xromata.com


Χρωματικες αντιθεσεις του Ιττεν

⊆ November 20th by | ˜ No Comments »

 

 

Οι χρωματικές αντιθέσεις του Ίττεν


Ο Johannes Itten ήταν ένας από τους πρώτους που καθόρισαν και προσδιόρισαν στρατηγικές επιτυχημένων χρωματικών συνδυασμών. Μέσα από την έρευνά του, επινόησε επτά μεθοδολογίες για τον συντονισμό των χρωμάτων χρησιμοποιώντας τις αντιθέσεις τους.

Σ’ αυτές τις αντιθέσεις υπολογίζονται και προστίθενται παραλλαγές σε σχέση με την ένταση (φωτεινότητα) των αντίστοιχων αποχρώσεων.

Οι αντιθέσεις αυτές επιτυγχάνονται με συνδυασμούς απαλών (φωτεινών), μετρίων ή σκοτεινών χρωματικών διαβαθμίσεων.

Σας παραθέτουμε τους ορισμούς των 7 αντιθέσεων όπως αναφέρονται συνοπτικά στον ιστότοπο worqx.com. Προσεχώς θα αναφερθούμε αναλυτικά σε κάθε αντίθεση όπως τις διατύπωσε ο ίδιος ο Ίττεν.

 

 

 

 

Η αντίθεση του κορεσμού (αντίθεση του χρώματος καθαυτό): 1

 

Η αντίθεση κορεσμού σχηματίζεται από την αντιπαράθεση ελαφρών και σκοτεινών τιμών ενός χρώματος και τον σχετικό κορεσμό του.

 

Η αντίθεση φωτός – σκότους (ανοιχτού – σκούρου): 2

 

Η αντίθεση αυτή σχηματίζεται με την αντιπαράθεση φωτεινών και σκοτεινών τιμών των χρωμάτων. Μπορεί να είναι και μονοχρωματική σύνθεση.

 

Η αντίθεση θερμών – ψυχρών χρωμάτων: 3

 

Η αντίθεση αυτή σχηματίζεται με την αντιπαράθεση αποχρώσεων θερμών και ψυχρών χρωμάτων.

 

Η συμπληρωματική αντίθεση (αντίθεση των συμπληρωματικών): 4

 

Αυτή σχηματίζεται με την αντιπαράθεση διαβαθμισμένων αποχρώσεων χρωμάτων που είναι συμπληρωματικά (ή θεωρούνται ως τέτοια) βάση του χρωματικού κύκλου.

 

Η ταυτόχρονη αντίθεση:5

 

Η αντίθεση αυτή σχηματίζεται με χρωματισμούς που τα μεταξύ τους όρια φαίνονται να δονούνται διαδοχικά. Κάποιες οπτικές ψευδαισθήσεις δημιουργούνται με αυτήν την αντίθεση.

 

Η αντίθεση των χροιών (ποιοτική αντίθεση): 6 α

 

Η αντίθεση αυτή σχηματίζεται με την αντιπαράθεση διαφορετικών αποχρώσεων. Όσο μεγαλύτερη είναι η απόσταση μεταξύ των χροιών αυτών στον Χρωματικό Κύκλο, τόσο μεγαλύτερη είναι και η αντίθεση.

 

(Η αντίθεση των βασικών χρωμάτων): 6β

 

Η αντίθεση αυτή σχηματίζεται με την αντιπαράθεση των πρωτογενών (βασικών) χρωμάτων.

 

Η αντίθεση της επέκτασης (ποσοτική αντίθεση): 7

 

Αντίθεση της επέκτασης Είναι επίσης γνωστή ως η αντίθεση της αναλογίας χώρου. Η αντίθεση αυτή σχηματίζεται με την αναλογική αντιπαράθεση επέκτασης χρωματικού πεδίου σε σχέση με το οπτικό βάρος των χρησιμοποιούμενων χρωμάτων.

 

 


Topic: Αυτοί που ασχολήθηκαν με το χρώμα, συμπληρωματικά χρώματα, Συνδυασμοί χρωμάτων, Τέχνες και χρώματα | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [κε΄]

⊆ November 15th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[κεʹ]

Ο Όττο Ρούνγκε και ο χρωματισμός

της Αγίας Τριάδας

 

 

-Όττο Ρούνγκε και πάλι, εδώ. Συνεχίζω Άνθρωπε από το σημείο που σταμάτησα. Σου είχα πει ότι για μένα η χρωματική τριάδα μπλε – κίτρινο – κόκκινο ως προς την χριστιανική Αγία Τριάδα αντιστοιχεί ως εξής:

το μπλε χρώμα με τον Θεό, το κόκκινο με τον Χριστό, και το κίτρινο με το Άγιο Πνεύμα.

Σου είπα επίσης ότι ο διοργανωτής αυτής της συνέντευξης δεν συμφωνεί με αυτήν την διάταξη. Έχει δώσει άλλη χρωματική αντιστοιχία στην Αγία Τριάδα.

Μου εξήγησε πως κι’ εκείνος στην αρχή, αντιστοιχούσε, όπως κι’ εγώ, το μπλε χρώμα με τον Θεό, το κόκκινο –σαν χρώμα αγάπης- με τον Χριστό και απέμενε το κίτρινο για το Άγιο Πνεύμα. Όμως κάτι δεν του πήγαινε καλά σ’ αυτόν τον τελευταίο συσχετισμό. Το κίτρινο στο Άγιο Πνεύμα; Πώς; Αφού το χρώμα που αντιστοιχεί στο Πνεύμα είναι το μπλε….

Τί; Δεν σου ανέφερε κανείς αυτήν την αντιστοιχία; Δεν θυμάσαι καλά! Σου την ανέφεραν τα ίδια τα χρώματα, στα πρώτα στάδια της συνέντευξης. Βεβαίως, απλώς την ανέφεραν χωρίς να την επεξηγήσουν. Ναι, ασφαλώς και θα εξηγηθεί κάποια στιγμή η σχέση αυτή.

Ωραία! Μέχρι τότε λοιπόν σημείωσε τα εξής:

Το μπλε είναι το χρώμα του Πνεύματος,

Το κόκκινο είναι το χρώμα της Ύλης.

Τέλος το κίτρινο είναι το χρώμα της Ψυχής.

Όπως λοιπόν μου εξομολογήθηκε ο διοργανωτής, γνωρίζοντας ότι το μπλε χρώμα αντιστοιχεί στο Πνεύμα, θεωρούσε πως έπρεπε να το αποδώσει, το μπλε, στο Άγιο Πνεύμα. Επιπλέον, όπως ήδη έχει αναφερθεί, το ψυχρό μπλε χρώμα θεωρείται αρσενικό (με θηλυκές ιδιότητες) σε αντίθεση προς το θερμό θηλυκό (με ανδρικές ιδιότητες) κόκκινο. Μεταξύ τους κείτεται το ισομερισμένο ουδέτερο κίτρινο.

