xromata.com


Οι 7 αντιθεσεις του Ιττεν [7η]: ποσοτικη αντιθεση

⊆ November 15th by | ˜ No Comments »

 

Οι 7 χρωματικές αντιθέσεις του Ίττεν αναλυτικότερα

Η ποσοτική αντίθεση (7)

 

 

Σε προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε συνοπτικά στις 7 χρωματικές αντιθέσεις του Ίττεν. Σε μια σειρά 7 άρθρων βλέπουμε αναλυτικότερα κάθε μια από αυτές τις αντιθέσεις, όπως τις περιγράφει ο ίδιος ο Ίττεν, στο βιβλίο του «Η τέχνη του χρώματος».

 

 

http://xromata.com/?p=9673

http://xromata.com/?p=9737

http://xromata.com/?p=9891

http://xromata.com/?p=10081

http://xromata.com/?p=10221

http://xromata.com/?p=10390

 

 

Η ποσοτική αντίθεση

 

Η ποσοτική αντίθεση αφορά στις σχέσεις μεγέθους δυο η περισσοτέρων χρωματικών επιφανειών. Είναι λοιπόν η αντιπαράθεση του «πολύ – λίγο», «μεγάλο – μικρό».

Τα χρώματα μπορούν να συντεθούν μεταξύ τους με επιφάνειες  επιθυμητών μεγεθών. Αλλά πρέπει να αναρωτηθούμε ποια είναι η σχέση μεγέθους μεταξύ δυο η περισσοτέρων χρωμάτων, ώστε να μπορούμε να πούμε ότι είναι ισορροπημένη και ότι κανένα από τα χρησιμοποιημένα χρώματα δεν κυριαρχεί περισσότερο από το άλλο.

Δυο συντελεστές καθορίζουν την ένταση και το αποτέλεσμα ενός χρώματος. Πρώτον η φωτεινότητά του και δεύτερον το μέγεθος της χρωματικής επιφάνειας.

 

 

Ο Γκαίτε υπέδειξε αριθμητικές σχέσεις για τις ποσοτικές αντιθέσεις. Όμως σε έναν πίνακα οι χρωματικές επιφάνειες έχουν συχνά ακανόνιστα και μπερδεμένα σχήματα και είναι δύσκολο να τις καθορίζουμε με απλές μετρήσιμες αναλογίες.

Οι φωτεινές αξίες των χρωμάτων κατά Γκαίτε έχουν ως εξής:

Κίτρινο 9

Πορτοκαλί 8

Κόκκινο 6

Πράσινο 6

Μπλε 4

Βιολετί 3

Αν μετασχηματίσουμε αυτές τις φωτεινές αξίες σε αρμονικά μεγέθη πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μας τους αντίστοιχους αριθμούς των φωτεινών αξιών των χρωμάτων. Έτσι λοιπόν το τρεις φορές εντονότερο από το βιολέ κίτρινο πρέπει να καταλάβει μια επιφάνεια τρεις φορές μικρότερη από το συμπληρωματικό του βιολετί, δηλαδή ¼ κίτρινο αντιτίθεται σε ¾ βιολέ. Αντιστοιχα 1/3 πορτοκαλί αντιτίθεται σε 2/3 μπλε  και ½ κόκκινο σε ½ πράσινο.

 

 

Συνεπώς τα αρμονικά μεγέθη των χρωματικών επιφανειών είναι:

3 μέρη κίτρινο προς 4 μέρη πορτοκαλί

3 μέρη κίτρινο προς 6 μέρη κόκκινο

3 μέρη κίτρινο προς 6 μέρη πράσινο

3 μέρη κίτρινο προς 8 μέρη μπλε

3 μέρη κίτρινο προς 9 μέρη βιολέ

Με αντίστοιχο τρόπο όλα τα άλλα χρώματα μπορούν να τοποθετηθούν σε ποσοτική αναλογία μεταξύ τους.

 

 

Οι ποσοτικές σχέσεις που παρουσιάζονται εδώ, ισχύουν μόνο αν όλα τα χρώματα χρησιμοποιούνται με την μεγαλύτερη δύναμη της φωτεινότητάς τους. Αν μεταβάλλουμε την δύναμη της φωτεινότητάς τους, τα μεγέθη των επιφανειών μεταβάλλονται επίσης. Βλέπουμε ότι οι δυο συντελεστές, δύναμη φωτεινότητας και μέγεθος επιφάνειας, συνδέονται στενότατα.

 

 

Αν σε μια χρωματική σύνθεση υπάρχουν διαφορετικές ποσοτικές σχέσεις απ’ αυτές που είναι αρμονικές, αν κατά συνέπεια ένα χρώμα κυριαρχεί, πετυχαίνουμε ένα εξπρεσιονιστικό αποτέλεσμα.


Topic: Uncategorized, Συνδυασμοί χρωμάτων, χρήση χρωμάτων | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [μγ’]: Ιρις, η γεννηση του φωτος (1ο)

⊆ November 10th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[μγ΄]

 

Ίρις, η γέννηση του φωτός

μέρος 1ο

 

-Σου είπα προηγουμένως Άνθρωπε πως η μια ετυμολογική ερμηνεία του όνοματός μου δηλώνει την λειτουργία που γίνεται για να αναφανούν τα χρώματα μου, που φορέας τους είναι το φως.

Εδώ με την έκφραση «το φως είναι φορέας των χρωμάτων» γεννάται το εξής ερώτημα, «το φως κάνει τα χρώματα ή τα χρώματα κάνουν το φως;» κάτι ανάλογο με το «η κότα κάνει το αυγό ή το αυγό την κότα;».

Ως προς την κότα και το αυγό της δεν θα σου απαντήσω. Θα σου απαντήσω όμως για τα χρώματα και το φως, τον φορέα τους.

Το ερώτημα αυτό, για το ποιος προηγείται, μου το έθεσε πιο συγκεκριμένα κάποιος από εσάς Άνθρωπε που ήρθε και με βρήκε, εναποθέτοντας τον προβληματισμό του. Ήρθε λοιπόν και με ρώτησε:

«- Για πες μου Ίρις. Παρακολουθώ κάποια μυστικιστική διδασκαλία όπου αναφέρονται τα 7 στάδια της Δημιουργίας. Στο προτελευταίο στάδιο, το 6ο, αναφέρεται η εμφάνιση των χρωμάτων και των ήχων, ενώ στο επόμενο, το 7ο και τελευταίο, αναφέρεται η δημιουργία του φωτός. Εγώ ήξερα πως για να φανούν τα χρώματα πρέπει να υπάρχει φως, που είναι ο φορέας των χρωμάτων. Πώς γίνεται να υπάρχουν τα χρώματα πριν από την δημιουργία του φωτός; Είναι σωστό αυτό Ίρις; Μπορείς να μου απαντήσεις, αφού εσύ η ίδια είσαι τα χρώματα;»

-Φυσικά και μπορώ. Όντως τα χρώματα προϋπάρχουν του φωτός. Η απάντηση μου βεβαιώνεται σήμερα στην τωρινή εποχή σου Άνθρωπε, πλέον από την ίδια την επιστήμη, η οποία λέει πως τα χρώματα εμφανίστηκαν σε κλάσματα δευτερολέπτου μετά την μεγάλη έκρηξη, το περίφημο Big Bang, ενώ το φως δημιουργήθηκε 300 000 χρόνια μετά.

