xromata.com


Rangreza

⊆ August 15th by | ˜ No Comments »

 

 

Είθισται η ανάρτηση της ιστοσελίδας μας που ‘ανεβαίνει’ την 15η Αυγούστου, εάν είναι δυνατόν, να δένει το τιμούμενο πρόσωπο της ημέρας, την Παναγία, με κάποιο χρωματικό θέμα.

Πριν τρία χρόνια ‘ανέβηκε’ το άρθρο για την θεά Κάνον, που όπως και η Θεομήτωρ των Χριστιανών, αντιπροσωπεύει την Θεϊκή ευσπλαχνία, λειτουργώντας ως μεσολαβητές της απόδοσης εκκλήσεων και προσευχών προς την ανώτερη Θεία Αρχή.

http://xromata.com/?p=7412

 

 

Στον ινδο – σουφισμό, την μεσολάβηση επικλήσεων αναλαμβάνει ο άγιος των Σούφι Νιζαμουντίν, στον οποίο γίνεται έκκληση μεσολάβησης στην αρχή του τραγουδιού – προσευχής που έδωσε την αφορμή για την ανάπτυξη του σημερινού μας άρθρου.

 

Rangreza

 

Παρακολουθώντας μια -κατ’ εμέ- υπέροχη συναυλία του τμήματος ινδικής μουσικής των σπουδαστών του Berklee College of Music της Βοστώνης, γοητεύθηκα από ένα συγκεκριμένο άσμα, ύμνο – επίκληση, το Kun Faya Kun,

 

 

όπου επαναλαμβάνεται πολλάκις η ονομασία Rangreza.

Rangreza σημαίνει «Αυτός που Χρωματίζει».

 

 

Το όνομα αυτό βγαίνει από την περσική λέξη Rangrez που χρησιμοποιείται για κάποιον που χρωματίζει κάτι ή παίζει με τα χρώματα.

Στον Ινδο-Πακιστανικό σουφισμό το όνομα Rangreza σημαίνει Αυτόν που δίνει τα χρώματα στον κόσμο, εννοώντας τον Παντοδύναμο Θεό.

 

 

Επικαλώντας Αυτόν με την ονομασία Rangreza κάνουμε παράκληση «να μας χρωματίσει την ψυχή με τα αληθινά χρώματα της πίστης».

Γενικότερα η έννοια της ονομασίας Rangreza απευθύνεται σε κάποιον που βάφει με τα χρώματά του την ψυχή μας.

Χρησιμοποιείται επίσης για να δηλώσει το ερώμενο πρόσωπο με τα χρώματα του οποίου βάφεται ο εραστής όταν ενώνεται μαζί του και τότε βλέπει τον κόσμο μέσα από τα μάτια του αγαπημένου του προσώπου.

 

 

Στον έρωτα δηλαδή είναι η επιθυμία ενός ερωτευμένου να μοιάσει με το αγαπημένο του πρόσωπο, παρόμοια με την επιθυμία ενός παιδιού να γίνει σαν τους αγαπημένους του γονείς.

Η ονομασία αυτή αναφέρεται επίσης για τον πνευματικό καθοδηγητή, έναν δάσκαλο, έναν γκουρού ο οποίος χρωματίζει τις ψυχές με τα χρώματα της γνώσης, οδηγώντας προς τα ανώτερα χρώματα της κατανόησης.

 

 

Με άλλα λόγια Rangreza είναι κάποιος που έχει την δυνατότητα να μεταλλάξει τα χρώματά μας με τα δικά του χρώματα, να αποβάλλει τα δικά μας (ψυχικά) χαρακτηριστικά, προσδίδοντάς μας τα δικά του.

Το πώς διαχωρίζεται στην ποίηση, στο τραγούδι κλπ. σε ποιόν ακριβώς απευθύνεται η ονομασία αυτή, εξαρτάται από το υπόλοιπο κείμενο.

Ως προς τον ερωμένο, επιθυμούμε να αποκτήσουμε το ίδιο χρώμα με αυτόν, μα μην διαφέρουμε μεταξύ μας, να μας βλέπουν οι άλλοι ένα πράγμα, ένα ρούχο, ένα χρώμα, μια ψυχή….

 

 

Ως προς τον διδάσκαλο, επιζητούμε να ταυτισθούμε με την γνώση του, τα χρώματά του….

 

 

Ως προς τον Παντοδύναμο, παρακαλούμε για χρωματική πληρότητα, ευτυχία, χαρά, γνώση, συγχώρηση. Να ταυτιστούμε και να χωρέσουμε μέσα στα αληθινά Χρώματά Του….

 

Rangreza!

 

https://www.youtube.com/watch?v=R-dXS5TI_dQ

Μπορείτε αν θέλετε να ακούσετε το τραγούδι Kun Faya Kun "κλικάροντας" στον πιο πάνω σύνδεσμο


Topic: Uncategorized | Tags: None

Χλωροφυλλη και αιμα

⊆ August 10th by | ˜ No Comments »

 

Χλωροφύλλη και Αίμα

Οι βασικοί χυλοί της χλωρίδας και της πανίδας

 

Η χλωροφύλλη είναι στα φυτά ότι είναι η αιμοσφαιρίνη στα ζώα και τους ανθρώπους, με άλλα λόγια η χλωροφύλλη είναι το αίμα των φυτών.

Η χλωροφύλλη και η αιμοσφαιρίνη είναι πανομοιότυπες οργανικές ενώσεις και διαφέρουν μόνο σε ένα άτομο στο κέντρο τους όπως φαίνεται και στα σχεδιαγράμματα, η χλωροφύλλη έχει ένα άτομο μαγνησίου, ακριβώς στο κέντρο της, και η αιμοσφαιρίνη ένα άτομο σιδήρου ακριβώς στο κέντρο της!

 

 

Αν κανείς παρατηρεί την φύση θα δει ότι όπου υπάρχει σίδηρος υπάρχει και μαγγάνιο και αντίστροφα, λόγω του ότι στην φύση και εντός των ανώτερων ζωντανών οργανισμών γίνονται ΨΥΧΡΕΣ ΠΥΡΗΝΙΚΕΣ ΜΕΤΑΣΤΟΙΧΕΙΩΣΕΙΣ. Φυσικά η επίσημη επιστήμη δεν το παραδέχεται κι όχι μόνο για λόγους εμπορικούς.

Έτσι όταν κανείς πάρει μαγγάνιο πρόσθετο διατροφής (δεν είναι φάρμακο και δεν υπάρχουν κλινικές παρενέργειες,  ούτε υπερδοσολογία), τότε ο αιματοκρίτης αυξάνει 15 μονάδες τον μήνα και φυσικά χωρίς καμία από τις παρενέργειες του σιδήρου !

Η χλωροφύλλη δεν περνά στον ασθενή καμία αρρώστια λόγω των φυσικών αντισηπτικών ιδιοτήτων της.

 

 

Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η υγρή χλωροφύλλη όταν μεταγγιστεί στον άνθρωπο γίνεται αμέσως αίμα. Ταυτόχρονα εξαφανίζονται αμέσως όσες αρρώστιες έχει ο ασθενής.

Μην ξεχνάμε ότι ο ανθρώπινος οργανισμός είναι αλκαλικός από τον σχεδιασμό του και καταντάει όξινος από την λανθασμένη λειτουργία και διατροφή του. Φυσικά αυτό γίνεται, δηλαδή καταλήγει όξινος, όταν καταναλώνει κρέατα και γαλακτοκομικά! Εάν πίνει κανείς μισό λίτρο χλωροφύλλη την προηγούμενη μέρα πριν κάνει μετάγγιση, ο αιματοκρίτης εκτοξεύεται.

 

 

Χλωροφύλλη παίρνουμε από τον χυμό του σιταριού, κριθαριού και γενικά από τα φύλλα των πράσινων λαχανικών, σπανάκι, μπρόκολο… επίσης κυκλοφορεί η χλωροφύλλη στο εμπόριο και σε σκόνη, για περισσότερη πρακτικότητα.

