xromata.com


Πορτοκαλι, πρωτο και εσχατο

⊆ February 25th by | ˜ No Comments »

 

Πορτοκαλί, το πρώτον και το έσχατον


Κάτι αξιοπερίεργο συμβαίνει με το πορτοκαλί χρώμα, το ένα από τα έξι χρώματα του φάσματος, πιο συγκεκριμένα το ένα από τα τρία παράγωγα, δευτερογενή χρώματα, αυτό που ο άνθρωπος μπόρεσε να το «δει» και εννοήσει σαν ιδιαίτερο (ξεχωριστό από τα άλλα) χρώμα, αρκετά πρόσφατα, δηλαδή από τον μεσαίωνα και ύστερα.

 

 

Και όμως, όπως μας αποκάλυψε τελευταίως η επιστήμη, είναι το πρώτο χρώμα που αντιλήφθηκαν οι έμβιοι μονοκύτταροι οργανισμοί πριν εξελιχθούν σε ό,τι εξελίχθηκαν και αναπτύξουν τα κατάλληλα οπτικά όργανα για να αντιλαμβάνονται (βλέπουν) το φως και τα χρώματα.

Για την ακρίβεια, είναι ένα από τα δυο χρώματα, από το πρώτο χρωματικό ζεύγος ακτινοβολιών, το οποίο μπορούσαν να αντιληφθούν και να αντιδρούν προς αυτό.

 

 

Το άλλο, το δεύτερο χρώμα του πρωταρχικού αυτού ζεύγους, ήταν το μπλε, που παραδόξως κι’ αυτό είναι το τελευταίο από τα τρία βασικά χρώματα που εννοήθηκε από τον άνθρωπο, αρκετά πρόσφατα και αυτό, ενώ ακόμα και τώρα, σε αρκετές γλώσσες (όπως τα ιαπωνικά και άλλες) δεν έχει αποσαφηνιστεί η έννοιά του (και ύπαρξή του) από αυτήν του πράσινου.

http://xromata.com/?p=1642

Όπως θα διαβάσετε και πιο κάτω, στον σύνδεσμο που σας παραθέτουμε, ο καθηγητής Jay Neitz, μετά από πολυετείς έρευνες διατύπωσε τα εξής:

 

 

Οι πρώτοι οργανισμοί, μακρινοί πρόγονοί μας, όπως και όλων των άλλων πλασμάτων, ήταν μονοκύτταροι οργανισμοί που ζούσαν στα βάθη των θαλασσών. Η ζωή στην γη εξαρτιόταν από την ηλιακή ενέργεια, την οποία έπρεπε να συλλέγουν αυτοί οι μονοκύτταροι οργανισμοί από τα μεγαλύτερα μήκη κύματος φωτός, δηλαδή τα κίτρινα, τα πορτοκαλιά και τα κόκκινα, αλλά έπρεπε επίσης να είναι ικανοί να αποφεύγουν ορισμένα μήκη κυμάτων ακτινοβολιών, καταστρεπτικών γι’ αυτούς, όπως οι υπεριώδεις ακτινοβολίες.

 

 

Στην μέση της ημέρας, όταν είναι εντονότερες οι πορτοκαλοκίτρινες ακτινοβολίες, μαζί τους όμως και οι υπεριώδεις, οι μονοκύτταροι αυτοί οργανισμοί έφευγαν μακριά από την επιφάνεια του νερού για να τις αποφύγουν.

 

 

Οι πορτοκαλοκίτρινες ακτινοβολίες του φωτός σηματοδοτούσαν προς τους οργανισμούς αυτούς τον κίνδυνο. Την αυγή και το δειλινό που οι ακτινοβολίες αυτές είναι σε ύφεση, οι οργανισμοί ανέβαιναν στην επιφάνεια για να συλλαμβάνουν την απαραίτητη γι’ αυτούς ενέργεια από το φως. Έτσι, καταλήγει ο καθηγητής, οι πρώτες χρωματικές ευαισθησίες των πρωτόγονων ζωικών οργανισμών ήταν ένα απλό διχρωματικό σύστημα –κίτρινο – μπλε-.

 

 

http://xromata.com/?p=7541

Καλά μας τα λέει ο καθηγητής, με μια μικρή διαφορά, ότι το διχρωματικό σύστημα που αναφέρει δεν είναι ακριβώς κίτρινο – μπλε, αλλά πορτοκαλί – μπλε, γιατί τα ζεύγη που σχηματίζουν διχρωματικά συστήματα αποτελούνται από ένα βασικό χρώμα και το συμπληρωματικό του, και στην περίπτωσή μας συμπληρωματικό του μπλε είναι το πορτοκαλί.

Εξ άλλου, αναφερόμενος στην ενέργεια των μεγαλυτέρων μηκών κύματος, που τα προσδιορίζει σαν κίτρινα, πορτοκαλιά και κόκκινα, σαφώς αναφέρεται στο πορτοκαλί που είναι η μίξη τους.

 

 

Η αναφορά του κίτρινου χρώματος (αντί του πορτοκαλί) στο πρώτο διχρωματικό σύστημα που έγινε αντιληπτό από τους πρωτόγονους οργανισμούς, έχει τον ιδιαίτερο λόγο της, οι λεπτομέρειες του οποίου θα μας απομακρύνουν από την ουσία αυτού του άρθρου. Αρκεί μόνο να πούμε πως το κοντινότερο προς το φως χρώμα είναι το κίτρινο, ενώ το πλησιέστερο στο σκότος, το μπλε και ότι ο καθηγητής ασχολούμενος με τις χρωματικές ακτινοβολίες αναφέρεται σε ένα συμπληρωματικό ζεύγος του πρότυπου συστήματος χρωματικών ακτινοβολιών RGB.

 

 

Έτσι λοιπόν, το πορτοκαλί χρώμα είναι το πρώτο που αντιληφθήκαμε σαν μονοκύτταροι οργανισμοί. Όμως ύστερα, εμείς και πολλά άλλα παρόμοιά μας θηλαστικά, λίγο μετά την εξέλιξή μας σε τετραχρωματικά όντα (με την οργανική οπτική αντίληψη του ζεύγους κόκκινων και πράσινων ακτινοβολιών), χάσαμε την δυνατότητα οργανικής (κωνιακής) αντίληψης της πορτοκαλί ακτινοβολίας και μεταπέσαμε στην τριχρωμία.

 

 

Το τέταρτο βασικό χρώμα που βλέπουν οι ελάχιστοι τετραχρωματικοί άνθρωποι που έχουν ανακαλυφθεί, εντοπίζεται στην θέση της πορτοκαλί ακτινοβολίας, πράγμα που σημαίνει πως αν το ανθρώπινο είδος εξελιχθεί και πάλι σε τετραχρωματικό θα βλέπει το πορτοκαλί σαν το τέταρτο βασικό χρώμα.

 

 

[Ένας τετραχρωματικός άνθρωπος μπορεί να βλέπει έως 100 εκατομμύρια αποχρώσεις σε σχέση με τα έως 10 εκατομμύρια που βλέπει ένας φυσιολογικός τριχρωματικός άνθρωπος].

Πορτοκαλί λοιπόν, το χρώμα του παρελθόντος και του μέλλοντος.

Ιδού λοιπόν γιατί στον τίτλο αυτού του άρθρου αναγράφεται το πορτοκαλί σαν το πρώτο και το έσχατο χρώμα.

 

 

Επιπλέον, ενώ ήταν η πρώτη ακτινοβολία που αντιληφθήκαμε είναι η τελευταία από τις ακτινοβολίες του φάσματος που εννοήσαμε και καταλάβαμε πως πρόκειται για ένα διαφορετικό χρώμα, ενώ μέχρι τότε το συγχέαμε πότε με το κίτρινο και πότε με το κόκκινο.

