xromata.com


Ιστορια συμπληρωματικων χρωματων (Α)

⊆ March 25th by | ˜ No Comments »

 

Η ιστορία της θεωρίας των συμπληρωματικών χρωμάτων

(Α)

 

 

 

Τα αποτελέσματα της επίδρασης που ασκούν τα χρώματα το ένα επί του άλλου έχουν παρατηρηθεί από την αρχαιότητα.

Στην διατριβή του ΠΕΡΙ ΧΡΩΜΑΤΩΝ ο Αριστοτέλης σημειώνει ότι όταν κάποιο φως πέφτει πάνω σε ένα χρώμα γίνεται ένας συνδυασμός από τον οποίο προκύπτει μια νέα χροιά.

Ο Άγιος Θωμάς ο Ακινάτης έγραψε ότι το μωβ χρώμα δείχνει διαφορετικό πλάι στο άσπρο απ’ ότι φαίνεται πλάι στο μαύρο και πως το χρυσό φαίνεται πιο εντυπωσιακό πάνω στο μπλε απ’ ότι πάνω στο άσπρο.

 

 

Ο Ιταλός αναγεννησιακός αρχιτέκτονας Λέον Μπατίστα Αλμπέρτι παρατήρησε ότι υπήρχε μια αρμονία (φιλότητα κατά την λατινική έκφραση) μεταξύ ορισμένων χρωμάτων, όπως το κόκκινο με το πράσινο, ή το κόκκινο με το μπλε, ενώ ο Λεονάρντο ντα Βίντσι παρατήρησε ότι οι αρμονικότεροι συνδυασμοί είναι αυτοί μεταξύ των ακριβώς αντίθετων χρωμάτων, αλλά κανείς δεν πρόβαλε μια πειστική επιστημονική εξήγηση για το συμβάν αυτό έως τον 18ο αιώνα.

 

 

To 1704 στην πραγματεία του ΠΕΡΙ ΟΠΤΙΚΗΣ ο Ισαάκ Νεύτων χώρισε έναν κύκλο σε επτά τμήματα, καθένα για ένα από τα χρώματα του φάσματος. Σε αυτήν την εργασία του και σε μια παλιότερη του 1672, παρατήρησε ότι ορισμένα από τα χρώματα ευρισκόμενα αντίθετα το ένα από το άλλο μέσα στον κύκλο, παρουσίαζαν την μεγαλύτερη αντίθεση. Καθόρισε πως αυτά είναι: το κόκκινο προς το μπλε, το κίτρινο προς το βιολετί μωβ και το πράσινο προς το ρόδινο μωβ.

Το 1793, ο γεννημένος στην Αμερική Άγγλος επιστήμονας Benjamin Thompson κόμης του Ράμφορντ, επινόησε τον όρο ‘συμπληρωματικά χρώματα’. Κατά την παραμονή του σε ένα πανδοχείο της Φλωρεντίας έκανε πειράματα με κεριά και τις σκιές τους και παρατήρησε ότι το χρωματιστό φως των κεριών και οι σκιές αυτών των φωτισμών παρουσίαζαν τέλεια αντίθεση χρωμάτων. Σημείωσε πως κάθε χρώμα συντροφεύεται από το συμπληρωματικό του και έγραψε μερικά από τα πρακτικά οφέλη που προέκυπταν από την ανακάλυψή του ως προς την εναρμόνιση αυτή των χρωμάτων στην ένδυση, την διακόσμηση και την ζωγραφική.

 

 

Στις αρχές του 19ου αιώνα, επιστήμονες και φιλόσοφοι σε όλη την Ευρώπη άρχισαν να μελετούν την φύση και την αλληλεπίδραση των χρωμάτων.

Ο γερμανός ποιητής Γκαίτε παρουσίασε το 1810 την δική του θεωρία όπου αναφέρει ότι τα δυο βασικά χρώματα που έχουν την μεγαλύτερη αντίθεση μεταξύ τους είναι το μπλε με το κίτρινο αντιπροσωπεύοντας το μεν κίτρινο το φως, το δε μπλε το σκοτάδι, όπου το κίτρινο είναι φως αμαυρωμένο από σκότος ενώ το μπλε είναι σκοτάδι αποδυναμωμένο από φως. Μεταξύ δε των δυο χρωμάτων, μέσω μιας διαδικασίας, που την αποκάλεσε ‘αυξητική’ γεννιέται ένα τρίτο χρώμα, το κόκκινο.

 

 

Παρέθεσε δε ο Γκαίτε τρία ζεύγη χρωμάτων που κατ’ εκείνον το ένα στέλεχος του ζεύγους «απαιτούσε» την ύπαρξη του άλλου. Τα τρία αυτά ζεύγη είναι τα εξής: Το κίτρινο απαιτεί την ύπαρξη του μωβ, το μπλε χρειάζεται το πορτοκαλί ενώ το πράσινο έχει ανάγκη το ρόδινο χρώμα.

 

 

 

 

Οι ιδέες του Γκαίτε ήταν πολύ προσωπικές και συχνά δεν ήταν σύμφωνες με τις επιστημονικές έρευνες, αλλά υπήρξαν πολύ δημοφιλείς και απέκτησαν πολλούς οπαδούς επηρεάζοντας πολλούς καλλιτέχνες όπως για παράδειγμα τον J. Turner.

(συνεχίζεται)

 


Topic: Αυτοί που ασχολήθηκαν με το χρώμα, Κίτρινο, κόκκινο, Λευκό, μαύρο, μπλε, μωβ, Πορτοκαλί, Πράσινο, συμπληρωματικά χρώματα, Χρωματικός κύκλος | Tags: None

Τρεις ακριβες βαφες: ουλτραμαρίν, βερμιγιόν, ινδικό κίτρινο

⊆ March 20th by | ˜ No Comments »

 

 

Η αντικατάσταση τριών ιστορικών χρωστικών από σύγχρονες συνθετικές βαφές.

 

[Τρεις ακριβές χρωστικές, στην ιστορία των βαφών, και τα σημερινά υποκατάστατά τους.]

 

Πολλές πασίγνωστες ιστορικές χρωστικές ουσίες έχουν αντικατασταθεί με φθηνότερα συνθετικά χρώματα, που έχουν παρόμοια χροιά και γι’ αυτό, παρ’ ότι έχουν τις δικές τους νεότερες ονομασίες, καλούνται παράλληλα με τις παλαιότερες ονομασίες των ιστορικών βαφών.

 

 

(Π.χ. το παλαιό ουλτραμαρίν ήταν οποιοδήποτε έντονο μπλε προέκυπτε από την άλεση των πετρωμάτων του λάπιζ λαζούλι. Σήμερα με την ονομασία ουλτραμαρίν προσδιορίζουμε μια συγκεκριμένη έντονη απόχρωση του μπλε χρώματος).

http://xromata.com/?p=7491

 

 

 

Από αυτά τα παλαιότερα πανάκριβα χρώματα, που για οικονομικούς ή άλλους λόγους, αντικαταστάθηκαν με φθηνότερα συνθετικά, θα αναφερθούμε σε τρία, ήτοι το ουλτραμαρίν, το βερμιγιόν και το ινδικό κίτρινο.

 

 

 

 

Ουλτραμαρίν: Το αρχικό χρώμα που εξαγόταν από τον ημιπολύτιμο λίθο λάπιζ λαζούλι, έχει αντικατασταθεί από μια χαμηλού κόστους σύγχρονη χρωστική ουσία που αποκαλείται «γαλλικό μπλε» και κατασκευάζεται από πυριτικό αργίλιο με προσμίξεις θείου.

Παράλληλα, το Royal blue, μια άλλη ονομασία που δινόταν σε ορισμένες αποχρώσεις του λάπιζ λαζούλι εξελίχθηκε σε ονομασία μιας ελαφρύτερης και φωτεινότερης μπλε απόχρωσης που στην σύγχρονη εποχή παράγεται συνήθως από μίξεις φθάλο μπλε με διοξείδια του τιτανίου, ή από φθηνές συνθετικά παρακευαζόμενες μπλε βαφές.

