xromata.com


Χρωματισμος ζωων [Γ]

⊆ March 20th by | ˜ No Comments »

 

Ο χρωματισμός των ζώων

[Γ]

 

 

 

Προ καιρού ξεκινήσαμε μια ανακεφαλαίωση των όσων έχουμε πει έως τώρα για τον χρωματισμό των ζώων, όπως είναι συγκεντρωμένα στην Wikipedia στο λήμμα «animal coloration».

Σας παραθέτουμε, για διευκόλυνσή σας, εάν θέλετε να (ξανα)διαβάσετε το 1ο και 2ο μέρος,   τους σχετικούς συνδέσμους

http://xromata.com/?p=10191

http://xromata.com/?p=10371

και συνεχίζουμε με το 3ο μέρος.

 

 

 

Το έντονα Δαρβινικό βιβλίο του 1890 του Edward Bagnall Poulton «Τα χρώματα των ζώων, το νόημά τους και η χρήση τους», εξέταζε ιδιαίτερα την περίπτωση των εντόμων, υποστηρίζοντας την θεωρία των τριών απόψεων για τα ζωικά χρώματα, που είναι ευρέως αποδεκτές σήμερα αλλά ήταν αμφιλεγόμενες ή εντελώς καινούργιες θεωρήσεις εκείνη την εποχή.

Υποστήριξε έντονα τη θεωρία του Darwin σχετικά με τη σεξουαλική επιλογή, υποστηρίζοντας ότι οι προφανείς χρωματικές διαφορές μεταξύ αρσενικών και θηλυκών πτηνών όπως ο φασιανός Argus, έγιναν προς έλξη των θηλυκών, επισημαίνοντας ότι το έντονα χρώματα στο αρσενικό φτέρωμα βρέθηκαν μόνο σε είδη που ερωτοτροπούν την ημέρα.

 

 

Το βιβλίο εισήγαγε την ιδέα της χρωματικής επιλογής που εξαρτάται από την παραπλάνηση, όπως όταν κάποια βρώσιμα είδη μιμούνται χρωματικά τα γευστικά δυσάρεστα παρόμοια είδη, των οποίων αντιγράφουν τα χρώματα και τα σχέδια.

Στο βιβλίο του, ο Πούλτον συνέδεσε επίσης την έννοια του προειδοποιητικού χρωματισμού, τον οποίο εντόπισε σε πολύ διαφορετικές ομάδες ζώων συμπεριλαμβανομένων των θηλαστικών (όπως το αγριοκούναβο), των μελισσών και των σφηκών, των σκαθαριών και των πεταλούδων.

 

 

Το βιβλίο του Frank Evers Beddard, το 1892, «Animal Colouring» (χρωματισμός των ζώων), αναγνώρισε ότι υπήρχε φυσική επιλογή, αλλά εξέτασε την εφαρμογή της για καμουφλάζ, μίμηση και σεξουαλική επιλογή πολύ επικριτικά. Το βιβλίο με τη σειρά του επικρίθηκε κατηγορηματικά από τον Poulton.

Το βιβλίο του Abbott Handerson Thayer «Χρωματική κάλυψη στο βασίλειο των ζώων» (Concealing-Coloration in the Animal Kingdom), το 1909, που συμπληρώθηκε από τον γιο του Gerald H. Thayer, υποστήριξε σωστά τη διαδεδομένη χρήση του χρωματικού καμουφλάζ μεταξύ των ζώων, η οποία περιγράφεται ιδιαίτερα και εξηγείται για πρώτη φορά.

 

 

Ωστόσο, οι Thayers αλλοίωσαν την θεώρησή τους υποστηρίζοντας ότι το καμουφλάζ ήταν ο μοναδικός σκοπός του ζωικού χρωματισμού, κάτι που τους οδήγησε να ισχυριστούν ότι ακόμη και το έντονο ροζ φτερό του φλαμίνγκο ή του τριαντάφυλλου ήταν αποκρυπτικό έναντι στον στιγμιαίο ροζ ουρανό της αυγής ή του σούρουπου.

 

 

Ως αποτέλεσμα, το βιβλίο χλευάστηκε από τους κριτικούς συμπεριλαμβανομένου του Theodore Roosevelt, ότι ώθησε στα άκρα το δόγμα του χρωματικού καμουφλάζ περιλαμβάνοντας τέτοιους παραλογισμούς, απαράδεκτους για την κοινή λογική.

Το βιβλίο Adaptive Coloration in Animals (Προσαρμοστικός χρωματισμός στα ζώα) του Hugh Bamford Cott που δημοσιεύθηκε στο 1940, περιγράφει συστηματικά τις αρχές της απόκρυψης (καμουφλάζ) και της μίμησης.

Το βιβλίο περιέχει εκατοντάδες παραδείγματα, πάνω από εκατό φωτογραφίες και τα ακριβή και καλλιτεχνικά σχέδια του Cott.

 

 

Οι έρευνες για τους χρωματισμούς των ζώων παρείχαν σημαντικές πρώτες ενδείξεις για την εξέλιξη με φυσική επιλογή, σε μια εποχή που υπήρχαν λίγα άμεσα αποδεικτικά στοιχεία.

(συνεχίζεται)


Topic: ζωα και χρωματα, Φύση και χρώματα | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [μθ’] : γενεαλογια Ιριδας

⊆ March 15th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[μθʹ]

 

Η γενεαλογία της Ίριδας

 

 

-Παίρνω και πάλι τον λόγο εγώ η Ίρις, η θεά των χρωμάτων του Ουράνιου Τόξου, να ολοκληρώσω την παρουσίασή μου αναφέροντας το γενεαλογικό μου δέντρο, ώστε να σκεφτείς και να καταλάβεις Άνθρωπε, μελετώντας τους γονείς μου, τους παππούδες μου και τα αδέρφια μου, ποια είμαι ή να προσεγγίσεις τουλάχιστον περίπου το ποια είμαι και ποια είναι η θέση μου στην δημιουργία.

Σου είχα πει προηγουμένως πως για να ‘γνωρίσεις’ καλά ένα μυθολογικό πρόσωπο, πρέπει να μάθεις τί σημαίνει το όνομά του, ποιοι ήταν οι γονείς του και τί σημαίνουν τα ονόματά τους.