Η ονομασία που του δώσαμε, τότε που το διαχωρίσαμε σαν ξεχωριστό χρώμα, κάπου εκεί στον μεσαίωνα περίπου, συμβαδίζει με την πορεία του φρούτου από το οποίο πήρε το όνομά του και θα ασχοληθούμε με το θέμα αυτό σε ένα επόμενο άρθρο.

 

 


Topic: εννοιολογία, Κίτρινο, λειτουργίες όρασης χρωμάτων, μπλε, Πορτοκαλί, Φύση και χρώματα | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [ιβ΄]: ιδιότητες ψυχρων – θερμων χρωματων

⊆ February 20th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[ιβʹ]

Ποιες οι ιδιότητες των ψυχρών και ποιες των θερμών χρωμάτων;

 

- Μάλιστα! Ξαναπαίρνω τον λόγο για να σου εξηγήσω άνθρωπε σε τι διαφέρουν τα ψυχρά από τα θερμά χρώματα και γιατί αποκαλούνται έτσι.

Κατ’ αρχάς να σου τονίσω βάση όσων ειπώθηκαν προηγουμένως, ποια είναι τα μεν και πια τα δε.

Από τα χρώματα που περιέχω, εγώ ο χρωματικός κύκλος (στην πραγματικότητα, όπως θα δεις στην συνέχεια της συνέντευξης, περιέχω όλα τα χρώματα) όσα βρίσκονται από την μια μεριά της διακεκομμένης γραμμής, στην περιοχή που κυριαρχεί το μπλε χρώμα, είναι τα αποκαλούμενα ψυχρά χρώματα, ήτοι τα μπλε, πράσινο, η ψυχρή υπόσταση του κίτρινου και η ψυχρή μορφή του μωβ χρώματος.

Όσα πάλι βρίσκονται από την άλλη πλευρά, εκεί που επικρατεί το κόκκινο, ήτοι τα κόκκινο, πορτοκαλί, η θερμή υπόσταση του κίτρινου και η θερμή μορφή του μωβ, είναι τα θερμά.

Γιατί τα αποκαλούμε θερμά και ψυχρά; Γιατί τα θερμά, με αρχηγό τους το κόκκινο, βρίσκονται στην πλευρά του ορατού φάσματος που συνορεύει με την υπέρυθρη ακτινοβολία, της οποίας βασικό χαρακτηριστικό είναι η θερμότητα, στοιχείο που μεταδίδει στους ορατούς γείτονές της, τα κοκκινωπά χρώματα, τα χρώματα που ενέχουν μέσα τους κόκκινα στοιχεία.

- Περίπου στην μέση του ορατού φάσματος βρίσκομαι εγώ, το κίτρινο, στην κατακίτρινη μορφή μου, έχοντας από την μια πλευρά μου, αυτήν που πρόσκειται προς την υπέρυθρη ακτινοβολία, τα θερμά χρώματα και από την άλλη τα ψυχρά…. Ωω! Με συγχωρείς κύκλε, σε διέκοψα! Συνέχισε, παρακαλώ!

- Όπως λοιπόν μας είπε το κίτρινο, από την άλλη πλευρά, τα χρώματα που πρόσκεινται προς τις υπεριώδεις ακτινοβολίες, είναι τα ψυχρά.

Τα ψυχρά χρώματα προκαλούν την αίσθηση της ψυχρότητας και την ψευδαίσθηση της σμίκρυνσης ή απομάκρυνσης, έχουν μικρά μήκη κύματος με πυκνότερη συχνότητα, επομένως και μεγαλύτερη ισχύ.

Σε αντίθεση, τα θερμά χρώματα προκαλούν την εντύπωση της θερμότητας, την ψευδαίσθηση της επέκτασης και προβολής, κάνοντας μια επιφάνεια που καλύπτεται από θερμά χρώματα να δίνει την εντύπωση πως είναι μεγαλύτερη και πιο κοντινή απ’ ότι στην πραγματικότητα. Σαφώς και έχει μεγαλύτερα μήκη κύματος με αραιότερη πυκνότητα και φυσικά χαμηλότερη ισχύ από αυτήν των ψυχρών χρωμάτων.

Εάν παραθέσουμε πλάι – πλάι δυο επιφάνειες όπου η μια καλύπτεται από ψυχρό χρώμα, ας πούμε μπλε, και η διπλανή της είναι καλυμμένη με θερμό χρώμα, το κόκκινο π.χ. μας δίδεται η εντύπωση πως η ψυχρή μπλε επιφάνεια υποχωρεί, ενώ η θερμή κόκκινη προβάλλεται.

 

http://xromata.com/?p=245

 

 

 


Topic: Κίτρινο, Συνέντευξη με τα χρώματα, Χρωματικός κύκλος | Tags: None

Χρωματα πυροτεχνηματων

⊆ February 15th by | ˜ No Comments »


Ξεκινάμε τον ένατο χρόνο της ζωής μας πανηγυρικά, με πυροτεχνήματα!

 

 

 

Τα χρώματα των πυροτεχνημάτων


Προ καιρού είχαμε αναρτήσει ένα άρθρο για τα πυροτεχνήματα όπου αναφέραμε πως χημικές ουσίες είναι υπαίτιες για τα χρώματα των πυροτεχνημάτων.

 

 

Ας δούμε τώρα ποιες είναι οι ουσίες αυτές και τί χρωματισμούς αποδίδει στα πυροτεχνήματα η κάθε μία από αυτές.

Προηγουμένως όμως, ας ρίξουμε μια ματιά στην ιστορία των πυροτεχνημάτων.

 

 

Οι πρώτες αναφορές για πυροτεχνήματα χρονολογούνται από τον 7ο αιώνα στην Κίνα, όπου είχαν εφευρεθεί, την εποχή της δυναστείας των Τανγκ. Πρόκειται για ένα στοιχείο του κινεζικού πολιτισμού, που από εκεί εξαπλώθηκε και σε άλλες κοινωνίες.

 

 

Η τέχνη και η επιστήμη των πυροτεχνημάτων εξελίχθηκε σε ένα ιδιαίτερο επάγγελμα στην Κίνα, όπου οι πυροτεχνουργοί ήταν σεβαστοί για τις γνώσεις τους και τις πολύπλοκες τεχνικές τους για την εκπυρσοκρότηση των πυροτεχνημάτων. Οι κινέζοι πίστευαν πως τα πυροτεχνήματα έδιωχναν τα κακά πνεύματα και επέφεραν τύχη και ευτυχία.

Τα μεταλλικά και άλλα στοιχεία που χρησιμοποιούνται (συνήθως σε μορφή σκόνης) για να χρωματίσουν τις λάμψεις των πυροτεχνημάτων είναι τα εξής:

 

 

Το ανθρακικό στρόντιο για την απόδοση έντονου κόκκινου χρώματος, ενώ για απαλότερα κόκκινα χρησιμοποιείται ανθρακικό ή χλωριούχο λίθιο. Το χλωριούχο ασβέστιο μας δίνει πορτοκαλί χρώμα, όσο για το κίτρινο, αυτό παράγεται από νιτρικό νάτριο. Το χλωριούχο βάριο μας δίνει πράσινο χρώμα και ο χλωριούχος χαλκός μπλε. Μπλε, απόχρωσης ίντιγκο, παράγεται από νιτρικό καίσιο, ενώ η νιτρική ποτάσα (νιτρικό κάλιο) αποδίδει μωβ χρώμα. Πιο ρόδινο μωβ αποδίδεται με την χρήση νιτρικού ρουβιδίου. Χρυσαφένιοι τόνοι παράγονται από καρβουνάνθρακα, καπνιά ή σίδηρο και ασημόλευκοι τόνοι αποδίδονται με την χρήση σκόνης τιτανίου, αλουμίνιου, βηρυλλίου ή μαγνησίου.

