘βλέπεται’ κάτι, πρέπει να υπάρχει το αντίστοιχο όργανο που το ‘βλέπει΄. Αυτό σημαίνει πως η εμφάνιση του ορατού φωτός, που για σένα Άνθρωπε είναι ο φορέας των χρωμάτων, όπως εξάλλου και για κάθε ον που ορά, ‘βλέπει’, εξαρτάται από την εξέλιξη των δημιουργημένων όντων που διαθέτουν το οπτικό όργανο, τον κατάλληλο δέκτη. Με καταλαβαίνεις;

Επομένως είναι πρόδηλη η προΰπαρξη των χρωμάτων του φωτός.

Αυτό μας αποκαλύπτει και ο μύθος της γέννησης του Απόλλωνα, του Θεού του φωτός, για τον τοκετό του οποίου, εγώ η Ίρις, τα χρώματα δηλαδή, έπαιξα σημαντικό ρόλο για την επιτυχή έκβασή του.

Να σου θυμίσω τον μύθο με κάπως ανάλαφρη αφήγηση, όπως περίπου περιγράφεται με χιουμοριστικό τρόπο στις ‘χρωματικές συνομιλίες’ που είχαν γραφτεί κάποτε για κάποιο περιοδικό:

http://xromata.com/?p=1283

http://xromata.com/?p=1307

Η γέννηση του φωτός, του Απόλλωνα δηλαδή, κατά την μυθολογία ήταν μια από τις αρκετά δύσκολες και επικίνδυνες αποστολές που είχα αναλάβει.

Ουφ, ας πάρω μια ανάσα και συνεχίζω….

 

 


Topic: Ίρις και τα χρώματά της, Μύθοι και χρώματα, Συνέντευξη με τα χρώματα, φως | Tags: None

Ιστορια του εγχρωμου κινηματογραφου [Ε]

⊆ November 5th by | ˜ No Comments »

 

Η ιστορία του χρώματος στον κινηματογράφο

Ε

 

Technicolor και μετά

Eastman Color

 

Για να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη του χρώματος στον κινηματογράφο, επιλέξαμε να ακολουθήσουμε και μεταφράσουμε την εξιστόρηση του επιτεύγματος αυτού, όπως αναφέρεται στον ιστότοπο “The History and Science of Color Film” (Η Ιστορία και Επιστήμη των έγχρωμων ταινιών).

http://xromata.com/?p=9662

http://xromata.com/?p=9853

http://xromata.com/?p=10133

http://xromata.com/?p=10343

 

 

Η Technicolor και ο προμηθευτής της η Eastman Kodak έφθασαν να ελέγχουν το 90% της αγοράς έγχρωμων ταινιών.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών το είδε αυτό ως πρόβλημα και κατέθεσε μια αντιμονοπωλιακή αστική αγωγή το 1947.

Το 1950 ένα δικαστικό διάταγμα ανάγκασε την Technicolor να διαθέσει κάποιες κάμερες σε μικρές ανεξάρτητες εταιρείες. Αλλά αυτή η κυβερνητική επιβολή δεν επηρέασε πολύ την εξουσία της Technicolor. Αυτό που έσπασε το μονοπώλιο ήταν ένα νέο είδος φθηνότερου φιλμ, το Eastmancolor.

 

 

Το Eastmancolor βασίστηκε στη γερμανική επεξεργασία της Agfacolor που αναπτύχθηκε το 1936. Παρόμοια με την τεχνική της Technicolor που περιείχε τρία διαφορετικού χρώματος φιλμ ενοποιημένα σε ένα μόνο ρολό, το σύστημα Agfacolor υπήρξε η κορωνίς του ναζιστικού προπαγανδιστικού μηχανισμού.

Μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου απελευθερώθηκαν τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας και η διαδικασία υιοθετήθηκε σε όλο τον κόσμο, καθιστώντας την Sovcolor στην ΕΣΣΔ και την Fujicolor στην Ιαπωνία.