Σου έχω ήδη μιλήσει για την ερμηνεία του ονόματός μου, που προέρχεται από την ινδοευρωπαϊκή ρίζα wi–r που έχει την έννοια του «κάμπτω – λυγίζω, καθώς και της προέλευσής του από το ρήμα «είρω» που σημαίνει λέγω, ομιλώ, αναγγέλλω, ενεργώ ώστε να λεχθεί / αποκαλυφθεί κάτι.

Οπότε τώρα θα αναφερθώ στους γονείς μου, στο γενεαλογικό μου δέντρο, την οικογένειά μου, την οποία σου έχω παρουσιάσει προηγουμένως εν συντομία ως εξής:

«Μητέρα μου είναι η Ηλέκτρα, η Ωκεανίς Ηλέκτρα, η κόρη του Τιτάνα Ωκεανού και της Τηθύος, που κι’ αυτή είναι Τιτανίς. Από μητέρα λοιπόν είμαι ολοκάθαρα Τιτανίς κι’ εγώ.

Φυσικά κι από πατέρα στην Τιτανοοικογένεια ανήκω, αφού πατέρας μου είναι ο Θαύμας, ο γιός του Πόντου και της Τιταίας Γαίας.

Παπούδες λοιπόν ο Ωκεανός κι’ ο Πόντος, γιαγιά μου η Τηθύς, που το όνομά της σημαίνει προμήτωρ, ώσπερ ταυτίζεται με την θάλασσα, το υγρό στοιχείο, την μήτρα της ζωής… Μάνα μου λοιπόν η Ωκεανίς Ηλέκτρα… Κατάγομαι από μια νερο-οικογένεια. Υδάτινη θεότητα δηλαδή….»

Σαν υδάτινη θεότητα λοιπόν σχετίζομαι με την Ψυχή, αφού Άνθρωπε, βάση του νόμου των αναλογιών ο αέρας αντιστοιχεί με το Πνεύμα, το υγρό στοιχείο με την Ψυχή, ενώ τα στερεά με την Ύλη.

Ω! ναι Άνθρωπε, όπως θα σου αναλυθεί αργότερα, σχετίζομαι αρκετά με την ψυχή και τον ψυχισμό σου, αφού επηρεάζω μέσω του υποσυνειδήτου σου το ενδοκρινολογικό σου σύστημα.

Επί πλέον, κατά την μυθολογία, μετά την ανακατάταξη των θείων δυνάμεων, όπου οι παλιές μεγάλες θέαινες βρεθήκαμε σε δεύτερους ρόλους, κατέληξα υπηρέτρια της Ήρας η οποία αντιστοιχεί στην ‘Πνευματική Ψυχή’. Αυτή βέβαια, όπως και ο σφετερισμός των καθηκόντων μου από τον Ψυχοπομπό Ερμή, είναι άλλες ιστορίες που δεν αφορούν άμεσα στην συνέντευξη των χρωμάτων…..

Όπως –νομίζω, σου έχω ξαναπεί- οι γονείς μου, η Ηλέκτρα και ο Θαύμας, είναι το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα, με άλλα λόγια, να το πούμε κάπως χοντρικά για να σου γίνει πιο κατανοητό, ο ηλεκτρισμός και ο μαγνητισμός, που η ένωσή τους σχηματίζει το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα, τμήμα του οποίου είμαι εγώ, ένα από τα παιδιά τους, η Ίρις, το ‘ορατό φως/φάσμα, τα χρώματα του Ουράνιου Τόξου δηλαδή.

Με την μαμά Ηλέκτρα, εννοιολογικά κι ετυμολογικά, τα πράγματα είναι  πιο ευκολονόητα.

Κατά την Αλτάνη που ασχολείται με την ελληνική μυθολογία, ο ηλεκτρισμός του φάσματος Ηλέκτρα > ήλεκτρον είναι οι συμπυκνώσεις των ακτινοβολιών, η αποκρυστάλλωσή τους, η καθαρή γνώση που προκύπτει από την χρησιμοποίηση του φωτός.

(Σ. σ.: πολύ περισσότερον δε και των χρωμάτων, που είναι η ανάλυση του).

Με τον μπαμπά Θαύμαντα τα πράγματα δυσκολεύουν κάπως, γιατί πώς άραγε σχετίζεται ονομαστικά ο Θαύμας με τον μαγνητισμό;

Ας εξετάσουμε πρωτίστως τί σημαίνει η λέξη ‘θαύμα’, από την οποία προέρχεται το όνομα του πατέρα μου.

Σύμφωνα με την ετυμολογία, η λέξη "θαύμα", προέρχεται από το ελληνικό "θαυμάσιον" και είναι αυτό το οποίο προκαλεί θαυμασμό και κατάπληξη, ένα γεγονός έκτακτο, με κανόνες που δεν μπορεί να έχουν γενική εφαρμογή.

Ως θαύμα χαρακτηρίζεται κάθε συμβάν, που για τη φύση και τους φυσικούς νόμους, είναι δυνατόν να θεωρηθεί "ανεξήγητο", με τα καθιερωμένα, επιστημονικά αποδεκτά, κριτήρια.

Ο μαγνητισμός εθεωρείτο και θεωρείται ακόμα, παρ’ ότι γνωρίζουμε πλέον την λειτουργία του, σαν ένα θαυμάσιο μυστήριο….

Ο Αθανάσιος Σταγειρίτης στην «Ωγυγία» του αναφέρει για τον πατέρα μου πως «ήτο, κατά τινάς, θεός των παραδόξων φαινομένων εν τοις μετεώροις, όθεν ωνομάσθη Θαύμας, επειδή τα τοιαύτα φαινόμενα προξενούν θαυμασμόν εις τους ανθρώπους».

Δεν θα εξετάσουμε εδώ τον μαγνητισμό και τον ηλεκτρισμό. Αυτά είναι θέματα των φυσικών επιστημών. Εμείς εδώ μιλάμε για χρώματα, για τα χρώματά μου και την καταγωγή τους / μου.

Με τους γονείς μου, ας πούμε πως τελειώσαμε.

Πάμε τώρα στους παππούδες μου.

Είπαμε, γονείς του πατέρα μου είναι ο Πόντος και η Τιταία – Γαία, ενώ της μητέρας μου είναι ο Ωκεανός και η Τηθύς.