Εφόσον η συνθετική ουλτραμαρίνη χημικώς είναι παρόμοια με το χρώμα που έβγαινε από το λάπιζ λαζούλι, τελικά διατήρησε το αρχικό όνομά της (ουλτραμαρίν), ενώ η ονομασία ‘γαλλικό μπλε’ υιοθετήθηκε, κατά την δεκαετία του 1990 από την βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας και ένδυσης,  σαν το όνομα μιας απόχρωσης του μπλε, η οποία όμως δεν έχει τίποτε κοινό με την ιστορική χροιά της χρωστικής ουλτραμαρίν.

 

 

 http://www.webexhibits.org/pigments/indiv/overview/ultramarine.html

 

 

 

 

 

Βερμιγιόν: Το βαθύ κόκκινο – πορτοκαλί χρώμα που παραγόταν από μια τοξική χημική ένωση υδραργύρου, προτιμούμενο από τους κλασικούς ζωγράφους, όπως ο Τιτσιάνο, έχει αντικατασταθεί στις παλέτες των μοντέρνων ζωγράφων από διάφορες σύγχρονες συνθετικές χρωστικές ουσίες, συμπεριλαμβανομένων των κόκκινων του καδμίου.

Αν και γνήσιες βαφές βερμιγιόν μπορούν ακόμα να αγοραστούν από τους καλλιτέχνες, ιδίως για την συντήρηση έργων τέχνης, λίγοι κατασκευαστές χρωμάτων τις παράγουν, λόγω θεμάτων νομικής ευθύνης. Επίσης, λίγοι είναι πλέον οι καλλιτέχνες που τις αγοράζουν επειδή έχουν αντικατασταθεί από σύγχρονες βαφές που είναι λιγότερο δαπανηρές και λιγότερο τοξικές, όπως και λιγότερο αντιδραστικές προς άλλες χρωστικές. Ως αποτέλεσμα, η γνήσια βερμιγιόν βαφή είναι δυσεύρετη. Τα σύγχρονα συνθετικά βερμιγιόν χρώματα ονομάζονται Vermillon Hue (χροιά βερμιγιόν) για να διακρίνονται από τα γνήσια βερμιγιόν χρώματα.

 

 

http://www.webexhibits.org/pigments/indiv/overview/vermilion.html

 

 

 

 

 

 

Ινδικό κίτρινο: Το κίτρινο αυτό κάποτε παραγόταν από την συλλογή ούρων βοοειδών που εκτρέφοντο αποκλειστικά με φύλλα μάνγκο. Ολλανδοί και Φλαμανδοί ζωγράφοι του 17ου και 18ου αιώνα προτιμούσαν το χρώμα αυτό για την λαμπρότητά του και τις ιδιότητες φωταύγειας που είχε και συχνά το χρησιμοποιούσαν για να αντιπροσωπεύσουν με αυτό το ηλιακό φως. Όταν ο Vermeer ζωγράφισε το «Κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι» ο χορηγός του σχολίασε ότι ο Vermeer χρησιμοποίησε κάτουρα αγελάδας για να ζωγραφίσει την σύζυγό του.

Επειδή όμως η διατροφή με φύλλα μάνγκο ήταν θρεπτικά ανεπαρκής για τα βοοειδή κηρύχτηκε ως απάνθρωπη και απαγορεύτηκε, ως εκ τούτου η κατασκευή κίτρινης βαφής με αυτόν τον τρόπο σταμάτησε.

Σύγχρονες χροιές του ινδικού κίτρινου σήμερα φτιάχνονται από συνθετικές χρωστικές ουσίες.

 

 

http://www.webexhibits.org/pigments/indiv/overview/indianyellow.html

 

 


Topic: βαφές, Κίτρινο, κόκκινο, μπλε, χρωστικές | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [ιγ΄]: Κρυα/ψυχρα,θερμα/ζεστα χρωματα

⊆ March 15th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[ιγʹ]

Κρύα και ψυχρά χρώματα, θερμά και ζεστά χρώματα


-Πριν προχωρήσουμε σε περαιτέρω θέματα, τώρα που αναφερθήκαμε στα ψυχρά και τα θερμά χρώματα θέλω να διευκρινίσω κάτι. Τόσο στα μεν, όσο και στα δε, επεμβαίνει και πάλι ο νόμος της δυάδας χωρίζοντάς την κάθε ομάδα σε δυο κατηγορίες, με λεπτή μεν διαφορά μεταξύ τους, που όμως καλό είναι να την γνωρίζεις άνθρωπε ώστε να χρησιμοποιείς σωστά τα χρώματα, ειδικά αν ασχοληθείς με εξειδικευμένη χρήση τους, αλλά ακόμα και αν απλώς τα χρησιμοποιείς σε διακοσμητικές ή γραφιστικές εφαρμογές.

Ω! ναι! Τα χρώματα επηρεάζουν τόσο πολύ την ψυχοσύνθεσή σου, που καλό είναι να ξέρεις τα πάντα γύρω από την επίδρασή τους αυτή, που συνήθως είναι ακαριαία. Σου επιβάλλονται σε χρόνους που πλησιάζουν τους χρόνους της ταχύτητάς τους… όμως θα έρθει και η ώρα που θα θίξουμε αυτό το σπουδαίο κεφάλαιο της σχέσης τους με το υποσυνείδητό σου και την ψυχολογία σου…

Έλεγα λοιπόν ότι τόσο τα ψυχρά όσο και τα θερμά χρώματα διαχωρίζονται σε δύο υποομάδες. Τα μεν πρώτα στα Κρύα και Ψυχρά χρώματα, τα δε άλλα στα Θερμά και στα Ζεστά.

Κρύα χρώματα θεωρούνται τα πολύ καθαρά μπλε χρώματα, που στην φωτεινότερη όψη τους είναι πολύ δυνατά και θυμίζουν κρύο, πάγο, χιόνι. Τα συναισθήματα που προκαλούν τα Κρύα χρώματα –μπλε, πράσινο, γαλαζοπράσινο- είναι ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που προκαλούνται από τα Θερμά χρώματα. Τα κρύα μπλε χρώματα επιβραδύνουν τον μεταβολισμό σου άνθρωπε –ω! ναι, είναι πειραματικά αποδεδειγμένο- μετριάζουν τους παλμούς σου και χαμηλώνουν την αρτηριακή σου πίεση, ενώ σου παρέχουν μια αίσθηση ηρεμίας.

Τα Ψυχρά χρώματα βασίζονται κι αυτά στο κρύο μπλε, διαφέρουν όμως από τα Κρύα χρώματα από την προσθήκη κίτρινου στην σύνθεσή τους, το οποίο δημιουργεί κιτρινοπράσινο, πράσινο, πρασινομπλέ. Τα Ψυχρά χρώματα, σαν το τυρκουάζ της θάλασσας ή το χλωροπράσινο της εαρινής βλάστησης, υπάρχουν στην φύση και σαν την ανοιξιάτικη ευφορία, σου προσδίδουν ένα συναίσθημα αναζωογόνησης. Οι ψυχρές αποχρώσεις είναι καταπραϋντικές και προκαλούν ηρεμία και γαλήνη όπως, ίσως έχεις προσέξει, γίνεται με το ατένισμα μιας ήσυχης γαλάζιας θάλασσας ή στην θέα ενός καταπράσινου άλσους που σου επιφέρει την αίσθηση κάποιας δροσιάς.

http://xromata.com/?p=4581

Από την άλλη σαν Θερμά χρώματα εννοούμε τα πολύ κόκκινα χρώματα, τα κόκκινα στην καθαρότερη μορφή τους.

Αυτά τα κόκκινα δίνουν την εντύπωση πως προβάλλονται προς τα έξω και τραβούν ασυναίσθητα την προσοχή. Είναι επιθετικά και δυνατά και δείχνουν σαν να δονούνται μέσα στον χώρο που καταλαμβάνουν.

Η ένταση του κόκκινου χρώματος σε επηρεάζει άνθρωπε ποικιλοτρόπως. Σου αυξάνει την αρτηριακή πίεση και τον ερεθισμό του νευρικού συστήματος. Βεβαίως και είναι πειραματικά αποδεδειγμένες αυτές οι επιδράσεις του κόκκινου χρώματος επάνω σου.

