xromata.com


Παναγια και Ιρις

⊆ August 15th by | ˜ No Comments »

 

 

Παναγία και Ίρις

 

 


 

Τα τελευταία χρόνια, τον δεκαπενταύγουστο, φροντίζουμε ώστε το άρθρο της ημέρας αυτής να είναι σχετικό με την Παναγία, την μεγάλη αυτή θηλυκή μορφή του ελληνορθόδοξου και όχι μόνον, χριστιανισμού, που σήμερα εορτάζεται η μνήμη της. Η δυσκολία είναι πως το θέμα μας πρέπει να σχετίζεται κάπως με τα χρώματα, όμως δεν υπάρχουν πολλές χρωματικές λαβές για τέτοια σύνδεση, έτσι λοιπόν, αφού στο παρελθόν αναφερθήκαμε στο φόρεμα της Παναγίας, δηλαδή γιατί και με ποιους χρωματισμούς βάφονται τα ενδύματα της Παρθένου στα διάφορα εικονίσματα

http://xromata.com/?p=1785

και εξαντλήσαμε το θέμα, κάναμε ένα αφιέρωμα στην «Παναγιά του βουδισμού», την θεά Κάννον και τα χρώματά της, ενώ το περσινό μας άρθρο «Η Παναγία και τα χρώματα» κατέληγε στο «Ζωνάρι της Παναγιάς» την λαϊκή παράδοση κατά την οποία το Ουράνιο Τόξο θεωρείται «το ζωνάρι της Παναγιάς»

http://xromata.com/?p=8406 .

Βάση αυτού του «ζωναριού», του Ουράνιου Τόξου δηλαδή, θα τολμήσουμε να κάνουμε μια σύνδεση μεταξύ Παναγίας και Ίριδας, δυο μεγάλων μεσολαβητριών μεταξύ Θείου και ανθρώπων, μεταβιβαστριών του Θείου Λόγου προς τον άνθρωπο, η Πρώτη, κατά τον χριστιανισμό, γεννώντας Τον, η άλλη, κατά τον ολυμπισμό, αναγγέλλοντας τον.

Ναι, η Ίρις υπήρξε ο μεσολαβών αγγελιαφόρος του λόγου της θείας βούλησης ΠΡΟΣ τον άνθρωπο. Η Παναγία είναι ο μεσολαβών παράγων των ικεσιών ΑΠΟ τον άνθρωπο ΠΡΟΣ το Θείο.

 

 

Η Πρώτη, η Παναγία, έφερε το Φως της Αγάπης στον κόσμο, γεννώντας το, η δεύτερη, η Ίρις, έπαιξε σημαντικό ρόλο ώστε να γεννηθεί το φως του Απόλλωνα στην ανθρωπότητα.

Η Ίρις, σαν αγγελιαφόρος των Θείων εντολών προς τον άνθρωπο, είναι ένας Άγγελος. Απεικονίζεται περίπου με την μορφή των χριστιανικών Αγγέλων. Έχει μεγάλα φτερά και τρέχει με απίθανα μεγάλες ταχύτητες.

 

 

Μπορεί να βρεθεί παντού, από τα όρια του σύμπαντος έως τα πιο ζοφερά μέρη του Κάτω Κόσμου. ‘Όμως, το ίδιο και η Παναγία, δεν μπορεί να είναι ανά πάσα στιγμή πανταχού και πάντα παρούσα; Και των δυο η εμφάνιση συντελείται με φως και απομάκρυνση σκότους και κακοκαιρίας, φέρνοντας μια ελπιδοφόρα γαλήνη, μια ενεργειακή ανάταση.

Μεγάλες Ενεργειακές δυνάμεις και οι δυο. Η Μία στον πνευματικό κόσμο, η άλλη στον φυσικό. Σαν ενέργεια η Ίρις κατά την Sahaja Yoga, ταυτίζεται με την κουνταλίνι,

http://xromata.com/?p=1195

ενώ οι χριστιανοί ινδουιστικής προέλευσης, απεικονίζουν την Παναγία με τα χρώματα (λευκό και χρυσό) που αποδίδονται στην Σαρασουάτι (μεγάλη σάκτι – ενέργεια) σύζυγο του Δημιουργού Βράχμα.

http://xromata.com/?p=4985

 

 

Μια άλλη μεγάλη θεία μητέρα, η Ίσις, (ανταγωνίστρια του χριστιανισμού για την επικράτηση μιας νέας θρησκείας στην ρωμαϊκή αυτοκρατορία, τότε, πριν περίπου 2000 χρόνια) πέρα από το ότι φέρει αυτομάτως στον νου την Παναγία Θεία Μητέρα, σχετίζεται κι αυτή με την Ίριδα, χρησιμοποιώντας μάλιστα τα χαρακτηριστικά σύμβολα της θεάς των χρωμάτων.

http://xromata.com/?p=1188

 

 

 

Εδώ κλείνει ένα μικρό αφιέρωμα στην τιμούμενη σήμερα Παναγία, μια προσπάθεια σύνδεσής της με τα χρώματα, το Ουράνιο Τόξο, την Ίριδα, που θεωρείται κατά την παράδοση «το ζωνάρι Της».

 

 


Topic: Uncategorized, Μύθοι και χρώματα | Tags: None

Χρωματα και ηχοι (Α)

⊆ August 10th by | ˜ No Comments »

 

Χρώματα και ήχοι

(Από το βιβλίο «Η μαγεία της πραγματικότητας» του Richard Dawkins)

(Α)

 

Έχουμε ήδη μιλήσει πολλάκις για τα χρώματα του ουράνιου τόξου, δηλαδή για το φωτεινό φάσμα, αυτήν την τακτοποιημένη διάταξη από το κόκκινο έως το ιώδες (με ενδιάμεσα χρώματα το πορτοκαλί, το κίτρινο, το πράσινο και το μπλε). Τί είναι αυτό που αναγκάζει την κόκκινη ακτίνα του φωτός να κάμπτεται λιγότερο απ’ ότι η μπλε;

 

 

Πριν από όλα, τί είναι φως; Μπορούμε να πούμε ότι είναι ταλαντώσεις, κύματα. Όπως ο ήχος είναι ταλαντώσεις στον αέρα, έτσι και το φως δημιουργείται από ηλεκτρομαγνητικές ταλαντώσεις. Μολονότι το φως διαφέρει πολύ από τον ήχο, μπορούμε να μιλάμε για υψηλής και χαμηλής συχνότητας ταλαντώσεις του φωτός, όπως ακριβώς μιλάμε για μικρό και μεγάλο μήκος κύματος στον ήχο.

 

 

Οξύς ήχος –τα πρίμα- σημαίνει ταλαντώσεις υψηλών συχνοτήτων, ή μικρό μήκος κύματος, ενώ βαθύς ήχος –τα μπάσα- σημαίνει ταλαντώσεις χαμηλών συχνοτήτων ή μεγάλο μήκος κύματος.

 

 

Ως μια αντιστοιχία με το φως, θα λέγαμε ότι στο κόκκινο (μεγάλο μήκος κύματος) ταιριάζει ο βαθύφωνος, στο κίτρινο ο βαρύτονος, στο πράσινο ο τενόρος, στο μπλε ο οξύφωνος και στο ιώδες (μικρό μήκος κύματος) ο υψίφωνος.