Εγώ σου προσθέτω τα εξής για να το καταλάβεις αυτό καλύτερα.

Το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα, που αυτό είναι ο πραγματικός φορέας μου, οι γονείς μου, ο Θαύμας και η Ηλέκτρα, που με φέρει επάνω του από άκρη σε άκρη, είναι από τα πρωταρχικά σημεία της δημιουργίας.

Κάποια στιγμή, ένα τμήμα του, ανεφάνη σαν το ορατό φως. Βέβαια για να γίνει κάτι ορατό πρέπει να υπάρχει ανάλογος δέκτης, οπτικό όργανο, με άλλα λόγια για να ‘βλέπεται’ κάτι, πρέπει να υπάρχει το αντίστοιχο όργανο που το ‘βλέπει΄. Αυτό σημαίνει πως η εμφάνιση του ορατού φωτός, που για σένα Άνθρωπε είναι ο φορέας των χρωμάτων, όπως εξάλλου και για κάθε ον που ορά, ‘βλέπει’, εξαρτάται από την εξέλιξη των δημιουργημένων όντων που διαθέτουν το οπτικό όργανο, τον κατάλληλο δέκτη. Με καταλαβαίνεις;

Επομένως είναι πρόδηλη η προΰπαρξη των χρωμάτων του φωτός.

Αυτό μας αποκαλύπτει και ο μύθος της γέννησης του Απόλλωνα, του Θεού του φωτός, για τον τοκετό του οποίου, εγώ η Ίρις, τα χρώματα δηλαδή, έπαιξα σημαντικό ρόλο για την επιτυχή έκβασή του.

Να σου θυμίσω τον μύθο με κάπως ανάλαφρη αφήγηση, όπως περίπου περιγράφεται με χιουμοριστικό τρόπο στις ‘χρωματικές συνομιλίες’ που είχαν γραφτεί κάποτε για κάποιο περιοδικό:

http://xromata.com/?p=1283

http://xromata.com/?p=1307

Η γέννηση του φωτός, του Απόλλωνα δηλαδή, κατά την μυθολογία ήταν μια από τις αρκετά δύσκολες και επικίνδυνες αποστολές που είχα αναλάβει.

Ουφ, ας πάρω μια ανάσα και συνεχίζω….

 

 


Topic: Ίρις και τα χρώματά της, Μύθοι και χρώματα, Συνέντευξη με τα χρώματα, φως | Tags: None

Ιστορια του εγχρωμου κινηματογραφου [Ε]

⊆ November 5th by | ˜ No Comments »

 

Η ιστορία του χρώματος στον κινηματογράφο

Ε

 

Technicolor και μετά

Eastman Color

 

Για να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη του χρώματος στον κινηματογράφο, επιλέξαμε να ακολουθήσουμε και μεταφράσουμε την εξιστόρηση του επιτεύγματος αυτού, όπως αναφέρεται στον ιστότοπο “The History and Science of Color Film” (Η Ιστορία και Επιστήμη των έγχρωμων ταινιών).

http://xromata.com/?p=9662

http://xromata.com/?p=9853

http://xromata.com/?p=10133

http://xromata.com/?p=10343

 

 

Η Technicolor και ο προμηθευτής της η Eastman Kodak έφθασαν να ελέγχουν το 90% της αγοράς έγχρωμων ταινιών.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών το είδε αυτό ως πρόβλημα και κατέθεσε μια αντιμονοπωλιακή αστική αγωγή το 1947.

Το 1950 ένα δικαστικό διάταγμα ανάγκασε την Technicolor να διαθέσει κάποιες κάμερες σε μικρές ανεξάρτητες εταιρείες. Αλλά αυτή η κυβερνητική επιβολή δεν επηρέασε πολύ την εξουσία της Technicolor. Αυτό που έσπασε το μονοπώλιο ήταν ένα νέο είδος φθηνότερου φιλμ, το Eastmancolor.

 

 

Το Eastmancolor βασίστηκε στη γερμανική επεξεργασία της Agfacolor που αναπτύχθηκε το 1936. Παρόμοια με την τεχνική της Technicolor που περιείχε τρία διαφορετικού χρώματος φιλμ ενοποιημένα σε ένα μόνο ρολό, το σύστημα Agfacolor υπήρξε η κορωνίς του ναζιστικού προπαγανδιστικού μηχανισμού.

Μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου απελευθερώθηκαν τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας και η διαδικασία υιοθετήθηκε σε όλο τον κόσμο, καθιστώντας την Sovcolor στην ΕΣΣΔ και την Fujicolor στην Ιαπωνία.

Αλλά ήταν η τελειοποίηση της Agfacolor από την Eastman που το έκανε το νέο σύστημα πραγματικά δημοφιλές.

Χρησιμοποιώντας αυτόματη χρωματική συγκάλυψη το Eastmancolor κυκλοφόρησε το 1950. Ήταν σχετικά φτηνό, δεν απαιτούσε εξειδικευμένα φώτα ή εργαστηριακές διεργασίες και ήταν βατό σε συμβατικές κινηματογραφικές μηχανές.

Δεν έδινε το ίδιο πλούσιο χρώμα της Technicolor, αλλά οι προτιμήσεις του κοινού είχαν ήδη μετατοπιστεί από την τεχνική της Technicolor.

 

 

Η Eastmancolor κέρδισε το βραβείο της Τεχνολογικής Ακαδημίας το 1952, εκτοπίζοντας πρακτικά το σύστημα των τριών λωρίδων ταινιών της Technicolor, που έπαψε να χρησιμοποιείται μόλις μέσα σε δύο χρόνια.

Τα αποθέματα ταινιών Eastmancolor έγιναν γνωστά με τα ονόματα των στούντιο και των εργαστηρίων που απέκτησαν άδεια χρησιμοποίησής τους, όπως Warnercolor, Metrocolor, Deluxe και Movielab.

Αν και ο πλούτος χρωμάτων της Technicolor είχε ξεκινήσει την τάση για το γύρισμα έγχρωμων κινηματογραφικών ταινιών, ήταν η ευκολία και η οικονομική αποδοτικότητα του Eastmancolor που βοήθησε στην εξάπλωση του χρώματος στον κινηματογράφο, έτσι ώστε μέχρι το 1967 σχεδόν όλα τα σημαντικά κινηματογραφικά έργα να γυρίζονται έγχρωμα.

 

 

Ακόμα και η Technicolor τελικά μεταστράφηκε στη διαδικασία του Eastmancolor το 1975 πουλώντας την δική της πατέντα παραγωγής εγχρώμων ταινιών στην κινεζική κυβέρνηση.

Υπήρξε όμως ένα μείζον πρόβλημα με τις ταινίες Eastmancolor που δεν είχε παρουσιαστεί τουλάχιστον για μια δεκαετία ….