Το μηχάνημα που χρησιμοποιούμε για να πάρουμε την χλωροφύλλη από τα φύλλα των πράσινων λαχανικών, να την κάνουμε χυμό και να την πιούμε, είναι αυτό στην πιο κάτω φωτογραφία.

 

 

 

[Σ.συν.: Ακολουθούν σχόλια του άρθρου από το οποίο αντλήθηκαν οι παραπάνω πληροφορίες]

 

Έτσι ερχόμαστε στο εύλογο ερώτημα, στο αν η χλωροφύλλη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν υποκατάστατο του αίματος (ακούω ήδη τα ουρλιαχτά των γιατρών και όσων έχουν συμφέρον στα Χρήματα του Αίματος). Φυσικά και γίνεται, σκεφτείτε το πρακτικά μηδενικό κόστος της και την απίστευτη ευκολία στα νοσοκομεία τους πολέμους κλπ. Ο διεθνής Ερυθρός Σταυρός φυσικά το ξέρει αλλά τα Blood Money έχουν τεράστια ισχύ και έλεγχο.

Τα συμφέροντα είναι τερατώδη, είναι γνωστόν πως στον πλανήτη-φυλακή, οι επικυρίαρχοι τον κυβερνούν δια μέσου των φαρμακοβιομηχανιών, κι έτσι απαγορεύεται να θεραπεύονται όσοι έχουν αναιμία με μαγγάνιο (κι όχι σίδηρο), ούτε κι επιτρέπονται φυσικά οι μεταγγίσεις με χλωροφύλλη.


Topic: Uncategorized, Διατροφή και χρώμα, ίαση, κόκκινο, Πράσινο, Φύση και χρώματα, χρωστικές | Tags: None

Οι 12 Ολυμπιοι (Α)

⊆ August 5th by | ˜ No Comments »

 

Και οι εξι γέγοναν δώδεκα

(Α)

 

 

Εδώ και καιρό έχουμε αναφερθεί στον χρωματισμό της βασικής εξάδας των Ολυμπίων θεών

http://xromata.com/?p=9463

http://xromata.com/?p=9558

καταλήγοντας στον συσχετισμό:

Δίας = μπλε

Ήρα = πράσινο

Ποσειδών = κίτρινο

Δήμητρα = πορτοκαλί

Εστία = κόκκινο

Άδης = μωβ

Πιο πρόσφατα δε, αναφερθήκαμε στην χρωματική ιδιαιτερότητα και διαφοροποίηση από τα άλλα αδελφικά τους ζεύγη, του ζεύγους Εστία – Άδης

http://xromata.com/?p=9999

Τώρα ήρθε η ώρα να εξετάσουμε χρωματικά όλο το βασικό Δωδεκάθεο του Ολύμπου.

Πριν ξεκινήσουμε αυτήν την χρωματική εξέταση, επαναλαμβάνουμε κάτι που είχε γραφεί στην προτελευταία, σχετική με τους Ολύμπιους ανάρτηση, ως προς την χρωματική ανάπτυξη του δωδεκαθέου:

«Θα δούμε σε επόμενο άρθρο, όπου θα συμπληρωθεί το δωδεκάθεο του Ολύμπου με τους υπόλοιπους 6 θεούς και θα ταυτισθούν και οι 12 θεοί με τις 12 πρωτογενείς, δευτερογενείς, αλλά και τριτογενείς χροιές του χρωματικού κύκλου, πως οι 6 αυτές πρωταρχικές θεότητες, θα μετακινηθούν χρωματικά. Κάθε θεότητα θα λάβει μια καταλληλότερη χροιά, που αναλογεί στις ιδιότητές της».

 

 

 

ΚΑΙ ΟΙ 6 ΘΕΟΙ λοιπόν ΓΕΓΟΝΑΝ 12

Ένεκα του συμπαντικού νόμου της δυαδικότητας http://xromata.com/?p=116

τα πάντα αναπτύσσονται δυαδικά, όπως συμβαίνει με την μίτωση

https://en.wikipedia.org/wiki/Mitosis

επομένως και η βασική εξάδα των Ολυμπίων θεών, ο πυρήνας του Δωδεκαθέου, κατά την εξέλιξή του αναπτύσσεται διπλασιαζόμενη, οπότε οι 6 πρωταρχικοί θεοί γίνονται 12.

Έτσι οι 6 πρώτοι τη τάξη θεοί, συμπληρώνονται με 6 παιδιά τους, δηλαδή με άλλες 6 θεϊκές ιδιότητες που προκύπτουν από τις 6 βασικές ιδιότητες του Θείου (των θεοποιημένων Τιτάνων).

 

 

Έξι παιδιά τους; Είναι και οι 6 νέο – εισερχόμενοι στους Ολυμπίους θεούς παιδιά των 6 Κρονίδων;

Όχι ακριβώς! Εδώ τα πράγματα μπερδεύονται με την Αφροδίτη, θεά του κάλους και μητέρα του Έρωτα, όμως η κατάσταση τακτοποιείται με την διμορφία της Μεγάλης Αυτής θεάς ως Ουρανίας Αφροδίτης και ως Πανδήμου,

 

 

όπου η αμήτωρ κόρη του Ουρανού, Αφροδίτη, στην δεύτερη υπόστασή της αναφέρεται και σαν κόρη του Δία και της Διώνης (θηλυκής έκφανσης του Διός).

Οπότε η Αφροδίτη ως Πάνδημος συγκαταλέγεται στα παιδιά του Διός και ωσαύτως όλοι οι έξι θεοί που συμπληρώνουν το δωδεκάθεο μπορούν να θεωρηθούν απόγονοι της πρωταρχικής εξάδας.

 

 

Πάντως η Αφροδίτη ως Ουρανία, ως κόρη του Ουρανού, είναι γενεαλογικά ανώτερη των 6 πρωταρχικών Κρονίδων θεών, αφού γεννήθηκε από τα αποκομμένα γεννητικά όργανα του πάππου τους και πατέρα του γεννήτορά τους Κρόνου. Και ως τέτοια είναι αμήτωρ.

Αμήτωρ ωσαύτως μπορεί να θεωρηθεί και ως κόρη του Δία και της Διώνης, εάν θεωρήσουμε ότι Δίας και Διώνη είναι η ίδια θεϊκή ιδιότητα εκφραζόμενη σε αρσενική και θηλυκή μορφή.

 

 

Παρομοίως αμήτωρ κόρη του Διός είναι και η Αθηνά, αφού γεννήθηκε από την κεφαλή του πατρός της, γιατί ο Δίας φοβούμενος την δύναμη που κατά τας προφητείας θα είχε το παιδί της κυοφορούσης Μήτιδος, την κατάπιε ώστε να αποφευχθεί η γέννηση του τρομερού παιδιού.

 

 

Έτσι οι αμήτορες θεές του Ολύμπου είναι δυο, η Αφροδίτη και η Αθηνά, δηλώνοντας μέσα στον Όλυμπο τον νόμο της δυαδικότητας, ενώ αυτές οι δυο μαζί με τον απάτορα Ήφαιστο δηλώνουν τον νόμο της τριαδικότητας, αφού κατά την μυθολογία ο Ήφαιστος γεννήθηκε από την Ήρα, χωρίς την συμβολή του συζύγου της Δία, ή άλλου τινός, με την εισπνοή του αρώματος κρίνου.

 

 

Γιατί αναφέρονται εδώ όλες αυτές οι λεπτομέρειες;

Για την πλειονότητα των αναγνωστών του άρθρου πρόκειται απλά  για μυθολογική πληροφόρηση, όμως για τους τυχόν μελετητές και ειδικά ως προς τον συσχετισμό των θεών με τα χρώματα, όλα αυτά έχουν ιδιαίτερη σημασία και θα προβούν χρήσιμα.