 

 

Στον ήχο υπάρχουν τόνοι τόσο υψηλοί ώστε δεν μπορούμε να τους ακούσουμε. Ονομάζονται υπέρηχοι. Οι νυχτερίδες τους ακούν και εκμεταλλεύονται τις αντηχήσεις τους για να βρίσκουν τον δρόμο τους μέσα στα σπήλαια.

Στο άλλο άκρο του ηχητικού φάσματος, υπάρχουν τόνοι τόσο πολύ βαθείς, που ούτε αυτούς μπορούμε να ακούσουμε. Ονομάζονται υπόηχοι.

 

 

Οι ελέφαντες, οι φάλαινες και κάποια άλλα ζώα τους χρησιμοποιούν σε βαθειά μουγκρητά τους για να επικοινωνούν μεταξύ τους (μάλιστα σε μεγάλες αποστάσεις). Οι πολύ μπάσες νότες στα εκκλησιαστικά όργανα των καθεδρικών ναών είναι τόσο χαμηλές που σχεδόν δεν τις ακούμε, όμως τις αισθανόμαστε όταν δονούν ολόκληρο το σώμα μας.

Οι ήχοι που ακούει το αυτί του ανθρώπου βρίσκονται στην μεσαία περιοχή συχνοτήτων (ανάμεσα στους υπέρηχους και τους υπόηχους).

 

 

Το ίδιο ισχύει και για το φως. Το χρωματικό ισοδύναμο του υπερηχητικού στριγκλίσματος μιας νυχτερίδας είναι το υπεριώδες, το «πέρα από το ιώδες». Δεν βλέπουμε το υπεριώδες φως.

(συνεχίζεται)

 


Topic: ήχος και χρωμα | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [κ΄]: προσθετικη μειξη

⊆ August 5th by | ˜ No Comments »

 

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[κʹ]

Μείξεις χρωμάτων

Προσθετική Μείξη

 

-Να ’μια κι εγώ η Προσθετική Μείξη Χρωμάτων. Αρκετά πρόσφατη γνώριμός σου άνθρωπε, αν και στην πραγματικότητα είμαι τόσο παλιά, πιο παλιά κι από την Αφαιρετική Μείξη η οποία, εδώ που τα λέμε, δεν δύναται να υπάρξει χωρίς εμένα.

Αν και προϋπήρχα, δεν με γνώριζες Άνθρωπε, δεν με είχες εντοπίσει παρά μονάχα τους τελευταίους δυο – τρεις αιώνες, περισσότερο θεωρητικά και σε επίπεδο έρευνας, θα έλεγα.

Ουσιαστικά στην ζωή σου με έβαλες δειλά – δειλά από τα μέσα του 20ου αιώνα, με την ανάπτυξη της έγχρωμης τηλεόρασης και λίγο αργότερα με την τεχνολογική ανάπτυξη των ηλεκτρονικών υπολογιστήρων και την ραγδαία εξέλιξη της κινητής τηλεφωνίας με ενέταξες στην καθημερινότητά σου με γοργούς ρυθμούς γεωμετρικής προόδου, τόσο που η νεότερη γενιά σου με θεωρεί δεδομένη και με συγχέει με τις άλλες δυο αδερφές μου μείξεις, την αφαιρετική και το σύστημα cmyk.

RGB είναι το όνομα με το οποίο είμαι γνωστή στους περισσότερους, ένα όνομα που σχηματίζεται από τα αρχικά των αγγλικών ονομασιών των χρωμάτων των τριών βασικών ακτινοβολιών από τις οποίες συνίσταμαι,

Red Green Blue.

Ναι! Πολύ σωστά κατάλαβες, είμαι ένα σύστημα πρόσμειξης μονοχρωματικών ακτινοβολιών και όχι ανάμειξης βαφών, όπως η αδελφή μου η Αφαιρετική Μείξη, στην οποία τελευταίως της πρόσθεσες και νέο όνομα, επηρεασμένος από το δικό μου το RGB και για να μας ξεχωρίζεις ευκολότερα την ονόμασες RYB, δηλαδή Red Yellow Blue που είναι τα αρχικά των βασικών χρωμάτων της. Ναι, αυτό το μεσαίο ψηφίο των ονομασιών μας είναι που κάνει την διαφορά μας ως προς τα βασικά μας χρώματα.

G’ = green, πράσινο είναι το δικό μου ενδιάμεσο βασικό χρώμα, σε αντίθεση με το ‘Y’= yellow, κίτρινο που είναι το ενδιάμεσο βασικό της Αφαιρετικής Μείξης, της RYB, αυτό που για αιώνες ήξερες σαν το τρίτο χρώμα της βασικής τριάδας των χρωμάτων.

Ναι, το κίτρινο που ξέρεις σαν βασικό χρώμα, δηλαδή σαν χρώμα που δεν μπορεί να παραχθεί από την ανάμειξη άλλων χρωμάτων, σε μένα, στο δικό μου σύστημα, το κίτρινο σαν ακτινοβολία είναι παράγωγο χρώμα και παράγεται από την ανάμειξη της πράσινης με την κόκκινη ακτινοβολία. Η δε κόκκινη ακτινοβολία όταν αναμειχθεί με την μπλε μας δίνει ματζέντα, ενώ η μπλε με την πράσινη παράγουν το κυανό (cyan).

Ανακεφαλαιώνω λοιπόν. Είμαι ένα σύστημα πρόσμειξης τριών κύριων μονοχρωματικών ακτινοβολιών, όπου όταν η μια ακτινοβολία από τις τρεις προσθέτει τις ιδιότητές της στις ιδιότητες μιας από τις άλλες δυο, παράγεται μια άλλη χρωματική ακτινοβολία. Όταν αναμειχθούν και οι τρεις ισομερώς, δηλαδή προστίθενται οι ιδιότητες και των τριών μονοχρωματικών ακτινοβολιών μου, αποδίδουν φως. Το γνωστό σου λευκό φως. Το λευκό χρώμα. Το άσπρο χρώμα που βλέπεις είναι η αντανάκλαση του φωτός, δηλαδή η μείξη της αντανάκλασης και των τριών ακτινοβολιών μου.

Οι τρεις βασικές μου (πρωτογενείς) ακτινοβολίες, που δεν μπορούν να παραχθούν από την ανάμειξη άλλων, είναι η μπλε, η κόκκινη και η πράσινη. Οι παράγωγες (δευτερογενείς) ακτινοβολίες μου είναι η κίτρινη, η ματζέντα και η κυανή.

Ξέρω, θα με ρωτήσεις τώρα: Τα άλλα δυο παραδοσιακά χρώματα, το μωβ και το πορτοκαλί δεν υφίστανται σαν ακτινοβολίες; Βεβαίως και υφίστανται, αλλά κατά κάποιον τρόπο είναι κρυμμένες μέσα στις άλλες. Θα σου πω το μυστικό. Τα δυο από τα βασικά μου χρώματα, το μπλε και το κόκκινο, δεν είναι τόσο καθαρά όσο φαντάζεσαι. Να! Το μπλε μου μωβίζει κάπως, ενώ το κόκκινό μου πορτοκαλίζει.