Επίσης το ράδιο δημιουργεί στα πυροτεχνήματα βαθείς πράσινους χρωματισμούς, αλλά είναι πολύ επικίνδυνο στην χρήση του.

 

 

Αυτά για όλους όσοι είστε επίδοξοι πυροτεχνουργοί, για να ξέρετε πως θα αποδώσετε τα διάφορα χρώματα στα πυροτεχνήματά σας, εάν δε θέλετε να μάθετε τους διάφορους τύπους πυροτεχνημάτων και άλλες πολλές λεπτομέρειες γύρω από αυτά, την τεχνική τους και την ιστορία τους, σας παραθέτουμε τον σχετικό σύνδεσμο:

https://en.wikipedia.org/wiki/Fireworks

 

 


Topic: φως | Tags: None

8α γενεθλια

⊆ February 10th by | ˜ No Comments »

 

8α Γενέθλια


Ο ιστότοπος “xromata.com” έκλεισε αισίως τα 8 χρόνια ύπαρξής του και βαίνει στον ένατο χρόνο ζωής του, προσδοκώντας να ολοκληρώσει και αυτόν.

 

 

Εάν δεν ανέτρεχα στα όσα είχαν γραφτεί στην περσινή επέτειο των γενεθλίων της ιστοσελίδας, θα έγραφα κι εφέτος περίπου τα ίδια

http://xromata.com/?p=7881

Έτσι, για να μην επαναλαμβάνομαι, θα ήθελα απλώς να ξετυλίξω κάποιες σκέψεις μου πάνω στον κόσμο των χρωμάτων και σε όσα «κέρδισα», προς το παρόν, σπουδάζοντάς τον.

Κατ’ αρχάς, θα ξεκινήσω το ξετύλιγμα των σκέψεών μου με μια παράγραφο από την πρώτη ανάρτηση της ιστοσελίδας, που «ανέβηκε» στις 8 Φεβρουαρίου του 2009:

http://xromata.com/?p=28

«Είμαι ένας, θα έλεγα, εραστής των χρωμάτων. Αυτά, μάλλον ένοιωσαν την αγάπη μου και μου ανταπόδωσαν τη δική τους συνομιλώντας μαζί μου, αρχίζοντας να μου αποκαλύπτουν τα μυστικά τους»

Από τότε, έχοντας περάσει ήδη άλλα 8 χρόνια, μπορείτε εύκολα να φαντασθείτε πόσα άλλα μυστικά τους μου έχουν αποκαλύψει στο διάστημα αυτό.

Βέβαια κάποιοι θεωρούν πως όσα μου αποκαλύπτουν τα «χρώματα» είναι ασήμαντες πληροφορίες. Είναι όμως έτσι; Έχουν δίκιο;

 

 

Είναι άραγε, αν όχι άχρηστη, έστω απλή πληροφόρηση, όλα αυτά που σου αποκαλύπτει ένα σημαντικό κομμάτι του βιβλίου της φύσης;

Ίσως τώρα απλά να φαίνεται έτσι, όμως το μέλλον μας επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις.

Τα χρώματα είναι ένα στοιχείο που χρησιμεύει στην φύση σαν κλειδί για να ξεκλειδώνει με αυτά κανείς πολλές σελίδες των μαθημάτων της, αλλά και της ιστορίας της.

 

 

Επιπλέον, οδηγούν σε εξωλογισμούς, που κάποτε, με την πάροδο του χρόνου αποδεικνύεται πως, κάποιοι από αυτούς, κάθε άλλο παρά εξωλογισμοί ήταν.

Για τους εξωλογισμούς είχαμε αναφερθεί στο παρατιθέμενο άρθρο

http://xromata.com/?p=4072

απ’ όπου αντιγράφω τα εξής:

«Έχω πει επανειλημμένως πως η μελέτη των χρωμάτων μπορεί να μας οδηγήσει μακριά, πολύ μακριά. Ιδιαίτερα την φαντασία μας!

Επειδή δε, τα χρώματα σχετίζονται άμεσα με την φυσική και η φυσική με την επιστήμη, κάλλιστα μπορούν να μας εισάγουν σε πεδία και επίπεδα ‘Επιστημονικής Φαντασίας’.

Πολλά από τα κοινότυπα σήμερα θέματα που σχετίζονται με τα χρώματα κάποτε ακούγονταν σαν επιστημονική φαντασία, ενώ τώρα πια δεν είναι.

Άλλα πάλι μοιάζουν ακόμα με επιστημονική φαντασία, αλλά κάποια στιγμή θα πάψουν να είναι τέτοια, θα γίνουν σκέτη επιστήμη.

Για να γίνω πιο κατανοητός, θα ήθελα να αναφερθώ σε μερικά σημεία όπου με οδήγησαν, εμένα προσωπικά, τα χρώματα, έτσι ώστε να φανταστείτε που οδήγησαν και που μπορούν να οδηγήσουν την επιστήμη, την ανθρωπότητα.

 

 

Ίσως κάποια από τα θέματα αυτά να σας ακουστούν σαν παραλογισμοί, και ναι, κάποτε, για αιώνες ολόκληρους ακούγονταν σαν παραλογισμοί, όμως κάποια στιγμή αποκαλύφθηκε πως κάθε άλλο παρά παραλογισμοί ήταν και το κύρος τους αποκαταστάθηκε μέσα στην πραγματικότητα που ζούμε σ’ αυτόν τον κόσμο.

Παραλογισμός θεωρείται ο παράλογος τρόπος σκέψης, αυτός που αντιβαίνει στην λογική, στερείται λογικής, βρίσκεται έξω από αυτήν και ενίοτε την υπερβαίνει.

Ό,τι δε, δεν μπορεί να συλλάβει ή κρίνει κανείς με την λογική, γιατί βρίσκεται έξω από τα όριά της είναι εξωλογικό, όπως πχ. η έννοια του Θεού, η οποία είναι απρόσιτη στον ανθρώπινο νου, γιατί είναι από τη φύση της εξωλογική και υπερλογική».

Ένας από τους εξωλογισμούς που με κατείχαν χρόνια ήταν η πεποίθησή μου ότι σε διάφορα αγωνίσματα οι αθλητές που φορούν κόκκινα ρούχα έχουν περισσότερες πιθανότητες νίκης από τους αντιπάλους τους, οι οποίοι συνήθως είναι ντυμένοι στα μπλε. Αυτό έπαψε να είναι απλός εξωλογισμός, όταν το 2004 Άγγλοι επιστήμονες που τους κατείχε ο ίδιος εξωλογισμός, απέδειξαν πειραματικά ότι δεν πρόκειται για εξωλογισμό αλλά για μια αποδεδειγμένη πλέον πραγματικότητα.

http://xromata.com/?p=4412

http://xromata.com/?p=4475

 

 

 

Άλλος εξωλογισμός μου ήταν το εάν βλέπουμε όλοι τα ίδια χρώματα. Αυτό είναι ένα ερώτημα που απασχολεί πολλούς επιστήμονες οι οποίοι παραδέχονται πως είναι κάτι που δεν δύναται να απαντηθεί.

http://xromata.com/?p=5680

Ένας από τους τελευταίους εξωλογισμούς μου, που με απασχόλησε αρκετά τον τελευταίο καιρό και ιδιαιτέρως έντονα τον τελευταίο χρόνο, είναι το πιστεύω μου στο ότι ολόκληρο το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα (και όχι μόνο το τμήμα του ορατού φωτός) αποτελείται από χρώματα, χρώματα που εμείς αδυνατούμε να δούμε.