Τα Ζεστά χρώματα είναι κι αυτά κόκκινες αποχρώσεις, ηπιότερες από τις θερμές κατακόκκινες γιατί ενέχουν κίτρινο χρώμα μέσα τους που κάνει τα Ζεστά χρώματα να διαφέρουν ουσιωδώς από τα Θερμά.

Ζεστά χρώματα είναι το πορτοκαλοκόκκινο, το πορτοκαλί, το πορτοκαλοκίτρινο. Σε αντίθεση με τα κατακόκκινα που στιγμιαία σου λένε ‘πρόσεξε’, ‘στάσου’, ‘δες’, ‘κίνδυνος’, τα Ζεστά είναι ενθαρρυντικά, διεγείρουν ένα μεγαλύτερο φάσμα συναισθημάτων, κυρίως ήπιων ή τρυφερών, σου προκαλούν αυθορμητισμό και την αίσθηση φιλόξενου περιβάλλοντος.

http://xromata.com/?p=4575

Αυτά προς το παρόν για τα χρώματα και τις «συναισθηματικές» τους θερμοκρασίες.

Όμως τώρα, νομίζω ήλθε η ώρα να μιλήσουμε για τις τρεις διαστάσεις των χρωμάτων, γιατί όπως είπαμε και αυτά, σαν «μονάδες» που είναι, οφείλουν να εκδηλώνονται τριαδικά (βάση του νόμου της τριαδικής εκδήλωσης που αναφέραμε όταν μιλούσαμε για τους συμπαντικούς νόμους, θυμάσαι;). Η τριαδικότητα των χρωμάτων, και εδώ όταν σου λέω  των χρωμάτων εννοώ όλων, μα όλων, των χρωματικών αποχρώσεων, εκδηλώνεται τρισδιάστατα. Ναι! Με τρεις διαστάσεις! Όχι βεβαίως με τις γνωστές μας διαστάσεις ύψος, πλάτος, μήκος. Με άλλες, διαφορετικές.

Ποιες είναι αυτές, ρωτάς; Περίμενε λίγο και θα στις πω.

 


Topic: δυαδικότητες, Κίτρινο, κόκκινο, μπλε, Πορτοκαλί, Πράσινο, Συνέντευξη με τα χρώματα, Ψυχολογία και χρώματα | Tags: None

Χρωματική όραση πουλιών

⊆ March 10th by | ˜ No Comments »

 

Τί χρώματα βλέπουν τα ζώα;

(Δ)

(από την ιστοσελίδα «causes of color / αίτια χρωμάτων»)

 

Γιατί χρειάζονται τα πουλιά χρωματική όραση;

 


Υπάρχει μια ισχυρή αντιστοιχία μεταξύ του βιότοπου, της πρότυπης συμπεριφοράς διαφόρων ειδών πουλιών και των φασματικών ευαισθησιών τους.

Όλα τα ιπτάμενα πτηνά ίπτανται στο περιβάλλον του ουρανού και βασίζονται σε μια συνολική οπτική αντίληψη του τρισδιάστατου χώρου, όπως αυτός φαίνεται από ψηλά.

Πουλιά που τρέφονται με σπόρους και καρπούς, μέσα στον θόλο του δάσους, πρέπει να διακρίνουν ανάμεσα στο πράσινο τα χρώματα των επιλεγμένων τροφών τους.

 

 

Υδρόβια πουλιά ζουν σε ένα περιβάλλον όπου κυριαρχούν διαφορετικά χρώματα και κάποια από αυτά τα πουλιά πρέπει να εστιάζουν την όρασή τους μέσα στο νερό.

Ένα από τα πλεονεκτήματα της υπεριώδους όρασης που διαθέτουν κάποια από τα πουλιά, είναι η επισήμανση από ίχνη που άφησε το θήραμά τους. Τα ούρα και τα περιττώματα των ποντικών είναι ορατά στο υπεριώδες φάσμα, έτσι ώστε ξεχωρίζουν από το ομοιόμορφο χρώμα ενός καλλιεργημένου αγρού, στα μάτια ενός θηρευτού, όπως το κιρκινέζι (είδος γερακιού).

Αρπακτικά, όπως τα γεράκια, έχουν την οξύτερη όραση πτηνών, ώστε να εντοπίζουν τα θηράματά τους από μεγάλα ύψη.

 

 

Γεράκια και αετοί έχουν πενταπλάσια κωνία απ’ όσα έχει ο άνθρωπος στο μάτι του. Ο αμφιβληστροειδής του αετού είναι πολύ μεγαλύτερος του ανθρώπινου.

 

 

Ενώ τα περισσότερα πουλιά έχουν πλευρικά μάτια, που τους παρέχουν ένα ευρύτερο οπτικό πεδίο, τα αρπακτικά έχουν μετωπικά μάτια που τους προσδίδουν αυξημένη διοπτρική όραση και αντίληψη του βάθους.

 

 

Ημερόβια πτηνά τείνουν να έχουν αυξημένη ευαισθησία στην υπεριώδη ακτινοβολία, με πολύ περισσότερα κωνία από τα ραβδία, ενώ νυκτόβια είδη, όπως οι κουκουβάγιες έχουν οπτική ευαισθησία κλίνουσα προς το υπέρυθρο άκρο του φάσματος και έχουν ένα υψηλό ποσοστό ραβδίων στους οφθαλμούς τους.

 

 

 

ΑΝΟΙΚΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ:

Πολλά μυστήρια παραμένουν σχετικά με τα πουλιά και τις αισθήσεις τους. Πολλά είδη μεταναστεύουν ετησίως σε μεγάλες αποστάσεις και οι ερευνητές προσπαθούν να καθορίσουν τί προκαλεί τις μεταναστεύσεις αυτές και πως πλοηγούνται τα πουλιά.

 

 

Μπορεί τα πουλιά να είναι ικανά να ανιχνεύουν την πόλωση του φωτός και να υπολογίζουν την θέση του ήλιου στον ουρανό, ή μπορεί να διαθέτουν κάποια όργανα μέσα τους που ανιχνεύουν το μαγνητικό πεδίο της γης, τα οποία λειτουργούν σαν ενσωματωμένες πυξίδες.

Αποδημητικά πουλιά που πετούν την νύχτα χρειάζονται διαφορετικά συστήματα πλοήγησης.

Συγκριτικά με τα αντίστοιχά τους μεταναστευτικά ωδικά πτηνά που πετούν την ημέρα, αυτά που πετούν κατά την διάρκεια της νύχτας έχουν διευρυμένο τμήμα του εγκεφάλου το οποίο ελέγχει προφανώς την πτυχή της νυχτερινής μετανάστευσης.

 

 

Το μέλλον μας υπόσχεται πολλές αποκαλύψεις καθώς διευρύνεται η κατανόηση της πτητικής όρασης.

Θα είμαστε σε θέση να αποκτήσουμε νέες γνώσεις σχετικά με την εξέλιξη, την φυσιολογία και την συμπεριφορά των πουλιών.

 


Topic: Φύση και χρώματα | Tags: None

Πορτοκαλι και πορτοκαλι

⊆ March 5th by | ˜ No Comments »

 

Πορτοκαλί και Πορτοκάλι

Η μεταξύ τους σχέση.

 

Πριν λίγο καιρό, αναρτήσαμε ένα άρθρο με τίτλο «Πορτοκαλί, το πρώτον και το έσχατον», το οποίο τελείωσε με την εξής παράγραφο:

«Η ονομασία που δώσαμε στο πορτοκαλί χρώμα, τότε που το διαχωρίσαμε σαν ξεχωριστό χρώμα, κάπου εκεί στον μεσαίωνα περίπου, συμβαδίζει με την πορεία του φρούτου από το οποίο πήρε το όνομά του και θα ασχοληθούμε με το θέμα αυτό σε ένα επόμενο άρθρο».

 

 

Ήρθε λοιπόν η ώρα να ασχοληθούμε με την ονομασία αυτού του χρώματος και την σχέση του με το φρούτο από το οποίο πήρε την ονομασία του.