Οπότε το μπλε μου τείνοντας να αναμειχθεί με πράσινο, βαθμιαία πριν καταλήξει κυανό, αποβάλλοντας την θερμότερη μωβ χροιά του, γίνεται όλο και ψυχρότερο μπλε, αυτό που θεωρείς σαν καθαρό μπλε.

Από την άλλη, η μπλε αυτή ακτινοβολία, τείνοντας προς την κόκκινη, μεταβάλλεται σε μωβ ακτινοβολία πριν καταλήξει σε ματζέντα.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την ελαφρώς πορτοκαλίζουσα κόκκινη βασική ακτινοβολία μου που γίνεται κατακόκκινη οδεύοντας προς την μπλε, ενώ από την άλλη πλευρά, πηγαίνοντας να αναμειχθεί με την πράσινη, γίνεται πορτοκαλιά πριν καταλήξει κίτρινη.

Το μαύρο; Είπες το μαύρο; Ουσιαστικά σ’ εμένα δεν υπάρχει το μαύρο. Είναι η έλλειψή μου. Η απουσία μου. Όπου δεν υπάρχουν οι ακτινοβολίες μου, το φως δηλαδή, υπάρχει σκοτάδι. Αυτό που βλέπεις εσύ σαν μαύρο.

Σοκαρίστηκες αρκετά Άνθρωπε, όταν επιτέλους σου φανερώθηκα. Σου κλόνισα τα χρωματικά σου ‘πιστεύω’ ολόκληρων αιώνων. Έφερα νεωτερισμούς στις θεωρίες που είχες περί χρωμάτων. Νεωτερισμούς, χα! Εγώ, η αρχαιοτέρα όλων!

Ναι! Είμαι η αρχαιοτέρα όλων, ουσιαστικά χωρίς εμένα δεν μπορεί να υπάρξει χρωματική όραση…. Πώς; Τί;..  Θα σου τα εξηγήσουμε όλα, σε συνεργασία με την αδελφή μου, την Αφαιρετική Μείξη… αργότερα όμως. Επανέρχομαι, λοιπόν.

Αν και είμαι ο βασικός παράγων της χρωματικής σου όρασης άνθρωπε, έπρεπε να φθάσουμε εκεί γύρω στα 1800 μ.Χ. για να με ανακαλύψει ο Thomas Young. Βασισμένος στις εργασίες του Γιούνγκ, ο Hermann von Helmholtz, διατύπωσε περίπου στα 1850 την θεωρία Young–Helmholtz περί της τριχρωματικής όρασης, της οποίας όμως πατέρας χρεώνεται ο James Clerk Maxwell ο οποίος πρώτος απέδειξε πειραματικά την ύπαρξή μου.

Μπορώ να τους καλέσω να σου μιλήσουν οι ίδιοι για μένα…

-Άσε, ήδη έχω αφήσει έξω να περιμένει έναν άλλον καλεσμένο, τον Όττο Ρούνγκε, τον δικό μου ‘πατέρα’, που ήλθε να μιλήσει για μένα την Χρωματική Σφαίρα, αλλά μας διακόψατε με την εισβολή σας στην αίθουσα της συνέντευξης εσείς οι Μείξεις, οπότε ας δώσουμε τον λόγο στην Μείξη CMYK να τελειώνουμε μαζί σας.

Ξέρω, έχεις πολλά ακόμα να μας πεις για τον εαυτό σου, θα σου ξαναδώσουμε τον λόγο αργότερα, όταν θα έλθει η ώρα τους.

 


Topic: Μίξεις χρωμάτων, προσθετική μίξη, Συνέντευξη με τα χρώματα | Tags: None

Χρωματα βαφες: συνοδοιποροι του ανθρωπου

⊆ July 30th by | ˜ No Comments »

 

Χρώματα βαφές

Συνοδοιπόροι στην πολιτισμική εξέλιξη του ανθρώπου

 

Στα χρώματα, τις χρωστικές, τις βιο-χρωστικές, βαφές και έναν σωρό άλλα σχετικά θέματα, έχομε αναφερθεί επανειλημμένως στο παρελθόν σε διάφορα άρθρα.

Μια νέα σειρά άρθρων ξεκινά τώρα, βασισμένη στο Causes of Color του ιστότοπου WebExibits, όπου θα παρακολουθήσουμε την εξέλιξη των χρωμάτων σαν βαφές.

 

 

Τα χρώματα χρησιμοποιημένα σαν βαφές είναι συνοδοιπόροι της πολιτισμικής ιστορίας του ανθρώπου και μας αποκαλύπτουν πολλά για την εξέλιξή της.

Θα ασχοληθούμε με τα χρώματα βαφές που έφτιαξε και χρησιμοποίησε ο άνθρωπος από τις απαρχές της ανθρωπότητας μέχρι σήμερα και θα σας παρουσιάσουμε τα χρώματα βαφές ένα – ένα, ονομάζοντάς τα με την διεθνή ή αγγλική χρωματική ονομασία τους, από τα παλαιότερα έως τα σύγχρονα, παρακολουθώντας έτσι παράλληλα και την πολιτισμική εξέλιξη του ανθρώπου ως προς την χρήση των βαφών.

Στην εισαγωγή του ‘Pigments through the ages’ (οι χρωστικές μέσω των αιώνων) όπου με τον όρο ‘χρωστικές’ αναφέρεται στις χρωστικές ουσίες τις οποίες χρησιμοποίησε ο άνθρωπος δια μέσου των αιώνων για την παραγωγή βαφών, διαβάζουμε τα εξής:

 

 

‘Οι χρωστικές είναι η βάση όλων των βαφών και χρησιμοποιούνται ολόκληρες χιλιετίες. Πρόκειται για αλεσμένα χρωματοφόρα υλικά.

Οι πρώιμες αυτές χρωστικές ουσίες ήταν αλεσμένη γη ή πηλός, που ανακατεμένη με λίπος μετατρεπόταν σε βαφή.

Οι σύγχρονες χρωστικές είναι συχνά περίπλοκα αριστουργήματα της χημικής μηχανικής.

 

 

Με ένα μικροσκόπιο μπορούμε να δούμε πως πίνακες και άλλες βαμμένες επιφάνειες, αποτελούνται από χρωστικές αιωρούμενες μέσα σε κάποιες ουσίες, που ποικίλουν από λάδι ή κρόκους αυγών στους πίνακες, ασβέστη στις τοιχογραφίες, ή περίπλοκες συνθετικές ουσίες στο χρώμα των αυτοκινήτων και άλλων αντικειμένων.

Επιπλέον, υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες σχέσεις μεταξύ των χρωστικών και των βαφών που δημιουργούνται από αυτές.’

Τα χρώματα βαφές που θα παρελάσουν από την σειρά αυτήν είναι τα:

 


Azurite

Bone black

Cadmium yellow/red

Carbon black

Carmine

Cerulean Blue

Chrome orange

Chrome yellow

Cobalt blue

Cobalt green

Cobalt violet

Cobalt yellow

Copper resinate

Egyptian blue

Emerald green

Green earth

Indian yellow

Indigo

Lead white

Lead-tin yellow

Lemon yellow

Lime white

Madder

Malachite

Naples yellow

Orpiment

Prussian blue

Realgar

Red lead

Red ochre

Smalt

Titanium white

Ultramarine

Umber

Van Dyke brown

Verdigris

Vermilion

Viridian

Yellow ochre

Zinc white

   

 

 

Από αυτά τα χρώματα βαφές, 6 είναι αυτά που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος κατά την προϊστορική περίοδο, τα εξής:

Carbon black, (μαύρο του άνθρακα, του κάρβουνου)

Bone black (μαύρο, κατάλοιπο από καμένα κόκκαλα)

Umber (καστανή γη)

Red ochre (κόκκινη ώχρα)

Yellow ochre (κίτρινη ώχρα)

Lime white (λευκός ασβέστης)

Το αξιοθαύμαστο είναι πως αυτά τα 6 προϊστορικά χρώματα – βαφές είναι εν χρήσει ακόμα και σήμερα.