(συνεχίζεται)


Topic: Μύθοι και χρώματα, Χρωματικός κύκλος | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [λζ’]: το διχτυ της Αφροδιτης

⊆ July 30th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[λζʹ]

 

Το δίχτυ της Αφροδίτης και ο Νεύτων

 

-Συνεχίζω άνθρωπε, εγώ ο οφθαλμός που, με αφορμή τα ραβδία μου, τους φωτοσυλλέκτες μου με τους οποίους αντιλαμβάνομαι την έλευση και παρουσία του φωτός, θυμήθηκα και σου αφηγήθηκα τον μύθο του Αλεκτρυόνα, δηλαδή μια μυθολογική επεξήγηση για το λάλημα του κόκορα, του αλέκτορα, πριν καλά – καλά να φέξει η αυγή.

Ο μύθος αυτός απασχόλησε τον μεγάλο επιστήμονα, τον Νεύτωνα, αυτόν που ασχολήθηκε με το φως και τα χρώματά του, ναι Άνθρωπε, αυτόν που σου απέδειξε πως φως και χρώματα είναι ένα πράγμα….

Ο Νεύτων πέρα από μεγάλος επιστήμονας υπήρξε και αλχημιστής.

Τον απασχολούσε σοβαρά η αλχημεία και οι προσπάθειες ανεύρεσης μέσω αυτής, της φιλοσοφικής λίθου.

Έδινε μεγάλη βάση σε κάποιους αρχαιοελληνικούς μύθους, πιστεύοντας ότι ήταν έντεχνα καλυμμένες αλχημιστικές συνταγές. Ειδικά ο μύθος που σου ανέφερα προηγουμένως, ναι, αυτός με το αόρατο δίχτυ με το οποίο ο απατημένος Ήφαιστος έπιασε στα πράσα –όπως λέμε σήμερα- την άπιστη σύζυγό του Αφροδίτη με τον εραστή της τον Άρη, τον θεό του πολέμου, είναι το 6ο από τα 10 «τρελά μυστικά» του παράξενου εκείνου αλχημιστή επιστήμονα.

-Ένσταση! Είμαι η Ίρις και υποβάλλω ένσταση. Στο είπα και προηγουμένως οφθαλμέ, πως τιμής ένεκεν, σαν μυθολογικής θεάς του Ουράνιου Τόξου και των χρωμάτων του, σ’ εμένα δόθηκε το δικαίωμα να ξεκινήσω τα μυθολογικά θέματα αυτής της συνέντευξης. Σου έκανα το χατίρι και σου επέτρεψα να διηγηθείς τον μύθο που μας είπες, με την δικαιολογία ότι άπτεται των φωτοσυλλεκτικών τμημάτων σου, ιδιαίτερα των ραβδίων, όμως εσύ το πας περαιτέρω, σε προσθέσεις και αναλύσεις του μύθου…

-Μα, είναι ένα απλό συμπλήρωμα….

-Απλό συμπλήρωμα; Εδώ ανακατεύεις αλχημείες κι ένα σωρό άλλα πράγματα, ακόμα και τον ίδιο τον Νεύτωνα, προτού κληθεί ο ίδιος στην συνέντευξη να αυτοπαρουσιασθεί.

-Κοίτα, αγαπητή μου Ίρις, πρόκειται για κάτι που σχετίζεται με τον περίφημο αυτόν μύθο και θεωρώ πως θα ήταν άκαιρο να αναφερθεί αργότερα, σε άσχετο χρόνο και θέμα… καταλαβαίνεις;

-Μπα; Και πρέπει να τα πεις όλα εσύ; Βρήκες βήμα να αγορεύσεις και δεν λες να το αφήσεις…

-Αφού άνοιξα το θέμα του «διχτιού της Αφροδίτης», φυσικό δεν είναι να το ολοκληρώσω; Ποιός άλλος θα μπορούσε να το κάνει;

-Βλέπω ανάμεσα στο ακροατήριο έναν σύγχρονο επιστήμονα, τον Μπιλ Νιούμαν, αυτόν που επανέλαβε το πείραμα του 6ου ‘τρελού μυστικού’ του Νιούτον, όπως λέγεται στην αγγλική γλώσσα ο Νεύτων. Νομίζω πως είναι ο πιο κατάλληλος να πάρει τον λόγο.

-Ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε. Για να απαλύνω την ένταση  που επέφερε η ένσταση, ξεκινώ με ένα λογοπαίγνιο:

Τί είναι αυτό που έχουμε κοινό, πέρα από την επιστήμη μας και τα πειράματά μας, ο Νεύτων κι’ εγώ; Μα, τί άλλο; Η αρχή του επωνύμου μας, Το ‘Νιου’.

Newton εκείνος, Newman εγώ. Έχουμε και οι δυο αυτό το ‘new’, που στα αγγλικά σημαίνει καινούργιο, νέο, μπροστά στο όνομά μας.

Κάτι ‘νέο’ για πολλούς από εσάς Άνθρωπε, όχι γιατί είναι καινούργια, αφού έχουν γραφτεί εδώ και 400 περίπου χρόνια, αλλά γιατί αναφέρονται σπανίως, είναι τα «10 τρελά μυστικά» του Νεύτωνα.

Όταν τα διάβασα, εντύπωση μου έκανε το 6ο μυστικό του, η πίστη του ότι αρκετοί αρχαιοελληνικοί μύθοι ήταν αλχημικές μυστικές συνταγές.

Σαν αλχημιστής που ήταν, γνώριζε καλά την αλχημική αντιστοιχία μεταξύ θεών, στοιχείων, χρωμάτων κλπ. και υπέθεσε ότι οι Έλληνες με την μυθολογία τους αποκάλυπταν κρυμμένες αλχημικές γνώσεις.

Τον συνεπήρε ο μύθος του «διχτυού της Αφροδίτης».

Εννόησε ότι η πράσινη Αφροδίτη – χαλκός, ενωμένη με τον κόκκινο Άρη – σίδηρο, με τα δεσμά του πορτοκαλοκόκκινου Ήφαιστου – φωτιά, θα παράγουν (γεννήσουν) την Αρμονία, ένα βήμα προς την φιλοσοφική λίθο.

Απέδειξε πειραματικά την θεωρία του δημιουργώντας το «δίχτυ», ένα πορφυρό κράμα χαλκού και σιδήρου, που το ονόμασε έτσι γιατί η διάταξη των τακτικών κρυστάλλων στην επιφάνεια του κράματος είναι δικτυωτή.

http://xromata.com/?p=9286

Συνεπαρμένος κι’ εγώ από το πείραμα αυτό του Νεύτωνα, δοκίμασα να το επαναλάβω μετά από τέσσερεις σχεδόν αιώνες. Είχα το ίδιο αποτέλεσμα, με μια μικρή διαφορά στην απόχρωση. Το κράμα μου ήταν μάλλον βιολετί παρά ρόδινο, όπως ήταν αυτό του Νεύτωνα. Βέβαια, όπως ήδη ακούσατε, βιολετί και ρόδινο είναι δυο όψεις του ιδίου χρώματος…. Ας μην υπεισέλθω Χρώματα στα δικά σας εδάφη. Σταματώ εδώ λοιπόν και θα χαρώ Άνθρωπε αν σου ενέθεσα κάποιους σπόρους σκέψεις.


Topic: Μύθοι και χρώματα, μωβ, Συνέντευξη με τα χρώματα | Tags: None

Θεραπευτικες ιδιοτητες φυτικων χρωστικων

⊆ July 25th by | ˜ No Comments »

 

Οι θεραπευτικές ιδιότητες των φυτικών χρωστικών ουσιών

 

 

 

Στις φυτικές χρωστικές ουσίες και στις ωφέλιμες ιδιότητές τους για την ανθρώπινη υγεία έχουμε αναφερθεί επανειλημμένως στο παρελθόν.

Εδώ σας μεταφέρουμε συγκεντρωτικά τις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτικών χρωστικών, όπως αναγράφονται στον ιστότοπο «Super nutrition academy»:

 

 

 

 

Η χλωροφύλλη είναι η βασική χρωστική ουσία των φυτών και είναι αυτή που δίνει το κυρίαρχο πράσινο χρώμα του φυτικού κόσμου.

Απορροφά τις μπλε και κόκκινες ακτινοβολίες του ηλιακού φωτός και αντανακλά τις περιττές γι’ αυτήν πράσινες ακτινοβολίες, οπότε εμείς βλέπουμε πράσινα τα φύλλα και άλλα μέρη των φυτών όπου κυριαρχεί η χλωροφύλλη.