Από αυτούς τους τέσσερεις, θα ήθελα να σταθώ ιδιαίτερα στον παππού μου τον Ωκεανό….

-Τί λες Άνθρωπε; Λέω πολλά και δεν μπορείς να τα συγκρατήσεις όλα… κάνω και αρκετές νύξεις που θέλεις να τις σκεφτείς; Θέλεις να σταματήσω λίγο; Πολύ καλά! Σταματώ εδώ και επανέρχομαι οσονούπω.

 


Topic: Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα και Φως, Ίρις και τα χρώματά της, Μύθοι και χρώματα, Συνέντευξη με τα χρώματα | Tags: None

Αζουριτης

⊆ March 10th by | ˜ No Comments »

 

Χρώματα βαφές

Οι βαφές της πρώιμης αρχαϊκής εποχής

 

 

Σε προηγούμενα άρθρα, αναφερθήκαμε στα χρώματα βαφές που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος κατά την προϊστορική περίοδο, τα οποία είναι εν χρήσει ακόμα και σήμερα.

Στην αρχαιότητα, πέρα από τα 6 προϊστορικά χρώματα, προστέθηκαν και άλλα χρώματα βαφές στον χρωστήρα του ανθρώπου, εκ των οποίων οκτώ κατά την πρώιμη αρχαϊκή εποχή.

Τα 8 αυτά χρώματα, της πρώιμης αρχαιότητας, κατά την διεθνή αγγλική τους ονομασία, είναι τα εξής:

Madder lake

Carmine lake

Realgar

Malachite

Orpiment

Egyptian blue

Indigo

Azurite

Έχομε αναφερθεί σε προηγούμενα άρθρα στα madder lake, carmine lake. και realgar, malachite στο orpiment, στο Egyptian blue και στο indigo. Τώρα θα ασχοληθούμε με το azurite (μπλε του αζουρίτη).

 

 

Azurite (αζουρίτης)

 

 

Σύντομη περιγραφή του azurite (μπλε του αζουρίτη):

 

Ο αζουρίτης είναι ορυκτός ανθρακικός χαλκός, που βρίσκεται σε πολλά μέρη του κόσμου στα ανώτερα οξειδωμένα τμήματα αποθέσεων χαλκού. Ο ορυκτός αζουρίτης συνδέεται συνήθως στη φύση με τον μαλαχίτη, το πράσινο ανθρακικό άλας του χαλκού, που είναι πολύ πιο άφθονος.

 

 

Η περιστασιακή χρήση του ως χρώμα ξεκίνησε από τους αρχαίους Αιγυπτίους, αλλά ήταν ασυνήθιστη μέχρι τον Μεσαίωνα, όταν ξεχάστηκε η κατασκευή της αρχαίας συνθετικής χρωστικής, γνωστής ως "αιγυπτιακό μπλε".

http://xromata.com/?p=10473  

Παραγόταν και τεχνητά από τον 17ο αιώνα, έως ότου αντικαταστάθηκε από το "μπλε της Πρωσίας" που ανακαλύφθηκε τον 18ο αιώνα.

Ο αζουρίτης ήταν η πιο σημαντική μπλε χρωστική ουσία στην ευρωπαϊκή ζωγραφική καθ’ όλη την διάρκεια του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης.

 

 

Η ονομασία "Azurite" προέρχεται από τη Λατινική γλώσσα η οποία δανείστηκε μια περσική λέξη το lazhward για το μπλε χρώμα, που με τη μορφή του lazurium, αποβάλλοντας το αρχικό λάμδα, έγινε azurium, και μας έδωσε τη λέξη azure = γαλάζιος, μπλε.

 

 

Το μπλε του αζουρίτη εχρησιμοποιείτο και στην Ανατολή. Έχει βρεθεί σε τοιχογραφίες της κεντρικής Κίνας των περιόδων Μινγκ και Σουνγκ, καθώς και σε σπηλαιογραφίες στο Τουν Χουάνγκ της Δυτικής Κίνας. Έχει καταγραφεί η χρήση του και στην Ιαπωνία.  

 

 

Ο ορυκτός αζουρίτης απλώς αλέθεται, πλένεται και κοσκινίζεται. Ο χοντρά αλεσμένος αζουρίτης παράγει ένα σκούρο μπλε χρώμα, ενώ ο λεπτά αλεσμένος αζουρίτης παράγει έναν ελαφρύτερο μπλε χρωματικό τόνο.

 

 

Αρκετές συνταγές για την παρασκευή τεχνητού ανθρακικού χαλκού μας είναι γνωστές από τον 17ο αιώνα. Οι καλύτερες και πιο σταθερές τεχνητές βαφές είναι αυτές που έχουν παρασκευαστεί σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες με την προσθήκη αλάτων χαλκού. Το παραγόμενο αυτό γαλανό σαν τον ουρανό χρώμα είναι παρόμοιο με το χρώμα που παράγεται από τον λεπτοαλεσμένο φυσικό αζουρίτη, αλλά λίγο πιο πρασινωπό.

Ο χημικός τύπος του αζουρίτη είναι 2 CuCO3 Cu(OH)2

και η χημική του ονομασία ‘βασικός ανθρακικός χαλκός (ΙΙ)’,

 

 

Τοξικότητα: είναι μετρίως τοξικός. Πρέπει να δίδεται προσοχή στον χειρισμό της χρωστικής ξηρής σκόνης αλλά και στον διασκορπισμό της στο διαλυτικό μέσο.

Είναι χρώμα ανθεκτικό στο φως. Η ένταση του μπλε οφείλεται στην παρουσία χαλκού και στον τρόπο με τον οποίο συνδέεται χημικά με τις ομάδες υδροξυλίου (ΟΗ) και ανθρακικού (CO3). Ο αζουρίτης έχει καλή διαχρονικότητα σε έλαιοχρώματα και τέμπερες, αν και υπάρχει περίπτωση να μεταβληθεί σε πρασινωπό ή μαυριδερό χρώμα. Πράγματι, ο πράσινος μαλαχίτης, ένα άλλο φυσικό ορυκτό του χαλκού, είναι απλώς μια περισσότερο οξειδωμένη μορφή του ορυκτού αζουρίτη. Ως εκ τούτου, η αυξημένη οξείδωση προκαλεί την αλλαγή χρώματος από μπλε σε πράσινο.