Πριν όμως ασχοληθούμε με αυτό το φρούτο, θα αναφερθούμε λίγο σε ένα άλλο, το μήλο. Γιατί; Για να θυμηθούμε, ή να καταλάβουμε τί σημαίνει «εννοιολογική εξέλιξη».

Στο μήλο είχαμε αναφερθεί πολύ παλαιότερα, στις «χρωματικές συνομιλίες» όταν αναρωτηθήκαμε για το πιο ήταν πιθανόν το χρώμα του μήλου του Παραδείσου.

Σας παραθέτουμε τον σχετικό σύνδεσμο

http://xromata.com/?p=2227

αλλά για όλους όσοι δεν θέλετε να τον διαβάσετε (ή διαβάζοντάς τον ξεφύγετε από το θέμα μας) αντιγράψαμε την επίμαχη παράγραφο, όπου αναγράφεται πως κάποτε η λέξη μήλο σήμαινε κάθε καρπό και αργότερα οι διάφοροι καρποί διαχωρίστηκαν (με την εννοιολογική εξέλιξη) μεταξύ τους και πήραν τις ονομασίες με τις οποίες τους αποκαλούμε σήμερα.

Στα αρχαία ελληνικά η λέξη «μήλον» προσδιόριζε γενικά κάθε καρπό, κάθε γέννημα που συνείσφερε στη διατροφική οικονομία μιας οικογένειας ή ομάδας. Μήλο λοιπόν σήμαινε κάθε καρπό (γέννημα) δέντρου, αλλά και κάθε γέννημα (καρπό) αιγοπροβάτων και βοοειδών. Έτσι λοιπόν, με τη λέξη μήλο, οι αρχαίοι Έλληνες εννοούσαν καρπούς δέντρων, αλλά και κατσικάκια, προβατάκια και μικρά βόδια. Αργότερα, η λέξη μήλο αναφερόταν για κάθε στρογγυλό καρπό που κρεμόταν από τα κλαδιά οπωροφόρων δέντρων.

 

 

«Με τη γλωσσική εξέλιξη, άρχισαν τα διάφορα μήλα να προσδιορίζονται με διάφορα επίθετα, κυρίως τοπωνυμικά και να διαχωρίζονται οι διάφοροι καρποί από τη γενική έννοια μήλο αποκτώντας ο καθένας ξεχωριστή ταυτότητα. Έτσι αρχίσαμε να διακρίνουμε τα μήλα της Κυδωνίας, το Κυδώνιο μήλο, δηλαδή το κυδώνι από τα Περσικά μήλα (ροδάκινα), τα Μηδικά μήλα (κίτρα) τα μήλα των Εσπερίδων (πορτοκάλια) και τα Αρμενικά μήλα (βερίκοκα). Και όλα αυτά από τα καθεαυτού μήλα που κράτησαν για πάρτη τους την γενική ονομασία χωρίς επιθετικό προσδιορισμό».

Έτσι λοιπόν, τα μηδικά μήλα ονομάστηκαν κίτρα και βάφτισαν με το όνομά τους το κίτρινο χρώμα, ενώ τα πορτοκάλια, που βάφτισαν με το όνομά τους το πορτοκαλί χρώμα, ήταν τα κινέζικα (σινικά) μήλα, όπως ακόμα ονομάζονται σε κάποιες γλώσσες, σαν τα ολλανδικά όπου το πορτοκάλι λέγεται sinaasappel, apelsin στα σουηδικά και china στα ισπανικά του Πουέρτο Ρίκο. Όμως η ονομασία αυτή «κινέζικο μήλο» ουδόλως συσχετίσθηκε με το χρώμα στο οποίο αναφερόμαστε, το οποίο «βαφτίσθηκε» με τις άλλες δυο ονομασίες του φρούτου που επεκράτησαν διεθνώς, το πορτοκαλί και το orange.

 

 

Ας δούμε πρώτα πώς ονομάστηκε το κινέζικο μήλο πορτοκάλι. Το όνομα του συνδέεται με την Πορτογαλία, από τα λιμάνια της οποίας λέγεται ότι εισάγονταν τα φρούτα αυτά στην Ευρώπη. Όταν, λίγο πριν το 800 μ. Χ. άρχισε να σχηματίζεται (σαν κομητεία τότε) η σημερινή Πορτογαλία, ονομαζόταν Portus Cale = ζεστό λιμάνι. Έτσι τα φρούτα ταυτίστηκαν ονομαστικά με την περιοχή εισαγωγής τους, το ζεστό λιμάνι, την κομητεία Portucale και τους πορτογάλους εμπόρους που τα έφερναν. Έτσι, τα γλυκά πορτοκάλια ονομάστηκαν ανάλογα σε αρκετές γλώσσες, όπως «πορτοκάλι» στα ελληνικά, portokall στα αλβανικά, στα βουλγαρικά портокал (portokal), στα περσικά پرتقال (porteghal) και برتقال (bourtouqal) στα αραβικά, στα τουρκικά portakal και στα ρουμάνικα portocală. Επίσης σε νοτιο-ιταλικές διαλέκτους, όπως πχ. τα ναπολιτάνικα, το πορτοκάλι λέγεται portogallo ή purtuallo, σε αντίθεση με την ιταλική του ονομασία arancia.

 

 

Αυτό το ιταλικό “arancia” που αυτομάτως μας παραπέμπει στην δεύτερη ονομασία orange του φρούτου, πηγάζει από την σανσκριτική λέξη για το δέντρο της πορτοκαλιάς (नारङ्ग nāraṅga), Η σανσκριτική αυτή ονομασία έφθασε σε ευρωπαϊκές γλώσσες μέσω της περσικής نارنگ (nārang) και της αντίστοιχης αραβικής نارنج (nāranj), ονομασία που έμεινε και σε πολλές από τις γλώσσες που χρησιμοποιούν τον όρο ‘πορτοκάλι’, όπως τα ελληνικά, διαχωρίζοντας τον πικρό καρπό (νεράντζι) από τον γλυκό (πορτοκάλι).

 

 

To αραβικό naranj έγινε στα παλιά καταλανικά auranja, από εκεί μεταφέρθηκε στην γαλλική σαν pomme dorange (μήλο της πορτοκαλιάς) για να εισέλθει από εκεί στην αγγλική γλώσσα ως orange περίπου κατά τον 14ο αιώνα, βαφτίζοντας με το ίδιο όνομα και το χρώμα του φρούτου, που εκείνη την περίοδο διαχώρισε εννοιολογικά την θέση του σαν αυτόνομο χρώμα. Το 1512 έχουμε την πρώτη αγγλική καταγραφή της λέξης orange σαν ονομασία του χρώματος.

Πέρα όμως από την αραβική ονομασία του νεραντζιού naranj που θεωρείται πρόγονος της αγγλικής ονομασίας orange του πορτοκαλιού, υπάρχει και άλλος περίπου ομόηχος «πρόγονος» της λέξης, που ευθύνεται περισσότερο για την ονομασία orange του χρώματος και όχι τόσο του φρούτου.

Αυτός είναι ο ρωμαιο – κελτικός οικισμός Aurausio στην περιοχή Αβινιόν της Γαλλίας που μετά το 1160 κατέληξε να γίνει η Ηγεμονία του Orange, παραφθορά του Aurasio που οφείλεται σε σύγχυση με την ονομασία orange του φρούτου, επειδή τεράστιες ποσότητες πορτοκαλιών, ερχόμενες από το λιμάνι της Μασσαλίας, περνούσαν από το Aurasio για να διοχετευτούν στην βορειότερη Ευρώπη.

 

 

Η ηγεμονία αυτή ισχυροποιήθηκε σε έναν από τους πιο σημαντικούς βασιλικούς οίκους της Ευρώπης του 16ου και 17ου αιώνα, τον οίκο House of OrangeNassau ο οποίος επέλεξε σαν χρώμα του, ποιο άλλο; το πορτοκαλί, κάνοντάς το σύμβολο σε διάφορους πολέμους απελευθερωτικούς (Ολλανδία κατά Ισπανίας, Ολλανδοί Μπούερς της Νοτίου Αφρικής κατά των Άγγλων) και θρησκευτικούς (Ιρλανδοί προτεστάντες κατά καθολικών) καθιστώντας το χρωματικό έμβλημα σε διάφορες σημαίες.