Βασική λειτουργία της χλωροφύλλης είναι η φωτοσύνθεση.

Δεν θα αναφερθούμε εδώ λεπτομερώς στην λειτουργία της φωτοσύνθεσης, αλλά θα κάνουμε μια απλή επιφανειακή επισκόπηση του φαινομένου αυτού που είναι η κύρια πηγή υδατανθράκων στον πλανήτη μας.

Οι υδατάνθρακες* είναι παράγωγα της φωτοσύνθεσης που τελείται με την επίδραση του ηλιακού φωτός επί του διοξειδίου του άνθρακα που απορροφούν τα φυτά, απελευθερώνοντας το πολύτιμο για την αναπνοή οξυγόνο.

*[Οι υδατάνθρακες είναι βιομόρια που συνίστανται από άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο. Ένας από τους πολυάριθμους ρόλους που παίζουν οι υδατάνθρακες στους ζώντες οργανισμούς είναι η αποθήκευση ενέργειας]

Οτιδήποτε από τον φυτικό κόσμο φαίνεται πράσινο, από το φύλλωμα ενός δέντρου, έως τα αγγουράκια στον πάγκο του μανάβη, περιέχει χλωροφύλλη, την πολύτιμη για την ύπαρξη ζωής χλωροφύλλη, που για τον λόγο αυτόν υπάρχει άφθονη στον πλανήτη μας.

Οπότε τρώγοντας άφθονη χλωροφύλλη, αποθηκεύομε ενέργεια στον οργανισμό μας.

 

 

 

Καροτένια:

Τα καροτενοειδή, όπως πχ. το βήτα – καροτένιο, είναι κόκκινες, πορτοκαλί και κίτρινες φυτικές χρωστικές.

Είναι κύριες βοηθητικές χρωστικές ουσίες των φυτών και συμβάλλουν στην λειτουργία της φωτοσύνθεσης.

Ενώ η χλωροφύλλη, όπως είδαμε προηγουμένως, απορροφά τις μπλε και κόκκινες ακτινοβολίες, τα καροτενοειδή απορροφούν τα διαφορετικά άλλα μήκη κύματος που δεν απορροφώνται από την χλωροφύλλη μεγιστοποιώντας έτσι την ικανότητα του φυτού στην παραγωγή ενέργειας.

Στα τυπικά καροτενοειδή συμπεριλαμβάνονται το β- καροτένιο που προαναφέραμε, η λουτεΐνη, μια κίτρινη χρωστική που βρίσκεται σε φρούτα και λαχανικά, πολύ ωφέλιμη για την όραση, το λυκοπένιο η κόκκινη χρωστική της ντομάτας και αρκετές άλλες καροτενοειδείς χρωστικές..

 

 

 

Φλαβόνες:

[Στις φλαβόνες έχουμε δυο κυρίαρχες ομάδες, τις ανθοκυανίνες και τις πιο πρόσφατα ερευνηθείσες βεταλαΐνες (ή μπεταλαΐνες)]

 

 

 

Ανθοκυανίνες:

Η επόμενη κατηγορία φυτικών χρωστικών είναι οι ανθοκυανίνες. Αυτές έχουν ένα μπλε – κόκκινο τύπο χρώματος αποδίδοντας τα κόκκινα έως σχεδόν μπλε χρώματα του φυτικού κόσμου, των λουλουδιών με κόκκονο, μπλε, μωβ χρώμα και ιδιαίτερα των απύρηνων σαρκωδών καρπών (berries).

Υπάρχει ένας όγκος ερευνών για τις ανθοκυανίνες και για κάθε μια από αυτές ξεχωριστά, προσδιορίζοντας πόσο ωφέλιμες είναι για τον οργανισμό, ειδικά όσον αφορά στην πρόληψη του καρκίνου και όλων των ασθενειών.

Οι καρποί που περιέχουν ανθοκυανίνες είναι απίστευτα ευεργετικοί για την υγεία μας. Μύρτιλα, σμέουρα, μούρα, βατόμουρα, φράουλες και όλα τα άλλα berries περιέχουν μεγάλες ποσότητες ανθοκυανίνης και είναι χρήσιμα για την πρόληψη του καρκίνου, αποτρέποντας την αγγειογένεση, η οποία είναι ο πολλαπλασιασμός των κυττάρων του αίματος που επιτρέπουν την εξάπλωση του καρκίνου.

Οι ανθοκυανίνες, οι οποίες επιστημονικά αποδεδειγμένα καταστρέφουν τις ελεύθερες ρίζες του οργανισμού, είναι πραγματικά πολύ ωφέλιμες βιο-χρωστικές ουσίες.

 

 

 

Βεταλαΐνες:

Η τελευταία κύρια κατηγορία φυτικών χρωστικών είναι οι β(μπ)εταλαΐνες. Πρόκειται για κόκκινες ή κίτρινες χρωστικές που δίνουν το βαθύ κόκκινο χρώμα ορισμένων καρπών, κυρίως στα παντζάρια, απ’ όπου και η ονομασία τους (παντζάρι = beet στα αγγλικά).

Βεταλαΐνες βρίσκομε και σε άλλα είδη λαχανοκηπευτικών, όπως μωβ καρότα, μωβ πατάτες, μωβ κουνουπίδια ή λάχανα. Αυτά είτε είναι αυτόχθονα σε κάποιες περιοχές της γης, είτε έχουν δημιουργηθεί με διασταύρωση. Ούτως ή άλλως, εμείς επωφελούμαστε από τις χρωστικές  βεταλαΐνες που περιέχουν.

Το διατροφικό ενδιαφέρον προς τις βεταλαΐνες έχει αυξηθεί τελευταίως μετά την ανακάλυψη ότι είναι αντιοξειδωτικές, και μπορούν να προστατεύσουν από την οξείδωση λιποπρωτεϊνών χαμηλής πυκνότητας.

 

 

 

 

Σ.σ.: Διαβάστε αν θέλετε τις παλαιότερες αναρτήσεις σχετικά με τις χρωστικές της χλωρίδας, όπως:

http://xromata.com/?p=6465

http://xromata.com/?p=6311

http://xromata.com/?p=6739

http://xromata.com/?p=7225

http://xromata.com/?p=7530

http://xromata.com/?p=8302


Topic: Διατροφή και χρώμα, ίαση, χρωστικές | Tags: None

Malachite

⊆ July 20th by | ˜ No Comments »

 

Χρώματα βαφές

Οι βαφές της πρώιμης αρχαϊκής εποχής

 

 

Σε προηγούμενα άρθρα, αναφερθήκαμε στα χρώματα βαφές που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος κατά την προϊστορική περίοδο, τα οποία είναι εν χρήσει ακόμα και σήμερα.

Στην αρχαιότητα, πέρα από τα 6 προϊστορικά χρώματα, προστέθηκαν και άλλα χρώματα βαφές στον χρωστήρα του ανθρώπου, εκ των οποίων οκτώ κατά την πρώιμη αρχαϊκή εποχή.

Τα 8 αυτά χρώματα, της πρώιμης αρχαιότητας, κατά την διεθνή αγγλική τους ονομασία, είναι τα εξής:

Madder lake

Carmine lake

Realgar

Malachite

Orpiment

Egyptian blue

Indigo

Azurite

Έχομε αναφερθεί σε προηγούμενα άρθρα στα madder lake, carmine lake. και realgar. Σειρά έχει το malachite (μαλαχίτης)

 

 

 

 

Malachite (μαλαχίτης)

 

 

Ο μαλαχίτης είναι ορυκτό υδροξείδιο ανθρακικού χαλκού που μας δίνει μια πράσινη χρωστική, σχετικά ανθεκτική στο φως, με ποικίλες αποχρώσεις, όπως φωτεινό πράσινο, σκούρο πράσινο, μαυροπράσινο έως κιτρινωπό πράσινο. Είναι ίσως η παλαιότερη γνωστή πράσινη χρωστική ουσία και είναι ευαίσθητη στα οξέα και την θερμότητα.