 

 

Το Eastmancolor δεν ήταν πολύ σταθερό χρωματικό σύστημα και τείνει να εξασθενεί πολύ πιο γρήγορα από άλλες χρωματικές διαδικασίες – μόλις 5 χρόνια, αν δεν αποθηκευτεί σωστά.

 

 

Αυτό ήταν ένα σημαντικό ζήτημα στη διατήρηση των ταινιών.

Το 1980 ο Martin Scorsese ξεκίνησε μια εκστρατεία για να ωθήσει την Eastman να αναπτύξει μια αρχειοθέτηση συντήρησης ταινιών που έφθιναν τα χρώματά τους, αλλά οι πολλές ταινίες άρχιζαν ήδη να καταστρέφονται.

 

 

Ο αγώνας για τη συντήρηση των φιλμ ενάντια στον χρόνο είχε αρχίσει.

 


Topic: ιστορία και χρώματα, κινηματογράφος και χρώμα, Τέχνες και χρώματα | Tags: None

Η σημασια των χρωματων και η χρηση τους: Κοκκινο

⊆ October 30th by | ˜ No Comments »

 

Η σημασία των χρωμάτων

και η χρήση τους από γραφίστες και άλλους επαγγελματίες

 

Κόκκινο (πρωτογενές χρώμα)

(από τον ιστότοπο Color Theory for Designers)

 

 

Στο πρώτο και προηγούμενο άρθρο αυτής της σειράς, σας υποσχεθήκαμε ότι θα επανέλθουμε λίαν προσεχώς για να δούμε χωριστά και αναλυτικότερα το κάθε χρώμα και την χρήση του.

http://xromata.com/?p=9638

Εδώ είμαστε λοιπόν, ξεκινώντας με το κόκκινο χρώμα, που είναι το ένα από τα τρία βασικά χρώματα, τόσο της αφαιρετικής , όσο και της προσθετικής μείξης χρωμάτων.

 

 

 

 

Κόκκινο (βασικό χρώμα)

 

Το κόκκινο είναι ένα πολύ ζεστό χρώμα.

Συνδέεται με τη φωτιά, τη βία και τον πόλεμο. Είναι επίσης συνδεδεμένο με την αγάπη και το πάθος. Στην ιστορία, έχει συσχετιστεί τόσο με τον διάβολο όσο και με τον έρωτα.

 

 

Το κόκκινο έχει πραγματική φυσική επίδραση στους ανθρώπους, αυξάνοντας την πίεση του αίματος και τους ρυθμούς αναπνοής. Έχει αποδειχθεί ότι ενισχύει επίσης και τον ανθρώπινο μεταβολισμό.

Το κόκκινο μπορεί να σχετίζεται με τον θυμό, αλλά συνδέεται επίσης με την σπουδαιότητα (σκεφτείτε το κόκκινο χαλί στην απονομή βραβείων και άλλα επιφανή συμβάντα).

 

 

  Το κόκκινο δείχνει επίσης τον κίνδυνο (ο λόγος που τα φανάρια και σήματα στάσης της τροχαίας είναι κόκκινα, όπως και οι ετικέτες προειδοποίησης είναι συνήθως κόκκινες).

Έξω από την κουλτούρα του δυτικού κόσμου, το κόκκινο έχει διαφορετικές σημασίες.

 

 

Για παράδειγμα, στην Κίνα, το κόκκινο είναι το χρώμα της ευημερίας και της χαράς. Χρησιμοποιείται επίσης για να προσελκύσει καλή τύχη.

Σε άλλους ανατολικούς πολιτισμούς, το κόκκινο φοριέται από τις νύφες τις ημέρες του γάμου τους.

 

 

Στη Νότια Αφρική, όμως, το κόκκινο είναι το χρώμα του πένθους. Το κόκκινο συνδέεται επίσης με τον κομμουνισμό.

Το κόκκινο έχει γίνει το χρώμα, σήμα κατατεθέν, που σχετίζεται με την εκστρατεία ενημέρωσης κατά του AIDS.

 

 

Στην σχεδίαση, το κόκκινο χρώμα δίνει ένα ισχυρό τόνο. Μπορεί να έχει ένα συντριπτικό αποτέλεσμα εάν χρησιμοποιείται πάρα πολύ στα σχέδια, ειδικά στην καθαρότερη μορφή του. Είναι ένα εξαιρετικό χρώμα για να χρησιμοποιηθεί όταν θέλουμε να απεικονιστούν στο σχέδιο. η δύναμη ή το πάθος.

 

 

Το κόκκινο είναι αρκετά ευπροσάρμοστο, με τις φωτεινότερες χροιές του να είναι πιο ενεργητικές, ενώ οι σκούρες αποχρώσεις του είναι πιο ισχυρές και κομψές.

Το έντονο κόκκινο δίνει στο σχέδιο έναν τόνο ενέργειας και ζωντάνια.

Το φωτεινό κόκκινο ροζέ χρώμα ενός φόντου προσκαλεί το βλέμμα προσδίδοντας και έναν τόνο πάθους.

Το απαλό (σβησμένο) κόκκινο, είναι ενεργητικό χωρίς να είναι επιθετικό.

 

 

 

Ένα μονοχρωματικό σχέδιο με διάφορες αποχρώσεις και τόνους του κόκκινου, προσδίδει μια εντύπωση ρετρό.

 

 

Η χρήση ενός έντονου κόκκινου χρώματος πάνω σε μια ασπρόμαυρη επιφάνεια, εφιστά αμέσως την προσοχή στο σημείο εκείνο.

 


Topic: κόκκινο, χρήση χρωμάτων | Tags: None

Egyptian blue

⊆ October 25th by | ˜ No Comments »

 

Χρώματα βαφές

Οι βαφές της πρώιμης αρχαϊκής εποχής

 

Σε προηγούμενα άρθρα, αναφερθήκαμε στα χρώματα βαφές που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος κατά την προϊστορική περίοδο, τα οποία είναι εν χρήσει ακόμα και σήμερα.

Στην αρχαιότητα, πέρα από τα 6 προϊστορικά χρώματα, προστέθηκαν και άλλα χρώματα βαφές στον χρωστήρα του ανθρώπου, εκ των οποίων οκτώ κατά την πρώιμη αρχαϊκή εποχή.

Τα 8 αυτά χρώματα, της πρώιμης αρχαιότητας, κατά την διεθνή αγγλική τους ονομασία, είναι τα εξής:

Madder lake

Carmine lake

Realgar

Malachite

Orpiment

Egyptian blue

Indigo

Azurite

Έχομε αναφερθεί σε προηγούμενα άρθρα στα madder lake, carmine lake. και realgar, malachite και το orpiment. Τώρα θα ασχοληθούμε με το Egyptian blue.