 

 

Έτσι κατέληξε το πορτοκαλί χρώμα (oranje) να είναι το εθνικό χρώμα της Ολλανδίας, αφού οι βασιλείς της κατάγονται από τoν οίκο House of Orange, χωρίς να σχετίζεται με τα πορτοκάλια (που στα ολλανδικά δεν ονομάζονται oranges αλλά sinaasappel), αλλά με την περιοχή καταγωγής των βασιλέων της.

 

 


Topic: εννοιολογία, ιστορία και χρώματα, Πορτοκαλί | Tags: None

Πορτοκαλι, πρωτο και εσχατο

⊆ February 25th by | ˜ No Comments »

 

Πορτοκαλί, το πρώτον και το έσχατον


Κάτι αξιοπερίεργο συμβαίνει με το πορτοκαλί χρώμα, το ένα από τα έξι χρώματα του φάσματος, πιο συγκεκριμένα το ένα από τα τρία παράγωγα, δευτερογενή χρώματα, αυτό που ο άνθρωπος μπόρεσε να το «δει» και εννοήσει σαν ιδιαίτερο (ξεχωριστό από τα άλλα) χρώμα, αρκετά πρόσφατα, δηλαδή από τον μεσαίωνα και ύστερα.

 

 

Και όμως, όπως μας αποκάλυψε τελευταίως η επιστήμη, είναι το πρώτο χρώμα που αντιλήφθηκαν οι έμβιοι μονοκύτταροι οργανισμοί πριν εξελιχθούν σε ό,τι εξελίχθηκαν και αναπτύξουν τα κατάλληλα οπτικά όργανα για να αντιλαμβάνονται (βλέπουν) το φως και τα χρώματα.

Για την ακρίβεια, είναι ένα από τα δυο χρώματα, από το πρώτο χρωματικό ζεύγος ακτινοβολιών, το οποίο μπορούσαν να αντιληφθούν και να αντιδρούν προς αυτό.

 

 

Το άλλο, το δεύτερο χρώμα του πρωταρχικού αυτού ζεύγους, ήταν το μπλε, που παραδόξως κι’ αυτό είναι το τελευταίο από τα τρία βασικά χρώματα που εννοήθηκε από τον άνθρωπο, αρκετά πρόσφατα και αυτό, ενώ ακόμα και τώρα, σε αρκετές γλώσσες (όπως τα ιαπωνικά και άλλες) δεν έχει αποσαφηνιστεί η έννοιά του (και ύπαρξή του) από αυτήν του πράσινου.

http://xromata.com/?p=1642

Όπως θα διαβάσετε και πιο κάτω, στον σύνδεσμο που σας παραθέτουμε, ο καθηγητής Jay Neitz, μετά από πολυετείς έρευνες διατύπωσε τα εξής:

 

 

Οι πρώτοι οργανισμοί, μακρινοί πρόγονοί μας, όπως και όλων των άλλων πλασμάτων, ήταν μονοκύτταροι οργανισμοί που ζούσαν στα βάθη των θαλασσών. Η ζωή στην γη εξαρτιόταν από την ηλιακή ενέργεια, την οποία έπρεπε να συλλέγουν αυτοί οι μονοκύτταροι οργανισμοί από τα μεγαλύτερα μήκη κύματος φωτός, δηλαδή τα κίτρινα, τα πορτοκαλιά και τα κόκκινα, αλλά έπρεπε επίσης να είναι ικανοί να αποφεύγουν ορισμένα μήκη κυμάτων ακτινοβολιών, καταστρεπτικών γι’ αυτούς, όπως οι υπεριώδεις ακτινοβολίες.

 

 

Στην μέση της ημέρας, όταν είναι εντονότερες οι πορτοκαλοκίτρινες ακτινοβολίες, μαζί τους όμως και οι υπεριώδεις, οι μονοκύτταροι αυτοί οργανισμοί έφευγαν μακριά από την επιφάνεια του νερού για να τις αποφύγουν.

 

 

Οι πορτοκαλοκίτρινες ακτινοβολίες του φωτός σηματοδοτούσαν προς τους οργανισμούς αυτούς τον κίνδυνο. Την αυγή και το δειλινό που οι ακτινοβολίες αυτές είναι σε ύφεση, οι οργανισμοί ανέβαιναν στην επιφάνεια για να συλλαμβάνουν την απαραίτητη γι’ αυτούς ενέργεια από το φως. Έτσι, καταλήγει ο καθηγητής, οι πρώτες χρωματικές ευαισθησίες των πρωτόγονων ζωικών οργανισμών ήταν ένα απλό διχρωματικό σύστημα –κίτρινο – μπλε-.

 

 

http://xromata.com/?p=7541

Καλά μας τα λέει ο καθηγητής, με μια μικρή διαφορά, ότι το διχρωματικό σύστημα που αναφέρει δεν είναι ακριβώς κίτρινο – μπλε, αλλά πορτοκαλί – μπλε, γιατί τα ζεύγη που σχηματίζουν διχρωματικά συστήματα αποτελούνται από ένα βασικό χρώμα και το συμπληρωματικό του, και στην περίπτωσή μας συμπληρωματικό του μπλε είναι το πορτοκαλί.

Εξ άλλου, αναφερόμενος στην ενέργεια των μεγαλυτέρων μηκών κύματος, που τα προσδιορίζει σαν κίτρινα, πορτοκαλιά και κόκκινα, σαφώς αναφέρεται στο πορτοκαλί που είναι η μίξη τους.

 

 

Η αναφορά του κίτρινου χρώματος (αντί του πορτοκαλί) στο πρώτο διχρωματικό σύστημα που έγινε αντιληπτό από τους πρωτόγονους οργανισμούς, έχει τον ιδιαίτερο λόγο της, οι λεπτομέρειες του οποίου θα μας απομακρύνουν από την ουσία αυτού του άρθρου. Αρκεί μόνο να πούμε πως το κοντινότερο προς το φως χρώμα είναι το κίτρινο, ενώ το πλησιέστερο στο σκότος, το μπλε και ότι ο καθηγητής ασχολούμενος με τις χρωματικές ακτινοβολίες αναφέρεται σε ένα συμπληρωματικό ζεύγος του πρότυπου συστήματος χρωματικών ακτινοβολιών RGB.

 

 

Έτσι λοιπόν, το πορτοκαλί χρώμα είναι το πρώτο που αντιληφθήκαμε σαν μονοκύτταροι οργανισμοί. Όμως ύστερα, εμείς και πολλά άλλα παρόμοιά μας θηλαστικά, λίγο μετά την εξέλιξή μας σε τετραχρωματικά όντα (με την οργανική οπτική αντίληψη του ζεύγους κόκκινων και πράσινων ακτινοβολιών), χάσαμε την δυνατότητα οργανικής (κωνιακής) αντίληψης της πορτοκαλί ακτινοβολίας και μεταπέσαμε στην τριχρωμία.

 

 

Το τέταρτο βασικό χρώμα που βλέπουν οι ελάχιστοι τετραχρωματικοί άνθρωποι που έχουν ανακαλυφθεί, εντοπίζεται στην θέση της πορτοκαλί ακτινοβολίας, πράγμα που σημαίνει πως αν το ανθρώπινο είδος εξελιχθεί και πάλι σε τετραχρωματικό θα βλέπει το πορτοκαλί σαν το τέταρτο βασικό χρώμα.

 

 

[Ένας τετραχρωματικός άνθρωπος μπορεί να βλέπει έως 100 εκατομμύρια αποχρώσεις σε σχέση με τα έως 10 εκατομμύρια που βλέπει ένας φυσιολογικός τριχρωματικός άνθρωπος].

Πορτοκαλί λοιπόν, το χρώμα του παρελθόντος και του μέλλοντος.

Ιδού λοιπόν γιατί στον τίτλο αυτού του άρθρου αναγράφεται το πορτοκαλί σαν το πρώτο και το έσχατο χρώμα.