 

 

Χρησιμοποιήθηκε σαν βαφή από τους αρχαίους Αιγύπτιους.

Βρίσκουμε την χρήση βαφής μαλαχίτη σε αρκετές τοιχογραφίες αρχαιο – αιγυπτιακών τάφων, γιατί στην Αρχαία Αίγυπτο το πράσινο χρώμα σχετιζόταν με τον θάνατο και με την δυνατότητα της ανάστασης, της αναγέννησης, αλλά και της γονιμότητας και ευφορίας.

 

 

Η φυσική αυτή χρωστική από τον ορυκτό μαλαχίτη ήταν σε χρήση από την αρχαιότητα μέχρι περίπου τον 19ο αιώνα οπότε αντικαταστάθηκε από την συνθετική αντίστοιχη βαφή μαλαχίτη και άλλα συνθετικά πράσινα.

Χρησιμοποιήθηκε σαν βαφή σε πίνακες πολλών Ευρωπαίων ζωγράφων, ιδιαίτερα κατά τον 15ο και 16ο αιώνα.

 

 

Ο χημικός τύπος του μαλαχίτη είναι Cu2CO3(OH)2, η δε χημική του ονομασία είναι ‘basic copper (II) carbonate’ ενώ η κοινή ονομασία ‘μαλαχίτης’ προέρχεται –μέσω του λατινικού molochitis- από το αρχαίο ελληνικό ‘μολόχη’ (μολόχα) επειδή το χρώμα του θύμιζε τα φύλλα του ομώνυμου φυτού.

 

 

Ο μαλαχίτης είναι μετρίως τοξικός και πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα κατά τον χειρισμό της χρωστικής ξηρής σκόνης για να αποφευχθεί η εισπνοή της.

Σταθερότητα βαφής:

Εξαιρετικά ανθεκτική στο φως. Η βαφή μαλαχίτη έχει αποδειχθεί αρκετά σταθερή σε ελαιογραφίες αν και μπορεί να θαμπώσει ή να αποκτήσει καφετί χροιά εξ αιτίας του αμαυρώματος του λαδιού. Επίσης σε τέμπερες έχει αποδειχθεί πως διατηρείται χρωματικά σταθερή.

 

 

Δεν επηρεάζεται από την έκθεση σε φως και το πράσινο του μαλαχίτη σε αρκετές παλαιές ιταλικές τοιχογραφίες παραμένει ακόμα λαμπερό.

Θεωρητικά το ανθρακικό υδροξείδιο του χαλκού αμαυρώνεται με ενώσεις θείου, οπότε μπορεί να επηρεαστεί από την έκθεσή του στο υδρόθειο που βρίσκεται στην μολυσμένη ατμόσφαιρα.

 

 

Λέγεται επίσης ότι είναι ασυμβίβαστο με σουλφιδικές χρωστικές ενώσεις  όπως τα κίτρινο του καδμίου, όρπιμεντ, ρέαλγκαρ, ουλτραμαρίν και βερμιγιόν. Παρ’ ότι θεωρείται ότι μαυρίζει όταν αναμιγνύεται με αυτές τις σουλφιδικές χρωστικές ουσίες, στην πράξη αυτό δεν έχει αναφερθεί ποτέ.

Ο μαλαχίτης, το ορυκτό από το οποίο παράγεται η ομώνυμη χρωστική ουσία βρίσκεται σε περιβάλλον χάλκινων μεταλλευμάτων, συναντάται δε συχνά μαζί με αζουρίτη, γαιτίτη και ασβεστίτη.

 

 

Μεγάλες ποσότητες μαλαχίτη εξορυσσόταν στα Ουράλια όρη της Ρωσίας.

Βρίσκεται σε όλον τον κόσμο, ιδιαίτερα στην κεντρική Αφρική, Μεξικό, Αυστραλία, Αριζόνα, Γαλλία.

 

 


Topic: βαφές, ιστορία και χρώματα, Πράσινο, χρωστικές | Tags: None

Οι 7 αντιθεσεις του Ιττεν [5η]: ταυτοχρονη αντιθεση

⊆ July 15th by | ˜ No Comments »

 

Οι 7 χρωματικές αντιθέσεις του Ίττεν αναλυτικότερα

Η ταυτόχρονη αντίθεση (5)

 

 

Σε προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε συνοπτικά στις 7 χρωματικές αντιθέσεις του Ίττεν.

http://xromata.com/?p=9616

Σε μια σειρά 7 άρθρων βλέπουμε αναλυτικότερα κάθε μια από αυτές τις αντιθέσεις, όπως τις περιγράφει ο ίδιος ο Ίττεν, στο βιβλίο του «Η τέχνη του χρώματος».

 

 

 

Η ταυτόχρονη αντίθεση

Με τον όρο ταυτόχρονη αντίθεση περιγράφουμε το ακόλουθο φαινόμενο:

Το μάτι μας ατενίζοντας ένα δεδομένο χρώμα, απαιτεί αμέσως, συνεπώς ταυτόχρονα, το συμπληρωματικό του, το οποίο γεννά το ίδιο το μάτι εάν το συμπληρωματικό δεν είναι δοσμένο.

Αυτό το γεγονός αποδεικνύει ότι ο θεμελιώδης νόμος της χρωματικής αρμονίας περικλείει μέσα του την υλοποίηση του νόμου των συμπληρωματικών.

 

ατενίστε τις μπλε ραβδώσεις που σχηματίζονται στο κοκκινωπό φόντο, οι οποίες στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν

 

Το συμπληρωματικό χρώμα γεννιέται ταυτόχρονα μέσα στο μάτι του θεατή με την μορφή χρωματικής εντύπωσης, ενώ δεν υπάρχει πραγματικά. Δεν μπορεί να φωτογραφηθεί.

Μπορούμε να κάνουμε το εξής πείραμα: Πάνω σε μια μεγάλη, έντονα χρωματισμένη επιφάνεια ζωγραφίζουμε ένα μαύρο τετράγωνο. Αν η επιφάνεια είναι κόκκινη, το μαύρο τετράγωνο φαίνεται πρασινωπό στον θεατή. Εάν η επιφάνεια είναι πράσινη, του φαίνεται κοκκινωπό. Αν η χρωματισμένη επιφάνεια είναι βιολέ, το μαύρο τετράγωνο φαίνεται κιτρινωπό και αν η επιφάνεια είναι κίτρινη φαίνεται βιολετί.

Κάθε χρώμα γεννά το αντίθετό του.

 

 

Κάτι ανάλογο συμβαίνει εάν τοποθετήσουμε μέσα σε έξι τετράγωνα καθαρών χρωμάτων από ένα μικρό γκρι τετράγωνο ίδιας φωτεινότητας με το χρώμα του τετραγώνου. Κάθε ένα από τα γκρίζα τετραγωνάκια ακτινοβολεί το συμπληρωματικό χρώμα του τετραγώνου που το περιβάλλει.

Τα ταυτόχρονα αποτελέσματα είναι τόσο εντονότερα όσο περισσότερο χρόνο παρατηρούμε το βασικό χρώμα και όσο φωτεινότερο είναι αυτό. Επειδή το ταυτόχρονα γεννημένο χρώμα δεν υπάρχει πραγματικά, αλλά παράγεται μέσα στο μάτι μας μόνο, μας προκαλεί μια αίσθηση ερεθισμού και ζωηρής δόνησης, με σταθερά μεταβλητή ένταση.

 

 

Το δεδομένο βασικό χρώμα μοιάζει, αν το παρατηρήσουμε επί μακρό χρόνο, να μειώνεται κατά την πυκνότητά του, το μάτι κουράζεται, ενώ η εντύπωση του ταυτόχρονα γεννημένου χρώματος δυναμώνει.

Το ταυτόχρονο αποτέλεσμα δεν παράγεται μόνο μεταξύ ενός γκρίζου και ενός καθαρού χρώματος, αλλά επίσης μεταξύ των καθαρών χρωμάτων που δεν είναι ακριβώς συμπληρωματικά, που τις περισσότερες φορές χάνουν και τα δυο τον πραγματικό χαρακτήρα τους και ακτινοβολούν νέα αποτελέσματα.