Βάση των ανωτέρω, αποδίδοντας το μπλε χρώμα στον Θεό (όπως έκανα εγώ, ο Όττο Ρούνγκε) του προσδίδεται αρσενικό φύλο. Θα μου πεις, πολύ φυσικό, αφού λέμε ‘Ο’ Θεός και τον αποκαλούμε Πατέρα. Άρα είναι άνδρας. Πολύ ‘φυσικό’ για την ανδροκρατούμενη περίοδο που διάγουμε Άνθρωπε, εδώ και πολλούς αιώνες. Όμως είναι όντως έτσι;

Ο Θεός είναι τα Πάντα! Προσδιορίζοντάς του φύλο, αυτομάτως του καθαιρείς την ιδιότητα των Πάντων. Επομένως δεν του αρμόζει το ‘ανδρικό’ μπλε χρώμα, ούτε καν το αντίθετό του κόκκινο. Άρα, δεν απομένει παρά να του αποδώσουμε το ουδέτερο κίτρινο.

Αυτά μου είπε ο διοργανωτής και συμπλήρωσε πως την εποχή που προβληματιζόταν με τον χρωματισμό της Αγίας Τριάδας, του είπε ένας νεαρός: «Εσύ δεν μας λες την θεωρία πως η φύση είναι ο καλύτερος παιδαγωγός του ανθρώπου; Κοίτα τον ήλιο! Τί χρώμα έχει; Κίτρινο! Μπορούμε να υπάρξουμε σ’ αυτό το ηλιακό σύστημα χωρίς τον ζωοδότη Ήλιο; Τον χρυσοκίτρινο ήλιο, που πολλές παλιές θρησκείες τον θεωρούσαν Θεό;»

Έτσι, πείσθηκε πως το κίτρινο αντιστοιχεί στον Θεό, στο Άγιο Πνεύμα το μπλε, ενώ στον Χριστό το κόκκινο, το χρώμα της αγάπης, της θυσίας, του αίματος, του εμβυθισμού Του μέσα στην Ύλη.

Την δική μου χρωματική αντιστοιχία στην έχω αναφέρει. Δεν ξέρω αν με την πάροδο του χρόνου ίσως να σκεφτόμουν κάπως διαφορετικά και να την άλλαζα. Δεν πρόλαβα να κάνω αναθεώρηση. Όπως βλέπεις από το βιογραφικό μου, έφυγα από αυτήν την ζωή αρκετά νέος, στα 33 μου χρόνια, οπότε…

Απεβίωσα νέος, οπότε δεν ξέρω τί τροπή πιθανόν να έπαιρναν οι σκέψεις μου, οι θεωρίες μου και η τέχνη μου, αν ζούσα, ας πούμε, άλλα τόσα χρόνια.

Με θεωρούσαν σαν έναν από τους καλύτερους γερμανούς πορτρετίστες της εποχής μου, το δε ενδιαφέρον μου για τα χρώματα, το χαρακτήριζαν σαν φυσικό επακόλουθο των εργασιών μου σαν ζωγράφος και χαράκτης, καθώς και του ερευνητικού πνεύματος που με κατείχε. Αποτέλεσμα αυτών ήταν να καταλήξω στην δημιουργία της Χρωματικής Σφαίρας και να θεωρηθώ, μαζί με τον Tobias Mayer (που πριν από εμένα, το 1758, ασχολήθηκε με την στερεομετρική απόδοση των χρωμάτων, με μία διπλή τριγωνική πυραμίδα) οι πρωταίτιοι της απόδοσης των solid colors, της στερεομετρικής αναγωγής των χρωμάτων, όπως μάλλον θα ήταν καλύτερα να ειπωθεί στα ελληνικά, που έκτοτε ασχολήθηκαν αρκετοί άλλοι με διάφορες παραλλαγές της κεντρικής ιδέας.

Μια άλλη κατάληξη του ‘ερευνητικού πνεύματός μου’ ήταν η ενασχόλησή μου με την συμβολική των χρωμάτων. Αποτέλεσμα, η δημιουργία των σχεδίων μου με θέμα τις ώρες της ημέρας, μία σειρά που, σαν χαράκτης, την ανατύπωνα και είχε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Ζωγράφισα μάλιστα δυο παραλλαγές με θέμα «Το Πρωινό» που υπήρξε η αρχή μιας νέας νοοτροπίας ζωγραφικής τοπίων, όπου τα χρώματα αποδίδουν θρησκευτικούς και συναισθηματικούς συμβολισμούς.

Ωω! Ας πάρουμε μια ανάσα και επανέρχομαι!

 

 


Topic: Αυτοί που ασχολήθηκαν με το χρώμα, Εξωλογισμοί, Κίτρινο, κόκκινο, μπλε, Συνέντευξη με τα χρώματα, τριαδικότητες | Tags: None

Συναισθηματικη επιδραση ταινιων μεσω χρωματων

⊆ November 10th by | ˜ No Comments »

 

Το χρώμα στην κινηματογραφική αφήγηση

 

Πως οι κινηματογραφιστές χειρίζονται τα συναισθήματά μας χρησιμοποιώντας τα χρώματα

 

Μια ενδιαφέρουσα σειρά άρθρων περί χρωμάτων είναι η παρακολούθηση της σχέσης των χρωμάτων με τον κινηματογράφο καθώς και η ιστορία της εξέλιξης του έγχρωμου σινεμά (κινηματογράφου).

Πριν ξεκινήσουμε την αναφορά μας, σας παραθέτουμε όσα λέγονται σε ένα μικρό βίντεο που αφορούν την σχέση χρωμάτων ως προς την συναισθηματική προσέγγιση διαφόρων ειδών κινηματογραφικών ταινιών:

 

 

«Κριτικοί κινηματογράφου πιστεύουν ότι συχνά παρατηρώντας την χρήση των χρωμάτων σε μια ταινία αυτομάτως καταλαβαίνουμε το είδος του θέματός της.

Θερμοί κοκκινωποί τόνοι δηλώνουν αισθηματικές ταινίες, γκριζαρισμένοι τόνοι αφορούν σε ταινίες δράσης, μπλε – ψυχρά χρώματα σε ταινίες τρόμου, φθοριούχα πράσινα σχετίζονται με έργα επιστημονικής φαντασίας, κίτρινοι τόνοι με θέματα που σχετίζονται με έρημο, έντονα κόκκινα σε κωμωδίες και για όλα τα άλλα μπλε με πορτοκαλί. Επικές ταινίες, μπλε με πορτοκαλί, δράματα, μπλε με πορτοκαλί, βιογραφίες, μπλε με πορτοκαλί… τί συναισθήματα προσπαθούν να μας προκαλέσουν οι κινηματογραφιστές χρησιμοποιώντας είτε το συμπληρωματικό ζεύγος μπλε – πορτοκαλί, είτε οποιοδήποτε άλλο χρώμα;

Το χρώμα έχει την δυνατότητα να επηρεάσει τα συναισθήματά μας χωρίς καν να το καταλάβουμε. Οι κινηματογραφιστές εκμεταλλεύονται την επήρεια που μας ασκούν τα χρώματα, εδώ και δεκαετίες.

Υπάρχει ένας κωδικός-οδηγός για τον χειρισμό των χρωμάτων στις κινηματογραφικές ταινίες, που ποικίλει ανάλογα με το θέμα του έργου. 

 

 

H ταξινόμηση χρωμάτων είναι η διαδικασία εφαρμογής της κατανόησης αυτής των χρωμάτων και των δυνατοτήτων τους, ενισχύοντας την συναισθηματική εντύπωση με την αλλαγή των χρωμάτων είτε ηλεκτρονικά, φωτοχημικά ή ψηφιακά.