 

 

Επιπλέον, ενώ ήταν η πρώτη ακτινοβολία που αντιληφθήκαμε είναι η τελευταία από τις ακτινοβολίες του φάσματος που εννοήσαμε και καταλάβαμε πως πρόκειται για ένα διαφορετικό χρώμα, ενώ μέχρι τότε το συγχέαμε πότε με το κίτρινο και πότε με το κόκκινο.

Η ονομασία που του δώσαμε, τότε που το διαχωρίσαμε σαν ξεχωριστό χρώμα, κάπου εκεί στον μεσαίωνα περίπου, συμβαδίζει με την πορεία του φρούτου από το οποίο πήρε το όνομά του και θα ασχοληθούμε με το θέμα αυτό σε ένα επόμενο άρθρο.

 

 


Topic: εννοιολογία, Κίτρινο, λειτουργίες όρασης χρωμάτων, μπλε, Πορτοκαλί, Φύση και χρώματα | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [ιβ΄]: ιδιότητες ψυχρων – θερμων χρωματων

⊆ February 20th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[ιβʹ]

Ποιες οι ιδιότητες των ψυχρών και ποιες των θερμών χρωμάτων;

 

- Μάλιστα! Ξαναπαίρνω τον λόγο για να σου εξηγήσω άνθρωπε σε τι διαφέρουν τα ψυχρά από τα θερμά χρώματα και γιατί αποκαλούνται έτσι.

Κατ’ αρχάς να σου τονίσω βάση όσων ειπώθηκαν προηγουμένως, ποια είναι τα μεν και πια τα δε.

Από τα χρώματα που περιέχω, εγώ ο χρωματικός κύκλος (στην πραγματικότητα, όπως θα δεις στην συνέχεια της συνέντευξης, περιέχω όλα τα χρώματα) όσα βρίσκονται από την μια μεριά της διακεκομμένης γραμμής, στην περιοχή που κυριαρχεί το μπλε χρώμα, είναι τα αποκαλούμενα ψυχρά χρώματα, ήτοι τα μπλε, πράσινο, η ψυχρή υπόσταση του κίτρινου και η ψυχρή μορφή του μωβ χρώματος.

Όσα πάλι βρίσκονται από την άλλη πλευρά, εκεί που επικρατεί το κόκκινο, ήτοι τα κόκκινο, πορτοκαλί, η θερμή υπόσταση του κίτρινου και η θερμή μορφή του μωβ, είναι τα θερμά.

Γιατί τα αποκαλούμε θερμά και ψυχρά; Γιατί τα θερμά, με αρχηγό τους το κόκκινο, βρίσκονται στην πλευρά του ορατού φάσματος που συνορεύει με την υπέρυθρη ακτινοβολία, της οποίας βασικό χαρακτηριστικό είναι η θερμότητα, στοιχείο που μεταδίδει στους ορατούς γείτονές της, τα κοκκινωπά χρώματα, τα χρώματα που ενέχουν μέσα τους κόκκινα στοιχεία.

- Περίπου στην μέση του ορατού φάσματος βρίσκομαι εγώ, το κίτρινο, στην κατακίτρινη μορφή μου, έχοντας από την μια πλευρά μου, αυτήν που πρόσκειται προς την υπέρυθρη ακτινοβολία, τα θερμά χρώματα και από την άλλη τα ψυχρά…. Ωω! Με συγχωρείς κύκλε, σε διέκοψα! Συνέχισε, παρακαλώ!

- Όπως λοιπόν μας είπε το κίτρινο, από την άλλη πλευρά, τα χρώματα που πρόσκεινται προς τις υπεριώδεις ακτινοβολίες, είναι τα ψυχρά.

Τα ψυχρά χρώματα προκαλούν την αίσθηση της ψυχρότητας και την ψευδαίσθηση της σμίκρυνσης ή απομάκρυνσης, έχουν μικρά μήκη κύματος με πυκνότερη συχνότητα, επομένως και μεγαλύτερη ισχύ.

Σε αντίθεση, τα θερμά χρώματα προκαλούν την εντύπωση της θερμότητας, την ψευδαίσθηση της επέκτασης και προβολής, κάνοντας μια επιφάνεια που καλύπτεται από θερμά χρώματα να δίνει την εντύπωση πως είναι μεγαλύτερη και πιο κοντινή απ’ ότι στην πραγματικότητα. Σαφώς και έχει μεγαλύτερα μήκη κύματος με αραιότερη πυκνότητα και φυσικά χαμηλότερη ισχύ από αυτήν των ψυχρών χρωμάτων.

Εάν παραθέσουμε πλάι – πλάι δυο επιφάνειες όπου η μια καλύπτεται από ψυχρό χρώμα, ας πούμε μπλε, και η διπλανή της είναι καλυμμένη με θερμό χρώμα, το κόκκινο π.χ. μας δίδεται η εντύπωση πως η ψυχρή μπλε επιφάνεια υποχωρεί, ενώ η θερμή κόκκινη προβάλλεται.

 

http://xromata.com/?p=245

 

 

 


Topic: Κίτρινο, Συνέντευξη με τα χρώματα, Χρωματικός κύκλος | Tags: None

Χρωματα πυροτεχνηματων

⊆ February 15th by | ˜ No Comments »


Ξεκινάμε τον ένατο χρόνο της ζωής μας πανηγυρικά, με πυροτεχνήματα!

 

 

 

Τα χρώματα των πυροτεχνημάτων


Προ καιρού είχαμε αναρτήσει ένα άρθρο για τα πυροτεχνήματα όπου αναφέραμε πως χημικές ουσίες είναι υπαίτιες για τα χρώματα των πυροτεχνημάτων.

 

 

Ας δούμε τώρα ποιες είναι οι ουσίες αυτές και τί χρωματισμούς αποδίδει στα πυροτεχνήματα η κάθε μία από αυτές.

Προηγουμένως όμως, ας ρίξουμε μια ματιά στην ιστορία των πυροτεχνημάτων.

 

 

Οι πρώτες αναφορές για πυροτεχνήματα χρονολογούνται από τον 7ο αιώνα στην Κίνα, όπου είχαν εφευρεθεί, την εποχή της δυναστείας των Τανγκ. Πρόκειται για ένα στοιχείο του κινεζικού πολιτισμού, που από εκεί εξαπλώθηκε και σε άλλες κοινωνίες.

 

 

Η τέχνη και η επιστήμη των πυροτεχνημάτων εξελίχθηκε σε ένα ιδιαίτερο επάγγελμα στην Κίνα, όπου οι πυροτεχνουργοί ήταν σεβαστοί για τις γνώσεις τους και τις πολύπλοκες τεχνικές τους για την εκπυρσοκρότηση των πυροτεχνημάτων. Οι κινέζοι πίστευαν πως τα πυροτεχνήματα έδιωχναν τα κακά πνεύματα και επέφεραν τύχη και ευτυχία.

Τα μεταλλικά και άλλα στοιχεία που χρησιμοποιούνται (συνήθως σε μορφή σκόνης) για να χρωματίσουν τις λάμψεις των πυροτεχνημάτων είναι τα εξής:

 

 

Το ανθρακικό στρόντιο για την απόδοση έντονου κόκκινου χρώματος, ενώ για απαλότερα κόκκινα χρησιμοποιείται ανθρακικό ή χλωριούχο λίθιο. Το χλωριούχο ασβέστιο μας δίνει πορτοκαλί χρώμα, όσο για το κίτρινο, αυτό παράγεται από νιτρικό νάτριο. Το χλωριούχο βάριο μας δίνει πράσινο χρώμα και ο χλωριούχος χαλκός μπλε. Μπλε, απόχρωσης ίντιγκο, παράγεται από νιτρικό καίσιο, ενώ η νιτρική ποτάσα (νιτρικό κάλιο) αποδίδει μωβ χρώμα. Πιο ρόδινο μωβ αποδίδεται με την χρήση νιτρικού ρουβιδίου. Χρυσαφένιοι τόνοι παράγονται από καρβουνάνθρακα, καπνιά ή σίδηρο και ασημόλευκοι τόνοι αποδίδονται με την χρήση σκόνης τιτανίου, αλουμίνιου, βηρυλλίου ή μαγνησίου.