 


Topic: βαφές, ιστορία και χρώματα, χρωστικές | Tags: None

Ο Νευτων και η μυθολογια

⊆ July 25th by | ˜ No Comments »

 

Ο Νεύτων κι ο μύθος της Αφροδίτης και του Άρη

 

 

 

Λέγεται ότι ο Νεύτων πίστευε πως οι αρχαιοελληνικοί μύθοι έκρυβαν αλχημικά μυστικά.

Στον αλχημικό συμβολισμό διάφορα στοιχεία αντιστοιχούν σε κάποιους αρχαιοελληνικούς θεούς, όπως πχ. ο υδράργυρος αντιστοιχεί στον Ερμή.

Όταν ο Νεύτωνας διάβαζε τους ελληνικούς μύθους, γνωρίζοντας την αντιστοιχία των θεών με τα στοιχεία, υπέθεσε ότι οι Έλληνες με την μυθολογία τους αποκάλυπταν κρυμμένες αλχημικές γνώσεις.

 

 

Απέδειξε την θεωρία του με την κατασκευή του «διχτυού», δηλαδή την παραγωγή ενός κράματος  χαλκού και σιδήρου που υποτίθεται πως ήταν ένα πρώτο βήμα προς την δημιουργία της φιλοσοφικής λίθου.

 

 

Στις «Μεταμορφώσεις» του ο Οβίδιος αναφέρει την γνωστή ιστορία παγίδευσης με δίχτυ των παράνομων εραστών Άρη και Αφροδίτης, από τον Ήφαιστο, σύζυγο της θεάς του κάλους και την διαπόμπευσή τους.

Η ιστορία πιο αναλυτικά έχει ως εξής:

Ο θεός Ήλιος αποκαλύπτει στον Ήφαιστο πως η γυναίκα του, θεά Αφροδίτη, έχει παράνομη ερωτική σχέση με τον θεό Άρη.

 

 

Θυμωμένος και θέλοντας να τους εκδικηθεί ντροπιάζοντάς τους ο απατημένος σύζυγος έφτιαξε και κρέμασε πάνω από το κρεβάτι των εραστών ένα αόρατο δίχτυ το οποίο έπεσε και κράτησε δέσμιους στην ερωτική τους περίπτυξη τους δυο εραστές, ώστε να τους δουν όλοι οι άλλοι θεοί τους οποίους κάλεσε ως μάρτυρες της μοιχείας.

Στον αλχημικό συμβολισμό, η (πράσινη) Αφροδίτη αντιπροσωπεύει τον χαλκό, ο (κόκκινος) Άρης τον σίδηρο, ενώ ο (πορτοκαλοκόκκινος) Ήφαιστος την φωτιά.

Έχοντας αυτά υπ’ όψιν του ο Νεύτωνας εξήγαγε μια απλή αλχημική συνταγή για την παραγωγή του προαναφερθέντος κράματος.

 

 

Ο επιστήμονας Bill Newman, πάνω από 300 χρόνια μετά τον Νεύτωνα, παρακινούμενος από την θεωρία του, έκανε το ίδιο πείραμα και είχε το ίδιο αποτέλεσμα, την δημιουργία ενός πορφυρού κράματος που στην επιφάνειά του παρουσιάζει ένα διχτυοειδές σχέδιο.

 

 

Σ.σ.:

 

α) Εάν θέλετε λεπτομέρειες για το πείραμα Newton/Newman μπείτε στους κατωτέρω συνδέσμους:

http://dhayton.haverford.edu/blog/tag/bill-newman/

http://webapp1.dlib.indiana.edu/newton/reference/chemProd.do

β) Το δίχτυ, αλλά και το διχτυοειδές αποτύπωμα επί του κράματος, φέρουν στον νου τον πέπλο της Αρμονίας, κόρης του Άρη και της Αφροδίτης, ένα από τα δυο μοιραία δώρα που έλαβε από τους θεούς στον γάμο της με τον Κάδμο. Το άλλο δώρο ήταν το περιδέραιο της Αρμονίας.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1_(%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1)

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%81%CE%B9%CF%86%CF%8D%CE%BB%CE%B7

γ) Στο αγγλικό κείμενο το χρώμα του κράματος «δίχτυ» αναφέρεται ως purple γι’ αυτό και μεταφράστηκε γενικά ως πορφυρό ή ρόδινο. Όπως έχουμε αναφέρει και στο άρθρο «Χρώματα χαμένα στην μετάφραση» είναι δύσκολο να προσδιορισθεί η απόχρωση του κράματος (ήταν πορφυρή; μωβ; ροζ; ματζέντα;) της οποίας η ορθή γνώση θα μας βοηθήσει να εμβαθύνουμε στο θέμα.

 

 

Πάντως κατά την σύγχρονη επανάληψη του πειράματος από τον Μπιλ Νιούμαν ένα κράμα που προέκυψε έχει χρώμα βιολετί.

http://xromata.com/?p=6475

δ) Η θεώρηση του Νεύτωνα για την συσχέτιση μυθολογίας – αλχημείας ήταν το 6ο από τα 10 «τρελά μυστικά» του Νεύτωνα, όπως τιτλοφορείται το σχετικό άρθρο.

http://www.toptenz.net/top-10-crazy-secrets-isaac-newton.php

 

 


Topic: Uncategorized, Αυτοί που ασχολήθηκαν με το χρώμα, Ιστορήματα με χρώματα, Μύθοι και χρώματα | Tags: None

Νανοδομες και χρωματα

⊆ July 20th by | ˜ 2 Comments »

 

Από τα παγώνια στις νανοδομές

 

Τί σημαίνουν οι νανοδομές* για τα χρώματα

 

(φωτονικοί κρύσταλλοι)


*[μικροσκοπικές δομές διαστάσεων μόλις μερικών νανομέτρων, όπου ένα νανόμετρο ισούται με το ένα δισεκατομμυριοστό του ενός μέτρου]

 

 

Αναρωτηθήκατε ποτέ πώς τα παγώνια και άλλα ζώα εμφανίζουν χρώματα (μπλε, πράσινα κλπ) που δεν οφείλονται σε βιο-χρωστικές ουσίες του ζωικού βασιλείου; Δηλαδή πώς τα φτερά στα παγώνια φαίνονται μπλε και πράσινα; Ακόμα και πώς ιριδίζουν καθώς τα βλέπουμε από διαφορετικές οπτικές γωνίες;

Στο παρελθόν έχουμε αναφερθεί στα χρώματα των ζώων που εμφανίζονται από την αντανάκλαση ακτινοβολιών καθώς αυτές εξοστρακίζονται στα τοιχώματα των μικροσκοπικών δομών φολίδων, λεπιών, τριχώματος…

 

http://xromata.com/?p=2473

 

 

 

 

Όπως είπαμε, τα χρώματα αυτά δεν προέρχονται από χρωστικές ουσίες, αλλά εμφανίζονται λόγω ειδικά κατασκευασμένων από την φύση νανοδομών.