Τον περασμένο μήνα αισθάνθηκα μια έλξη από την διαφήμιση ενός βιβλίου με πληροφοριακά χαρτογραφήματα (infographics) του National Geographic. Χωρίς να το πολυσκεφθώ, παράγγειλα το βιβλίο και ω! τί έκπληξη, όταν έφθασε στα χέρια μου είδα να αναγράφεται στο οπισθόφυλλο (ναι, στο οπισθόφυλλο, μήπως και δεν την πρόσεχα όπως είναι γραμμένη ανάμεσα στα πολλά άλλα γραφόμενα εντός του) μια και μοναδική παράγραφος, η εξής:

 

 

«The sky of hidden colors (Ο ουρανός των κρυμμένων χρωμάτων):.

Τα μάτια μας είναι τυφλά σε όλα, εκτός από ένα στενό τμήμα μηκών κυμάτων του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος που αποτελούν το ορατό φως. Με την παρατήρηση με εξοπλισμούς ευαίσθητους στην ενέργεια φωτονίων, μεγαλύτερης ή μικρότερης ενεργειακής συχνότητας αυτής των φωτονίων του ορατού φωτός, ο ουρανός (το σύμπαν) λάμπει από γαλαξιακές δομές και φωτεινά υπόβαθρα».

Δηλαδή, οι εικόνες αυτές μας αποκαλύπτουν πως το σύμπαν βρίθει από φώτα και χρώματα που οι περιορισμένες δυνατότητες του ανθρώπινου οφθαλμού αδυνατούν να δουν. Εντοπίζονται με κατάλληλα εφευρήματα και ‘χρωματίζονται’ από τον άνθρωπο με χρώματα από την γκάμα χρωμάτων που ο ίδιος μπορεί να δει.

Αυτά ως προς το ξετύλιγμα κάποιων σκέψεών μου, όσο για τα κέρδη που αποκόμισα από την σπουδή του ‘μυστηριώδους κόσμου των χρωμάτων’, έχουμε και λέμε…. ή μάλλον ας ανατρέξουμε στο δεύτερο άρθρο αυτού του ιστότοπου που είχε τιτλοφορηθεί «Ο πολυεπιστήμων»:

http://xromata.com/?p=45

Ναι, γοητευμένος από τις αποκαλύψεις των χρωμάτων, που ο κόσμος τους απλώνεται στα πάντα, άρχισα να ενδιαφέρομαι και να ασχολούμαι με θέματα που κάποτε μου ήταν αδιάφορα, ή δεν εμβάθυνα σε αυτά.

 

 

Όμως τα χρώματα με ωθούν σε μια ολιστική θεώρηση του ‘κόσμου’ δείχνοντάς μου εύλογα πως τα πάντα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους και με σπρώχνουν να διαβώ ατραπούς όπου συλλέγω καρπούς αναλυτικής επί μέρους πληροφόρησης, λεπτομέρειες που με κάνουν να εμβαθύνω περισσότερο στο κάθε θέμα έτσι ώστε να διευρύνεται το πνεύμα μου πολυεπιστημονικά.

Θα ήθελα να αναφερθώ σε κάποια σημεία από αυτά που έχω ‘κερδίσει’ από την μελέτη των χρωμάτων, όμως φοβάμαι ότι το γενέθλιο αυτό άρθρο θα αποβεί μακροσκελές και ίσως κουραστικό.

Ίσως μελλοντικά επανέλθω συμπληρώνοντας όσα άλλα θα ήθελα να γράψω στην συνέχεια αυτού του άρθρου.

Προς το παρόν, κλείνω εδώ, ευελπιστώντας να αντέξει άλλον έναν χρόνο ο ιστότοπος αυτός και ευχαριστώντας όλους εσάς που τον παρακολουθείτε, μη γνωρίζοντας ούτε πόσοι, ούτε ποιοι είστε!

 


Topic: Uncategorized, Εξωλογισμοί, Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα και Φως | Tags: None

Συμπληρωματικα χρωματα στα τρια συστηματα

⊆ February 5th by | ˜ No Comments »

 

Τα συμπληρωματικά χρώματα

στα τρία συστήματα



 

Στα συμπληρωματικά χρώματα έχουμε αναφερθεί πολλάκις στο παρελθόν, όμως μόνο στο παραδοσιακό τριχρωματικό σύστημα όπου τα τρία βασικά χρώματα είναι τα μπλε – κίτρινο – κόκκινο. 

 

 

 

Όπως ήδη γνωρίζουμε, υπάρχουν τρία χρωματικά συστήματα, το παραδοσιακό RYB, το RGB και το CMYk*

*[RYB = Red Yellow Blue

  RGB = Red Green Blue

  CMYk = Cyan Magenta Yellow + black]

Εφόσον τα βασικά χρώματα διαφέρουν σε κάθε σύστημα, φυσικό επόμενο είναι να διαφέρουν και τα σχηματιζόμενα συμπληρωματικά ζεύγη.

Πριν δούμε ποια είναι τα συμπληρωματικά χρώματα κάθε συστήματος, καλό είναι να ρίξουμε μια ματιά και να θυμηθούμε ξανά τί ακριβώς είναι αυτά τα ‘συμπληρωματικά’ ζεύγη:

«Συμπληρωματικά ζεύγη χρωμάτων καλούνται τα χρωματικά ζεύγη που συνίστανται από ένα βασικό και ένα παράγωγο χρώμα, όπου το συγκεκριμένο παράγωγο είναι αυτό που παράγεται από τα δύο άλλα βασικά. Με άλλα λόγια κάθε συμπληρωματικό ζεύγος περιέχει, ουσιαστικά δηλαδή συμπληρώνεται από τα τρία βασικά χρώματα».

 

 

Ας διαβάσουμε επίσης τί γράφεται στην βικιπέδια για τα συμπληρωματικά χρώματα και πως ορίζονται αυτά:

«Συμπληρωματικά χρώματα είναι ζεύγη χρωμάτων που όταν συνδυασθούν ακυρώνουν το ένα το άλλο (σαν χρώμα). Αυτό σημαίνει πως όταν αναμιχθούν παράγουν ένα γκρίζο μη – χρώμα της κλίμακας μεταξύ του άσπρου – μαύρου. Τα συμπληρωματικά χρώματα, όταν τοποθετούνται το ένα πλάι στο άλλο δημιουργούν μια ισχυρότατη χρωματική αντίθεση. Ένεκα αυτής της εντυπωσιακής χρωματικής σύγκρουσης ο όρος «αντίθετα χρώματα» θεωρείται ορθότερος από τον όρο «συμπληρωματικά χρώματα».

 

 

Ποια θεωρούνται ζεύγη συμπληρωματικών χρωμάτων, εξαρτάται από το χρωματικό σύστημα που χρησιμοποιείται.

Στο παραδοσιακό χρωματικό πρότυπο RYB τα συμπληρωματικά ζεύγη είναι τα εξής:

κόκκινο – πράσινο, κίτρινο – μωβ, μπλε- πορτοκαλί. Τα χρώματα κάθε ζεύγους όταν αναμιχθούν (αφαιρετική μίξη) παράγουν ένα καφετί φαιό μη – χρώμα έως μαύρο.

 

 

Στο νεώτερο χρωματικό πρότυπο RGB (ακτινοβολιών) όπου τα παράγωγα χρώματα είναι τα βασικά χρώματα του συστήματος CMY(k), τα συμπληρωματικά ζεύγη είναι τα εξής:

Κόκκινο – κυανό, πράσινο – ματζέντα, μπλε – κίτρινο. Τα χρώματα κάθε ζεύγους όταν αναμιχθούν (προσθετική μίξη) παράγουν ένα γκρι φαιό μη – χρώμα έως λευκό (φως).