Επίσης το ράδιο δημιουργεί στα πυροτεχνήματα βαθείς πράσινους χρωματισμούς, αλλά είναι πολύ επικίνδυνο στην χρήση του.

 

 

Αυτά για όλους όσοι είστε επίδοξοι πυροτεχνουργοί, για να ξέρετε πως θα αποδώσετε τα διάφορα χρώματα στα πυροτεχνήματά σας, εάν δε θέλετε να μάθετε τους διάφορους τύπους πυροτεχνημάτων και άλλες πολλές λεπτομέρειες γύρω από αυτά, την τεχνική τους και την ιστορία τους, σας παραθέτουμε τον σχετικό σύνδεσμο:

https://en.wikipedia.org/wiki/Fireworks

 

 


Topic: φως | Tags: None

8α γενεθλια

⊆ February 10th by | ˜ No Comments »

 

8α Γενέθλια


Ο ιστότοπος “xromata.com” έκλεισε αισίως τα 8 χρόνια ύπαρξής του και βαίνει στον ένατο χρόνο ζωής του, προσδοκώντας να ολοκληρώσει και αυτόν.

 

 

Εάν δεν ανέτρεχα στα όσα είχαν γραφτεί στην περσινή επέτειο των γενεθλίων της ιστοσελίδας, θα έγραφα κι εφέτος περίπου τα ίδια

http://xromata.com/?p=7881

Έτσι, για να μην επαναλαμβάνομαι, θα ήθελα απλώς να ξετυλίξω κάποιες σκέψεις μου πάνω στον κόσμο των χρωμάτων και σε όσα «κέρδισα», προς το παρόν, σπουδάζοντάς τον.

Κατ’ αρχάς, θα ξεκινήσω το ξετύλιγμα των σκέψεών μου με μια παράγραφο από την πρώτη ανάρτηση της ιστοσελίδας, που «ανέβηκε» στις 8 Φεβρουαρίου του 2009:

http://xromata.com/?p=28

«Είμαι ένας, θα έλεγα, εραστής των χρωμάτων. Αυτά, μάλλον ένοιωσαν την αγάπη μου και μου ανταπόδωσαν τη δική τους συνομιλώντας μαζί μου, αρχίζοντας να μου αποκαλύπτουν τα μυστικά τους»

Από τότε, έχοντας περάσει ήδη άλλα 8 χρόνια, μπορείτε εύκολα να φαντασθείτε πόσα άλλα μυστικά τους μου έχουν αποκαλύψει στο διάστημα αυτό.

Βέβαια κάποιοι θεωρούν πως όσα μου αποκαλύπτουν τα «χρώματα» είναι ασήμαντες πληροφορίες. Είναι όμως έτσι; Έχουν δίκιο;

 

 

Είναι άραγε, αν όχι άχρηστη, έστω απλή πληροφόρηση, όλα αυτά που σου αποκαλύπτει ένα σημαντικό κομμάτι του βιβλίου της φύσης;

Ίσως τώρα απλά να φαίνεται έτσι, όμως το μέλλον μας επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις.

Τα χρώματα είναι ένα στοιχείο που χρησιμεύει στην φύση σαν κλειδί για να ξεκλειδώνει με αυτά κανείς πολλές σελίδες των μαθημάτων της, αλλά και της ιστορίας της.

 

 

Επιπλέον, οδηγούν σε εξωλογισμούς, που κάποτε, με την πάροδο του χρόνου αποδεικνύεται πως, κάποιοι από αυτούς, κάθε άλλο παρά εξωλογισμοί ήταν.

Για τους εξωλογισμούς είχαμε αναφερθεί στο παρατιθέμενο άρθρο

http://xromata.com/?p=4072

απ’ όπου αντιγράφω τα εξής:

«Έχω πει επανειλημμένως πως η μελέτη των χρωμάτων μπορεί να μας οδηγήσει μακριά, πολύ μακριά. Ιδιαίτερα την φαντασία μας!

Επειδή δε, τα χρώματα σχετίζονται άμεσα με την φυσική και η φυσική με την επιστήμη, κάλλιστα μπορούν να μας εισάγουν σε πεδία και επίπεδα ‘Επιστημονικής Φαντασίας’.

Πολλά από τα κοινότυπα σήμερα θέματα που σχετίζονται με τα χρώματα κάποτε ακούγονταν σαν επιστημονική φαντασία, ενώ τώρα πια δεν είναι.

Άλλα πάλι μοιάζουν ακόμα με επιστημονική φαντασία, αλλά κάποια στιγμή θα πάψουν να είναι τέτοια, θα γίνουν σκέτη επιστήμη.

Για να γίνω πιο κατανοητός, θα ήθελα να αναφερθώ σε μερικά σημεία όπου με οδήγησαν, εμένα προσωπικά, τα χρώματα, έτσι ώστε να φανταστείτε που οδήγησαν και που μπορούν να οδηγήσουν την επιστήμη, την ανθρωπότητα.

 

 

Ίσως κάποια από τα θέματα αυτά να σας ακουστούν σαν παραλογισμοί, και ναι, κάποτε, για αιώνες ολόκληρους ακούγονταν σαν παραλογισμοί, όμως κάποια στιγμή αποκαλύφθηκε πως κάθε άλλο παρά παραλογισμοί ήταν και το κύρος τους αποκαταστάθηκε μέσα στην πραγματικότητα που ζούμε σ’ αυτόν τον κόσμο.

Παραλογισμός θεωρείται ο παράλογος τρόπος σκέψης, αυτός που αντιβαίνει στην λογική, στερείται λογικής, βρίσκεται έξω από αυτήν και ενίοτε την υπερβαίνει.

Ό,τι δε, δεν μπορεί να συλλάβει ή κρίνει κανείς με την λογική, γιατί βρίσκεται έξω από τα όριά της είναι εξωλογικό, όπως πχ. η έννοια του Θεού, η οποία είναι απρόσιτη στον ανθρώπινο νου, γιατί είναι από τη φύση της εξωλογική και υπερλογική».

Ένας από τους εξωλογισμούς που με κατείχαν χρόνια ήταν η πεποίθησή μου ότι σε διάφορα αγωνίσματα οι αθλητές που φορούν κόκκινα ρούχα έχουν περισσότερες πιθανότητες νίκης από τους αντιπάλους τους, οι οποίοι συνήθως είναι ντυμένοι στα μπλε. Αυτό έπαψε να είναι απλός εξωλογισμός, όταν το 2004 Άγγλοι επιστήμονες που τους κατείχε ο ίδιος εξωλογισμός, απέδειξαν πειραματικά ότι δεν πρόκειται για εξωλογισμό αλλά για μια αποδεδειγμένη πλέον πραγματικότητα.

http://xromata.com/?p=4412

http://xromata.com/?p=4475

 

 

 

Άλλος εξωλογισμός μου ήταν το εάν βλέπουμε όλοι τα ίδια χρώματα. Αυτό είναι ένα ερώτημα που απασχολεί πολλούς επιστήμονες οι οποίοι παραδέχονται πως είναι κάτι που δεν δύναται να απαντηθεί.

http://xromata.com/?p=5680

Ένας από τους τελευταίους εξωλογισμούς μου, που με απασχόλησε αρκετά τον τελευταίο καιρό και ιδιαιτέρως έντονα τον τελευταίο χρόνο, είναι το πιστεύω μου στο ότι ολόκληρο το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα (και όχι μόνο το τμήμα του ορατού φωτός) αποτελείται από χρώματα, χρώματα που εμείς αδυνατούμε να δούμε.

Τον περασμένο μήνα αισθάνθηκα μια έλξη από την διαφήμιση ενός βιβλίου με πληροφοριακά χαρτογραφήματα (infographics) του National Geographic. Χωρίς να το πολυσκεφθώ, παράγγειλα το βιβλίο και ω! τί έκπληξη, όταν έφθασε στα χέρια μου είδα να αναγράφεται στο οπισθόφυλλο (ναι, στο οπισθόφυλλο, μήπως και δεν την πρόσεχα όπως είναι γραμμένη ανάμεσα στα πολλά άλλα γραφόμενα εντός του) μια και μοναδική παράγραφος, η εξής:

 

 

«The sky of hidden colors (Ο ουρανός των κρυμμένων χρωμάτων):.