 

 

Η οξείδωση βρίσκεται σε εξέλιξη εξ ου και ο αργός μετασχηματισμός του χρώματος από μπλε σε πράσινο. Ο αζουρίτης υφίσταται επίσης την αλλαγή σε μια μαύρη χρωστική ουσία εξαιτίας ενός οξειδίου του χαλκού, τον τενορίτη.

 


Topic: βαφές, ιστορία και χρώματα, μπλε, χρωστικές | Tags: None

Λευκη (vitiligo)

⊆ March 5th by | ˜ No Comments »

 

Λεύκη

 

 

Δυστυχώς, το ανθρώπινο δέρμα απλά δεν λειτουργεί όπως αυτό του χαμαιλέοντα. Δεν μπορεί να αλλάξει χρώμα. Το χρώμα του δέρματος με το οποίο γεννιόμαστε είναι αυτό που θα έχουμε για πάντα… ως επί το πλείστον.

Αν έχετε ανοιχτόχρωμο δέρμα, ένα σημαντικό χρονικό διάστημα παραμονής κάτω από τον ήλιο μπορεί να το μετατρέψει σε χρυσοκάστανο ή ανοιχτοκόκκινο.

 

 

Τα ηλιακά εγκαύματα και τα μαύρισμα από τον ήλιο δεν διαρκούν πολύ. Τελικά, το δέρμα σας επιστρέφει στη φυσιολογική χροιά του.

Για μερικούς ανθρώπους, όμως, το δέρμα μπορεί να αλλάξει χρώμα και να μείνει έτσι παντοτινά. Οι άνθρωποι αυτοί υφίστανται μια κατάσταση γνωστή ως λεύκη (vitiligo στα αγγλικά) εμφανίζοντας δερματικές κηλίδες στην επιδερμίδα τους που γίνεται λευκή σ’ εκείνα τα σημεία, σαν να έχουν χάσει το χρώμα τους.

 

 

Αυτό ακριβώς είναι η λεύκη, απώλεια της χρωστικής του δέρματος.

Όταν παρουσιάζεται λεύκη, στο δέρμα εμφανίζονται λευκές κηλίδες ή ολόκληρα τμήματα του δέρματος, σαν μπαλώματα, συνήθως ξεκινώντας από περιοχές που συχνά εκτίθενται στον ήλιο, όπως το πρόσωπο, τα χέρια, τα πόδια.

 

 

Η λεύκη μπορεί να εμφανισθεί σε ανθρώπους οποιουδήποτε χρώματος δέρματος και οποιασδήποτε ηλικίας.

 

 

Ευτυχώς, δεν είναι επικίνδυνη. Δεν είναι μια μορφή καρκίνου ή λοίμωξης. Δεν είναι επίσης μεταδοτική. Επειδή επηρεάζει την εμφάνιση, όμως, εξακολουθεί να είναι συχνά πολύ ενοχλητική για όσους υποφέρουν από αυτήν.

 

 

Το χρώμα του δέρματός μας καθορίζεται από ειδικά κύτταρα γνωστά ως μελανοκύτταρα. Αυτά τα κύτταρα παράγουν μελανίνη, η οποία είναι μια βιο – χρωστική ουσία που προστατεύει το δέρμα μας από τον Ήλιο και του δίνει το χρώμα του. Όσο πιο ενεργητικά είναι τα μελανοκύτταρά μας, τόσο περισσότερη μελανίνη παράγεται και τόσο πιο σκούρο είναι το δέρμα μας.

 

 

Όταν ένα άτομο έχει λεύκη, ορισμένα μελανοκύτταρα απλά σταματούν να παράγουν μελανίνη. Αυτό αναγκάζει το δέρμα στις περιοχές αυτές να γίνει λευκό λόγω της απουσίας μελανίνης. Η λεύκη μπορεί να εμφανιστεί σε μικρές κηλίδες ή σε μεγάλα τμήματα του δέρματος. Μπορεί επίσης να επηρεάσει το τρίχωμα, όπως και τις βλεφαρίδες.

Επομένως, το μόνο σημάδι της λεύκης είναι η παρουσία των ανοιχτόχρωμων επιφανειών στο αποχρωματισμένο δέρμα.

 

 

Μερικοί άνθρωποι μπορεί να αισθανθούν κνησμό πριν από την εμφάνιση μιας νέας εμπλοκής σε λεύκη. Τα σημεία εμφάνισης της λεύκης είναι αρχικά μικρά, αλλά συχνά αναπτύσσονται και αλλάζουν σχήμα, σε μερικές δε περιπτώσεις μπορεί να απλωθούν σε ολόκληρη την επιδερμίδα του σώματος.

 

 

Όταν εμφανίζονται, οι δερματικές αλλοιώσεις, είναι πιο εμφανείς στο πρόσωπο, τα χέρια και τους καρπούς. Η απώλεια της μελάγχρωσης του δέρματος είναι ιδιαίτερα αισθητή γύρω από τα στόμια (οπές) του σώματος, όπως το στόμα, τα μάτια, τα ρουθούνια, τα γεννητικά όργανα και ο ομφαλός.

 

 

Μερικές σημεία λεύκης αυξάνουν την φυσιολογική χρωστική του δέρματος γύρω από τις άκρες τους.

Όσοι στιγματίζονται από τη λεύκη μπορεί να εμφανίσουν κατάθλιψη και παρόμοιες διαταραχές της διάθεσης.

Οι γιατροί δεν γνωρίζουν με βεβαιότητα τι προκαλεί την λεύκη. Μερικοί πιστεύουν ότι είναι μια αυτοάνοση διαταραχή που προκαλεί το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτεθέμενο σε μελανοκύτταρα. Άλλοι πιστεύουν ότι είναι μια γενετική διαταραχή. Στοιχεία δείχνουν ότι η λεύκη είναι πιο διαδεδομένη σε άτομα από οικογένειες με ιστορικό θυρεοειδούς νόσου και διαβήτη.

 

 

Δυστυχώς, δεν υπάρχει θεραπεία για την λεύκη. Υπάρχει, ωστόσο, μια μεγάλη ποικιλία διαθέσιμων αγωγών που μπορούν να βοηθήσουν να εξισορροπηθούν κάπως τα λευκά τμήματα με το υπόλοιπο χρώμα της επιδερμίδας ώστε να επιτευχθεί ένας πιο ομοιόμορφος τόνος στην χροιά του δέρματος. Όμως αυτό που λειτουργεί σε ένα άτομο δεν λειτουργεί απαραίτητα σε ένα άλλο, έτσι οι γιατροί πρέπει συχνά να δοκιμάσουν μια ποικιλία αγωγών για να μάθουν ποιά είναι η καλύτερη για κάθε άτομο.