Παλαιότερα οι κινηματογραφιστές μπορούσαν να πετύχουν μια επιθυμητή χρωματική εμφάνιση με την χρήση χρωματικών φίλτρων.

 

 

Τώρα που τα πάντα κινηματογραφούνται ψηφιακά η χρωματική ταξινόμηση είναι οικονομικότερη, εφικτότερη και πιο ευέλικτη.

Η ταινία “brother where art thou” ήταν η πρώτη που χρωματίσθηκε εξ ολοκλήρου ψηφιακά. Η ιστορία της εκτυλίσσεται στην περίοδο της μεγάλης οικονομικής κρίσης, γι’ αυτό δόθηκε ένας θερμός χρωματικός σέπια τόνος σε ολόκληρη την ταινία, ώστε να μας κάνει να αισθανόμαστε ότι βρισκόμαστε στην δεκαετία των 30.

 

 

Έκτοτε, ο ψηφιακός χρωματισμός των ταινιών έγινε ένα κατεστημένο για τους κινηματογραφιστές και μια χρωματική τάση που έχει επικρατήσει στο Χόλλυγουντ είναι αυτή του συνδυασμού μπλε – πορτοκαλί. Υπάρχουν αρκετές θεωρίες σχετικά με αυτόν τον συνδυασμό, αλλά μια από τις επικρατέστερες για την χρησιμοποίησή του είναι το ότι κάνει τους ηθοποιούς να προβάλλονται από το σκηνικό υπόβαθρο.

 

 

Κατά τον χρωματικό κύκλο, το χρώμα του δέρματος βρίσκεται κατά κύριο λόγο στην διάταξη των πορτοκαλί χρωμάτων, της οποίας συμπληρωματικά χρώματα είναι τα μπλε. Έτσι, όταν εστιάζεσαι στον ηθοποιό έχοντας πίσω του ένα υπόβαθρο σε μπλε τόνους του προσδίδεις έμφαση».

Μπορείτε να πειραματισθείτε κι εσείς οι ίδιοι στην εφαρμογή της χρωματικής ταξινόμησης και των διαφορετικών συναισθημάτων που προκαλούν οι χρωματικές αλλαγές. Δεν έχετε παρά να βιντεοσκοπήσετε ψηφιακά μια σκηνή και στην συνέχεια να μεταβάλλετε τους χρωματικούς της τόνους.

 

 


Topic: κινηματογράφος και χρώμα, Ψυχολογία και χρώματα | Tags: None

Bone black

⊆ November 5th by | ˜ No Comments »

 

Χρώματα βαφές

Οι βαφές της προϊστορικής εποχής

Bone black, (μαύρο από καμένα οστά)

 

Είπαμε, σε προηγούμενο άρθρο, ότι τα χρώματα βαφές που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος κατά την προϊστορική περίοδο, τα οποία είναι εν χρήσει ακόμα και σήμερα ήταν 6 τα εξής

Carbon black, (μαύρο του άνθρακα, του κάρβουνου)

Bone black (μαύρο, κατάλοιπο από καμένα κόκκαλα)

Umber (καστανή γη)

Red ochre (κόκκινη ώχρα)

Yellow ochre (κίτρινη ώχρα)

 Lime white (λευκός ασβέστης)

 Ας δούμε ένα – ένα τα 6 αυτά χρώματα – βαφές:

 

Bone black, (μαύρο από καύση οστών)

 


Σύντομη περιγραφή του ‘bone black’:

Το bone black είναι ένα μαύρο χρώμα με μπλε χροιά, αρκετά απαλό στην υφή και πυκνότερο (ισχυρότερο) από το lamp black (μαύρο αιθάλης λαδιού).

Περιέχει περίπου 10% άνθρακα, 84% φωσφορικό ασβέστιο και 6% ανθρακικό ασβέστιο. Είναι φτιαγμένο από απανθράκωση οστών ή απορριμμάτων ελεφαντόδοντου. Το Ivory Black (μαύρο του ελεφαντοστού) είναι η λιγότερο καθαρή μορφή μαύρης αιθάλης, γιατί περιέχει υψηλό ποσοστό φωσφορικού ασβεστίου.

Στα γαλλικά ονομάζεται ‘noir d’os’ και στα ιταλικά ‘nero dossa’.

Η χημική του ονομασία είναι: Ca3(PO4)2 + CaCO3 +C Φωσφορικό ασβέστιο + ανθρακικό ασβέστιο + άνθρακας (calcium phosphate + calcium carbonate +carbon)

 

 

Η προέλευσή του είναι ζωική.

Το μαύρο των οστών παρασκευάζεται με την καύση οστών, κέρατων κλπ. χωρίς αέρα. Είναι ένα βαθύ μαύρο, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε τόσο ευρέως όσο το μαύρο του άνθρακα. Θραύσματα, περισσεύματα ελεφαντόδοντου ή των οστικών τμημάτων των ζώων τοποθετούνται σε ένα χωνευτήριο που περιβάλλεται από κάρβουνα και καλύπτεται. Το ελεφαντόδοντο ή τα οστά, εκτιθέμενα σε θερμότητα, απαν- θρακώνονται.

 

 

Το μαύρο των οστών είναι ένα μη μεταβαλλόμενο, σταθερό χρώμα για όλες τις χρήσεις. Είναι συμβατό με όλες τις άλλες χρωστικές και μπορεί να χρησιμοποιηθεί με καλά αποτελέσματα σε όλα τα διαλυτικά μέσα χρωστικών.

ΤΟΞΙΚΟΤΗΤΑ: Δεν είναι τοξικό, όμως πρέπει να δίνεται προσοχή στον χειρισμό της ξηρής χρωστικής ώστε να αποφεύγεται η εισπνοή της σκόνης.

 

Η ιστορία του ‘bone black’:

 

Χρησιμοποιήθηκε από την προϊστορία και χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.

 

 

Το μαύρο των οστών έχει εξακριβωθεί σε προϊστορικές απεικονίσεις. Βρίσκεται στην αιγυπτιακή, ελληνική και ρωμαϊκή τέχνη, επίσης σε όλη την ευρωπαϊκή μεσαιωνική και αναγεννησιακή τέχνη και μετέπειτα σε ελαιογραφίες και πίνακες ακουαρέλας μέχρι την σύγχρονη εποχή.

Πολλοί παλιοί γνωστοί ζωγράφοι χρησιμοποίησαν μαύρο των οστών στους πίνακές τους. Στην ‘νυχτερινή φρουρά’ του, ο Ρέμπραντ, για τα σκούρα νυχτερινά χρώματα και τις σκιές αρκέσθηκε στην χρήση χρώματος umber, αλλά για τα μαύρα ρούχα που φορούσαν οι φύλακες χρειάστηκε μια βαθειά μαύρη χρωστική ουσία, όπως το bone black.