Τα μάτια μας είναι τυφλά σε όλα, εκτός από ένα στενό τμήμα μηκών κυμάτων του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος που αποτελούν το ορατό φως. Με την παρατήρηση με εξοπλισμούς ευαίσθητους στην ενέργεια φωτονίων, μεγαλύτερης ή μικρότερης ενεργειακής συχνότητας αυτής των φωτονίων του ορατού φωτός, ο ουρανός (το σύμπαν) λάμπει από γαλαξιακές δομές και φωτεινά υπόβαθρα».

Δηλαδή, οι εικόνες αυτές μας αποκαλύπτουν πως το σύμπαν βρίθει από φώτα και χρώματα που οι περιορισμένες δυνατότητες του ανθρώπινου οφθαλμού αδυνατούν να δουν. Εντοπίζονται με κατάλληλα εφευρήματα και ‘χρωματίζονται’ από τον άνθρωπο με χρώματα από την γκάμα χρωμάτων που ο ίδιος μπορεί να δει.

Αυτά ως προς το ξετύλιγμα κάποιων σκέψεών μου, όσο για τα κέρδη που αποκόμισα από την σπουδή του ‘μυστηριώδους κόσμου των χρωμάτων’, έχουμε και λέμε…. ή μάλλον ας ανατρέξουμε στο δεύτερο άρθρο αυτού του ιστότοπου που είχε τιτλοφορηθεί «Ο πολυεπιστήμων»:

http://xromata.com/?p=45

Ναι, γοητευμένος από τις αποκαλύψεις των χρωμάτων, που ο κόσμος τους απλώνεται στα πάντα, άρχισα να ενδιαφέρομαι και να ασχολούμαι με θέματα που κάποτε μου ήταν αδιάφορα, ή δεν εμβάθυνα σε αυτά.

 

 

Όμως τα χρώματα με ωθούν σε μια ολιστική θεώρηση του ‘κόσμου’ δείχνοντάς μου εύλογα πως τα πάντα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους και με σπρώχνουν να διαβώ ατραπούς όπου συλλέγω καρπούς αναλυτικής επί μέρους πληροφόρησης, λεπτομέρειες που με κάνουν να εμβαθύνω περισσότερο στο κάθε θέμα έτσι ώστε να διευρύνεται το πνεύμα μου πολυεπιστημονικά.

Θα ήθελα να αναφερθώ σε κάποια σημεία από αυτά που έχω ‘κερδίσει’ από την μελέτη των χρωμάτων, όμως φοβάμαι ότι το γενέθλιο αυτό άρθρο θα αποβεί μακροσκελές και ίσως κουραστικό.

Ίσως μελλοντικά επανέλθω συμπληρώνοντας όσα άλλα θα ήθελα να γράψω στην συνέχεια αυτού του άρθρου.

Προς το παρόν, κλείνω εδώ, ευελπιστώντας να αντέξει άλλον έναν χρόνο ο ιστότοπος αυτός και ευχαριστώντας όλους εσάς που τον παρακολουθείτε, μη γνωρίζοντας ούτε πόσοι, ούτε ποιοι είστε!

 


Topic: Uncategorized, Εξωλογισμοί, Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα και Φως | Tags: None

Συμπληρωματικα χρωματα στα τρια συστηματα

⊆ February 5th by | ˜ No Comments »

 

Τα συμπληρωματικά χρώματα

στα τρία συστήματα



 

Στα συμπληρωματικά χρώματα έχουμε αναφερθεί πολλάκις στο παρελθόν, όμως μόνο στο παραδοσιακό τριχρωματικό σύστημα όπου τα τρία βασικά χρώματα είναι τα μπλε – κίτρινο – κόκκινο. 

 

 

 

Όπως ήδη γνωρίζουμε, υπάρχουν τρία χρωματικά συστήματα, το παραδοσιακό RYB, το RGB και το CMYk*

*[RYB = Red Yellow Blue

  RGB = Red Green Blue

  CMYk = Cyan Magenta Yellow + black]

Εφόσον τα βασικά χρώματα διαφέρουν σε κάθε σύστημα, φυσικό επόμενο είναι να διαφέρουν και τα σχηματιζόμενα συμπληρωματικά ζεύγη.

Πριν δούμε ποια είναι τα συμπληρωματικά χρώματα κάθε συστήματος, καλό είναι να ρίξουμε μια ματιά και να θυμηθούμε ξανά τί ακριβώς είναι αυτά τα ‘συμπληρωματικά’ ζεύγη:

«Συμπληρωματικά ζεύγη χρωμάτων καλούνται τα χρωματικά ζεύγη που συνίστανται από ένα βασικό και ένα παράγωγο χρώμα, όπου το συγκεκριμένο παράγωγο είναι αυτό που παράγεται από τα δύο άλλα βασικά. Με άλλα λόγια κάθε συμπληρωματικό ζεύγος περιέχει, ουσιαστικά δηλαδή συμπληρώνεται από τα τρία βασικά χρώματα».

 

 

Ας διαβάσουμε επίσης τί γράφεται στην βικιπέδια για τα συμπληρωματικά χρώματα και πως ορίζονται αυτά:

«Συμπληρωματικά χρώματα είναι ζεύγη χρωμάτων που όταν συνδυασθούν ακυρώνουν το ένα το άλλο (σαν χρώμα). Αυτό σημαίνει πως όταν αναμιχθούν παράγουν ένα γκρίζο μη – χρώμα της κλίμακας μεταξύ του άσπρου – μαύρου. Τα συμπληρωματικά χρώματα, όταν τοποθετούνται το ένα πλάι στο άλλο δημιουργούν μια ισχυρότατη χρωματική αντίθεση. Ένεκα αυτής της εντυπωσιακής χρωματικής σύγκρουσης ο όρος «αντίθετα χρώματα» θεωρείται ορθότερος από τον όρο «συμπληρωματικά χρώματα».

 

 

Ποια θεωρούνται ζεύγη συμπληρωματικών χρωμάτων, εξαρτάται από το χρωματικό σύστημα που χρησιμοποιείται.

Στο παραδοσιακό χρωματικό πρότυπο RYB τα συμπληρωματικά ζεύγη είναι τα εξής:

κόκκινο – πράσινο, κίτρινο – μωβ, μπλε- πορτοκαλί. Τα χρώματα κάθε ζεύγους όταν αναμιχθούν (αφαιρετική μίξη) παράγουν ένα καφετί φαιό μη – χρώμα έως μαύρο.

 

 

Στο νεώτερο χρωματικό πρότυπο RGB (ακτινοβολιών) όπου τα παράγωγα χρώματα είναι τα βασικά χρώματα του συστήματος CMY(k), τα συμπληρωματικά ζεύγη είναι τα εξής:

Κόκκινο – κυανό, πράσινο – ματζέντα, μπλε – κίτρινο. Τα χρώματα κάθε ζεύγους όταν αναμιχθούν (προσθετική μίξη) παράγουν ένα γκρι φαιό μη – χρώμα έως λευκό (φως).

 

 

Στο πρότυπο σύστημα CMY(k) τα συμπληρωματικά ζεύγη είναι σχεδόν τα ίδια με αυτά του συστήματος RGB αλλά σε αντίθετη διάταξη, δηλαδή κίτρινο – μπλε, ματζέντα – πράσινο, κυανό – κόκκινο, με την διαφορά ότι το κόκκινο πορτοκαλίζει κάπως και το μπλε μωβίζει ελαφρά.

 

 

Από όλα αυτά τα συμπληρωματικά ζεύγη ισχυρότερα ως προς την αντίθεσή τους θεωρούνται τα ζεύγη κόκκινο – πράσινο και μπλε – κίτρινο, δηλαδή ένα ζευγάρι από το παραδοσιακό σύστημα και ένα από τα άλλα δυο νεώτερα συστήματα.

 


Topic: Κίτρινο, κόκκινο, κυανό, ματζέντα, Μίξεις χρωμάτων, μπλε, μωβ, Πορτοκαλί, Πράσινο, Συνδυασμοί χρωμάτων | Tags: None