 

 

 

Παγκοσμίως, περίπου το 1% των ανθρώπων, άνδρες και γυναίκες, παρουσιάζει λεύκη. Σε ορισμένους πληθυσμούς τα ποσοστά φθάνουν το 2-3%. Αρκετοί των πασχόντων εμφανίζουν την χρωστική διαταραχή πριν την ηλικία των 20 ετών, ενώ οι περισσότεροι την αναπτύσσουν πριν από την ηλικία των 40 ετών.

 

 

Η λεύκη έχει περιγραφεί από την αρχαιότητα.

 

 

Λεύκη επίσης παρουσιάζουν και κάποια ζώα, όπως οι σκύλοι και οι γάτες.

 


Topic: Uncategorized, βάψιμο ανθρώπου, ζωα και χρωματα, Φύση και χρώματα | Tags: None

Χρωμα επιδερμιδας

⊆ February 25th by | ˜ No Comments »

 

Γιατί οι άνθρωποι έχουμε διαφορετικά χρώματα επιδερμίδας;

 

 

Σ’ αυτό το άρθρο θα ασχοληθούμε με το διαφορετικό χρώμα των ανθρώπινων φυλών, όπως αναγράφεται στον ιστότοπο Wonderopolis.

 

 

Είναι γνωστό σε όλους ότι άνθρωποι που κατοικούν σε διαφορετικά μέρη της υφηλίου συχνά έχουν διαφορετικό χρώμα δέρματος.

Π.χ. άνθρωποι που ζουν σε τροπικά μέρη συνήθως έχουν σκουρότερο δέρμα από τους ανθρώπους που ζουν σε ψυχρά κλίματα.

 

 

Με την πάροδο του χρόνου, οι επιστήμονες που μελέτησαν το ανθρώπινο σώμα έμαθαν ότι οι διακυμάνσεις στο χρώμα του δέρματος εμφανίζονται ως προσαρμοστικά χαρακτηριστικά που περνούν μέσω γονιδίων από γονείς σε παιδιά.

 

 

Αυτά τα χαρακτηριστικά αντιστοιχούν στενά με τη γεωγραφική τοποθεσία καταγωγής και την σχέση της περιοχής εκείνης με την υπεριώδη (UV) ακτινοβολία του Ήλιου.

 

 

Το χρώμα του δέρματος ενός ατόμου καθορίζεται από την ποσότητα της μελανίνης του δέρματός του. Η μελανίνη είναι μια σκούρα καφέ έως μαύρη βιο- χρωστική ουσία που παράγεται από ειδικά κύτταρα που ονομάζονται μελανοκύτταρα.

Ο σκοπός της μελανίνης είναι να προστατεύει το δέρμα από τις επιβλαβείς υπεριώδεις ακτίνες (UV) του ήλιου.

Η υπεριώδης ακτινοβολία μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του δέρματος. Η μελανίνη δρα σαν φυσικό αντηλιακό, απορροφώντας τις υπεριώδεις ακτινοβολίες. Όσο περισσότερη μελανίνη έχει το δέρμα σας, τόσο πιο σκούρο θα είναι το δέρμα σας και τόσο μεγαλύτερη προστασία που θα έχει έναντι των ακτινοβολιών UV.

 

 

Άνθρωποι με ανοιχτόχρωμο δέρμα έχουν λιγότερη μελανίνη, ενώ οι άνθρωποι με πιο σκούρο δέρμα έχουν περισσότερη μελανίνη.

Οι άνθρωποι με κιτρινωπούς τόνους δέρματος έχουν περισσότερη ή άλλο τύπο της άλλης βιο- χρωστικής που χρωματίζει μαζί με την μελανίνη το δέρμα μας και ονομάζεται καροτένιο.

 

 

Οι άνθρωποι που ζουν στις τροπικές περιοχές εκτίθενται περισσότερο στις επιβλαβείς υπεριώδεις UV ακτινοβολίες του Ήλιου. Ως αποτέλεσμα, το δέρμα τους τείνει να γίνει πιο σκουρόχρωμο καθώς το σώμα τους παράγει περισσότερη μελανίνη για να εξουδετερώσει τις επιδράσεις των ακτίνων του ήλιου.

 

 

Κατά τη διάρκεια διαδοχικών γενεών, γονίδια μεταφέρονται από τους γονείς στα παιδιά τους, συμπεριλαμβανομένης της τάσης να παράγουν μια ορισμένη ποσότητα μελανίνης δεδομένης της περιοχής καταγωγής της οικογένειας.

 

 

Παρομοίως, οι βόρειοι λαοί τείνουν να έχουν ανοιχτότερα χρώματα δέρματος, επειδή δεν προσλαμβάνουν μεγάλες ποσότητες από τις επιβλαβείς ακτίνες UV του ήλιου. Ως αποτέλεσμα, τα σώματά τους δεν χρειάζεται να παράγουν πολλή μελανίνη, γεγονός που καθιστά το χρώμα του δέρματός τους ανοιχτότερο.

 

 

Επίσης, οι ελαφρύτερες αποχρώσεις του δέρματος στις βόρειες περιοχές επιτρέπουν την είσοδο περισσότερων ακτίνων UV στην επιδερμίδα για να βοηθήσουν στην παραγωγή των απαραίτητων ποσοτήτων βιταμίνης D που χρειάζεται το σώμα.

Το σώμα πρέπει πάντα να επιτυγχάνει μια προσεκτική ισορροπία ώστε να λαμβάνει ακριβώς τόση υπεριώδη ακτινοβολία, όση χρειάζεται για να παράγει την βασική βιταμίνη D, αποφεύγοντας την υπερέκθεσή του στις ακτινοβολίες αυτές, που μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο του δέρματος.