 

 

Άλλες ονομασίες για το bone black:

bone charcoal

ivory black

animal charcoal

abaiser

Pigment black 9

CI 77267

 


Topic: βαφές, ιστορία και χρώματα, μαύρο, χρωστικές | Tags: None

Ταυτιση Ολυμπιων με τα 6 χρωματα

⊆ October 30th by | ˜ No Comments »

 

Χρωματισμός των Ολυμπίων θεών

(ταύτιση θεών και χρωμάτων)

 

Δώσαμε, σε προηγούμενο άρθρο σε κάθε μια από τις 6 βασικές, πρωταρχικές θεότητες το χρώμα της, σε κάθε μια ένα από τα 6 χρώματα του φάσματος, ως εξής:

Δίας = μπλε

Ήρα = πράσινο

Ποσειδών = κίτρινο

Δήμητρα = πορτοκαλί

Εστία = κόκκινο

Άδης = μωβ

 

Πρόκειται για μια αρχική χρωματική προσέγγιση, γιατί όπως θα δούμε σε επόμενο άρθρο, όπου θα συμπληρωθεί το δωδεκάθεο του Ολύμπου με τους υπόλοιπους 6 θεούς και θα ταυτισθούν και οι 12 θεοί με τις 12 πρωτογενείς, δευτερογενείς, αλλά και τριτογενείς χροιές του χρωματικού κύκλου, οι 6 αυτές πρωταρχικές θεότητες, θα μετακινηθούν χρωματικά. Κάθε θεότητα θα λάβει μια καταλληλότερη χροιά, που αναλογεί στις ιδιότητές της.

 

 

Όχι βέβαια πως αυτή η πρώτη προσέγγιση είναι λανθασμένη. Απλώς πρόκειται για μια ορθή μεν, όμως γενικότερη, απλούστερη, αντιστοιχία.

Ας προσπαθήσουμε τώρα να δούμε πως ταυτίζεται κάθε θεός με το χρώμα του, ξεκινώντας με τους τρεις αρσενικούς θεούς.

Στην ελληνική μυθολογία αναφέρεται ότι:

«Κατά τη διανομή της εξουσίας του κόσμου, μετά τον πόλεμο με τους Τιτάνες, ο Άδης πήρε ως μερίδιό του τον Κάτω Κόσμο, ενώ ο Δίας τον ουρανό και ο Ποσειδών τον ωκεανό. Στη γη και στον Όλυμπο όμως, είχαν ίσα δικαιώματα και εξουσίες. Ωστόσο, βασιλιάς των θεών ορίστηκε ο Δίας».

Επιπλέον, κάθε αδερφός είχε και το δικό του σύμβολο – όπλο. Ο Δίας τον κεραυνό, ο Ποσειδώνας την τρίαινα και ο Άδης την κυνή, μια περικεφαλαία που όταν την φορούσε γινόταν αόρατος.

 

 

Ο Δίας αναμφισβήτητα έχει χρώμα μπλε, το χρώμα του ουρανού που είναι το βασίλειό του, το χρώμα του πνεύματος. Ο Μπλε Δίας είναι η πιο ξεκάθαρη περίπτωση αφού επιπλέον και στην Ιλιάδα υπάρχουν αναφορές που του προσάπτουν σκούρο χρώμα (μαύρο – μπλε) ταυτίζοντάς τον με τα μαύρα σύννεφα του ουρανού όπως, μελανόνεφε πάτερ, καλαϊνεφέι Κρονιώνι, κελαινεφές Ζευς, κυανέησαν επ’ οφρύσιν. Αυτό το τελευταίο, το ‘κυανέησαν επ’ οφρύσιν’ είναι χαρακτηρισμός αναφερόμενος στα φρύδια του που σκουραίνουν σαν τον κύανο όταν είναι σκεπτικός και συνοφρυωμένος.

 

 

Με τον Ποσειδώνα τα πράγματα συγχέονται κάπως γιατί δεν μπορούμε να συσχετίσουμε το κίτρινο χρώμα με το χρώμα της θάλασσας που ήταν το βασίλειο του θεού αυτού. Επιπλέον το θέμα περιπλέκεται με μια μοναδική αναφορά του Ομήρου στην Ιλιάδα (Ν 563) που τον αποκαλεί «Κυανοχαίτα Ποσειδών». Σε άλλα αρχαία κείμενα ο Ποσειδών χαρακτηρίζεται ως ξανθός. Στην ‘Ωγυγία’, ο Αθανάσιος Σταγειρίτης αναφέρει ότι τον ζωγράφιζαν με κόμη ξανθόλευκο και όμματα γλαυκά, ενώ τους θαλάσσιους ίππους που έσερναν το άρμα του ο Όμηρος τους λέγει χαλκόποδας, ωκυπέτας και χρυσότριχας.

Ας μην ξεχνάμε ότι στην πραγματικότητα η θάλασσα δεν έχει χρώμα, αλλά τα γαλανά, μπλε και πράσινα χρώματά της δημιουργούνται εξ αντανακλάσεως και πως το ουσιαστικά άχρωμο νερό της καλύπτει την ξανθή γη του βυθού.

 

 

Ο Άδης φορώντας την κυνή γίνεται αόρατος, όπως αόρατο είναι για μας το μωβ συμπαντικό φως, αόρατη επίσης και η υπεριώδης ακτινοβολία (η πέρα από την μωβ ακτινοβολία, η συνέχειά της), την οποία δεν μπορεί να δει ο οφθαλμός του ανθρώπου, ενώ την βλέπουν κάποια άλλα πλάσματα, όπως πχ. οι μέλισσες. Το μωβ χρώμα παράγεται από τα δυο ακραία χρώματα του φάσματος, όπως σχετίζεται και ο Άδης με τις δυο ακραίες καταστάσεις κάθε ύπαρξης, την ζωή και τον θάνατο.

 

 

 

Ας δούμε τώρα τις θήλυες θεότητες, ξεκινώντας από την Εστία, την πρωτότοκο του ζεύγους Κρόνος – Ρέα, που όταν ενώνεται δημιουργείται η χρονοροή, δηλαδή ο χρoνοχώρος μέσα στον οποίο εμφανίζεται η ύλη, της οποίας το χρώμα είναι το κόκκινο. Εξ άλλου το σύμβολο της Εστίας είναι η εστία – φωτιά, που κι αυτή έχει κόκκινο χρώμα.

 

 

Μετά, η δεύτερη κόρη, η ξανθή Δήμητρα, εδώ αντιστοιχεί στο πορτοκαλί χρώμα. Η Δήμητρα είναι η κατά πτωτική σειρά 3η έκφανση της Γαίας.* Αυτό δηλώνεται κι από το όνομά της Δη Μάτερ = Γη Μητέρα.

[*Η Γαία έχει τρεις εκφάνσεις. Πρώτη η Τιταία Γαία = συμπαντική ύλη, δεύτερη η κόρη της Ρέα = η εμπλεκόμενη στον χωροχρόνο ύλη, τρίτη/ες οι κόρες της Ρέας με επίκεντρο την Δη μήτηρ = υλική Μητέρα μας Γη.

 Η Ήρα αντιπροσωπεύει την ψυχική ύλη, ενώ η Εστία την Οικεία Ύλη].

Το πιο αντιπροσωπευτικό χρώμα για την γη, το έδαφος, είναι το πορτοκαλοκαφετί χρώμα του πηλού.

Ας μην ξεχνάμε πως στην αρχαιότητα το κίτρινο και το πορτοκαλί θεωρούμενα σαν φωτεινότερες αποχρώσεις του κόκκινου, αναφέρονταν σαν ξανθά. Ξανθό χρώμα είχαν τα στάχυα, η άμμος, η γη, οι ώχρες. Ξανθή και η Δήμητρα.