Λόγω της κατασκευής τους αυτές οι νανοδομές αντανακλούν το φως με μοναδικό τρόπο, έτσι ώστε τα φωτεινά κύματα να διασταυρώνονται και να δημιουργούν ζωντανά χρώματα.

 

 

 

 

Τώρα, μια ομάδα ερευνητών στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καρλσρούης ανακάλυψε περισσότερα για το πώς λειτουργούν αυτές οι δομές και τα πιθανά οφέλη για εμάς.

Επιστήμονες που μελετούσαν την μπλε ταραντούλα βρήκαν ότι το χρώμα αυτών των αραχνών είναι αποτέλεσμα των τριχών τους.

Αυτές αποτελούνται από πολλαπλά στρώματα που μοιάζουν με τις δομές των πετάλων των λουλουδιών.

 

 

 

 

Χρησιμοποιώντας αναλύσεις υπολογιστών, οι ερευνητές ξεκίνησαν να παρατηρούν πώς οι τρίχες αντανακλούν το φως και προσπάθησαν να τις αντιγράψουν με τη βοήθεια ενός εξειδικευμένου τρισδιάστατου εκτυπωτή που μπορεί να δημιουργήσει κομμάτια νανοδομών.

 

 

 

 

Δημιούργησαν με επιτυχία δομές όπως αυτές των τριχών, που είχαν γωνία θέασης 160 μοιρών, το δε αντανακλώμενο φως από τις δομές αυτές παρατηρήθηκε να εξέρχεται με το ίδιο σταθερό χρώμα.

Αυτό θεωρήθηκε σαν ένα μεγάλο τεχνολογικό επίτευγμα του ανθρώπου, όμως τι μπορεί να σημαίνει αυτό για εμάς;

Λοιπόν, αυτές οι νανοδομές παράγουν χρώματα φωτεινότερα και ισχυρότερα από τα φυσικά χρώματα, είναι επίσης μη τοξικά σε αντίθεση με κάποια χρώματα που παράγονται από φυσικές ουσίες.

 

 

 

 

Επιπλέον οι επιστήμονες που ασχολήθηκαν με αυτήν την έρευνα, πιστεύουν πως η παραγωγή χρωμάτων απ’ ευθείας από το φως θα είναι εφικτή στο άμεσο μέλλον και θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην κλωστοϋφαντουργία.

Προς το παρόν δεν υπάρχουν αρκετοί τρισδιάστατοι εκτυπωτές ικανοί να κατασκευάζουν νανοδομές. Μέχρις ότου εξαπλωθεί η κατασκευή και χρήση τους, η παραγωγή χρωμάτων από νανοδομές θα είναι μια δύσκολη υπόθεση.

 

 

 

Σ.σ.: Με άλλα λόγια, οσονούπω θα βάφουμε αντικείμενα κατ’ ευθείαν με το φως, χωρίς να χρειαζόμαστε βαφές.

 


Topic: Uncategorized, βαφές, Φύση και χρώματα | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [ιθ΄]: αφαιρετική μείξη

⊆ July 15th by | ˜ No Comments »

 

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[ιθʹ]

Μείξεις χρωμάτων

Αφαιρετική Μείξη

 

-Παιδί μου, είναι οι Μείξεις των χρωμάτων που κάνουν την φασαρία που ακούς. Διαμαρτύρονται, πώς πήρα τον λόγο εγώ η Χρωματική Σφαίρα και μίλησα για αποχρώσεις πριν μιλήσουν εκείνες για τον εαυτό τους, εκείνες που ευθύνονται για την παραγωγή όλων των χρωματικών αποχρώσεων.

-Μα, ήδη ειπώθηκαν αρκετά γι’ αυτές….

-Όχι! Ισχυρίζονται πως αναφερθήκαμε σποραδικά σ’ αυτές, σε κάποια σημεία της συνέντευξης, όπου επιβαλλόταν να το κάνουμε. Επιμένουν πως αφού η συνέντευξη αυτή τελεί και χρέη μαθήματος, πρέπει να μας αυτοπαρουσιαστούν με σειρά και τάξη ώστε να τις γνωρίσει και να τις μάθει σωστά ο Άνθρωπος, ο οποίος τις τελευταίες δεκαετίες, κοντεύει ένας αιώνας τώρα, έχει μπερδευτεί πολύ μαζί τους.

-Ωραία λοιπόν Σφαίρα, άσε μας να μιλήσουμε εμείς για τους εαυτούς μας. Αρχίζω πρώτη Εγώ, η Αφαιρετική Μείξη, η πιο γνωστή σου Άνθρωπε, που με ξέρεις από τις απαρχές σου, από τις πρώτες σχέσεις σου με τα χρώματα, με τις μπογιές – γιατί με αυτές ασχολούμαι- που πάντα τις ανακάτευες προσπαθώντας να αποδώσεις και άλλα χρώματα εκτός από αυτά που είχες στην διάθεσή σου. Βέβαια δεν με ήξερες με την ονομασία Αφαιρετική Μείξη. Έτσι με βάφτισαν αρκετά πρόσφατα κι’ αυτό πλέον είναι το επίσημο όνομά μου για να μην με συγχέεις με τις αδερφές μου.

Εμένα λοιπόν, με ήξερες εμπειρικά ανά τους αιώνες. Από τότε που άρχισες να κάνεις τις πρώτες σπηλαιογραφίες σου.

Τρία είναι τα βασικά χρώματά μου, δηλαδή τα χρώματα που δεν μπορούν να παραχθούν από άλλα. Αυτά τα τρία χρώματα με τις αναμείξεις τους παράγουν όλον αυτόν τον χρωματικό πλούτο που χρησιμοποιείς για να βάφεις, να ζωγραφίζεις, να διακοσμείς το περιβάλλον σου.

Αυτά είναι το Μπλε, το Κίτρινο και το Κόκκινο.

Ήδη από το [γ΄] τμήμα της συνέντευξης άρχισαν να σου παρουσιάζονται τα ίδια τα χρώματα και να σου εξηγούν ποια χρώματα παράγουν με την ανάμειξη τους, οπότε δεν θα φλυαρήσω επαναλαμβάνοντας τα λόγια τους. Προσθέτω όμως ότι στην Αφαιρετική Μείξη, η ανάμειξη και των τριών βασικών χρωμάτων, ή ενός βασικού με το συμπληρωματικό του (όπου ουσιαστικά έχουμε πάλι ανάμειξη και των τριών) παράγει χρώματα καφετιά, γκρίζα, έως και σχεδόν μαύρα. Με άλλα λόγια αυτά που αποκαλούμε Μη – Χρώματα αφού δεν αντιστοιχούν σε ορισμένες καθαρές χρωματικές ακτινοβολίες. Πρόκειται για «μουντζούρες» όπως θα μπορούσε να τα πει κάποιος για να γίνει πιο κατανοητός.