 

 

 

 

Egyptian blue (αιγυπτιακό μπλε)

 

 

Σύντομη περιγραφή του Egyptian blue (αιγυπτιακό μπλε):

Πολύ σταθερή συνθετική χρωστική ποικίλων μπλε αποχρώσεων. Πρόκειται για ένα πυριτικό ασβέστιο του χαλκού, που υπήρξε η πρώτη τεχνητή χρωστική που χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα από την εποχή των πρώτων φαραωνικών δυναστειών έως το τέλος της ρωμαϊκής περιόδου στην Ευρώπη. Πολλά δείγματα αιγυπτιακού μπλε που έχουν βρεθεί, ηλικίας άνω των 3000 ετών, φαίνεται να έχουν αλλάξει ελάχιστα με την πάροδο των χρόνων.

Η χρωστική αυτή ουσία ήταν γνωστή στους Ρωμαίους με την επωνυμία caeruleum, ενώ στην αγγλική ονομάζεται cerulean. Η πρώτη καταγραφή του στα αγγλικά ως Egyptian Blue ανάγεται στο 1809.

Στα αρχαία αιγυπτιακά ονομαζόταν wꜣd, ονομασία που σήμαινε το μπλε, το πρασινο – μπλε και το πράσινο χρώμα*.

 

 

*[Σ.συν.: Ας μην ξεχνάμε ότι η έννοια του μπλε χρώματος είναι στο 5ο στάδιο διαμόρφωσης χρωματικών εννοιών και σε όλες τις γλώσσες διαμορφώνεται αρκετούς αιώνες μετά την έννοια των κίτρινων και πράσινων χρωμάτων]

http://xromata.com/?p=1617

http://xromata.com/?p=1642

Ο Βιτρούβιος περιγράφει στο έργο του «αρχιτεκτονική» πως παραγόταν με την άλεση άμμου, χαλκού και νατρίου και θερμαινόμενο το μείγμα σε φούρνο, διαμορφωνόταν σε μικρές μπάλες. Ο ασβέστης είναι απαραίτητος για την παραγωγή της χρωστικής αυτής, αλλά πιθανώς χρησιμοποιείτο άμμος πλούσια σε ασβέστιο.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το αιγυπτιακό μπλε ήταν φρυγμένο τόσο σε λεπτή, όσο και σε χονδροειδή μορφή, σαν ένα είδος γυαλιού που το κονιορτοποιούσαν και χρησιμοποιούσαν σαν χρωστική ουσία.

 

 

Το χρησιμοποιούσαν στην αρχαιότητα για τον χρωματισμό διαφόρων υλικών, όπως πέτρα, ξύλο, γύψο, πάπυρο, υφάσματα και για την παραγωγή πολυάριθμων αντικειμένων συμπεριλαμβανομένων φιαλών, χαντρών, σκαραβαίων, αγγείων και μικρο-αγαλματιδίων.

 

 

Το χαρακτηριστικό μπλε χρώμα του προέρχεται από ένα από τα κύρια συστατικά του, τον χαλκό και κυμαίνεται από φωτεινές έως σκούρες αποχρώσεις, ανάλογα με την διαφορική επεξεργασία και σύνθεσή του.

 

 

Μετά τη ρωμαϊκή εποχή το αιγυπτιακό μπλε έπαψε να χρησιμοποιείται έως τις αρχές του 19ου αιώνα, όταν υπήρξε ένα ανανεωμένο ενδιαφέρον για την εκμάθηση περισσότερων για την κατασκευή του, που ερευνήθηκε από τον Sir Humphry Davy το 1815 και άλλους όπως ο W. T. Russell και ο Foque.

Το αιγυπτιακό μπλε αποδείχθηκε αρκετά σταθερό χρώμα και ανθεκτικό στο φως.

 

 

Το χημικό του όνομα είναι ‘πυριτικό ασβέστιο χαλκού’ και ο χημικός του τύπος είναι (CaCuSi4O10 or CaOCuO(SiO2)4

Είναι μετρίως τοξικό. Το αιγυπτιακό μπλε περιέχει χαλκό, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως τοξικός κάτω από παρατεταμένη έκθεση σε περίπτωση εισπνοής ή κατάποσης. Πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή κατά το χειρισμό της χρωστικής ξηρής σκόνης για να αποφεύγεται η εισπνοή της σκόνης.

 


Topic: βαφές, ιστορία και χρώματα, μπλε, χρωστικές | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [μβ’]: Ιρις, το ονομα της

⊆ October 20th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[μβ΄]

 

Ίρις, η σημασία του ονόματος της θεάς των χρωμάτων  

 

-Να ’μαι και πάλι η Ίρις, η θεά του Ουράνιου Τόξου, επομένως και των χρωμάτων. Πριν διακόψω την συνέντευξη για ένα μικρό διάλειμμα, σας είπα πως για να ‘γνωρίσεις’ καλά ένα μυθολογικό πρόσωπο, πρέπει να μάθεις τί σημαίνει το όνομά του, ποιοι ήταν οι γονείς του και τί σημαίνουν τα ονόματά τους.

Πριν ασχοληθώ με την ερμηνεία του ονόματός μου, θα αναφερθώ στους γονείς μου, στο γενεαλογικό μου δέντρο, την οικογένειά μου.

Μητέρα μου είναι η Ηλέκτρα, η Ωκεανίς Ηλέκτρα, η κόρη του Τιτάνα Ωκεανού και της Τηθύος, που κι’ αυτή είναι Τιτανίς. Από μητέρα λοιπόν είμαι ολοκάθαρα Τιτανίς κι’ εγώ. Φυσικά κι από πατέρα στην Τιτανοοικογένεια ανήκω, αφού πατέρας μου είναι ο Φόρκυς, ο γιός του Πόντου και της Τιταίας Γαίας.

Παπούδες λοιπόν ο Ωκεανός κι’ ο Πόντος, γιαγιά μου η Τηθύς, που το όνομά της σημαίνει προμήτωρ, ώσπερ ταυτίζεται με την θάλασσα, το υγρό στοιχείο, την μήτρα της ζωής… Μάνα μου λοιπόν η Ωκεανίς Ηλέκτρα… Κατάγομαι από μια νερο-οικογένεια. Υδάτινη θεότητα δηλαδή….

Σαν τέτοια, σαν υδατογενή θεότητα, με εκλάμβαναν οι αρχαίοι Έλληνες, πράγμα που βεβαιώνεται από την κατά καιρούς σύνδεση της λατρείας μου με τις λατρείες άλλων υδατικών θεοτήτων όπως ο Ποσειδών, η Αμφιτρίτη, η Ινώ – Λευκοθέα και οι Νηρηίδες.

Βέβαια εσείς Άνθρωπε σήμερα δεν το αντιλαμβάνεστε με την πρώτη αυτό, δηλαδή την υδάτινη καταγωγή μου, γιατί με βλέπετε σαν Ουράνιο Τόξο ψηλά στον ουρανό και με θεωρείτε ουράνιο φαινόμενο, ατμοσφαιρική θεότητα.