 

 

Τα χρώματα φαίνονται να είναι στην υψηλότερη κατάσταση δυναμικής διέγερσης, η σταθερότητά τους χάνεται και γίνονται βορά των πλέον μεταβλητών δονήσεων. Χάνουν τον πραγματικά αντικειμενικό χαρακτήρα τους και αιωρούνται μέσα σ’ ένα χώρο ατομικών εντυπώσεων εξωπραγματικής φύσης, σαν σε μια νέα διάσταση.

 

 

Το χρώμα δίνει μια άυλη εντύπωση. Η φράση «η πραγματικότητα ενός χρώματος δεν είναι ταυτόσημη με το αποτέλεσμά του» ισχύει πλήρως εδώ.

Ο Γκαίτε έλεγε: «Η ταυτόχρονη αντίθεση κάνει το χρώμα κατάλληλο για αισθητική χρήση».

 

 


Topic: Uncategorized, συμπληρωματικά χρώματα, Συνδυασμοί χρωμάτων, Τέχνες και χρώματα, Το μάτι του νου, χρήση χρωμάτων | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [λϚʹ]: ραβδια και αλεκτωρ

⊆ July 10th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[λϚʹ]

 

Ραβδία κωνία και Αλέκτωρ

 

-Επανέρχομαι, ο οφθαλμός, να συμπληρώσω κάτι επί του θέματος ‘ραβδίων – κωνίων’, κάτι πιο ανάλαφρο, όπως υποσχέθηκα, για να βρει η «συνέντευξη με τα χρώματα» και πάλι τον κάπως ευχάριστο τόνο της, ώστε να μην σου γίνεται κουραστική Άνθρωπε, θυμίζοντάς σου σκέτη διδασκαλία!

Συνεπίκουρός μου στην φάση αυτήν είναι ο Αλέκτωρ, ο κόκορας δηλαδή όπως λέγεται κανονικά στα ελληνικά, που πριν μας προκύψει ως πουλί ήταν ένας νεαρός που ονομαζόταν Αλεκτρυών.

Ω! Ναι Ίρις! Συγγνώμη, έχεις δίκιο. Εσύ δικαιούσαι να εισάγεις την «συνέντευξη με τα χρώματα» στον κόσμο των μύθων. Σέβομαι το δικαίωμά σου, αλλά πώς να το κάνουμε, αφού το έφερε ο λόγος και ο Αλεκτρυών και η μικρή μυθολογική ιστοριούλα του σχετίζεται με την έλευση του φωτός και τον ερεθισμό των ραβδίων από αυτό, επέτρεψέ μου να συνεχίσω την αφήγηση.

Τί; Τί είπες; Στην περίπτωση αυτήν θα έπρεπε να καλέσουμε την Αφροδίτη να μας τα διηγηθεί;

Ω! μα το θεωρείς σωστό να καλέσουμε μια κυρία να μας μιλήσει η ίδια για την ερωτική της ζωή και.. και ιδιαίτερα για τις συζυγικές της απιστίες, τα τσιλιμπουρδίσματά της;

Χαίρομαι που συμφωνείς και μου επιτρέπεις να συνεχίσω αφηγούμενος τον μύθο αυτόν που υπάρχει γραμμένος με χιουμοριστικό τρόπο και στον ιστότοπο ‘xromata.com’ http://xromata.com/?p=3015

Ο Αλεκτρυών λοιπόν ήταν ένας νεαρός σκλάβος, έμπιστος και φίλος του θεού Άρη.

Ως γνωστόν στην Αφροδίτη είχε δοθεί σαν σύζυγος ο θεός Ήφαιστος. Δεν θα αναλύσουμε το πώς και γιατί και άλλα τινά εδώ. Θα αρκεστούμε να πούμε ότι η πανέμορφη θεά του κάλους απατούσε τον χωλό και όχι τόσο όμορφο σύζυγό της με πολλούς πανέμορφους εραστές, με κυριότερο όλων των θεό του πολέμου Άρη, με τον οποίο απέκτησε δυο παιδιά, τον Έρωτα και την Αρμονία.

Ούτε αυτά θα τα αναλύσουμε εδώ, γιατί στο σημείο αυτό της ‘συνέντευξης’ μας ενδιαφέρει το ιδιαίτερο τμήμα του μύθου όπου εμπλέκεται ο νεαρός Αλεκτρυών.

Ο Άρης συνευρισκόταν με την ερωμένη του με μεγάλες προφυλάξεις γιατί οι δυο εραστές υποψιαζόντουσαν πως ο «ψυλλιασμένος» απατημένος σύζυγος γύρευε αποδείξεις για να αποκαλυφθεί το ‘κεράτωμα’ που υφίστατο ώστε να διαλυθεί ο γάμος του και να απαιτήσει επιστροφή των προικώων που είχε καταβάλλει.

Έτσι λοιπόν, ο Άρης τα βράδια που πήγαινε να συνευρεθεί με την ερωμένη του, τοποθετούσε έξω από τον ερωτικό κοιτώνα τους τον νεαρό έμπιστο σκλάβο του, για να τους ειδοποιεί πριν καλά – καλά ανατείλει ο ήλιος, ώστε να προλάβει να φύγει ο εραστής αθέατος, καλυμμένος από το σκοτάδι της νύχτας.

Μια φορά όμως, ο νεαρός Αλεκτρυών αποκοιμήθηκε και δεν ειδοποίησε τους εραστές εγκαίρως, έτσι ώστε ο θεός Ήλιος πρόβαλλε και είδε τον Άρη να βγαίνει από τα δώματα της Αφροδίτης. Αμέσως έτρεξε ο κουτσομπόλης καλοθελητής και τα είπε όλα στον απατημένο Ήφαιστο.

Επιβεβαιωμένος πλέον αυτός για το ‘κεράτωμά’ του, έστησε την πλεκτάνη με το αόρατο δίχτυ.

Κρέμασε ένα αόρατο δίχτυ πάνω από το κρεβάτι της Αφροδίτης. Με τα κουνήματα της ερωτικής περίπτυξης των δυο εραστών, το δίχτυ έπεσε επάνω τους και τους κράτησε δέσμιους και ακίνητους στην ερωτική στάση της στιγμής εκείνης.

Ο Ήφαιστος κάλεσε τους υπόλοιπους θεούς, θέτοντας σε κοινή θέα τους μοιχούς στην απρεπή στάση που τους συνέλαβε, αποδεικνύοντας έτσι δημοσίως την απάτη της συζύγου του.

Κατόπιν αυτού, έξαλλος ο Άρης με την αμέλεια του νεαρού φίλου του, τον μεταμόρφωσε σε πτηνό, τον κόκορα, που έκτοτε λαλεί κάθε πρωί, ειδοποιώντας τον κόσμο για την έλευση του ήλιου πριν αυτός προλάβει καλά-καλά να φανεί στο στερέωμα.

Αυτά για τον Αλεκτρυόνα που έγινε αλέκτωρ.

Στο θέμα μας τώρα!

Τα περισσότερα πτηνά, όπως μας είναι πλέον γνωστό σήμερα, Άνθρωπε, υπερέχουν από εσένα στην όραση, σε πολλά σημεία. Πάρα πολλά από αυτά είναι τουλάχιστον τετραχρωματικά, ενώ εσύ είσαι τριχρωματικός. Δηλαδή βλέπουν 4 βασικές χρωματικές ακτινοβολίες και όχι 3, όπως εσύ.

Έχουν περισσότερα είδη κωνίων απ’ ότι εσύ και τα άλλα τριχρωματικά θηλαστικά. Επιπλέον, κάποια από αυτά, με επιπρόσθετες λαδοσταγόνες που υπάρχουν στα κωνία τους, βλέπουν ακόμα περισσότερα χρώματα.