 

 

Στο πρότυπο σύστημα CMY(k) τα συμπληρωματικά ζεύγη είναι σχεδόν τα ίδια με αυτά του συστήματος RGB αλλά σε αντίθετη διάταξη, δηλαδή κίτρινο – μπλε, ματζέντα – πράσινο, κυανό – κόκκινο, με την διαφορά ότι το κόκκινο πορτοκαλίζει κάπως και το μπλε μωβίζει ελαφρά.

 

 

Από όλα αυτά τα συμπληρωματικά ζεύγη ισχυρότερα ως προς την αντίθεσή τους θεωρούνται τα ζεύγη κόκκινο – πράσινο και μπλε – κίτρινο, δηλαδή ένα ζευγάρι από το παραδοσιακό σύστημα και ένα από τα άλλα δυο νεώτερα συστήματα.

 


Topic: Κίτρινο, κόκκινο, κυανό, ματζέντα, Μίξεις χρωμάτων, μπλε, μωβ, Πορτοκαλί, Πράσινο, Συνδυασμοί χρωμάτων | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [ια΄]: ψυχρα – θερμα χρωματα

⊆ January 30th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[ιαʹ]

Διαχωρισμός των χρωμάτων σε ψυχρά και θερμά

 

-Εδώ χρωματικός κύκλος! Να ’μαι πάλι, άνθρωπε, να συνεχίσουμε την συνέντευξη. Φαντάζομαι ότι όσα σου είπα πρότινος σου ήταν κατανοητά. Μα ναι! Φυσικά και το θυμάμαι πως διακόψαμε στο σημείο που λέγαμε για τον διαχωρισμό των χρωμάτων. Για τον διαχωρισμό τους σε ψυχρά και θερμά χρώματα. Από αυτό το σημείο θα συνεχίσω για να σου δώσω να καταλάβεις ποια είναι τα ψυχρά και πια τα θερμά χρώματα.

 

 

Εδώ μας χρησιμεύει η οριζόντια διακεκομμένη γραμμή! Όσα χρώματα βρίσκονται πάνω από την διακεκομμένη γραμμή, όπως το μπλε, είναι τα ψυχρά χρώματα. Όσα πάλι βρίσκονται κάτω από την διακεκομμένη, όπως το κόκκινο, είναι τα θερμά χρώματα. Ω! ναι! Καλώς το παρατήρησες άνθρωπε! Έχουμε ένα πρόβλημα! Η διακεκομμένη χωρίζει στα δυο, σε δύο ίσα τμήματα, το κίτρινο χρώμα, καθώς και το συμπληρωματικό του, το μωβ. Τα χρώματα αυτά δηλαδή βρίσκονται τόσο επάνω, όσο και κάτω από την διακεκομμένη. Ανήκουν τόσο στην ομάδα των ψυχρών χρωμάτων, όσο επίσης και στην ομάδα των θερμών. Τί συμβαίνει εδώ; Ναι! Σωστά απάντησες άνθρωπε. Είναι και ψυχρά και θερμά επίσης.

Ας δούμε πρώτα το μωβ χρώμα, όπου μπορώ να σου εξηγήσω ευκολότερα την διμορφία του, πώς δηλαδή έχει δυο μορφές, μια ψυχρή και μια θερμή. Έλα μωβ, ξεκούρασέ με λίγο. Μην τα λέω όλα εγώ.

-Πολύ καλά! Εγώ λοιπόν, το μωβ χρώμα, όπως ήδη έμαθες άνθρωπε, είμαι ένα από τα τρία παράγωγα χρώματα. Σχηματίζομαι από την μίξη του μπλε χρώματος με το κόκκινο. Επειδή αυτό το επίπεδο στο οποίο βρίσκεσαι άνθρωπε, το επίπεδο της δημιουργίας, είναι σχετικό προς το απόλυτο, τίποτε, μα τίποτε δεν μπορεί να υπάρξει εδώ σε απόλυτη μορφή. Έτσι, με τίποτε δεν μπορεί να υπάρξει η απόλυτη ανάμιξη, η τέλεια ισομερισμένη μίξη δυο πραγμάτων, επομένως ούτε ο απόλυτος ισομερισμός του μπλε με το κόκκινο για να προκύψω εγώ ως απόλυτο μωβ. Πάντα θα υπερτερεί στην πρόσμιξη, μα έστω και ελάχιστα, πότε το μπλε και πότε το κόκκινο χρώμα. Επομένως οι αποχρώσεις μου που προκύπτουν από μίξεις όπου υπερτερεί το μπλε χρώμα, βρίσκονται πάνω από την διακεκομμένη, κληρονομώντας τα ψυχρά χαρακτηριστικά του μπλε χρώματος. Αντιθέτως οι άλλες όπου υπερτερεί το κόκκινο χρώμα, είναι αυτές που βρίσκονται κάτω από την διακεκομμένη και είναι οι θερμές χροιές μου. Έτσι εμφανίζομαι δίμορφο, πότε με ψυχρή και πότε με θερμή μορφή, κάτι που εξαρτάται από την ποσότητα συμμετοχής των γονικών χρωμάτων στην δημιουργία μου. Κατάλαβες;

Κάτι ανάλογο, αλλά όχι ίδιο, συμβαίνει και με το κίτρινο χρώμα. Όμως καλύτερα ας πάρει τον λόγο το ίδιο το κίτρινο να σου δώσει να καταλάβεις την διαφοροποίηση μεταξύ μας.

-Οπωσδήποτε δεν συμβαίνει το ίδιο σε εμένα όπως και σε εσένα, αγαπητό μου μωβ χρώμα, γιατί εγώ, το κίτρινο, είμαι βασικό χρώμα και όχι παράγωγο ώστε η εμφάνισή μου να εξαρτάται και να επηρεάζεται από τα γονικά μου χρώματα, αφού γονείς δεν έχω, όπως εσύ.

Είμαι αυτούσιο, έχω καθαρά δική μου υπόσταση, την οποία διαχωρίζει η διακεκομμένη γραμμή σε δυο τμήματα κάνοντάς με δισυπόστατο, έτσι ώστε να λαμβάνω πότε ψυχρή υπόσταση και πότε θερμή.

Όπως καταλαβαίνεις άνθρωπε, οι δύο υποστάσεις μου, δηλαδή το πότε θεωρούμαι ψυχρό και πότε θερμό, δεν επηρεάζονται από γονική συμμετοχή, εφόσον δεν έχω γονείς, επηρεάζονται όμως από το περιβάλλον μου.

Επομένως το τμήμα μου που βρίσκεται πάνω από την διακεκομμένη, όπου βρίσκονται τα ψυχρά χρώματα, είναι το ψυχρό κίτρινο, ενώ το τμήμα που βρίσκεται στο κάτω μέρος, στο περιβάλλον των θερμών χρωμάτων είναι το θερμό κίτρινο.

Για να καταλάβεις καλύτερα, σε σύγκριση με το συμπληρωματικό μου μωβ, σου λέω ότι όπως εκείνο επηρεάζεται από τα γονικά του χρώματα, εγώ επηρεάζομαι από τα γειτονικά μου χρώματα. Δηλαδή οι αποχρώσεις της επάνω πλευράς μου που γειτνιάζει με το πράσινο, επηρεάζονται από αυτό το ψυχρό χρώμα και μου δίνουν μια ψυχρή υπόσταση, ενώ η κάτω πλευρά μου, επηρεαζόμενη από το πορτοκαλί, είναι η θερμή μου υπόσταση. Με λίγα λόγια, το κίτρινο που πρασινίζει είναι ψυχρό, αυτό που πορτοκαλίζει είναι θερμό.