Σας μπερδεύουν επίσης οι αδερφές μου οι Άρπυιες που πλέον τις ταυτίζετε με τους θυελλώδεις ανέμους… όμως για να εμφανιστεί το Ουράνιο Τόξο στον ουρανό απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη σταγόνων βροχής, σταγόνων νερού. Το ίδιο και οι αδερφές μου οι θύελλες, συνοδεύονται από νεροποντές. Καταλαβαίνεις λοιπόν Άνθρωπε ότι όλα τα μέλη τις οικογένειάς μου σχετίζονται με τα ύδατα.

Είμαστε όπως σου είπα μια υδάτινη οικογένεια, από τους προγόνους μου, τους παππούδες μου, τον Ωκεανό και την Τηθύ, που ανέθρεψαν την Ήρα – Ψυχή, στην οποία –ψυχή- το στοιχείο που αντιστοιχεί είναι το νερό.

Όμως για την οικογένειά μου και την σπουδαιότητά της, θα μιλήσω λίγο αργότερα

Σου αναφέρω δε, προτού σταματήσω προς το παρόν με τα οικογενειακά μου, αν δεν το ξέρεις, ότι έχω και άλλα δυο αδέρφια, τον ποταμό Υδάσπη, που με συνδέει με την Ανατολή, την Ινδική, (έχει σημασία η σχέση μου με την ανατολή, ίσως τα πούμε αργότερα) και μια άλλη αδερφή, δίδυμη, την Άρκη.

Βέβαια, το να με θεωρείς ουράνια θεότητα, ενώ είμαι υδάτινη, δεν είναι λάθος, γιατί εγώ με τα χρώματά μου, μέσω του νερού, συνδέω τα πέραν του ουρανού με τα γήινα. Είμαι αυτή που παίρνει το φως που έρχεται στον ουρανό, το λυγίζω μέσα σε πρίσματα, σταγόνες, ηλεκτρόνια και το κάνω να εκδηλώνεται πολύχρωμο στην φύση.

Τώρα όμως θα σου εξηγήσω τι σημαίνει το όνομά μου, το οποίο είναι συγγενικό και ομόρριζο με αυτό του Σειρίου και των Σειρηνών, παραπέμποντας σε υδατικά και φωτεινά φαινόμενα

Αν ανατρέξουμε σε ετυμολογικά λεξικά, θα διαβάσουμε πως το αρχαίο θεωνύμιο Ίρις προέρχεται από το Fίρις, που και αυτό με τη σειρά του προέρχεται από το ινδοευρωπαϊκό wi–r που έχει την έννοια του «κάμπτω – λυγίζω». Το χρωματιστό Ουράνιο Τόξο σχηματίζεται όταν οι ακτίνες του φωτός κάμπτονται μέσα σε πρίσματα, διαθλώνται και αντανακλώνται.

Τέτοια πρίσματα είναι και οι σταγόνες της βροχής τις οποίες διαπερνά το φως του ήλιου καθώς ταξιδεύει σχεδόν παράλληλα προς το έδαφος.

Οι φωτεινές ακτίνες διαπερνούν το εσωτερικό της σταγόνας, κάμπτονται μέσα του ώσπου να προσκρούσουν στο απέναντι τοίχωμά της όπου αντανακλώνται και διαθλώνται ξανά καθώς αναφαίνονται. Το ουράνιο τόξο είναι το σύνολο του φάσματος που αντανακλάται από εκατομμύρια σταγόνες.

Βλέπεις λοιπόν Άνθρωπε, το όνομά μου δηλώνει την λειτουργία που γίνεται για να αναφανούν τα χρώματα μου, που φορέας τους είναι το φως, ή ορθότερα το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα, ένα μικρό τμήμα του οποίου εσύ μπορείς να δεις και το ονομάζεις ορατό φως.

Μια άλλη ετυμολογική συσχέτιση του ονόματός μου είναι αυτή της προέλευσής του από το ρήμα «είρω» που σημαίνει λέγω, ομιλώ, αναγγέλλω, ενεργώ ώστε να λεχθεί κάτι, δηλαδή ερωτώ για να φανερωθεί κάτι, ερωτώ να μάθω κάτι, εξετάζω.

Πρόδηλον λοιπόν πως τα χρώματά μου είναι αγγελιαφόροι, φέρνουν μηνύματα, αλλά και απαντητές ερωτήσεων, βοηθοί σε έρευνες….

Ερωτήσεις που ζητούν να κατακτήσουν απαντήσεις, έρωτες που ζητούν να κατακτήσουν τα ποθούμενά τους…. Τα φτερά του έρωτα… Λες Άνθρωπε γι’ αυτό να έχω κι εγώ φτερά όπως ο έρωτας; Χα! χα! Πάντως τα φτερά μου είναι χρυσά, όπως αναφέρονται στην ελληνική μυθολογία και με αυτά πετώ για να μεταφέρω τα θεϊκά μηνύματα.

Είμαι επίσημη θεϊκή αγγελιαφόρος και φέρω το κηρύκειο, σύμβολο των αγγελιαφόρων, σύμβολο που κάποια στιγμή, μαζί με τα χρυσά φτερά μου, παραδίδω στον Ερμή. Όμως αυτή είναι άλλη ιστορία που πιθανόν να μας απασχολήσει πολύ αργότερα.


Topic: Ίρις και τα χρώματά της, Μύθοι και χρώματα, Συνέντευξη με τα χρώματα | Tags: None

Οι 12 Ολυμπιοι (Β3)

⊆ October 15th by | ˜ No Comments »

 

Και οι εξι γέγοναν δώδεκα

(Β3)

 

 

Αφού προσδώσαμε στους 12 θεούς του Ολύμπου τα χρώματά τους περνάμε στην επόμενη φάση που είναι η ατένιση του «θεοποιημένου» χρωματικού κύκλου του Ίττεν και οι διάφορες παρατηρήσεις που προκύπτουν από αυτήν.

Παρατηρούμε προσεκτικά τον κύκλο του Ίττεν με τους 12 θεούς τοποθετημένους καθέναν στο χρώμα που του αντιστοιχεί και αναλογιζόμαστε:

Κατ’ αρχάς βλέπουμε πως κάθε ένας από τους 6 πρωταρχικούς θεούς καταλαμβάνει θέση τριτογενούς χρώματος:

 

 

Ζευς, μωβ – μπλε

Ήρα, μπλε – πράσινο

Ποσειδών, πράσινο – κίτρινο

Δήμητρα, κίτρινο – πορτοκαλί

Εστία (μετέπειτα Διόνυσος), πορτοκαλί – κόκκινο

Άδης (μετέπειτα Ερμής), κόκκινο – μωβ

Στην συνέχεια παρατηρούμε ότι 3 από τους συμπληρώνοντες την δωδεκάδα νεότερους θεούς κατέχουν θέση βασικού χρώματος:

Αθηνά, μπλε

Απόλλων, κίτρινο

Άρης, κόκκινο

 

 

ενώ οι άλλοι 3 εδρεύουν στα δευτερογενή συμπληρωματικά χρώματα:

Αφροδίτη, πράσινο

Ήφαιστος, πορτοκαλί

Άρτεμις, μωβ

Επί πλέον στην θέση κάθε συμπληρωματικού χρώματος βρίσκεται η θεά που κατά κάποιον τρόπο αποτελεί ζεύγος με αυτόν του αντίστοιχου βασικού.