 

 

Σε ορισμένες όμως βόρειες παράκτιες περιοχές, όπως στην Αλάσκα και τον Βόρειο Καναδά, παρατηρούμε ότι οι εγγενείς λαοί τείνουν να έχουν πιο σκούρο δέρμα από ό, τι θα περιμέναμε βάση αυτών που ειπώθηκαν προηγουμένως. Αυτό συμβαίνει συνήθως επειδή η διατροφή τους είναι πλούσια σε θαλασσινά που τους παρέχουν όλη την βιταμίνη D που χρειάζονται οι οργανισμοί τους. Ως αποτέλεσμα, το δέρμα τους παράγει περισσότερη μελανίνη, γεγονός που το καθιστά πιο σκούρο.

 

 

Βεβαίως, στον σημερινό σύγχρονο κόσμο των διεθνών ταξιδιών, άνθρωποι όλων των φυλών, εθνοτήτων και εθνικοτήτων ταξιδεύουν και ζουν σε όλο τον κόσμο. Τα ατομικά τους σώματα προσαρμόζονται στις συνθήκες όπου ζουν με την πάροδο του χρόνου (μετά από πολύ μεγάλη χρονική διάρκεια). Ως τότε μεταδίδουν στα παιδιά τους τα γονιδιακά γνωρίσματά τους. Το γεγονός αυτό βοηθάει στην εξήγηση των πολλών διαφορετικών χρωμάτων δερμάτων που βλέπουμε κάθε μέρα τριγύρω μας.

 


Topic: Uncategorized, βάψιμο ανθρώπου, Φύση και χρώματα | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [μη’]: Λητώ

⊆ February 20th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[μηʹ]

 

Η γέννηση του φωτός

Λητώ

 

-Νομίζω πως επιτέλους ήλθε η σειρά μου να μιλήσω εγώ, η Λητώ, η μητέρα του Φωτός, του φωτός της νόησης, μάνα των διδύμων Απόλλωνα και Αρτέμιδος.

Άνθρωπε, όπως σου είπα και προηγουμένως, με γνωρίζεις σαν Λητώ, τη Τιτανίδα κόρη των Τιτάνων Κοίου και Φοίβης, ερωμένη του Δία από την Λυκία, όπου λατρευόμουν σαν μεγάλη θεότητα, ενώ ενίοτε ταυτιζόμουν με την νύχτα, το σκότος. Για ποια Νύχτα, για ποιο Σκότος μιλάμε;

Για να καταλάβεις ποιο Σκότος είμαι, κατ’ αρχάς πρόσεξε το όνομά μου. Ονομάζομαι ΛηΤώ – ΛηΘώ, είμαι η λήθη, το σκότος που επιφέρει η λήθη, η άγνοια λόγω στέρησης της Α-λήθειας.

Είμαι το σκότος της άγνοιας, της καλοπροαίρετης και αδογμάτιστης άγνοιας, η οποία γνωρίζει ότι δεν γνωρίζει γιατί έχει υποστεί τον νόμο της λήθης και επομένως απέχει από την αλήθεια, την οποία όμως καρποφορεί μέσα της και πρέπει να την γεννήσει για να αναφανεί και πάλι σαν φως της γνώσης.

Είμαι το αγνό σκοτάδι και όχι το αλαζόν και προκατειλημμένο που νομίζει ότι γνωρίζει τα πάντα

Είμαι η Νύχτα που γνωρίζει ότι από αυτήν θα γεννηθεί πρώτα το ημίφως, η αυγή, το λυκόφως, η Άρτεμις – Σελήνη και στην συνέχεια –με την βοήθεια της πρωτοκόρης- το φως της γνώσης, ο Απόλλων.

Ω! Ναι! Η κόρη μου η Άρτεμις γεννιέται πριν τον Απόλλωνα και βοηθά με την σταδιακή αύξηση του φωτός, από το αμυδρό φως της Σελήνης, στο λυκόφως της Αυγής, ως την έλευση του πλήρους ηλιακού φωτός, του Απολλώνιου φωτός της γνώσης.

Λυκόφως < λύκη + φως, καλείται το αμυδρό φως πριν την αυγή και μετά την δύση του ηλίου. Η ρίζα ‘λυκ’, ρίζα και των λέξεων λευκός, λύχνος, είναι ομμόριζη του λατινικού lux από την οποία σχηματίζονται οι σχετικές με το φως λατινικές λέξεις luna και lumen.

Η ρίζα ‘Λυκ’, δεν χρησιμοποιείται για να περιγράψει μόνο κάτι φωτεινό, αλλά και την Γνώση.

Ο Λύκος, ζώο που διαθέτει άριστη όραση στο σκοτάδι, στην Αρχαία Ελλάδα υπήρξε σύμβολο μιας μυητικής διαδικασίας, αυτής του περάσματος από το σκοτάδι (της αμάθειας) στο φως (της γνώσης).

Ένας άλλος συσχετισμός του λύκου με το φως είναι το ανεξήγητο (;) – περίεργο ουρλιαχτό του κάτω από το φως της πανσελήνου, με το οποίο επικοινωνεί με άλλους του είδους του σε μακρινές αποστάσεις.

Μάλιστα, κατά κάποια εκδοχή του μύθου του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα αρκετοί άνθρωποι σώθηκαν από τον πνιγμό ακολουθώντας τα ουρλιαχτά των λύκων που τους οδήγησαν σε ασφαλή σημεία.   

Η σχέση μου με τους λύκους είναι ότι σύμφωνα με κάποιον μύθο ήρθα από την γη των Υπερβορείων, από εκεί όπου ο ήλιος λάμπει κατά την διάρκεια όλης της ημέρας, με την μορφή λύκαινας, αναζητώντας την «Χώρα των Λύκων», την Λυκία, όπου έγινε η «εν τω Δία Σύζευξη» μου (Δίας +Ζευς), γονιμοποιώντας μέσα μου τον Λύκειο Απόλλωνα, το Φως της Γνώσης και την δίδυμη αδελφή του, την Άρτεμη, την μετάβαση προς Αυτόν.

Όλα αυτά φανερώθηκαν, δηλαδή δηλώθηκαν στην Δήλο όπου γέννησα τα παιδιά μου με την συμπαράσταση των 6 θεαινών, της Διώνης, της Θέμιδος, της Ρέας, της Αμφιτρίτης, της Ίριδας και της Ειλειθυίας. Έξι αυτές συν μια εγώ η Λητώ, επτά, συν δυο τα παιδιά μου εννέα.