Πώς είπες; Ναι! Βεβαίως! Στο κέντρο μου είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίζει κάποιο ελάχιστο πρασίνισμά μου ή κάποια θερμή επίδραση, Τί συμβαίνει τότε; Σε τέτοιες περιπτώσεις, όποτε βρίσκομαι σε περιβάλλον ψυχρών χρωμάτων θεωρούμαι σαν θερμό χρώμα και αντιθέτως όταν βρίσκομαι ανάμεσα σε θερμά χρώματα αναλαμβάνω τον ρόλο του ψυχρού.

Κοίτα να δεις. Σαν μεσαίος, ενδιάμεσος παράγοντας, αφού είμαι το μεσαίο χρώμα, το ‘ουδέτερο’ όπως με αποκάλεσαν κάπου στην αρχή της συνέντευξης, έχω στοιχεία και από τις δυο πλευρές όπου γειτνιάζω, όπως συμβαίνει με όλους τους ενδιάμεσους παράγοντες, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Ας δώσουμε τώρα τον λόγο και πάλι στον Χρωματικό Κύκλο να μας μιλήσει για τις ιδιότητες και τις διαφορές μεταξύ ψυχρών και θερμών χρωμάτων, Συμφωνείς;

 


Topic: Συνέντευξη με τα χρώματα, Χρωματικός κύκλος | Tags: None

Ωκεανος, ο παππους της Ιριδας

⊆ January 25th by | ˜ No Comments »

 

Ο μυστηριώδης Τιτάνας Ωκεανός, πάππους της Ίριδας

ή άλλως ο Ωκεανός και το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα

 

Σε προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε στον Τιτάνα Ωκεανό, πατέρα της Ωκεανίδας Ηλέκτρας, μητέρας της Ίριδας, θεάς του Ουράνιου Τόξου και κατ’ επέκτασιν των χρωμάτων και αναρωτηθήκαμε ποιος ακριβώς είναι αυτός ο Ωκεανός; Ο Τιτάνας Ωκεανός;

 

 

Θα μου πείτε τώρα, τί σχέση έχει αυτός ο Ωκεανός με τα χρώματα, με τα οποία ασχολείται αυτός ο ιστότοπος.

Ε, πώς δεν έχει. Πάππους της Ίριδας είναι και όπως λέγεται, για να γνωρίσεις καλά ένα μυθολογικό πρόσωπο οφείλεις να ξέρεις τί σημαίνει το όνομά του, τους γονείς του και την καταγωγή του.

Ήδη έχουμε πει αρκετά για την θεά Ίριδα. Σας παραθέτουμε δυο συνδέσμους σχετικούς με τα προαναφερόμενα:

http://xromata.com/?p=781

http://xromata.com/?p=808

Μάλλον θα εννοήσουμε περισσότερα γι’ αυτήν αν ρίξουμε μια σχολαστικότερη ματιά στο γενεαλογικό της δέντρο και δη στον πάππου της τον Τιτάνα Ωκεανό.

 

 

 

 

Αντιγράφουμε ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΩΚΕΑΝΟΥ από την ‘Ωγυγία ή Αρχαιολογία’ (1816, Βιέννη Αυστρίας) του Αθανασίου Σταγειρίτη, τα εξής:

«Ο Ωκεανός ήτο υιός του ουρανού και της Γης και ο πρεσβύτατος των Τιτάνων. Κατ’ άλλους δε ήτο υιός του Αιθέρος και της Εστίας. Ούτος ήτο, κατά τινας, ο αρχαιότατος των Θεών και εξ αυτού εγεννήθησαν οι άλλοι θεοί και οι άνθρωποι.* Ενομίζετο δε θεός και έφορος της έξω μεγάλης Θαλάσσης, ως δηλοί το όνομα αυτού, και ότι έλαβε την δυναστείαν ταύτην παρά του πατρός αυτού Ουρανού, δια τούτον δεν επαναστάτησε και αυτός κατά του Ουρανού ως οι άλλοι Τιτάνες.

* [Στην ελληνική μυθολογία αναφέρεται ότι: ο Ωκεανός συνέστη τον τελευταίο κύκλο όστις περιέζωνε τον Ουρανό και την Γαία, ενώ στους ύμνους του Ομήρου ο Ουρανός περιγράφεται «ως ο αποτελών την εσχάτη περιφέρεια της ασπίδος του Αχιλλέως». Σε παλαιότερους μύθους αναφέρεται ότι το Χάος αποτελούσε την πρώτη οντότητα η οποία κατόπιν ταυτίστηκε με τον Ωκεανό.

Αλλά και άλλοι μύθοι φέρουν τον Ωκεανό σαν πρώτιστο θεό.

Κατά τους Αιγυπτίους: πρώτος θεός ήτο ο Νουν (Ωκεανός) και δεν υπάρχει παλαιότερος θεός από τον Ωκεανό. Μετά από αυτόν γεννήθηκαν οι άλλοι θεοί.

Κατά τους Σουμέριους: πρώτος θεός ήταν ο Ενκί (Ωκεανός), ο ύψιστος, ο αυτογέννητος, αυτός είναι το ύδωρ.

Κατά τους Ινδούς: εν αρχή υπήρχε μόνο το ύδωρ, ο αρχέγονος Ωκεανός.]

 

 

 

Έλαβε δε γυναίκα την αδελφήν αυτού Τηθύν*, και ούτοι ανέθρεψαν την Ήραν. Έτι δε λέγουσιν, ότι αυτός μετεχειρίσθη πρώτος νόμιμον γάμον, και γυναίκαν την αδελφήν αυτού, ως λέγει και ο Ορφεύς, εκ της οποίας εγέννησεν όλους σχεδόν τους επίσημους ποταμούς της οικουμένης και τρεις χιλιάδας θυγατέρας, πλην γνωρίζονται μόνο οι παρ’ Ησίοδον αναφερόμεναι και αύται ωνομάζοντο Νύμφαι Ωκεανίδαι»

*[τήθη στα αρχαία σήμαινε ‘προμήτωρ’]

 

 

 

Μεταξύ των Ωκεανιδών αναφέρεται από τον Ησίοδο και η Ηλέκτρα, η μητέρα της Ίριδας, η οποία από τον Θαύμαντα γέννησε εκτός από την Ίριδα, τις Άρπυιες και την Άρκη.

Μα ποιος ήταν αυτός ο Θαύμας με τον οποίο ζευγάρωσε η Ωκεανίς Ηλέκτρα; Επανερχόμαστε στην ‘Ωγυγία’ όπου διαβάζουμε:

«Ο Θαύμας, υιός του Πόντου και της Γης και αδελφός του Φόρκυνος, έλαβε γυναίκα την Ηλέκτραν του Ωκεανού θυγατέρα και εγέννησεν εξ αυτής την Ίριν, τας Άρπυιας και την Άρκην. Ούτος δε ήτο, κατά τινας, θεός των νεφών και των παραδόξων φαινομένων εν τοις μετεώροις, όθεν ωνομάσθη Θαύμας, επειδή τα τοιαύτα φαινόμενα προξενούν θαυμασμόν εις τους ανθρώπους».

 

 

Εάν ανοίξουμε κάποιο λεξικό θα δούμε πως ΘΑΥΜΑ σημαίνει κάθε υπερφυσικό φαινόμενο, που δεν εξηγείται με την λογική και την φυσική τάξη.

Τώρα, επιτρέψτε μου να σας παραθέσω τους εξωλογισμούς μου.