 

 

Τρίτη στην σειρά, η τελευταία κόρη της Ρέας, η πρώτη κυρία του Ολύμπου η Ήρα. Δεν μας έχει μείνει να της αποδώσουμε τίποτε άλλο παρά το πράσινο χρώμα. Επειδή όμως, όπως θα δούμε περαιτέρω, στην χρωματική αντιστοιχία του Δωδεκαθέου, το πράσινο δεν είναι επακριβώς το χρώμα της, δεν έχουμε να πούμε πολλά γι’ αυτό, πέραν του ότι εφόσον ο Δίας είναι το μπλε πνεύμα, η σύντροφός του Ήρα, υποκινούμενη από το κίτρινο χρώμα της Ψυχής πρασινίζει και είναι το δραστηριοποιημένο από ψυχική ενεργοποίηση πνεύμα.

 


Topic: Κίτρινο, κόκκινο, μπλε, Μύθοι και χρώματα, μωβ, Πορτοκαλί, Πράσινο | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [κδ΄]

⊆ October 25th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[κδʹ]

Όττο Ρούνγκε

Ο δημιουργός της Χρωματικής σφαίρας

 

 

-Μόλις προ ολίγου αναφέρθηκα στις χρωματικές τριαδικότητες. Βέβαια, αυτά που σας είπα, όλες αυτές οι χρωματικές τριαδικότητες που σας ανέφερα, οι περισσότερες τουλάχιστον, ήταν άγνωστες στην εποχή μου, εκεί γύρω στο 1800. Γνωστή ήταν η τριάδα των βασικών χρωμάτων μπλε – κίτρινο – κόκκινο, των βασικών χρωμάτων της αφαιρετικής μείξης, όπως την αποκαλείτε σήμερα.

Ο Γκαίτε, σαν πολέμιος της θεωρίας του Νεύτωνα (και δεν ήταν ο μόνος) παρουσίασε και μια άλλη τριάδα, αυτήν του λευκού (φωτός) – χρωμάτων του φάσματος – μαύρου (σκότους).

Ωω! Για την διαμάχη των θεωριών Νεύτωνα – Γκαίτε, δεν είμαι ο πλέον αρμόδιος να σας μιλήσω, ούτε είναι η κατάλληλη στιγμή να ασχοληθούμε με αυτήν. Θα έρθει η πρέπουσα ώρα να σας μιλήσει κάποιος γι’ αυτήν, αργότερα!

Προσωπικά, υπήρξα οπαδός των θεωριών του Γκαίτε, με τον οποίο αλληλογραφούσα και η μεταξύ μας αλληλογραφία ίσως μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν επικοινωνία μαθητή – δασκάλου.

Μάλιστα σε μια επιστολή μου προς αυτόν, τον Ιούλιο του 1806, του έγραφα ότι ένα από τα παραδεκτά από εμένα αξιώματα, ή αν θέλετε δοξασίες, είναι αυτό που λέει:

«Ως γνωστόν, υπάρχουν μόνο τρία χρώματα, το κίτρινο, το κόκκινο και το μπλε».

Στην ίδια μακροσκελή επιστολή, του εξέθετα την ιδέα μου να δημιουργήσω ένα σύστημα που να περιέχει όλες τις αποχρώσεις που σχηματίζονται από τις μείξεις των τριών βασικών χρωμάτων και την επίδραση που έχουν επί αυτών το φως και το σκοτάδι.

Όμως, νομίζω ότι πριν προχωρήσω στην δημιουργία της Χρωματικής Σφαίρας, πρέπει να σας συστηθώ Άνθρωπε, για όσους από εσάς δεν με ξέρετε, δεν έχετε ακούσει κάτι για μένα, που υπολογίζω πως είστε αρκετοί.

Το όνομά μου είναι Philipp Otto Runge (Φίλιππος Όθωνας Ρούνγκε) και γεννήθηκα στις 23 Ιουλίου του 1777 στο Βόλγκαστ της Δυτικής Πομερανίας, που τότε βρισκόταν κάτω από Σουηδική κατοχή. Ήμουν το ένατο από τα ένδεκα παιδιά μιας οικογένειας ναυπηγών, των Sypniewski / von Runge, ευγενικής καταγωγής, με δεσμούς με την πρωσική αριστοκρατία.

Για να συμπληρωθεί το βιογραφικό μου, σου αναφέρω πως πέθανα αρκετά νέος από φυματίωση, στις 2 Δεκεμβρίου του 1810, μόλις 33 περίπου χρονών.

Φιλάσθενο παιδί, έχανα συχνά τα σχολικά μαθήματα κι’ έτσι από νωρίς άρχισα να μαθαίνω από την μητέρα μου τη τέχνη της χαρτοκοπτικής φιγούρων με ψαλιδίσματα, με την οποία ασχολήθηκα σε όλη μου την ζωή. To 1799 άρχισα να παίρνω μαθήματα ζωγραφικής στην Ακαδημία της Κοπεγχάγης και το 1801 συνέχισα τις σπουδές μου στην Δρέσδη όπου ασχολήθηκα και με τον χριστιανο – μυστικισμό.

Το 1803 σε μια επίσκεψή μου στην Βαϊμάρη απρόσμενα συναντήθηκα με τον Γκαίτε με τον οποίο μας έδεσε μια δυνατή φιλία βασισμένη στο κοινό ενδιαφέρον μας για τα χρώματα και την τέχνη.

Σαν μυστικιστής χριστιανός, προσπάθησα να εκφράσω τις έννοιες της αρμονίας μέσω των χρωμάτων, των σχημάτων και των αριθμών.

Θεώρησα πως η χρωματική τριάδα μπλε – κίτρινο – κόκκινο αναλογεί με την χριστιανική Αγία Τριάδα και αντιστοίχησα το μπλε χρώμα με τον Θεό και την νύχτα, το κόκκινο με τον Χριστό, την αυγή και το δείλι και το κίτρινο με το Άγιο Πνεύμα και την ημέρα.

Ξέρω ότι ο διοργανωτής αυτής της συνέντευξης δεν συμφωνεί με αυτήν την διάταξη. Έχει δώσει άλλη χρωματική αντιστοιχία στην Αγία Τριάδα.

Για περιμένετε λίγο. Μάλλον θα καταφέρω να μου δώσει την άδεια να σας εκθέσω και την δική του άποψη.

 


Topic: Αυτοί που ασχολήθηκαν με το χρώμα, Συνέντευξη με τα χρώματα, τριαδικότητες | Tags: None

Βαφες/χρωστικες από ζωα/φυτα

⊆ October 20th by | ˜ No Comments »

 

 

 

 

 

Βαφές και χρωστικές από το ζωικό και φυτικό βασίλειο.

[1]

Εισαγωγή


Αν και η λειτουργία της όρασης και της αντίληψης των χρωμάτων εξαρτάται από τις ακτινοβολίες του τμήματος του ορατού (από εμάς) φωτός του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, εν τούτοις η απόδοση των περισσότερων χρωμάτων του χρωματικού πλούτου που βλέπουμε, εξαρτάται κατά κύριο λόγο από χρωστικές ουσίες και τις βαφές οι οποίες παράγονται από αυτές.