Θεωρητικά -το τονίζω ‘θεωρητικά’- από την απολύτως τέλεια μείξη των τριών βασικών χρωμάτων προκύπτει το λευκό χρώμα, όμως όπως σου έχει ήδη ειπωθεί Άνθρωπε, επειδή η δημιουργία μέσα στην οποία ζεις είναι σχετική προς το απόλυτο, επομένως τίποτε δεν μπορεί να εκφραστεί στην απόλυτη μορφή του, η παραγωγή λευκού χρώματος από ανάμειξη βαφών είναι αδύνατον να γίνει, γι’ αυτό στο σύστημα ανάμειξης χρωστικών ουσιών, δηλαδή βαφών, το αφαιρετικό, χρησιμοποιούνται δυο άλλα από τα Μη – Χρώματα, το λευκό και το μαύρο για να γίνεται εφικτή η παραγωγή όλων των χρωματικών τόνων, αφού το λευκό λευκαίνει, κάνει απαλότερα τα διάφορα χρώματα, ενώ αντιθέτως το μαύρο τα σκουραίνει μέχρι που μπορεί να τα κάνει σχεδόν μαύρα.

Στην αγγλική χρωματική ορολογία, που τείνει να γίνει διεθνής, οι χρωματικοί τόνοι που σχηματίζονται με την προσθήκη άσπρου χρώματος ονομάζονται tints, ενώ αυτοί που σκουραίνουν με την επέμβαση γκρίζων ή μαύρων αποκαλούνται shades.

Τόσο το ένα, όσο και το άλλο αφαιρούν ισχύ από τα χρώματα με τα οποία αναμειγνύονται. Γι’ αυτό με αποκαλούν Αφαιρετική Μείξη, γιατί στο σύστημά μου τα χρώματα των διαφόρων αναμείξεων για να παράγουν νέα χρώματα ή χρωματικούς τόνους, αφαιρούν ιδιότητες το ένα από το άλλο.

Α! Μια και αναφερθήκαμε στην ισχύ των χρωμάτων. Όσο πιο σκούρο είναι ένα χρώμα τόσο μεγαλύτερη ισχύ έχει στην Αφαιρετική Μείξη. Δηλαδή, το μπλε είναι το σκουρότερο και ισχυρότερο από τα βασικά μου χρώματα. Αρκεί μια στάλα μπλε για να αλλάξει την χροιά του κόκκινου χρώματος, ακόμα ευκολότερα δε, αυτήν του κίτρινου. Χρειάζονται όμως περισσότερες στάλες κόκκινου χρώματος για να μεταβάλλει το μπλε, πολύ περισσότερες δε, από το κίτρινο χρώμα για να επηρεάσει τα σκουρότερα χρώματα, αφού αυτό είναι το ανοιχτότερο και φωτεινότερο από τα τρία.

Ίσως να μου διαφεύγουν κάποια πράγματα ή άλλες λεπτομέρειες από την αυτοπαρουσίασή μου, αλλά δεν μ’ αφήνει να μιλήσω άλλο η αδελφή μου, η Προσθετική Ανάμειξη. Βιάζεται να μιλήσει κι’ εκείνη για τον εαυτό της. Της δίνω τον λόγο λοιπόν.

 


Topic: αφαιρετική μίξη, Μίξεις χρωμάτων, Συνέντευξη με τα χρώματα | Tags: None

Τα χρωματα των Μουσων (Γ)

⊆ July 10th by | ˜ No Comments »

 

Οι 9 Μούσες και το χρώμα των φορεμάτων τους.

(Γ)

 

 

 

Για να φθάσουμε στον χρωματισμό των φορεμάτων των 9 Μουσών, προηγήθηκε ένας εκτενής πρόλογος χωρισμένος σε δυο τμήματα

http://xromata.com/?p=8925

http://xromata.com/?p=9132

στον οποίο αναφέρθηκε το πώς έφθασα στην ανάγκη να προσπαθήσω να ντύσω κάθε μια από τις 9 Μούσες με το κατάλληλο χρώμα, το χρώμα δηλαδή που αντιστοιχεί σε κάθε Μούσα.

Γνωρίζοντας την δυνητικότητα των χρωμάτων, τον συσχετισμό τους με αριθμούς και με αριθμητικά δεδομένες ομάδες πραγμάτων, δεν δύναμαι πλέον να αποδίδω χρώματα στα στελέχη των ομάδων αυτών απλά, διαισθητικά, χωρίς μελέτη.

Μια από τις ομάδες αυτές είναι και οι 9 Μούσες.

 

 

Βάση των ανωτέρω σε κάθε Μούσα αντιστοιχεί και κάποιο χρώμα. Όμως, ποιο είναι το χρώμα αυτό; Ποιο χρώμα αντιστοιχεί σε κάθε μια από τις ακολούθους του Απόλλωνα, του θεού του φωτός;

Η σχέση των Μουσών με το φως Απόλλωνα, από μόνη της δηλώνει τον συσχετισμό τους με χρώματα.

Εάν οι Μούσες ήταν 6, ή έστω 7, ακόμα και 8, βάση των χρωμάτων του φάσματος ο χρωματισμός τους θα ήταν ευκολότερος. Όμως είναι 9. Οπότε ούτε βάση του Χρωματικού κύκλου μπορούν να συσχετισθούν με χρώματα, αφού ο Χρωματικός κύκλος αναλύεται σε 3, 6, 12, 24 χρωματισμούς.

Η λύση δίδεται από τον χρωματισμένο εννεαδικό πίνακα, ο οποίος αποτελείται από 9 αριθμημένα τετράγωνα.

 

 

Επομένως κάθε Μούσα αντιστοιχεί σε κάποιο από τα 9 τετράγωνα, στο χρώμα του και τον αριθμό του.

Τώρα δεν απομένει παρά να κατατάξουμε σε σειρά τις Μούσες.

Από τους περισσότερους αρχαίους συγγραφείς, οι 9 Μούσες αναφέρονται με την ίδια σειρά που χρησιμοποιεί και ο Ηρόδοτος δίδοντας το όνομα μιας από τις Μούσες στα εννέα βιβλία της Ιστορίας του.

Η σειρά αυτή είναι η εξής:

1 Κλειώ

2 Ευτέρπη

3 Θάλεια

4 Μελπομένη

5 Τερψιχόρη

6 Ερατώ

7 Πολύμνια

8 Ουρανία

9 Καλλιόπη

Τοποθετώντας τις 9 Μούσες πάνω στον χρωματισμένο εννεαδικό πίνακα, κάθε μια στο αντίστοιχο με τον αριθμό της τετράγωνο, αυτομάτως βλέπουμε το χρώμα της, το χρώμα του ενδύματός της.

Οπότε έχουμε:

Στο 1 την Κλειώ, την Μούσα της ιστορίας να φορά μπλε φόρεμα.

Στο 2 την Ευτέρπη την εφευρέτρια των αυλών, προστάτιδα της μουσικής, ιδιαίτερα της αυλικής (των πνευστών) να φορά πράσινο ρούχο.

 

 

Η Θάλεια, Μούσα της Κωμωδίας, στο 3ο τετράγωνο, φορά μωβ.

Στο 4, η Μελπομένη, Μούσα της τραγωδίας, φορά κι αυτή πράσινα.

 

 

Στο μέσον, στο κεντρικό 5ο τετράγωνο η Τερψιχόρη, Μούσα της κίνησης και του χορού, είναι ντυμένη στα κίτρινα.