Γνωρίζουμε ήδη ότι το φως και κατά συνέπεια τα χρώματα της Ίριδας που το αποτελούν, είναι ένα τμήμα –παιδί- του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Η Ίρις δηλαδή είναι θυγατέρα – τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, κόρη της Ηλέκτρας και του Θαύμαντα, των οποίων η σύζευξη δηλώνει το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα.

Το όνομα της μητέρας –Ηλέκτρα- είναι πασίδηλο. Η Ηλέκτρα είναι ο ηλεκτρισμός του φάσματος. Επομένως ο Θαύμας αντιστοιχεί στον μαγνητισμό, που ούτως ή άλλως, ακόμα και με τις σημερινές μας γνώσεις περί μαγνητισμού (που δεν είναι πλήρως ολοκληρωμένες), πρόκειται για ένα φαινόμενο που προκαλεί τον θαυμασμό.

Τώρα, ποιος άραγε να ήταν ο Ωκεανός, πατέρας της Ηλέκτρας και πάππους της Ίριδας;

 

 

Είναι ο Ωκεανός που κατά την μυθολογία περιτριγύριζε την γη; Θα έλεγα κάτι πολύ παραπάνω. Είναι η διαστημική ‘σούπα’ που εμπεριέχει τα σωματίδια της ύλης (Τιταίας – Γαίας).

Όπως λέει η σύγχρονη επιστήμη:

«Το πρώιμο σύμπαν ήταν μια πυκνή αρχέγονη σούπα από στοιχειώδη σωματίδια που συγκρούονταν συνεχώς μεταξύ τους σε καταπληκτικά μεγάλες ενέργειες»

 

 

 

 

Αφού όμως μπήκα στους εξωλογισμούς, θα κλείσω το άρθρο με μια σπορά ερωτημάτων ώστε να κάνετε κι εσείς τους εξωλογιμούς σας.

Όχι! Δεν σας ρωτώ για την Τηθύ – Θάλασσα, προμήτορα όλων, κάτι που πλέον μας είναι γνωστό, ή για την ανατροφή της Ήρας – ψυχής από τον Ωκεανό και την Τηθύν, αφού το υγρό στοιχείο συμβολίζει την ψυχή.

Σας ρωτώ, που θα τοποθετούσατε τις Άρπυιες στο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα; Να σας θυμίσω ότι αυτές βασάνιζαν τον τυφλό μάντη Φινέα; Επίσης πως αυτές νικήθηκαν και τιθασεύτηκαν από τους Αργοναύτες του Ιάσονα;

Εξωλογισθείτε φίλοι μου! Ίσως να σας αποκαλυφθούν υπέροχα συμπεράσματα!!!

 


Topic: Εξωλογισμοί, Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα και Φως, Ίρις και τα χρώματά της, Μύθοι και χρώματα | Tags: None

Τα χρωματα του αιματος

⊆ January 20th by | ˜ No Comments »

 

 

Τα χρώματα του αίματος

 

 

 

 

Το χρώμα του αίματος, του βασικού χυλού ζωής του ζωικού βασιλείου, είναι κόκκινο. Πασίγνωστο!

Έχουν όμως όλοι οι υπήκοοι του βασιλείου μας, του ζωικού, κόκκινο αίμα; Με άλλα λόγια, έχουμε όλοι κόκκινο αίμα ή μήπως υπάρχει αίμα και σε άλλα χρώματα;

Ωω! Φυσικά δεν αναφερόμαστε στο μύθευμα ότι οι βασιλείς και οι ευγενείς είναι γαλαζοαίματοι! Τα μαλάκια –όπως θα δούμε παρακάτω- σίγουρα είναι γαλαζοαίματα. Αυτοί όχι! Βασιλείς και ευγενείς έχουν κόκκινο αίμα, όπως όλος ο κόσμος.

 

 

Οι άνθρωποι και η πλειονότης των ζώων έχουν ΚΟΚΚΙΝΟ αίμα, που ο χρωματισμός του οφείλεται στην βιοχρωστική αιμογλομπίνη.

Η αιμογλομπίνη είναι μια χρωστική πρωτεΐνη που σχηματίζεται από υποομάδες, τις καλούμενες ‘αίμες’. Αυτές οι υποομάδες περιέχουν σίδηρο και η δομή τους δίνει στο αίμα το κατακόκκινο χρώμα του όταν οξυγονώνεται. Όταν αποξυγονώνεται το χρώμα του γίνεται σκούρο κόκκινο, όχι μπλε – μωβ όπως νομίζουμε οι περισσότεροι.

 

 

Πέρα από το σύνηθες κόκκινο αίμα, χαρακτηριστικό των ζώων, υπάρχουν κάποιοι υπήκοοι του ζωικού βασιλείου με διαφορετικό χρώμα αίματος. Κάποιοι έχουν μπλε, κάποιοι πράσινο, ενώ άλλων των αίμα έχει χρώμα βιολετί.

 

 

Αίμα με ΜΠΛΕ χρώμα έχουν οι αράχνες, τα μαλακόστρακα, κάποια μαλάκια, τα χταπόδια, οι σουπιές και τα καλαμάρια.

Το μπλε αίμα τους οφείλεται στην χρωστική αιμοκυανίνη η οποία, αντίθετα με την αιμογλομπίνη που δεσμεύεται με τα κόκκινα αιματοκύτταρα, πλέει ελεύθερη μέσα στο αίμα.

 

 

Η αιμοκυανίνη περιέχει χαλκό αντί για σίδηρο. Όταν αποξυγονώνεται το αίμα είναι άχρωμο, όμως όταν οξυγονώνεται αποκτά μπλε χροιά.

 

 

ΠΡΑΣΙΝΟ αίμα έχουν κάποιοι δακτυλιοειδής σκώληκες, κάποιες λειχήνες και μερικά θαλάσσια σκουλήκια.

 

 

Χημικά παρόμοια με την αιμογλομπίνη είναι η χρωστική χλωροκρουορίνη. Το αίμα ορισμένων ειδών περιέχει και τις δυο, αιμογλομπίνη και χλωροκρουορίνη. Γίνεται ανοιχτό πράσινο όταν αποξυγονώνεται και πράσινο όταν οξυγονώνεται, αν και μερικές φορές, όταν έχει πυκνότερη συγκέντρωση χρωστικών φαίνεται ανοιχτό κόκκινο.

 

 

ΒΙΟΛΕΤΙ αίμα έχουν θαλασσινά σκουλήκια, μεταξύ των οποίων οι φυστικοσκώληκες, οι φαλλόμορφοι σκώληκες, καθώς και τα βραχιόποδα. Το χρώμα του αίματός τους οφείλεται στην χρωστική αιμορυθρίνη.

Η αιμορυθρίνη μεταφέρει το ¼ του οξυγόνου που μεταφέρεται από την αιμογλομπίνη. Σε κατάσταση αποξυγόνωσης η αιμορυθρίνη είναι άχρωμη, ενώ όταν οξυγονώνεται παίρνει ένα ρόδινο – βιολετί χρώμα.

 

 


Topic: Uncategorized, κόκκινο, μπλε, μωβ, Πράσινο, Φύση και χρώματα, χρωστικές | Tags: None

Τσακρας και χρωματα: Sahasrara

⊆ January 15th by | ˜ No Comments »

 

Τσάκρας και χρώματα

Sahasrara

Σαχασράρα, το βιολέ – ρόδινο τσάκρα

 

 

 


 

Το βιολέ – ρόδινο ή και λευκό* τσάκρα, ή άλλως το χιλιοπέταλο τσάκρα ή τσάκρα του στέμματος είναι το έβδομο και κορυφαίο από τα επτά κύρια τσάκρας. Βρίσκεται στην κορωνίδα (άκρο) της κεφαλής, είτε πάνω από το κεφάλι.