Η πράσινη Αφροδίτη με τον συμπληρωματικό εραστή της, τον κόκκινο Άρη.

 

 

Η μπλε Αθηνά Εργάνη με τον πορτοκαλί συμπληρωματικό της τεχνουργό Ήφαιστο.

 

 

Η μωβ Άρτεμις συμπληρώνεται από τον κίτρινο δίδυμο αδελφό της Απόλλωνα.

 

 

Το ίδιο περίπου συμβαίνει και στα συμπληρωματικά μεταξύ τους τριτογενή χρώματα.

Ο μπλε – μωβ Δίας έχει απέναντί του την πορτοκαλοκίτρινη Δήμητρα. Τα ονόματα και τον δυο έχουν αρχικό «Δ» όπου τα δυο «Δ» συμπλεγμένα μεταξύ τους σε αντίθετη κατεύθυνση σχηματίζουν το πολύ δυνατό σύμβολο του εξάκτινου αστέρα.

 

 

Τα ονόματα των 3 θεών που ενέχουν θέση βασικού χρώματος αρχίζουν και τα 3 από «Α», ήτοι: Αθηνά, Απόλλων, Άρης

 

 

Οι τρεις θεές που εμπλέκονται μεταξύ τους σε διάφορους μύθους, υπαίτιες για τον Τρωικό πόλεμο, κατέχουν παράπλευρες χρωματικά θέσεις, δηλαδή βρίσκονται στην σειρά: η μπλε Αθηνά, η γαλαζοπράσινη Ήρα και η πράσινη Αφροδίτη.

Οι δυο σφετεριστές θεοί καταλαμβάνουν θέσεις με χρώματα όπου εμπλέκεται το κόκκινο χρώμα της ύλης.


Topic: Μύθοι και χρώματα, συμπληρωματικά χρώματα, Χρωματικός κύκλος | Tags: None

Οι 12 Ολυμπιοι (Β2)

⊆ October 10th by | ˜ No Comments »

 

Και οι εξι γέγοναν δώδεκα

(Β2)

 

 

Ανάμεσα σε κάθε δυο από τους θεούς της βασικής εξάδας του Ολύμπου εγκαθίσταται (χρωματικά) κάποιος από την νεότερη εξάδα που συμπληρώνει το δωδεκάθεο.

 

 

Τα χρωματικά δεδομένα που έχουμε ως προς τους 6 αυτούς θεούς είναι πως ο φωτεινός χρυσοκίτρινος Απόλλωνας, θεός του φωτός, ταυτίζεται με το φωτεινότερο των χρωμάτων, το κίτρινο, έχοντας συμπληρωματικό του το μωβ, χρώμα το οποίο μοιραία αντιστοιχεί στην συμπληρωματική δίδυμη αδελφή του την Άρτεμη.

Αλχημικά (και όχι μόνον) έχουμε σαν δεδομένα το πράσινο για την Αφροδίτη και το κόκκινο για τον Άρη, συμπληρωματικό της πράσινης Αφροδίτης με την οποία ήταν ερωτικό ζευγάρι και γέννησαν τον Έρωτα και την Αρμονία.

Ο Ήφαιστος, ο σιδηρουργός των Ολυμπίων σχετίζεται κατά κύριο λόγο με την φωτιά που, παρ’ ότι θεωρείται κόκκινη, το πραγματικό της χρώμα είναι το πορτοκαλί. Εξ άλλου ότι πυρώνεται κοκκινίζει και όσο περισσότερο θερμαίνεται ξανοίγει σε πορτοκαλί.

Όσο για την Αθηνά, θεά της Σοφίας, δεν υπάρχει καταλληλότερο χρώμα από το μπλε, το χρώμα του πνεύματος.

Συμπληρωματικά χρώματα το μπλε με το πορτοκαλί. Συμπληρωματική η Αθηνά Σοφία προς τον Ήφαιστο Τεχνολογία; Βεβαίως! Αν το σκεφτούμε καλά θα δούμε ότι η τεχνολογία για την ανάπτυξη και εξέλιξή της έχει ανάγκη από την πνευματική λειτουργία, γι’ αυτό και ο Ήφαιστος κατά την μυθολογία επιθυμώντας να ζευγαρώσει με την Αθηνά, προσπάθησε να την βιάσει για να την κατακτήσει.

 

 

Με τα δεδομένα αυτά τοποθετούμε τους νεότερους θεούς ως εξής:

Μεταξύ κυανοπράσινης Ήρας και κιτρινοπράσινου Ποσειδώνα, στην θέση του πράσινου χρώματος εγκαθίσταται η Αφροδίτη, η θεά του κάλους, έχοντας ακριβώς απέναντί της τον συμπληρωματικό κόκκινο εραστή της, τον Άρη.

 

 

Από την άλλη πλευρά της κυανοπράσινης Ήρας, μεταξύ αυτής και του μπλε – μωβ συζύγου της, του Διός, στο μπλε χρώμα (χρώμα του πνεύματος), τοποθετείται η θεά της σοφίας, η Αθηνά, έχοντας διαγωνίως απέναντί της, στο συμπληρωματικό της χρώμα, το πορτοκαλί, τον ποθώντα αυτήν Ήφαιστο, τον τεχνουργό θεό.

 

 

Τέλος, ανάμεσα στον κιτρινοπράσινο Ποσειδώνα και την πορτοκαλοκίτρινη Δήμητρα, στην θέση του κίτρινου χρώματος, έχουμε τον θεό του φωτός, τον Απόλλωνα και απέναντί του, στο συμπληρωματικό του κίτρινου, μωβ χρώμα, την δίδυμη αδελφή του, την Άρτεμη.

 

 

Μωβ η Άρτεμις; Η Άρτεμις που, όπως είπαμε προηγουμένως, αντιπροσωπεύει το ετερόφωτο ασημόλευκο σεληνιακό φως; Ναι, υπάρχει σχέση μεταξύ ασημόλευκου (φωτεινού, λαμπερού λευκού) και μωβ χρώματος. Ας αναλογισθούμε απλώς ότι το ορατό φάσμα δίνει λευκό φως, ενώ το συμπαντικό φως θεωρείται μωβ…. εδώ όμως ανοίγει άλλο κεφάλαιο που δεν είναι του παρόντος θέματος.

Επί του θέματος τώρα, στον χρωματικό κύκλο δεν υφίσταται λευκό χρώμα, οπότε η αντίστοιχη προς το ασημόλευκο χρώμα θεά Άρτεμις καταλαμβάνει ούτως ή άλλως την θέση του μοναδικού εναπομείναντος χρώματος που δεν είναι άλλο από το μωβ.

 

 

Μια άλλη σύνδεση μεταξύ αργυρού και μωβ χρώματος είναι η αλχημική, όπου το μέταλλο του μωβ Ερμή είναι ο ασημένιος υδράργυρος.