Αλλά ήταν η τελειοποίηση της Agfacolor από την Eastman που το έκανε το νέο σύστημα πραγματικά δημοφιλές.

Χρησιμοποιώντας αυτόματη χρωματική συγκάλυψη το Eastmancolor κυκλοφόρησε το 1950. Ήταν σχετικά φτηνό, δεν απαιτούσε εξειδικευμένα φώτα ή εργαστηριακές διεργασίες και ήταν βατό σε συμβατικές κινηματογραφικές μηχανές.

Δεν έδινε το ίδιο πλούσιο χρώμα της Technicolor, αλλά οι προτιμήσεις του κοινού είχαν ήδη μετατοπιστεί από την τεχνική της Technicolor.

 

 

Η Eastmancolor κέρδισε το βραβείο της Τεχνολογικής Ακαδημίας το 1952, εκτοπίζοντας πρακτικά το σύστημα των τριών λωρίδων ταινιών της Technicolor, που έπαψε να χρησιμοποιείται μόλις μέσα σε δύο χρόνια.

Τα αποθέματα ταινιών Eastmancolor έγιναν γνωστά με τα ονόματα των στούντιο και των εργαστηρίων που απέκτησαν άδεια χρησιμοποίησής τους, όπως Warnercolor, Metrocolor, Deluxe και Movielab.

Αν και ο πλούτος χρωμάτων της Technicolor είχε ξεκινήσει την τάση για το γύρισμα έγχρωμων κινηματογραφικών ταινιών, ήταν η ευκολία και η οικονομική αποδοτικότητα του Eastmancolor που βοήθησε στην εξάπλωση του χρώματος στον κινηματογράφο, έτσι ώστε μέχρι το 1967 σχεδόν όλα τα σημαντικά κινηματογραφικά έργα να γυρίζονται έγχρωμα.

 

 

Ακόμα και η Technicolor τελικά μεταστράφηκε στη διαδικασία του Eastmancolor το 1975 πουλώντας την δική της πατέντα παραγωγής εγχρώμων ταινιών στην κινεζική κυβέρνηση.

Υπήρξε όμως ένα μείζον πρόβλημα με τις ταινίες Eastmancolor που δεν είχε παρουσιαστεί τουλάχιστον για μια δεκαετία ….

 

 

Το Eastmancolor δεν ήταν πολύ σταθερό χρωματικό σύστημα και τείνει να εξασθενεί πολύ πιο γρήγορα από άλλες χρωματικές διαδικασίες – μόλις 5 χρόνια, αν δεν αποθηκευτεί σωστά.

 

 

Αυτό ήταν ένα σημαντικό ζήτημα στη διατήρηση των ταινιών.

Το 1980 ο Martin Scorsese ξεκίνησε μια εκστρατεία για να ωθήσει την Eastman να αναπτύξει μια αρχειοθέτηση συντήρησης ταινιών που έφθιναν τα χρώματά τους, αλλά οι πολλές ταινίες άρχιζαν ήδη να καταστρέφονται.

 

 

Ο αγώνας για τη συντήρηση των φιλμ ενάντια στον χρόνο είχε αρχίσει.

 


Topic: ιστορία και χρώματα, κινηματογράφος και χρώμα, Τέχνες και χρώματα | Tags: None

Η σημασια των χρωματων και η χρηση τους: Κοκκινο

⊆ October 30th by | ˜ No Comments »

 

Η σημασία των χρωμάτων

και η χρήση τους από γραφίστες και άλλους επαγγελματίες

 

Κόκκινο (πρωτογενές χρώμα)

(από τον ιστότοπο Color Theory for Designers)

 

 

Στο πρώτο και προηγούμενο άρθρο αυτής της σειράς, σας υποσχεθήκαμε ότι θα επανέλθουμε λίαν προσεχώς για να δούμε χωριστά και αναλυτικότερα το κάθε χρώμα και την χρήση του.

http://xromata.com/?p=9638

Εδώ είμαστε λοιπόν, ξεκινώντας με το κόκκινο χρώμα, που είναι το ένα από τα τρία βασικά χρώματα, τόσο της αφαιρετικής , όσο και της προσθετικής μείξης χρωμάτων.