 

 

*[Μεγάλη η σχέση που έχει το μωβ χρώμα με το λευκό φως. Θα την αναλύσουμε σε κάποια προσεχή ανάρτηση]

Όταν η ενέργεια κουνταλίνι ανυψώνεται μέχρι αυτό το τσάκρα, ενώνεται με την ενέργεια του Σίβα και επιτυγχάνεται η απελευθέρωση της στοχαστικής συνείδησης η οποία οδηγεί στην εσωτερική σοφία και τον θάνατο του σώματος (απελευθέρωση από την ύλη).

Διαλύεται η ψευδαίσθηση της ατομικότητας και συντελείται η συνειδητοποίηση και η ένωση με τις κοσμικές αρχές που διέπουν όλο το σύμπαν μέσα στο σώμα το οποίο πλέον δεν υπόκειται σε γέννηση ή θάνατο.

 

 

Το τσάκρα αυτό περιγράφεται σαν ένα άνθος του λωτού με χίλια πολύχρωμα πέταλα διατεταγμένα σε είκοσι σειρές γύρω από το κέντρο του το οποίο περιτριγυρίζεται από ένα χρυσό περικάρπιο, ενώ μέσα του, μέσα σε μια ολοστρόγγυλη πανσέληνο βρίσκεται χαραγμένο ένα φωτεινό τρίγωνο του οποίου η μύτη μπορεί να είναι προς τα πάνω ή ανεστραμμένη προς τα κάτω.

 

 

Το τσάκρα αυτό σχετίζεται με την καθαρή συνείδηση και λέγεται ότι όταν ενεργοποιηθεί επιφέρει την αναγέννηση απόκρυφων δυνάμεων μετασχηματίζοντάς τες σε θεϊκές, δυνάμενο να πραγματοποιεί επιθυμίες.

 

 

Μέσα στο σαχασράρα υπάρχουν ακόμα περισσότερα επίπεδα οργάνωσης, ενώ μέσα από το κεντρικό τρίγωνο ξεκινά μια σειρά ανώτερων επιπέδων συνείδησης.

 

 

Για να λειτουργεί σωστά το σαχασράρα πρέπει να βρίσκεται σε αρμονία με τα υπόλοιπα τσάκρας. Ο ρόλος του είναι παρόμοιος με αυτόν των αδένων που εκκρίνουν ορμόνες, την επίφυση και την απόφυση, που επικοινωνούν με το υπόλοιπο ενδοκρινολογικό σύστημα, συνδεόμενοι με το κεντρικό νευρικό σύστημα και τον υποθάλαμο.

 

 

Αντίστοιχη θεότητα προς το υλικό στοιχείο του σαχασράρα είναι ο θεός Ντχούρβα, ένας αφοσιωμένος στην ανώτερη θεότητα Βισνού, ο οποίος ταυτίζεται με τον βόρειο πολικό αστέρα που στα σανσκριτικά καλείται Dhurva Nakshatra.

 

 

 


Topic: Λευκό, μωβ, τσάκρας | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [ι΄]: τοποθετηση χρωματων στον κυκλο

⊆ January 10th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[ιʹ]

Τοποθέτηση των χρωμάτων στον Χρωματικό Κύκλο

 

Επανήλθαμε λοιπόν άνθρωπε, για να τοποθετήσεις μέσα μου τα χρώματα του Ουράνιου Τόξου, τα 6 χρώματα της Ίριδας.

Πάρε το σχήμα που χάραξες προηγουμένως. Αυτό με τα 6 ίσα τριγωνοειδή σχήματα.

 

 

Ας ξεκινήσουμε με τον χρωματισμό μου. Σου υπενθυμίζω, προς το παρόν, να αγνοήσεις την οριζόντια διακεκομμένη γραμμή.

Να την χρησιμοποιήσεις απλώς βοηθητικά για να τοποθετήσεις σωστά τα χρώματα μέσα μου.

Πρωτίστως θα τοποθετήσουμε τα τρία βασικά χρώματα, ήτοι τα μπλε, κίτρινο, κόκκινο. Πώς θα τα τοποθετήσουμε;

Ας πάρουμε ένα από τα τριγωνοειδή σχήματα που βρίσκονται πάνω από την διακεκομμένη γραμμή. Θα το βάψουμε μπλε. Θα παρακάμψουμε άβαφο το διπλανό του και θα βάψουμε κίτρινο το επόμενο, το οποίο μοιραία διαχωρίζεται σε δυο ίσα τμήματα από την διακεκομμένη γραμμή. Παρακάμπτουμε το αμέσως επόμενο και βάφουμε κόκκινο το μεθεπόμενο, που αναγκαστικά βρίσκεται κάτω από την διακεκομμένη.

 

 

Βάλαμε λοιπόν στην θέση τους τα τρία βασικά, ή άλλως πρωτογενή χρώματα, δηλαδή αυτά που είναι αδύνατον να παραχθούν από την ανάμιξη άλλων χρωμάτων.

Τώρα ήλθε η ώρα να τοποθετήσουμε τα παράγωγα χρώματα, δηλαδή αυτά που παράγονται από την μίξη των βασικών, τα δευτερογενή, όπως άλλως αποκαλούνται, δηλαδή τα πράσινο, πορτοκαλί και μωβ. Βεβαίως και τα τοποθετούμε καθένα τους στο κενό τριγωνοειδές που βρίσκεται ανάμεσα στα δυο βασικά γονικά χρώματα από τα οποία σχηματίζεται. Δηλαδή, μεταξύ του μπλε και του κίτρινου τοποθετούμε το πράσινο, ανάμεσα στο κίτρινο και το κόκκινο βάζουμε το πορτοκαλί και τέλος, μεταξύ του κόκκινου και του μπλε μπαίνει το μωβ, το οποίο, όπως το κίτρινο, διαπερνάται κι’ αυτό από την διακεκομμένη.

 

 

Να ’μαι λοιπόν, τελείως χρωματισμένος, ο κύριος ‘Χρωματικός Κύκλος’.

 

 

 

Βρίσκομαι άνθρωπε στην διάθεσή σου. Μπορείς να με χρησιμοποιήσεις τώρα και να κάνεις διάφορες παρατηρήσεις. Βεβαίως και θα σε βοηθήσω. Γι’ αυτό εξάλλου λαμβάνω μέρος στην συνέντευξη των χρωμάτων. Για να σου πω κάποια πράγματα.

Είμαι βέβαιος πως κατ’ αρχάς παρατήρησες ότι απέναντι από κάθε βασικό χρώμα βρίσκεται ένα παράγωγο και συγκεκριμένα, σε κάθε περίπτωση, το παράγωγο χρώμα που συντελείται από τα δυο άλλα βασικά. Απέναντι από το μπλε βρίσκεται το πορτοκαλί (κίτρινο + κόκκινο), απέναντι από το κόκκινο το πράσινο (μπλε + κίτρινο) και απέναντι από το κίτρινο το μωβ (κόκκινο + μπλε) διαπερνώμενα και τα δυο από την διακεκομμένη.

Αυτά τα ζεύγη χρωμάτων που σχηματίσθηκαν καλούνται ‘συμπληρωματικά’ γιατί το ένα συμπληρώνει το άλλο, έτσι ώστε σε κάθε ζευγάρι να βρίσκονται και τα τρία βασικά χρώματα, το ένα στο πρωτογενές και τα άλλα δυο στο ακριβώς απέναντί του δευτερογενές.

Θα επανέλθω λίαν συντόμως για να αναφερθώ στον διαχωρισμό των χρωμάτων σε ψυχρά και θερμά.

 

 

 

 

 


Topic: Συνέντευξη με τα χρώματα, Χρωματικός κύκλος | Tags: None