Στις χρωστικές και τις βαφές έχουμε αναφερθεί (και θα αναφερθούμε και πάλι) επανειλημμένως.

[Μπορείτε να βρείτε συγκεντρωμένα τα σχετικά άρθρα αν ανατρέξετε στα ‘categories’ και ανοίξετε τα λήμματα ‘βαφές’ και ‘χρωστικές’]

Επειδή τα άρθρα αυτά είναι διάσπαρτα στην ιστοσελίδα μας, χωρίς κάποια συνοχή, καλό είναι να ξαναδούμε το θέμα πιο συγκεντρωτικά και με κάποια τάξη, ακολουθώντας την τακτοποιημένη σειρά σχετικών άρθρων, όπως αυτή αναγράφεται στον ιστότοπο “Causes of color”.

Πολλά από όσα θα διαβάσετε έχουν ήδη ξαναγραφτεί, αλλά όπως λέει το γνωμικό «επανάληψη μήτηρ πάσης μάθησης» μια ‘επαναληψούλα’ δεν βλάπτει. Εξάλλου υπάρχει και μια μικρή διαφοροποίηση σ’ αυτήν την σειρά. Αναφέρεται κατά κύριο λόγο στις βαφές που παράγονται από βιο-χρωστικές του ζωικού και φυτικού κόσμου.

http://xromata.com/?p=6382

 

 

 

Ας δούμε τώρα την εισαγωγή του “Causes of color” επί του θέματος:

Αν και πολλές σύγχρονες βαφές είναι συνθετικές, οι πρόγονοί μας κατάφεραν να αποκτήσουν ένα ευρύ φάσμα χρωμάτων από ορυκτές και ζωικές πηγές πολύ πριν κατασκευαστούν χημικά ισοδύναμα. Από αυτά, τα πιο σπάνια και δύσκολα να αποκτηθούν χρώματα έγιναν σύμβολα πλούτου και καθεστηκυίας δύναμης.

Βαφές και χρωστικές είναι δυο λέξεις που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε τα χρώματα στα τρόφιμα, τα υφάσματα, τις μπογιές και άλλα υλικά, στην πραγματικότητα όμως οι έννοιές τους είναι ξεχωριστές.

 

 

Βαφές είναι οι έγχρωμες ουσίες που αλλάζουν μόνιμα το χρώμα άλλων υλικών. Είναι διαλυτές ουσίες, αν και μερικές καθίστανται αδιάλυτες μετά την εφαρμογή τους. Έχουν δε, μια ιδιαίτερη σχέση με το υλικό που χρωματίζουν.

 

 

Σε αντίθεση οι χρωστικές ουσίες είναι αδιάλυτα σωματίδια χρώματος που απαιτούν έναν συνδετικό παράγοντα για να συγκρατηθούν στην επιφάνεια του υλικού που βάφουν.

http://xromata.com/?p=8122

http://xromata.com/?p=8191

 


Topic: βαφές, χρωστικές | Tags: None

Παρατηρησεις επι του στερεομετρικού εννεαδικου πινακα (Α)

⊆ October 15th by | ˜ No Comments »

 

Παρατηρήσεις επί του στερεομετρικού

εννεαδικού πίνακα

(Α)

 

Αφού τελειώσαμε με την στερεομετρική ανάπτυξη του έγχρωμου εννεαδικού πίνακα, έφθασε η ώρα να κάνουμε κάποιες παρατηρήσεις πάνω σε αυτόν.

Οι παρατηρήσεις αυτές θα συνδράμουν βοηθητικά σε όλους όσοι θέλετε να ασχοληθείτε με τα μαγικά τετράγωνα, σε όποιον τομέα σας ενδιαφέρει. Εμείς εδώ θα χρησιμοποιήσουμε, σαν παράδειγμα, ως δεδομένα αυτά που έχουν αναφερθεί έως τώρα σε προηγούμενες σχετικές αναρτήσεις, όπως πχ. τα χρώματα Αρχές και χρώματα καταστάσεις, τις 9 ιδιότητες – αρετές του πνεύματος και τις αντιστοιχίες των χρωμάτων με τα: πνεύμα, ψυχή, ύλη, κλπ. κλπ.

Εσείς μπορείτε να αντικαταστήσετε τους όρους αυτούς με εκείνους του ενδιαφέροντός σας.

 

 

Θυμίζουμε ότι ο κύβος μας αποτελείται από τρία στερεομετρικά επίπεδα που καθένα τους αποτελείται από 9 κυβάκια, 3 Χ 9 = 27 συνολικά.

Τα πρωτογενή και δευτερογενή χρώματα του επάνω επιπέδου, το οποίο ονομάσαμε επίπεδο του πνεύματος, μεταβάλλονται επηρεασμένα από την επίδραση του μπλε χρώματος που αντιστοιχεί στο πνεύμα.

Εκτός από το (πρωτογενές χρώμα) μπλε κυβάκι που παραμένει αμετάβλητο, έχομε δυο κυβάκια σε χρώμα (δευτερογενές) πράσινο και ένα ανοιχτότερο (τριτογενές) πράσινο. Παρομοίως έχουμε δυο κυβάκια σε μωβ (δευτερογενές) χρώμα και ένα θερμότερο μωβ (τριτογενές). Επιπλέον δυο κυβάκια είναι καφετιά, δηλαδή δεν έχουν καθαρό χρώμα.

 

 

Σε προηγούμενο άρθρο της σειρά των ‘μαγικών τετραγώνων’ που τιτλοφορείται ‘χρώματα αρχές – χρώματα καταστάσεις’ είδαμε ότι τα τρία πρωτογενή (βασικά χρώματα) μπλε, κίτρινο, κόκκινο, αντιστοιχούν σε Αρχές, όπου το μπλε αντιστοιχεί στην Αρχή πνεύμα, το κίτρινο στην ψυχή και το κόκκινο στην ύλη – σώμα.

Τα δευτερογενή (παράγωγα) χρώματα, τα ορίσαμε σαν καταστάσεις, όπου το πράσινο χρώμα αντιστοιχεί στην κατάσταση της νόησης, το πορτοκαλί σε αυτήν του αίσθους (αισθαντικότητα) και το μωβ στην αιθερική (συνδετική – περικαλυπτική) κατάσταση.

Βάση αυτών, παρατηρούμε ότι το πρώτο επίπεδο του τρισδιάστατου κύβου μας, αποτελείται από ένα μπλε κυβάκι, δηλαδή μια Αρχή, αυτήν του πνεύματος, και 6 κυβάκια με χρώματα καταστάσεις: 3 πράσινα (καταστάσεις νοητικές) και τρία μωβ (καταστάσεις αιθερικές). Απομένουν άλλα δυο κυβάκια με καφετί χρώμα, δηλαδή αμαυρωμένα, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό.

 

 

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στο μεσαίο επίπεδο του στερεομετρικού κύβου μας, που επηρεάζεται από το κίτρινο χρώμα της ψυχής. Έχομε κι εδώ ένα κυβάκι με πρωτογενές (βασικό) κίτρινο χρώμα, το κυβάκι της ‘ψυχής’, το οποίο βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο, περιβαλλόμενο από τρία πράσινα (ένα δευτερογενές και δυο τριτογενή, ανοιχτότερης χροιάς), τρία πορτοκαλιά (ένα δευτερογενές και δυο τριτογενή, ανοιχτότερης χροιάς), και δυο κυβάκια με καφετί χρώμα, δηλαδή αμαυρωμένα.