 

 

 

 

Κόκκινο (βασικό χρώμα)

 

Το κόκκινο είναι ένα πολύ ζεστό χρώμα.

Συνδέεται με τη φωτιά, τη βία και τον πόλεμο. Είναι επίσης συνδεδεμένο με την αγάπη και το πάθος. Στην ιστορία, έχει συσχετιστεί τόσο με τον διάβολο όσο και με τον έρωτα.

 

 

Το κόκκινο έχει πραγματική φυσική επίδραση στους ανθρώπους, αυξάνοντας την πίεση του αίματος και τους ρυθμούς αναπνοής. Έχει αποδειχθεί ότι ενισχύει επίσης και τον ανθρώπινο μεταβολισμό.

Το κόκκινο μπορεί να σχετίζεται με τον θυμό, αλλά συνδέεται επίσης με την σπουδαιότητα (σκεφτείτε το κόκκινο χαλί στην απονομή βραβείων και άλλα επιφανή συμβάντα).

 

 

  Το κόκκινο δείχνει επίσης τον κίνδυνο (ο λόγος που τα φανάρια και σήματα στάσης της τροχαίας είναι κόκκινα, όπως και οι ετικέτες προειδοποίησης είναι συνήθως κόκκινες).

Έξω από την κουλτούρα του δυτικού κόσμου, το κόκκινο έχει διαφορετικές σημασίες.

 

 

Για παράδειγμα, στην Κίνα, το κόκκινο είναι το χρώμα της ευημερίας και της χαράς. Χρησιμοποιείται επίσης για να προσελκύσει καλή τύχη.

Σε άλλους ανατολικούς πολιτισμούς, το κόκκινο φοριέται από τις νύφες τις ημέρες του γάμου τους.

 

 

Στη Νότια Αφρική, όμως, το κόκκινο είναι το χρώμα του πένθους. Το κόκκινο συνδέεται επίσης με τον κομμουνισμό.

Το κόκκινο έχει γίνει το χρώμα, σήμα κατατεθέν, που σχετίζεται με την εκστρατεία ενημέρωσης κατά του AIDS.

 

 

Στην σχεδίαση, το κόκκινο χρώμα δίνει ένα ισχυρό τόνο. Μπορεί να έχει ένα συντριπτικό αποτέλεσμα εάν χρησιμοποιείται πάρα πολύ στα σχέδια, ειδικά στην καθαρότερη μορφή του. Είναι ένα εξαιρετικό χρώμα για να χρησιμοποιηθεί όταν θέλουμε να απεικονιστούν στο σχέδιο. η δύναμη ή το πάθος.

 

 

Το κόκκινο είναι αρκετά ευπροσάρμοστο, με τις φωτεινότερες χροιές του να είναι πιο ενεργητικές, ενώ οι σκούρες αποχρώσεις του είναι πιο ισχυρές και κομψές.

Το έντονο κόκκινο δίνει στο σχέδιο έναν τόνο ενέργειας και ζωντάνια.

Το φωτεινό κόκκινο ροζέ χρώμα ενός φόντου προσκαλεί το βλέμμα προσδίδοντας και έναν τόνο πάθους.

Το απαλό (σβησμένο) κόκκινο, είναι ενεργητικό χωρίς να είναι επιθετικό.

 

 

 

Ένα μονοχρωματικό σχέδιο με διάφορες αποχρώσεις και τόνους του κόκκινου, προσδίδει μια εντύπωση ρετρό.

 

 

Η χρήση ενός έντονου κόκκινου χρώματος πάνω σε μια ασπρόμαυρη επιφάνεια, εφιστά αμέσως την προσοχή στο σημείο εκείνο.

 


Topic: κόκκινο, χρήση χρωμάτων | Tags: None