Μάλιστα, ο Ερμής! Εδώ ανοίγει άλλο ένα κεφάλαιο, αυτό των δυο σφετεριστών θεών, του Ερμή και του Διόνυσου, γιοί του Δία και αυτοί, οι νεότεροι θεοί του Ολύμπιου Δωδεκαθέου που παραγκώνισαν από τον Όλυμπο τους πρεσβύτερους των θεών, τον Άδη και την Εστία και κατέλαβαν τους θρόνους τους και τα χρώματά τους. Ο Ερμής τον πορφυρο – μωβ Άδη και ο θηλυπρεπής στην εμφάνιση Διόνυσος την πορτοκαλοκόκκινη Εστία.

 

 

Έτσι η επικράτηση της πατριαρχίας δηλώνεται με την εμφάνιση των δυο αυτών νεότερων θεοτήτων που επιφέρουν μια σχετική ανισορροπία στο Ολύμπιο Δωδεκάθεο, όπου από 6 θήλεις θεότητες και 6 άρρενες καταλήγουμε σε 5 θηλυκές και 7 αρσενικές, ήτοι:

 

 

Ήρα, Δήμητρα, Αφροδίτη, Αθηνά, Άρτεμις και

Ζευς, Ποσειδών, Άρης , Ήφαιστος, Απόλλων, Ερμής, Διόνυσος.


Topic: Μύθοι και χρώματα, συμπληρωματικά χρώματα, Χρωματικός κύκλος | Tags: None

Οι 12 Ολυμπιοι (Β1)

⊆ October 5th by | ˜ No Comments »

 

Και οι εξι γέγοναν δώδεκα

(Β1)

 

 

Οι 6 νέο – εισαγόμενοι στο Ολυμπιακό δωδεκάθεο θεοί είναι όλοι παιδιά του Δία, εκτός του Ηφαίστου, που ναι μεν τυπικά θεωρείται κι’ αυτός παιδί του Δία, όμως η μυθολογία μας παραδίδει ότι η μητέρα του Ήρα τον συνέλαβε χωρίς την μεσολάβηση του συζύγου της Διός, αλλά μυρίζοντας έναν κρίνο.

 

 

Έχουμε λοιπόν και λέμε:

Αφροδίτη, αμήτωρ ως Ουρανία, αλλά και κόρη του Δία και της Διώνης (θηλυκής προσωποποίησης του Διός) ως Πάνδημος.

Αθηνά, γεννηθείσα αμήτωρ εκ του Διός, αφού πριν την γέννησή της ο Ζευς είχε καταβροχθίσει και αφομοιώσει την μητέρα της Μήτιδα.

Ήφαιστος, απάτωρ γιός της Ήρας.

Άρης, γιός του Δία και της Ήρας

Απόλλων και Άρτεμις, τα δίδυμα αδέλφια, παιδιά του Δία και της Τιτανίδος Λητούς.

 

 

Ο Απόλλων κακώς ταυτίζεται από πολλούς με τον Ήλιο. Ο θεός Ήλιος ήταν διάφορος του Απόλλωνος.

Ο Απόλλων αντιπροσωπεύει το Φως, το χρυσοκίτρινο ηλιακό φως, αλλά ιδιαίτερα το φως του πνεύματος.

Η ίδια σύγχυση παρουσιάζεται με την δίδυμη αδελφή του, την Άρτεμη, που συχνά ταυτίζεται με την Σελήνη και την Εκάτη, την κατ’ εξοχήν θεότητα της Σελήνης. Η Άρτεμις αντιπροσωπεύει το ετερόφωτο ασημένιο σεληνιακό φως.

Ας πάρουμε τώρα τον δωδεκαμερή κύκλο του Ίττεν, με τα 6 βασικά και παράγωγα χρώματα και τις 6 τριτογενείς αποχρώσεις τους και ας τοποθετήσουμε σε κάθε χροιά την αντίστοιχη Ολύμπια θεότητα.

 

 

Για να τοποθετηθούν σωστά οι 12 θεοί στον χρωματικό κύκλο θα βασιστούμε σε κάποια δεδομένα.

Κατ’ αρχήν έχουμε δεδομένα τα χρώματα των 6 πρωταρχικών θεοτήτων. Είπαμε μεν νωρίτερα πως οι 6 αυτές πρωταρχικές θεότητες, θα μετακινηθούν χρωματικά ώστε κάθε θεότητα να λάβει την καταλληλότερη χροιά, που αναλογεί στις ιδιότητές της. Αλλά αυτό δεν σημαίνει κάποια σημαντική χρωματική αλλαγή. Απλώς μετακινούνται σε μια διπλανή θέση παίρνοντας την ορθότερη απόχρωση του χρώματός τους.

 

 

Έτσι ο μπλε Δίας μετακινούμενος προς την περιοχή του μωβ χρώματος γίνεται μπλε – μωβ (ίντιγκο).

Η Ήρα μετακινούμενη από το πράσινο προς το μπλε παίρνει πρασινο – μπλε χροιά, γίνεται δηλαδή γαλάζια (τυρκουάζ), ο κίτρινος Ποσειδώνας γίνεται κιτρινοπράσινος, η πορτοκαλιά Δήμητρα γίνεται ξανθότερη και αποβαίνει πορτοκαλοκίτρινη, η Εστία από κόκκινη πλησιάζει στο ανοιχτότερο κόκκινο της φωτιάς (που είναι το βασικό της στοιχείο) και γίνεται πορτοκαλοκόκκινη και τέλος ο μωβ μυστηριώδης Άδης μετακινούμενος προς το κόκκινο της ύλης γίνεται βιολέ – πορφυρός.

Παρατηρούμε πως κάθε πρωταρχικός θεός καταλαμβάνει μια θέση που αντιστοιχεί σε κάποιο τριτογενές χρώμα.


Topic: Μύθοι και χρώματα, Χρωματικός κύκλος | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [μα΄]: Ιρις, η θεα του Ουρανιου Τοξου

⊆ September 30th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[μα΄]

 

Ίρις, η θεά του Ουράνιου Τόξου

 

-Αφού θίξαμε θέματα σχετικά με την δυσλειτουργία χρωματικής αντίληψης, την διχρωματοψία και άλλα διάφορα περί αντίληψης των χρωμάτων από οφθαλμούς φυσιολογικούς και μη, καλό θα ήταν να συνεχίζαμε με την χρωματική αντίληψη των ζώων, η οποία ποικίλλει ανάλογα με τα είδη ζώων, όπου άλλα είναι διχρωματικά, άλλα τετραχρωματικά, όπως υπάρχουν επίσης και ζώα που βλέπουν ακόμα περισσότερες από τέσσερεις βασικές ακτινοβολίες, ενώ άλλα βλέπουν σαν χρώμα την υπεριώδη ακτινοβολία κλπ. κλπ. Όμως… όμως έχουμε αφήσει έναν ομιλητή, έναν από τους βασικούς ομιλητές, θα έλεγα, να περιμένει αρκετά ώστε να έρθει η σειρά του να πάρει το βήμα, οπότε παραχωρούμε τον λόγο στον επόμενο ομιλητή που είναι…