 

 

Παρομοίως και στο τρίτο επίπεδο του κύβου μας, το επηρεασμένο από το κόκκινο χρώμα της ύλης, έχουμε ένα κόκκινο (πρωτογενές) κυβάκι, τρία πορτοκαλιά (δυο δευτερογενή και ένα ανοιχτότερο τριτογενές) καθώς και τρία μωβ (ένα δευτερογενές και δυο πιο ροδαλά, τριτογενή). Επίσης και σε αυτό το επίπεδο δυο κυβάκια είναι αμαυρωμένα με καφετί χρώμα.

Παρατηρούμε ότι ο κύβος μας σε κάθε επίπεδο περιέχει 1 βασικό χρώμα, 3 + 3 = 6 παράγωγα και 2 καφετιά (μη χρώματα)*

 

 

[*Το καφετί χρώμα, βάση της αφαιρετικής μίξης, μπορεί να θεωρηθεί πολύ σκούρο, έως και σχεδόν μαύρο, δηλαδή έλλειψη χρώματος.]

Έχομε δηλαδή σε ολόκληρο τον στερεομετρικό κύβο μας από 1 σε κάθε επίπεδο, 3 κυβάκια με πρωτογενή χρώματα (από ένα χρώμα το καθένα), 18 κυβάκια με παράγωγα χρώματα (9 δευτερογενή και 9 ανοιχτότερα τριτογενή) καθώς και 6 αμαυρωμένα.

Προς το παρόν, σταματάμε εδώ με τις παρατηρήσεις, και θα επανέλθουμε συμπληρωματικά και αναλυτικότερα επί του θέματος οσονούπω!

(συνεχίζεται)

 


Topic: Αριθμοί και χρώματα, μαγικά τετράγωνα | Tags: None

Αναμειξη χρωματικων συστηματων (Β)

⊆ October 10th by | ˜ No Comments »

 

Ανάμειξη χρωματικών συστημάτων (Β)

 

 

Στην προηγούμενη ανάρτηση για την ανάμειξη των χρωματικών συστημάτων, είδαμε ότι το (προσθετικό) σύστημα χρωματικών ακτινοβολιών σε συνδυασμό με το (αφαιρετικό) σύστημα χρωστικών ουσιών ευθύνονται για την εμφάνιση όλων των χρωματισμών που βλέπουμε, δηλαδή ότι τα χρώματα εξαρτώνται από την φωτεινή πηγή που φωτίζει τα υλικά στοιχεία.

Εάν αλλάξει η ένταση της φωτεινής πηγής, ή τα υλικά αντικείμενα φωτιστούν από διαφορετική φωτεινή πηγή, τότε αλλάζει και η απόχρωση των χρωμάτων.

 

 

Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται ‘χρωματικός μεταμερισμός’ και θα μας απασχολήσει σε κάποιο προσεχές άρθρο.

Τί συμβαίνει όμως όταν η φωτεινή πηγή που φωτίζει τα αντικείμενα είναι μονοχρωματική, δηλαδή το φως της αποτελείται από μια συγκεκριμένη χρωματική ακτινοβολία, όπως πχ. γίνεται όταν χρησιμοποιούμε θεατρικούς προβολείς ενός χρώματος;

 

 

Στην περίπτωση αυτή, το συγκεκριμένο ακτινοβόλο χρώμα, ακυρώνει ή τονίζει κάποια από τα υλικά χρώματα που φωτίζει, ακολουθώντας σταθερούς κανόνες μετατροπής κάθε χρώματος όταν αυτό φωτίζεται μονοχρωματικά.

 

 

 

Έχουμε λοιπόν και λέμε:

 

 

Κάτω από την επήρεια έντονου πράσινου φωτισμού μόνο το μαύρο και το κόκκινο χρώμα παραμένουν αναγνωρίσιμα, αν και το κόκκινο μεταβάλλεται σε κόκκινο – κεραμιδί (χάνει την έντασή του και καφετίζει κάπως). Το πράσινο φως πρασινίζει τα ανοιχτά κίτρινα, ενώ γκριζάρει όλα τα άλλα χρώματα, συμπεριλαμβανομένων των μωβ και πορτοκαλί. Τονίζει τα άλλα πράσινα και φυσικά πρασινίζει το λευκό χρώμα.

Το ανοιχτό πράσινο φως όταν φωτίζει το ανθρώπινο δέρμα του προσδίδει μια αρρωστιάρικη χροιά, τονίζοντας παράλληλα κάθε ψεγάδι.

 

 

Φωτισμένα με βαθύ μπλε χρώμα τα μαύρα και σκούρα μπλε φαίνονται σκούρα καστανά, ενώ τα κίτρινα πρασινίζουν. Το πολύ σκούρο μπλε φως γκριζάρει τα πάντα εκτός από τα μπλε, πράσινα και μωβ τα οποία ενισχύει.

Το ανοιχτό γαλάζιο φως δίνει την εντύπωση της ψύχρας ενώ δίνει μια θανάσιμη όψη στο ανθρώπινο δέρμα καθώς το φωτίζει.

 

 

Το κίτρινο χρώμα κάνει όλα τα χρώματα να πορτοκαλίζουν κάπως, ενώ κιτρινίζει το πορτοκαλί. Κάνει τα μπλε και βιολετιά χρώματα να καφετίζουν, γκριζάρει τα πράσινα και γαλάζια, ενώ πρασινίζει περισσότερο τα γαλαζοπράσινα χρώματα.

Το απαλό κίτρινο φως επιδρά μόνο πάνω στα πολύ ανοιχτά χρώματα και το άσπρο, ενώ μεταδίδει μια αίσθηση ζεστασιάς.

Το πορτοκαλί φως πορτοκαλίζει τα κίτρινα, τονίζει τα κόκκινα χρώματα, ενώ κάνει τα πράσινα, μπλε και μωβ να φαίνονται καφέ – γκρι.

 

 

Το ροδακινί φως είναι πολύ κολακευτικό για το ανθρώπινο δέρμα.

Το ροζ φως είναι κι αυτό κολακευτικό, προσδίδει μια θερμή όψη σε όλα τα χρώματα, εκτός από τα μπλε και πράσινα που τα γκριζάρει.

Το ρόδινο φως κάνει τα δέρματα να φαίνονται ροζ, κόκκινα ή πορτοκαλιά, μωβίζει τα μπλε και γκριζάρει τα πράσινα.

 

 

Το βιολέ φως πορτοκαλίζει τα κίτρινα και κοκκινίζει τα πορτοκαλιά.

 

 

Τέλος, το κόκκινο φως επιδρά έντονα σε όλα τα χρώματα. Κάνει να φαίνονται κόκκινα όλα τα ανοιχτά και θερμά χρώματα, ενώ κάνει τα σκούρα να φαίνονται ακόμα σκουρότερα, έως μαύρα. Είναι αμείλικτο ακόμα και με τα ίδια τα κόκκινα χρώματα μετατρέποντας τα πορτοκαλοκόκκινα σε σκούρα κόκκινα και τα σκούρα κόκκινα σε καφέ. Δημιουργεί μια παράξενη ατμόσφαιρα και γι’ αυτό είναι δημοφιλές σε χώρους νυχτερινής διασκέδασης.