Κάποια πάλι, έχουν ραβδία πολύ πιο ευαίσθητα από τα δικά σου. Δηλαδή ενεργοποιούνται με πολύ χαμηλότερες τιμές φωτός από αυτές που χρειάζονται τα ραβδία σου για να ενεργοποιηθούν. Ένα από αυτά τα πτηνά είναι και ο κόκορας. Έχει πολύ ευαίσθητα ραβδία, δηλαδή τους φωτοαισθητήρες που αντιλαμβάνονται το φως, έτσι ώστε ερεθίζονται από το φως πριν αυτό γίνει αντιληπτό από τα άλλα πλάσματα.

Έτσι λοιπόν ο κόκορας ερεθίζεται από την έλευση του φωτός πολύ πριν από εσένα Άνθρωπε και η μεταβολή αυτή, από το φως στο σκοτάδι, του προκαλεί τα κακαρίσματα που σε ξυπνούν τα πρωινά, πριν καλά – καλά φέξει (για εσένα) η αυγή στον ορίζοντα.

Ο κόκορας, το φυσικό σου ξυπνητήρι, ο αλέκτωρ, που κατά τον μύθο πριν γίνει πουλί ήταν ο νεαρός Αλεκτρυών.

Ναι! Ίρις, θα σου παραχωρήσω τώρα το βήμα της συνέντευξης, όχι όμως ακόμα γιατί δεν ολοκλήρωσα με τον συγκεκριμένο μύθο.


Topic: Ιστορήματα με χρώματα, λειτουργίες όρασης χρωμάτων, Μύθοι και χρώματα, φως | Tags: None

Χρωματισμος των ζωων [Α]

⊆ July 5th by | ˜ No Comments »

 

 Ο χρωματισμός των ζώων

[A]

 

 

 

Στα χρώματα των ζώων έχουμε αναφερθεί επανειλημμένως στο παρελθόν, είτε γενικά, είτε ειδικά.

Πρόκειται για ένα μεγάλο χρωματικό θέμα που όσο εισέρχεται κανείς μένει έκθαμβος και έκπληκτος από την ‘σοφία’ της φύσης και την με τάξη επέμβαση των χρωμάτων στην δημιουργία.

Είναι ένα θέμα που αξίζει να το ξαναδούμε και να ερευνήσουμε επί μέρους αναλυτικότερα τα διάφορα τμήματά του ώστε να δούμε πως σχηματίζονται οι χρωματισμοί και άλλων υπηκόων της πανίδας, πέραν αυτών που έχουμε εξετάσει μέχρι στιγμής (άλογα, γάτες, χαμαιλέοντα..).

Θα ξεκινήσουμε με μια ανακεφαλαίωση των όσων έχουμε πει έως τώρα όπως είναι συγκεντρωμένα στην Wikipedia στην εισαγωγή επί του λήμματος «ο χρωματισμός των ζώων».

 

 

Προηγουμένως σας παραθέτουμε συνδέσμους (links) για τα σχετικά άρθρα που έχουν αναρτηθεί έως τώρα στον ιστότοπό μας, ώστε να διευκολύνουμε όλους όσοι θέλετε να ανατρέξετε για να διαβάσετε ή να θυμηθείτε ό,τι σας ενδιαφέρει από τα κάτωθι:

http://xromata.com/?p=2097 τα χρώματα των αλόγων

http://xromata.com/?p=2771 τα χρώματα στα ζώα (α)

http://xromata.com/?p=2789 τα χρώματα στα ζώα (β)

http://xromata.com/?p=3266 χρώματα και ζώα

http://xromata.com/?p=3559 ζώα χρώμα και περιβάλλον (α)

http://xromata.com/?p=3781 ζώα χρώμα και περιβάλλον (β)

http://xromata.com/?p=4065 ζώα χρώμα και περιβάλλον (γ)

http://xromata.com/?p=4180 ζώα χρώμα και περιβάλλον (δ)

http://xromata.com/?p=4999 ο χρωματισμός του χαμαιλέοντα

http://xromata.com/?p=5038 ο χρωματισμός της γάτας

http://xromata.com/?p=5199 δίχρωμες γάτες

http://xromata.com/?p=5332 τρίχρωμες γάτες (τόρτουασελ, καλίκο)

http://xromata.com/?p=5407 γάτες τάμπι

http://xromata.com/?p=5509 γάτες πόιντ

http://xromata.com/?p=8651 το χρώμα των αυγών

http://xromata.com/?p=8660 το χρώμα των αυγών της κότας

http://xromata.com/?p=8739 τα χρώματα του αίματος

http://xromata.com/?p=8983 ο κρόκος των αυγών και τα χρώματά του

 

 

Ας δούμε τώρα τί γράφεται στην εισαγωγή του σχετικού λήμματος στην Wikipedia:

Ο χρωματισμός των ζώων είναι η γενική εμφάνιση ενός ζώου που προκύπτει από την ανάκλαση ή την εκπομπή φωτός από τις επιφάνειές του.

Ορισμένα ζώα έχουν έντονο χρώμα, ενώ άλλα είναι δύσκολο να ειδωθούν. Σε μερικά είδη, όπως το παγώνι, το αρσενικό έχει έντονους σχεδιασμούς, επιδεικτικούς χρωματισμούς που ιριδίζουν, ενώ το θηλυκό είναι μουντό και λιγότερο ευδιάκριτο.

 

 

Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους τα ζώα έχουν αναπτύξει χρώματα.

Η κάλυψη (καμουφλάζ) επιτρέπει σε ένα ζώο να παραμείνει κρυμμένο από την όραση.

 

 

Τα ζώα χρησιμοποιούν χρώμα για να σημάνουν τις υπηρεσίες τους, όπως καθαρισμό σε ζώα άλλων ειδών, να δηλώσουν το σεξουαλικό τους καθεστώς σε άλλα μέλη του ίδιου είδους…. επίσης για μιμητισμό, εκμεταλλευόμενα τον απειλητικό προειδοποιητικό χρωματισμό ενός άλλου είδους.

 

 

Ορισμένα ζώα χρησιμοποιούν λάμψεις χρώματος για να εκφοβίσουν και αποτρέψουν τις επιθέσεις από αρπακτικούς θηρευτές.

Ορισμένα ζώα είναι χρωματισμένα για φυσική προστασία, με χρωστικές ουσίες στο δέρμα τους για προστασία από ηλιακά εγκαύματα, ενώ μερικοί βάτραχοι μπορούν να ξανοίξουν ή να σκουρύνουν το δέρμα τους για ρύθμιση της θερμοκρασίας.

 

 

Τα ζώα παράγουν τα χρώματά τους με διαφορετικούς τρόπους.

Οι βιοχρωστικές είναι σωματίδια έγχρωμου υλικού.

Τα χρωματοφόρα είναι κύτταρα που περιέχουν χρωστική ουσία.

Η κατανομή των σωματιδίων χρωστικής στα χρωματοφόρα μπορεί να αλλάξει υπό ορμονικό ή νευρωνικό έλεγχο.

Για τα ψάρια έχει αποδειχθεί ότι τα χρωματοφόρα κύτταρα μπορεί να ανταποκρίνονται άμεσα σε περιβαλλοντικά ερεθίσματα, όπως το ορατό φως, η ακτινοβολία UV, η θερμοκρασία, το pH, οι χημικές ουσίες κλπ.

Η αλλαγή χρώματος βοηθά τα άτομα να γίνουν περισσότερο ή λιγότερο ορατά και είναι σημαντική σε καταστάσεις ανταγωνισμού και καμουφλάζ.

 

 

Ορισμένα ζώα, συμπεριλαμβανομένων πολλών πεταλούδων, πτηνών και ψαριών, έχουν μικροσκοπικές δομές σε λέπια, τρίχες ή φτερά που τους δίνουν λαμπρά ιριδίζοντα χρώματα.

 

 

Άλλα ζώα, συμπεριλαμβανομένων των καλαμαριών και ορισμένα ψάρια βαθέων υδάτων μπορούν να παράγουν φως, μερικές φορές με διαφορετικά χρώματα.

Τα ζώα χρησιμοποιούν συχνά δύο ή περισσότερους από αυτούς τους μηχανισμούς μαζί για να παράγουν τα χρώματα για τα χρωματικά αποτελέσματα που χρειάζονται.