Εννέα, ο αριθμός της ολοκλήρωσης, οι εννέα αριθμοί της μονάδας, ο αριθμός που οδηγεί σε  εν νέον, σε κάτι καινούργιο, όπως ένας κόσμος που βαίνει από το σκότος της Νύχτας στο φως της Ημέρας, στο ηλιακό φως της Γνώσης.

Εννιάπηχο ήταν και το χρυσό περιδέραιο που έδωσαν οι 4 θεές στην Ίριδα για να δελεάσει την Ειλειθυία ώστε νε έλθει να με ξεγεννήσει. Ένα περιδέραιο που αποτελείτο από εννέα χρυσούς κρίκους συνδεόμενους μεταξύ τους με χρυσή κλωστή.

Χρυσό και λευκό ήταν τα κυρίαρχα χρώματα κατά την γέννηση του Φωτός. Το ασημόλευκο της Άρτεμις – Σελήνης και το χρυσοκίτρινο του Απόλλωνα – Ήλιου.

Λευκό και χρυσό είναι τα δυο χρώματα που αναφέρονται στον Ομηρικό ύμνο προς Απόλλωνα:

[120] «Τότε λοιπόν, ω φωτοδότη Φοίβε, σ’ έλουσαν οι θεές με πεντακάθαρο νερό, σε ύφασμα λευκό σε σπαργάνωσαν και σε χρυσή φασκιά σε τύλιξαν.

Ούτε και θήλασε η μητέρα του τον χρυσότοξο Απόλλωνα, αλλά η Θέμις νέκταρ και αμβροσία θεόγευστη πρόσφερε με τα αθάνατά της χέρια….»

Μα βέβαια παιδί μου, πώς θα σε θήλαζα εγώ; Πώς θα έτρεφα με το γάλα μου κάτι ανώτερο από την ίδια του την μάνα; Γι’ αυτό την πρώτη σου τροφή στην τάισε η νομοθέτις Θέμις. Είναι αδιανόητο το Φως της Γνώσης να μην έχει γαλουχηθεί με την νομοτέλεια που διέπει την δημιουργία!

Άνθρωπε καταλαβαίνω. Θέλεις επεξηγήσεις και αναλύσεις σε όσα ειπώθηκαν, όμως δεν γίνεται. Έχουμε ήδη μακρηγορήσει αρκετά με την γέννηση του φωτός. Ας αφήσουμε την Ίριδα να ολοκληρώσει με την γενεαλογία της, ώστε να θίξουμε και άλλα θέματα που αφορούν στα χρώματα… και είναι πολλά ακόμα αυτά που έχεις να ακούσεις γύρω από τα χρώματα και τον κόσμο τους.

 


Topic: Ίρις και τα χρώματά της, Μύθοι και χρώματα, Συνέντευξη με τα χρώματα, φως | Tags: None

Μια δεκαετια χρωματα

⊆ February 15th by | ˜ No Comments »

 

Μια δεκαετία γεμάτη χρώματα

 

 

Το αμέσως προηγούμενο άρθρο ήταν επετειακό, δηλαδή ήταν αφιερωμένο στα δέκατα γενέθλια της ιστοσελίδας αυτής που αναφέρεται στα χρώματα και τον κόσμο τους.

Ναι, όπως υποσχεθήκαμε από το ξεκίνημα του ιστότοπου αυτού, στόχος του είναι να συγκεντρωθούν εδώ τα πάντα γύρω από τα χρώματα και τον κόσμο τους, ή τουλάχιστον όσα περισσότερα γίνεται να αναφερθούν σχετικά με το «μυστηριώδες» αυτό φαινόμενο που αποκαλούμε «χρώμα».

«Μυστηριώδες» γιατί όπως αναφάνηκε από τα άρθρα που δημοσιεύτηκαν μέσα στην δεκαετία που κύλησε, τα χρώματα απλώνονται σε πάρα πολλούς τομείς του βίου μας, της φύσης, αλλά και ολόκληρης της δημιουργίας, ακόμα και πέραν αυτής. Τομείς άλλους αρκετά γνωστούς στους πολλούς και άλλους γνωστούς σε λιγότερους, με τους οποίους ασχολούνται εξειδικευμένοι κλάδοι της επιστήμης.

 

 

Υπάρχουν βεβαίως και τομείς όπου ‘απλώνονται’ τα χρώματα με τους οποίους η επιστήμη έχει αρχίσει να ασχολείται πολύ πρόσφατα ή δεν έχει αρχίσει την ενασχόληση με αυτούς, οπότε τα χρώματα μας οδηγούν σε διάφορους ‘εξωλογισμούς’.

http://xromata.com/?p=6580

4 ερωτήματα μας οδηγούν στην αποκάλυψη του ‘μυστηρίου’ που περιβάλλει τα χρώματα.

 

 

Τα δυο πρώτα ερωτήματα έχουν αναφερθεί από το ξεκίνημα του ιστότοπου, τα άλλα δυο αναφάνηκαν κατά την διάρκεια της πορείας του. Τα 4 ερωτήματα είναι τα εξής:

1] Τί είναι χρώμα;

2] Γιατί υπάρχουν τα χρώματα;

http://xromata.com/?p=77

3] Υπάρχουν όντως τα χρώματα;

http://xromata.com/?p=6598

4]   Σε τί ωφελεί άραγε η εκμάθηση των χρωμάτων;

http://xromata.com/?p=9071

Επίσης, τα χρώματα μας ωθούν προς τα μαθηματικά, αλλά και την αριθμοσοφία, αφού έχουν ‘δυνατή’ σχέση με τους εννέα αριθμούς της μονάδας, ιδιαίτερα με τους 3, 6, 9 και ειδικά το 6 που είναι η βάση πολλών πραγμάτων του τρισδιάστατου κόσμου στον οποίο βρισκόμαστε.

http://xromata.com/?p=8036

 

 

Επιπλέον η διαφορά του μήκους κύματος μεταξύ των 6 χρωματικών ακτινοβολιών του ορατού φάσματος ισοδυναμεί με τον χρυσό αριθμό ‘φ’.