6η η Ερατώ, Μούσα της ερωτικής ποίησης, φοράει φόρεμα πορτοκαλί.

 

 

Στα μωβ είναι ντυμένη και η 7η Μούσα, η Πολύμνια, Μούσα της μιμιτικής και των ύμνων.

8η, κι’ αυτή με πορτοκαλί ένδυμα η Ουρανία, Μούσα της Αστρονομίας.

Τέλος η Καλλιόπη, Μούσα της επικής (ηρωικής) ποίησης, η ωραιοτέρα των Μουσών είναι ντυμένη στα κόκκινα.

 

 

Παρατηρούμε πως έχουμε 2 πρασινοντυμένες Μούσες, 2 που φοράν πορτοκαλί ρούχο και 2 ντυμένες στα μωβ.

Εδώ, βάση του στερεομετρικού εννεαδικού πίνακα, όπου τα παράγωγα (πράσινο, μωβ, πορτοκαλί) χρώματα εμφανίζονται σε δυο αποχρώσεις το καθένα, μπορούμε να ντύσουμε αντίστοιχα αυτές τις Μούσες.

 

 

Έτσι, η Ευτέρπη, πλησιέστερη στο 1 (μπλε) φορά το πράσινο φουστάνι, ενώ η Μελπομένη, πιο κοντά στο 5 (κίτρινο), φορά το ανοιχτότερο πράσινο.

Παρομοίως και η Ερατώ, πολύ κοντά στο 5, ντύνεται με το ανοιχτόχρωμο πορτοκαλί, ενώ το καθαυτό πορτοκαλί φορά η Ουρανία.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με αυτές που φορούν μωβ χρώμα. Η Θάλεια, πλησιέστερη προς το μπλε φοράει το βιολετί μωβ χρώμα, ενώ η Πολύμνια, πιο κοντά στο κόκκινο φοράει πορφυρό μωβ χρώμα.

Εάν επικεντρωθούμε σε κάθε Μούσα, θα παρατηρήσουμε ότι το χρώμα του φορέματός της, το όνομά της, η ιδιότητά της, ο αριθμός του τετραγώνου της, ακόμα και η ιδιότητα του πνεύματος που προσδίδεται στο αντίστοιχο τετράγωνο, σχετίζονται άρρηκτα μεταξύ τους.

 

 

Επειδή πρόκειται για μια επίπονη και μακροσκελή εργασία, ευνόητο είναι ότι θα αναφερθούμε προσεχώς σε κάθε μια Μούσα χωριστά.

 

 

 


Topic: μαγικά τετράγωνα, Μύθοι και χρώματα | Tags: None

Ταυτοχρονες χροιες ενος αντικειμενου

⊆ July 5th by | ˜ No Comments »

 

Οι –ταυτοχρόνως- πολλές χροιές ενός αντικειμένου

 

 

 

Για να αποδώσει το χρώμα του κάθε αντικείμενο χρειάζεται να φωτισθεί από μια φωτεινή πηγή που το φως της προσκρούει και απλώνεται στην επιφάνειά του. Κάθε σημείο της επιφάνειας του αντικειμένου βρίσκεται σε μια δική του σχετική απόσταση προς την φωτεινή πηγή, άρα δεν αντανακλούν όλα τα σημεία ακριβώς την ίδια χροιά, κάτι εμφανέστατο ιδιαίτερα στα στερεομετρικά αντικείμενα.

Επομένως κάθε αντικείμενο στέλνει ταυτόχρονα προς το μάτι μας ένα πλήθος χροιών του χρώματός του. Εδώ επεμβαίνει ο «το μάτι του νου», αφαιρεί τις λεπτομέρειες και μας κάνει να βλέπουμε ένα ενιαίο χρώμα.

 

[Για το μάτι του νου είχαμε αναρτήσει το άρθρο αυτό –που σας παραθέτουμε σε σύνδεσμο- πριν κάποια χρόνια:

 

http://xromata.com/?p=5476 ]

 

 

 

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν οπτικά τον κόσμο που μας περιτριγυρίζει μέσα από το μάτι του νου, ώστε να μας φαίνεται σταθερός και στέρεος, άσχετα με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οράται και οι οποίες επιφέρουν συνεχείς εναλλαγές.

Το μάτι μεταδίδει λεπτομερώς όλες τις πληροφορίες στον εγκέφαλο ο οποίος κάτω από την επίδραση του «ματιού του νου» δεν τις ανασυνθέτει με λεπτομερή ακρίβεια, αλλά συγκρατεί μόνο τα κύρια χαρακτηριστικά τους.

Έτσι λοιπόν οφείλει κανείς να εστιάσει επί μέρους την προσοχή του για να αντιληφθεί τις χρωματικές διαφορές που συμβαίνουν σε κάποιο αντικείμενο.

Ας πούμε λοιπόν ότι αντικρίζουμε μια κόκκινη μπάλα επάνω σε μια λευκή επιφάνεια. Για εμάς δεν είναι παρά μια κόκκινη μπάλα.

Αυτή η κόκκινη μπάλα, για να αποδώσει το κόκκινο χρώμα της, από κάπου φωτίζεται. Εφιστώντας την προσοχή μας αντιλαμβανόμαστε πως η φωτιζόμενη μπάλα δημιουργεί σκιά, τόσο πάνω στην λευκή επιφάνεια όπου βρίσκεται, όσο και στον ίδιο τον εαυτό της, στα μέρη της που δεν φωτίζονται πλήρως από την φωτεινή πηγή.

 

 

Πολύ καλά λοιπόν έως εδώ. Η μπάλα μας από την πλευρά που φωτίζεται έχει ένα φωτεινό κόκκινο χρώμα, ενώ από την πλευρά που δεν φωτίζεται το χρώμα της σκουραίνει, οπότε έχουμε μια σκουρωπή κόκκινη χροιά. Επομένως η ολοκόκκινη μπάλα μας στην πραγματικότητα φαίνεται με δυο κόκκινες αποχρώσεις. Παράλληλα δημιουργεί και μια γκρίζα σκιά, όπου σκιάζει την λευκή επιφάνεια πάνω στην οποία βρίσκεται.

Τώρα, αν προσέξουμε καλύτερα, δεν βλέπουμε μόνο δυο κόκκινες αποχρώσεις πάνω στην επιφάνεια της μπάλας, αλλά περισσότερες.

Κατ’ αρχάς, στο σημείο όπου προσπίπτει το φως, έχουμε πλήρη αντανάκλαση του φωτός, οπότε το σημείο αυτό είναι λευκό. Γύρω από το σημείο της αντανάκλασης, όπου ο φωτισμός είναι έντονος, το κόκκινο χρώμα φαίνεται πολύ έντονο και φωτεινό. Τα πιο απομακρυσμένα σημεία προβάλλουν την κόκκινη χροιά της μπάλας σε πλήρη κορεσμό, ενώ στην συνέχεια, τα σημεία που δεν δέχονται πλήρως τον φωτισμό αρχίζουν να σκουραίνουν.