-Α! Οφθαλμέ… ο επόμενος ομιλητής και ο επόμενος ομιλητής… όλοι μιλάνε εδώ εκτός από εμάς τα χρώματα κι’ ας βρισκόμαστε σε μια «Συνέντευξη με τα Χρώματα». Μας δόθηκε ο λόγος στην αρχή της συνέντευξης και μετά ξεχαστήκαμε! Τί θα γίνει επιτέλους; Θα μας δοθεί ξανά ο λόγος;

-Αχ ευέξαπτό μου κόκκινο χρώμα, που ο θυμός είναι ένα από τα χαρακτηριστικά σου… όλοι για εμάς μιλάνε,,, όσα θέματα θίγονται σ’ αυτήν την συνέντευξη αφορούν σ’ εμάς τα χρώματα. Πρέπει να ακουγόμαστε μονάχα εμείς;

-Χμ.. σοφό μου μπλε χρώμα! Να μην ταράξουμε την ηρεμία και την ησυχία σου… άσε να μιλάνε άλλοι για εμάς κι’ εμείς ν’ ακούμε… μα δεν σ’ εκνευρίζει αυτή η κατάσταση;

-Αγαπητά μου κόκκινο και μπλε, γνωρίζετε καλά πως είστε δυο αντίθετοι χαρακτήρες οπότε συχνά θα έχετε αντίθετες απόψεις. Εγώ το κίτρινο συμφωνώ και με τα δυο σας στο θέμα της συνέντευξης. Ναι, πρέπει εμείς να έχουμε κατά κύριο λόγο την διεύθυνση της συνέντευξης και να μιλάμε, αλλά δεν είναι κακό να αναλαμβάνουν και άλλοι την διαδικασία.

Στην περίπτωση δε του επόμενου ομιλητή, δεν το συζητάμε καθόλου! Μας αντιπροσωπεύει όλα! Και εμάς τα τρία βασικά χρώματα και τα τρία παράγωγά μας, αφού πρόκειται για την Ίριδα, την θεά του Ουράνιου Τόξου όπου επάνω της βρισκόμαστε και οι έξι χρωματικές ακτινοβολίες.

Θεά μας, ο λόγος δικός σου!

-Ήλθε επιτέλους η ώρα μου να μιλήσω. Να σου συστηθώ αυτοπροσώπως Άνθρωπε.

Είμαι μια από τις παλιές Μεγάλες Θέαινες, όπως η Διώνη, η Αμφιτρίτη, η Θέτις, η Θέμις, η Ρέα και όσες άλλες συμπαρασταθήκαμε στην γέννηση του Απόλλωνα, δηλαδή συμβάλλαμε στην γέννα του φωτός, δηλαδή στην φανέρωση της αντιληπτής δημιουργίας.

Ναι, στην συνέχεια κατέληξα ‘φαινομενικά’ υπό τας διαταγάς της ψυχής Ήρας, αλλά κι εδώ ο ρόλος μου, όπως θα σου πω αργότερα, είναι σπουδαιότατος, απλά δεν φαίνεται γιατί χώνομαι και δρω μέσα από το υποσυνείδητο, εκμεταλλευομένη και χρησιμοποιώντας τις ιδιότητες των χρωμάτων μου.  

Τί ρωτάς Άνθρωπε; Πόσα είναι τα χρώματά μου; Δεν σε πιστεύω. Αυτό ξεκαθαρίστηκε από την αρχή της συνέντευξης. Ναι! Εάν δεν σου εντυπώθηκαν όσα ειπώθηκαν τότε, να ανατρέξεις στις απαρχές της συνέντευξης να θυμηθείς όσα μας είπαν για τον αριθμό τους τα ίδια τα χρώματα.

Πάντως, για να σε διευκολύνω, σου λέω ότι, σήμερα, με την τριχρωματική όραση που διαθέτεις και την έως τώρα ανάπτυξη της εννοιολογίας, τουλάχιστον των περισσοτέρων του είδους σου, μαθηματικά τα χρώματά μου είναι έξι.

Λέω ‘μαθηματικά’ γιατί κατά την ‘σύγχρονη επιστήμη’ πραγματικότητα είναι μόνο ότι αποδεικνύεται μαθηματικά επομένως αφού τα χρώματά μου είναι τα τρία βασικά + τρία τα παράγωγά τους (αφού κάθε ένα από τα σχηματιζόμενα τρία ζεύγη πρωτογενών βασικών χρωμάτων μας  παράγει από ένα δευτερογενές παράγωγο χρώμα) έχουμε συνολικά έξι χρώματα. Τα 6 χρώματα της Ίριδας, τα χρώματα του Ουράνιου Τόξου.

Βλέπεις Άνθρωπε, σ’ αυτό το σημείο της Δημιουργίας που είσαι τοποθετημένος, το 6 είναι πολύ σημαντικός αριθμός και σαν τέτοιος αποβαίνει σημαντικός κι’ επάνω μου, δηλαδή στα χρώματα.

Όμως αν είναι να σου μιλήσω για το 6 θα πλατειάσω, οπότε άσε, γι’ αυτό ίσως τα πούμε κάποια άλλη στιγμή, αργότερα.

Όπως είναι σημαντικός ο αριθμός 6, το ίδιο σημαντικός είναι και ο νόμος της δυαδικότητας ο οποίος είναι εμφανέστατος στην εξάδα των χρωμάτων μου, αφού ουσιαστικά η χρωματική μου εξάδα είναι διπλή, δηλαδή είναι δυο εξάδες:

Αυτή που παράγω όταν το ορατό φως διαθλαστεί από κάποιο πρίσμα, οι 6 ακτινοβολίες μου, κι’ αυτή που αντανακλάται όταν οι ακτινοβολίες μου προσκρούσουν στις χρωστικές της ύλης, τα 6 πρωτογενή και δευτερογενή χρώματα.

Η διαφορά τους; Τα έχουμε ξαναπεί. Τα βασικά χρώματα των ακτινοβολιών μου είναι το μπλε, το κόκκινο και το πράσινο, τα εξ αντανακλάσεως βασικά χρώματα (των χρωστικών ουσιών) είναι το μπλε, το κόκκινο και το κίτρινο.

Επειδή μάλλον προχώρησα χωρίς να σου αυτοπαρουσιασθώ, που αυτός είναι ο ουσιαστικός λόγος που μου παραχωρήθηκε το βήμα της συνέντευξης, στο σημείο αυτό θα αρχίσω να αναφέρομαι στο Ποια Είμαι! Ποια είναι η Θεά Ίρις;

Αυτοί που ασχολούνται σοβαρά με την μυθολογία (όπου είμαι εντεταγμένη) λένε πως για να ‘γνωρίσεις’ καλά ένα μυθολογικό πρόσωπο, πρέπει να μάθεις τί σημαίνει το όνομά του, ποιοι ήταν οι γονείς του και τί σημαίνουν τα ονόματά τους.

Οπότε επανέρχομαι εντός ολίγου, επί αυτού του θέματος.


Topic: Ίρις και τα χρώματά της, Μύθοι και χρώματα, Συνέντευξη με τα χρώματα | Tags: None