 

 

Οι χρωματικές αυτές μεταβολές χρησιμοποιούνται σε θεάματα και θεατρικές παραστάσεις για να προσδώσουν την επιθυμητή ατμόσφαιρα, με την χρήση μονοχρωματικών προβολέων, ενώ τελευταίως η χρήση τους έχει επεκταθεί ευρέως στην φωτογράφιση και τον κινηματογράφο με την χρησιμοποίηση μονοχρωματικών φίλτρων ή την χρωματική επεξεργασία με ηλεκτρονικούς υπολογιστήρες.

 

 

Εσείς, εάν δεν διαθέτετε ούτε φίλτρα, ούτε υπολογιστήρες με κατάλληλα προγράμματα, δεν έχετε παρά να φάτε σοκολατάκια ή καραμέλες τυλιγμένες σε χρωματιστά σελοφάν και μέσα από αυτά τα διαφανή χρωματιστά χαρτάκια να δείτε πως μεταβάλλονται τα χρώματα και πως διαμορφώνεται ο κόσμος όταν θεάται μέσα από κάποιο μονοχρωματικό φίλτρο.

 


Topic: αφαιρετική μίξη, Μίξεις χρωμάτων, προσθετική μίξη, φως | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [κγ΄]

⊆ October 5th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[κγʹ]

Από τις μείξεις χρωμάτων στον Όττο Ρούνγκε και τις τριαδικότητες

 

-Όπως σου είπα Άνθρωπε, μόλις προ ολίγου, εγώ η μείξη CMYK, είμαι η ενδιάμεση μείξη, μια μείξη που προκύπτει από την ένωση των δυο αδελφών μου μείξεων, της προσθετικής και της αφαιρετικής. Αποτελούμε κι εμείς μια τριάδα, εκδηλώνοντας τον βασικό νόμο της τριαδικότητας.

Βάση ενός άλλου από τους βασικούς συμπαντικούς νόμους, τον νόμο της αναλογίας, εγώ, σαν ενδιάμεσος όρος, αναλογώ με την λειτουργία της χρωματικής όρασης, η οποία εξαρτάται κι’ αυτή, όπως κι εγώ, από την ένωση των δυο αδελφών μου μείξεων. Αν και μπορώ να σου εξηγήσω αυτήν την αντιστοιχία, προτιμώ να δώσω τον λόγο, τιμής ένεκεν, στην Μητέρα όλων μας, την Μάνα Φύση….

-Ααα! Αγαπητή μου μείξη… αγαπητές μου μείξεις… που όλες οι αποχρώσεις σας βρίσκονται επάνω μου, επάνω σ’ εμένα την Χρωματική Σφαίρα, το πάτε μακριά… ξέρω, αν σας επιτρέψω να συνεχίσετε με την λειτουργία της όρασης και ό,τι άλλο επακολουθήσει, δεν θα ολοκληρώσω την δική μου παρουσίαση, που λίγο πριν το τέλος της μας διακόψατε με την εισβολή σας στον χώρο της συνέντευξης.

Είχα καλέσει τον Φίλιπ Όττο Ρούνγκε, τον εμπνευστή της χρωματικής σφαίρας για να ολοκληρώσει την παρουσίασή μου. Άλλωστε, ποιος θα μπορούσε να το κάνει καλύτερα από τον ίδιο τον άνθρωπο που με δημιούργησε; Περιμένει να του δώσουμε τον λόγο. Κύριε Ρούνγκε, περάστε! Ο λόγος δικός σας.

-Ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε, να συμμετέχω στην συνέντευξη των χρωμάτων και αγαπητή μου Σφαίρα, ομολογώ πως ο χρόνος της αναμονής κύλησε ωφέλιμα, αφού οι μείξεις ανακίνησαν το θέμα της τριαδικότητας, ένα θέμα που με απασχόλησε πολύ σε σχέση με τα χρώματα και υπήρξε το εναρκτήριο λάκτισμα για την δημιουργία σου.

Απ, ό,τι άκουσα, παρακολουθώντας την συνέντευξη έως τώρα, αναφέρθηκαν ήδη κάποιες χρωματικές τριαδικότητες, όπως οι τρεις μείξεις, η RYB, η RGB και η CMYK, οι τρεις διαστάσεις των χρωμάτων, δηλαδή η χροιά, η φωτεινότητα κι’ ο κορεσμός, τα τρία βασικά χρώματα, τα τρία παράγωγα και τα τρία μη-χρώματα, το λευκό (φως), το μαύρο (σκότος) και η ενδιάμεση κατάστασή τους (γκρίζα – φαιά). Αυτές οι τρεις τριάδες σχηματίζουν άλλη μια τριάδα, την τριάδα βασικά χρώματα, παράγωγα και μη-χρώματα.

Μιλώντας για βασικά χρώματα, ας θυμηθούμε πως κάθε μια από τις τρεις μείξεις έχει τα δικά της τρία βασικά χρώματα, οπότε έχουμε τρεις τριάδες βασικών χρωμάτων, κόκκινο, κίτρινο, μπλε για την αφαιρετική μείξη, κόκκινο, πράσινο, μπλε για την προσθετική και ματζέντα, κίτρινο, κυανό για την CMYK.

Αντίστοιχα έχουμε και τρεις ομάδες τριών παραγώγων χρωμάτων, μία για κάθε σύστημα μείξης.

Επιπλέον, σε αναλυτικότερη απόδοση του χρωματικού κύκλου, τον δωδεκαμερή κύκλο, βλέπουμε κι εδώ τρείς ομάδες χρωμάτων, την ομάδα των τριών πρωτογενών, που δεν δύνανται να παραχθούν από άλλα χρώματα, την ομάδα των τριών δευτερογενών, που καθένα τους παράγεται από την μείξη δυο πρωτογενών και τέλος την ομάδα των έξι τριτογενών χροιών, που κάθε μια τους παράγεται από την ένωση ενός πρωτογενούς με καθένα από τα πλαϊνά του δευτερογενή…..

Αυτή η τριαδικότητα, ο νόμος της τριάδας, που στην θρησκεία μου δηλώνεται με την Αγία Τριάδα, με απασχόλησε αρκετά και ήταν υπαίτια για τον σχηματισμό της Χρωματικής Σφαίρας, για να σε δημιουργήσω πολύχρωμη μπάλα μου, πολύχρωμε στερεομετρικέ μου κύκλε….

Βέβαια, οφείλω να αναφέρω πως καθοδηγητή μου είχα τον Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, αυτόν το μεγάλο θεωρητή των χρωμάτων, που οι περισσότεροι άνθρωποι τον γνωρίζετε μόνο σαν ποιητή, με τον οποίο διατηρούσα μια εκτενή αλληλογραφία.

 


Topic: CMYK, Αυτοί που ασχολήθηκαν με το χρώμα, αφαιρετική μίξη, ιστορία και χρώματα, Λευκό, μαύρο, Μίξεις χρωμάτων, προσθετική μίξη, Συμπαντικοί νόμοι και χρώματα, Συνέντευξη με τα χρώματα, τριαδικότητες | Tags: None