 

 

Αν παρατηρήσουμε πιο προσεκτικά, θα δούμε πως το σκιασμένο τμήμα της μπάλας δεν έχει παντού το ίδιο σκουρωπό κόκκινο χρώμα. Κάποια σημεία του, που δέχονται φως από την αντανάκλαση της λευκής επιφάνειας πάνω στην οποία είναι τοποθετημένη η μπάλα, είναι κάπως φωτεινότερα από το υπόλοιπο σκιασμένο κόκκινο χρώμα, ενώ κάποια άλλα, στις άκρες του σκιερού τμήματος, φαίνονται σκουρότερα.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την σκιά της μπάλας*. Δεν έχει παντού το ίδιο γκρίζο χρώμα. Στις άκρες της σκιάς, το γκρίζο χρώμα της εξασθενεί βαθμιαία, ώσπου να λευκανθεί τελείως και να εξομοιωθεί με το λευκό της επιφάνειας, ενώ στα σημεία όπου αντανακλάται πάνω στην σκιά το σκιασμένο κόκκινο χρώμα της μπάλας, το γκρι παίρνει μια ελαφρά κοκκινωπή απόχρωση.

Όλες αυτές τις χρωματικές λεπτομέρειες, εάν δεν επιστήσουμε την προσοχή μας, το μάτι του νου τις διαγράφει και μας πληροφορεί πως απλώς ατενίζουμε μια κόκκινη μπάλα.

 

 

Το ίδιο συμβαίνει και με την εναλλαγή του φωτός της ημέρας. Το κόκκινο για το μάτι του νου είναι κόκκινο είτε το βλέπουμε φωτισμένο από μια λαμπρή λιακάδα, είτε το βλέπουμε κάτω από μια βαριά συννεφιά. Το ίδιο και το μπλε, το λευκό, το κίτρινο και όλα τα χρώματα.

Στην πραγματικότητα διαφέρουν σημαντικά οι πραγματικοί χρωματισμοί όταν θωρούνται κάτω από διαφορετικές φωτεινές συνθήκες, όμως το μάτι του νου τους θεωρεί ίδιους.

 

 

[*Για την σκίαση διαβάστε εδώ: http://xromata.com/?p=6954 ]

 

 


Topic: Uncategorized, λειτουργίες όρασης χρωμάτων, Το μάτι του νου, Φύση και χρώματα, φως | Tags: None

Ο εννεαδικος πινακας στερεομετρικα (β)

⊆ June 30th by | ˜ No Comments »

 

Στερεομετρική ανάπτυξη του εννεαδικού πίνακα.

(β)

 

Στο προηγούμενο σχετικό άρθρο http://xromata.com/?p=9014 αναπτύξαμε την επίπεδη επιφάνεια του εννεαδικού πίνακα, σε τρία στερεομετρικά επίπεδα, τοποθετήσαμε το ένα επάνω στο άλλο και καταλήξαμε στην μετατροπή του χρωματικού εννεαδικού πίνακα σε έναν χρωματικό κύβο αποτελούμενο από 27 μικρότερους κύβους (εξάπλευρα).

Παρατηρούμε ότι κάθε πρωτογενές (βασικό) χρώμα, δηλαδή μπλε, κίτρινο, κόκκινο, χρωματίζει 3 από τους μικρούς κύβους, ενώ κάθε δευτερογενές (παράγωγο) χρώμα, ήτοι τα πράσινο, πορτοκαλί, μωβ, χρωματίζει 6 κυβάκια.

Αυτή είναι η πρώτη θεώρηση του χρωματικού μας κύβου.

 

Τώρα θα προχωρήσουμε σε μια άλλη θεώρησή του που θα μας αποκαλύψει περισσότερα.

Παίρνουμε την επάνω (1η) στερεομετρική επιφάνεια του κύβου και την περνάμε με μια διάφανη μπλε βαφή (το χρώμα που αντιστοιχεί στο πνεύμα). Μοιραία βλέπουμε τα χρώματα των 8 από τους 9 μικρότερους κύβους που την αποτελούν να αναμιγνύονται με το μπλε χρώμα και να αλλάζει το χρώμα τους.

Το μπλε κυβάκι παραμένει μπλε, ενώ τα δυο πράσινα γίνονται πιο πράσινα, σκουρότερα. Το κεντρικό κίτρινο πρασινίζει, παίρνει το χρώμα που είχαν προηγουμένως τα δυο πράσινα κυβάκια.

Τα δυο μωβ κυβάκια αποκτούν μια πιο μπλε – μωβ χροιά, ενώ το κόκκινο παίρνει το χρώμα που είχαν προηγουμένως τα μωβ κυβάκια.

Τα δυο εναπομείναντα πορτοκαλί κυβάκια (βάση του συστήματος αφαιρετικής μίξης) αμαυρώνονται, γίνονται καφετιά*. Ουσιαστικά, χάνουν το χρώμα τους, αφού το καφετί δεν θεωρείται καθαρό χρώμα.

Στην συνέχεια παίρνουμε την μεσαία (2η) στερεομετρική επιφάνεια του κύβου και την βάφουμε με το μεσαίο χρώμα, δηλαδή ένα διαφανές κίτρινο (το χρώμα που αντιστοιχεί στην ψυχή).

Παρατηρούμε κι εδώ να αλλάζουν χρώμα τα 8 από τα 9 κυβάκια. Το κεντρικό κυβάκι παραμένει ως έχει, κίτρινο. Το μπλε γίνεται πράσινο σκούρο, ενώ τα δυο πράσινα παίρνουν την ανοιχτότερη πράσινη απόχρωση (αυτήν που έχει πάρει το κίτρινο χρώμα του επάνω επιπέδου).

Τα δυο πορτοκαλί κυβάκια γίνονται φωτεινότερα, αποκτούν ένα ανοιχτότερο πορτοκαλί χρώμα, ενώ το κόκκινο μεταβάλλεται σε πορτοκαλί.

Μένουν τα δυο μωβ χρώματα που παθαίνουν ότι και τα πορτοκαλί του πρώτου επιπέδου. Αμαυρώνονται. Γίνονται καφετιά. Παύουν να έχουν καθαρό χρώμα.

Τώρα θα ασχοληθούμε με την κάτω (3η) στερεομετρική επιφάνεια, που θα την βάψουμε με ένα διάφανο κόκκινο χρώμα (το χρώμα που αντιστοιχεί στην ύλη. Το κόκκινο κυβάκι φυσικά παραμένει κόκκινο, ενώ το κίτρινο γίνεται πορτοκαλί, τα δε πορτοκαλί κυβάκια γίνονται πιο κοκκινωπά, παίρνουν το πορτοκαλί χρώμα που πήρε το κόκκινο του μεσαίου επιπέδου.

Το μπλε μεταβάλλεται σε μωβ, ενώ τα μωβ παίρνουν μια θερμή, πιο ρόδινη απόχρωση.

Τέλος, καφετιά γίνονται τα πράσινα, δηλαδή αμαυρώνονται, παύουν να έχουν καθαρό χρώμα.

*[Όπου έχουμε μείξη συμπληρωματικών χρωμάτων, ήτοι μπλε + πορτοκαλί, κίτρινο + μωβ, κόκκινο + πράσινο, προκύπτει καφετί, δηλαδή δεν εμφανίζεται καθαρό χρώμα]

 

 

Παρατηρήστε τον χρωματικό κύβο που προέκυψε και βγάλτε τα συμπεράσματά σας. Εμείς θα επανέλθουμε λίαν συντόμως με τα δικά μας πορίσματα.

 


Topic: μαγικά τετράγωνα | Tags: None