Θα επανέλθουμε συντόμως εξετάζοντας διάφορα από τα θέματα που αναφέρθηκαν σε αυτό το άρθρο.


Topic: ζωα και χρωματα, Φύση και χρώματα, χρωστικές | Tags: None

Realgar (σανδαράχη)

⊆ June 30th by | ˜ No Comments »

 

Χρώματα βαφές

Οι βαφές της πρώιμης αρχαϊκής εποχής

 

Σε προηγούμενα άρθρα, αναφερθήκαμε στα χρώματα βαφές που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος κατά την προϊστορική περίοδο, τα οποία είναι εν χρήσει ακόμα και σήμερα.

Στην αρχαιότητα, πέρα από τα 6 προϊστορικά χρώματα, προστέθηκαν και άλλα χρώματα βαφές στον χρωστήρα του ανθρώπου, εκ των οποίων οκτώ κατά την πρώιμη αρχαϊκή εποχή.

Τα 8 αυτά χρώματα, της πρώιμης αρχαιότητας, κατά την διεθνή αγγλική τους ονομασία, είναι τα εξής:

Madder lake

Carmine lake

Realgar

Malachite

Orpiment

Egyptian blue

Indigo

Azurite

Έχομε αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο στο madder lake, συνεχίσαμε με το carmine lake. Σειρά τώρα έχει το Realgar

 

 

 

Realgar (σανδαράχη)

 

Σύντομη περιγραφή του Realgar:

Φυσική χρωστική πορτοκαλοκόκκινου χρώματος που σχετίζεται στενά με το κίτρινο orpiment. Τα δύο ορυκτά βρίσκονται συχνά στις ίδιες αποθέσεις. Παρόλο που εμφανίζεται ευρέως στη φύση όσο το orpiment, φαίνεται ότι το realgar δεν έχει χρησιμοποιηθεί τόσο πολύ όσο το δεύτερο.

 

 

Το Realgar είναι ένα εξαιρετικά τοξικό θειούχο αρσενικό σουλφίδιο και ήταν η μόνη καθαρή πορτοκαλί χρωστική μέχρι την ανακάλυψη του σύγχρονου πορτοκαλί χρώματος του χρωμίου.

Η ονομασία του προέρχεται από το αραβικό الغار رهج (rahj al ghar) που σημαίνει σκόνη του ορυχείου.

 

 

Ιστορία του Realgar:

Το Realgar είναι μια αρχαία χρωστική ουσία που ανακαλύφθηκε και εχρησιμοποιείτο την εποχή της αρχαίας Αιγύπτου και της Μεσοποταμίας έως και τον 19ο αιώνα.

 

 

Το Realgar δεν ήταν τόσο συνηθισμένη βαφή ζωγραφικής σε μεσαιωνικούς πίνακες όσο το orpiment, ενώ οι αναφορές γι’ αυτό είναι περιορισμένες, αφορούν δε κυρίως στην χρήση του σαν ενδιάμεση κολλητική ουσία, όπως το ασπράδι του αυγού, ενώ ελάχιστες φορές αναφέρεται σαν χρωστική ουσία.

 

 

Το Realgar υπάρχει σε ορυκτή και σε τεχνητή μορφή.

Βρίσκεται σε ολόκληρο τον κόσμο σε αποθέματα θερμών πηγών, σε ηφαιστειακές εξαχνώσεις και σε ορισμένους ασβεστόλιθους και δολομίτες.

Η χημική του ονομασία είναι ‘θειούχο αρσενικό’ και ο χημικός του τύπος α-As4S4.

 

 

Πρόκειται για ένα μαλακό, λεπτό ορυκτό που απαντάται σε μονοκλωνικούς κρυστάλλους ή σε κοκκώδη, συμπαγή ή κονιοποιημένη μορφή, συχνά σε συνδυασμό με το σχετικό ανόργανο άλας (As2S3) orpiment. Είναι ένα ανόργανο άλας σουλφιδίου του αρσενικού, επίσης γνωστό ως "ruby sulfur" ή "ruby of arsenic".

Έχει χρώμα πορτοκαλί-κόκκινο, λιώνει στους 320° C και καίγεται με μπλε φλόγα που απελευθερώνει καπνούς αρσενικού και θείου.

Το ορυκτό Realgar είναι μαλακό με σκληρότητα Mohs 1,5 έως 2 και έχει ειδικό βάρος 3,5.

 

 

Το όνομά του, προέρχεται όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως από το αραβικό rahj al-ġar (رهج الغار, "σκόνη του ορυχείου"), ενώ πρωτοαναφέρεται στην αγγλική το 1350.

 

 

Στην αρχαία ελληνική ονομαζόταν σανδαράχη ή σανδαράκη από το ω – σαν + Δαρεικός (όπου Δαρεικός = περσικό χρυσό νόμισμα) λόγω του ερυθρόχρυσου (πορτοκαλί) χρώματός του, εξ ου ονομάστηκαν «σάνδυκες» τα γυναικεία διαφανή ενδύματα που επέτρεπαν να φαίνεται το χρώμα του δέρματος και κατ’ επέκταση τα λεπτά υφάσματα που πήραν την ονομασία σανδών > σινδών > σινδόνιον > σεντόνι.

 

 

Το ρέαλγκαρ είναι τοξικό και δηλητηριώδες, εχρησιμοποιείτο κατά τον μεσαίωνα έως και τον 16ο αιώνα στην Ισπανία και την Αγγλία σαν δηλητήριο κατά των ποντικών και ακόμα και σήμερα χρησιμοποιείται μερικές φορές για την εξόντωση ζιζανίων, εντόμων και τρωκτικών. Όμως η χρήση του εγκαταλείπεται γιατί θεωρείται δηλητηριώδες (περιέχει αρσενικό) καρκινογόνο και αντικαθίσταται από υποκατάστατα.

 

 

Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν την τοξικότητά του, το ίδιο και οι Κινέζοι οι οποίοι το ονόμαζαν xionghuang 雄黃, δηλαδή «αρσενικό κίτρινο» σε αντίθεση με το όρπιμεντ που δήλωνε το «θηλυκό κίτρινο».

Οι κινέζοι χρησιμοποιούσαν το ρέαλγκαρ σαν απωθητικό φιδιών και εντόμων, αλλά και στην φαρμακευτική τους. Με αυτό χρωμάτιζαν αποστάγματα ρυζιού για να παράγουν ένα ρυζόκρασο που κατανάλωναν κατ’ έθιμο στον εορτασμό του Dragon Boat, μια εορτή του θερινού ηλιοστασίου.

 

 

Επίσης χρησιμοποιούσαν το realgar στην πυροτεχνουργία για να παράγουν λευκά πυροτεχνήματα, ενώ τώρα παράγονται με την χρήση μεταλλικών σκονών αλουμινίου, μαγνησίου και τιτανίου. Παρ’ αυτά το realgar ακόμα χρησιμοποιείται αναμειγνυόμενο με χλωρικό κάλιο για την απόδοση ορισμένων κόκκινων πυροτεχνημάτων.

 

 

Το realgar μαζί με το orpiment υπήρξε ένα σημαντικό εμπορεύσιμο είδος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και εχρησιμοποιείτο σαν κοκκινωπή βαφή (ας μην ξεχνάμε πως τότε τα πορτοκαλιά χρώματα δεν διαχωριζόντουσαν από τα κόκκινα ή τα κίτρινα, οπότε η πορτοκαλοκόκκινη σανδαράχη εθεωρείτο κόκκινο χρώμα). Παρομοίως εχρησιμοποιείτο σαν βαφή καλλιτεχνημάτων στην αρχαία Κίνα, τις Ινδίες, την κεντρική Ασία και την αρχαία Αίγυπτο, επίσης σε καλλιτεχνικά έργα της Ευρωπαϊκής Αναγέννησης έως και τον 18ο αιώνα οπότε έσβησε και η χρήση του τοξικού realgar σαν χρωστικής βαφών.

 

 


Topic: βαφές, ιστορία και χρώματα, Κίτρινο, κόκκινο, Πορτοκαλί, χρωστικές | Tags: None