 

 

Κάτι άλλο, τρομερό για την σκέψη μας, στο οποίο μας οδηγούν τα χρώματα μέσω του φαινομένου της μεταβίβασης (ή διαπέρασης) του φωτός*, φαινόμενο κατά το οποίο ένα αντικείμενο είναι διαφανές, είναι η ‘εξωλογισμική’ κατανόηση ενός αόρατου κόσμου που μας περιβάλλει. Ενός κόσμου τεράστιου, του κόσμου της σκοτεινής ύλης και σκοτεινής ενέργειας, που καταλαμβάνει, σύμφωνα με τις σύγχρονες επιστημονικές θεωρήσεις και μετρήσεις, το 95,1% του συνολικού ποσού μάζας – ενέργειας του σύμπαντος, από το σύνολο του οποίου εμείς αντιλαμβανόμαστε μόνο τα 4,9% του.

http://xromata.com/?p=8220

 

 

[*Η μεταβίβαση (ή διαπέραση) του φωτός συμβαίνει όταν η ενέργεια του εισερχόμενου φωτός είναι είτε πολύ μικρότερη ή πολύ μεγαλύτερη από την ενέργεια ή συχνότητα που απαιτούν για να δονηθούν τα ηλεκτρόνια του συγκεκριμένου υλικού.

Εξ αιτίας αυτού, τα ηλεκτρόνια ενός αντικειμένου που φαίνεται διαφανές, αντί να συλλαμβάνουν την ενέργεια του φωτός αφήνουν τα κύματα του φωτός να διέρχονται μέσα από το αντικείμενο / υλικό αμετάβλητα, στην αρχική τους φωτεινή συχνότητα.]

Κάτι άλλο τώρα, ανάμεσα στην ποικιλία των χρωματικών θεμάτων τα οποία έχουν ερευνηθεί από άλλους, έχουν καταγραφεί από διαφόρους, έχουν μελετηθεί και μελετώνται, η ιστοσελίδα μας έχει ασχοληθεί με πρωτότυπα θέματα τα οποία δεν ανευρίσκονται αλλού.

 

 

Τα κυριότερα θέματα από αυτά είναι, προς το παρόν, 3 τα εξής:

1) Ο χρωματισμός των μαγικών τετραγώνων.

http://xromata.com/?p=5999

2) Ο χρωματισμός των 9 Μουσών (βάση των μαγικών τετραγώνων).

http://xromata.com/?p=10034

3) Η προσπάθεια χρωματικής απόδοσης των 12 Ολυμπίων θεών, βάση του δωδεκαμερούς χρωματικού κύκλου του Ίττεν.

http://xromata.com/?p=10434

Όμως πέρα από τα ‘βαριά’ ή εξειδικευμένα άρθρα, μέσα στην δεκαετία που πέρασε έχουν αναρτηθεί πολλά άρθρα που μας λύνουν τις απορίες μας για διάφορα απλά καθημερινά χρωματικά θέματα, όπως πχ. που οφείλεται ο χρωματισμός της ίριδας του ματιού; γιατί το χρώμα των βρεγμένων αντικειμένων φαίνεται σκουρότερο απ’ ότι όταν αυτά είναι στεγνά; γιατί και ποιες κότες κάνουν καφετιά αυγά; γιατί το χιόνι έχει λευκό χρώμα; για ποιόν λόγο οι ζέβρες έχουν ασπρόμαυρες ραβδώσεις;

 

 

Μια πληθώρα άρθρων μας δίνει απαντήσεις που λύνουν απλές απορίες μας. Δεν έχετε παρά να ανατρέξετε σε παλαιότερα άρθρα και να βρείτε απαντήσεις στα ερωτήματά σας και να διαβάσετε αυτά που σας ενδιαφέρουν.


Topic: Uncategorized | Tags: None

10α Γενεθλια

⊆ February 10th by | ˜ No Comments »

 

Τα δέκατα γενέθλια

 

 

Αισίως συμπληρώθηκε μια δεκαετία από τότε που ο ιστότοπος αυτός πρωτοεμφανίσθηκε στο διαδίκτυο, μια δεκαετία συνεχούς δραστηριότητας, με αναρτήσεις άρθρων σχετικών με τα χρώματα και τον κόσμο τους, έναν κόσμο ποικίλο, πολύπλευρο, γεμάτο εκπλήξεις.

 

 

Στα δέκα αυτά χρόνια που κύλησαν από την πρώτη ανάρτηση έως σήμερα, έχει συγκεντρωθεί ένα αρκετά ογκώδες υλικό για μελέτη του ‘Μυστηριώδους Κόσμου των Χρωμάτων’ (από όποιον ενδιαφέρεται και θέλει να εντρυφήσει σε αυτόν) ή για απλή πληροφόρηση περί του θαυμαστού αυτού φαινόμενου που μας περιβάλλει από την στιγμή που πρωτανοίγουμε τα μάτια μας, έως την έσχατη στιγμή που τα κλείνουμε για τελευταία φορά (χωρίς να γνωρίζουμε τί συμβαίνει στο επέκεινα με την μορφή ενέργειας που αποκαλούμε φως – χρώματα).

 

 

Όντως ‘μυστηριώδης’ ο κόσμος των χρωμάτων, αφού δεν γνωρίζουμε από πού έρχονται και που πάνε, ποια είναι η αρχή τους και ποιο το τέλος τους, εάν όντως έχουν αρχή και τέλος.

 

 

Κάποιες φορές νομίζω πως δεν έχω τίποτε άλλο να πω για τα χρώματα. Πως τα έχω πει όλα! Πως απλώς επαναλαμβάνομαι.

Κάποιες άλλες πιστεύω πως έχω καταγράψει τόσο λίγα, πως υπάρχει πληθώρα χρωματικών θεμάτων που αναμένουν την σειρά τους να ειπωθούν.

 

 

Ναι! Πέρασε ήδη μια δεκαετία λειτουργίας του ιστότοπου αυτού που ασχολείται με τα χρώματα. Άγνωστο πόσα σκαλοπάτια της επερχόμενης δεκαετίας θα αντέξω ή θα προλάβω να δρασκελίσω. Ποιος να ξέρει;

Η τελευταία αυτή χρονιά, η δέκατη, μπορώ να πω πως πέρα από τα ποικίλα θέματα που θίχθηκαν κατά την διάρκειά της, ασχολήθηκε αρκετά με τα χρώματα επί δύο διαφορετικών, αλλά σαγηνευτικών θεμάτων:

Τον κινηματογράφο και την μυθολογία.

 

 

Ως προς τον κινηματογράφο, την χρονιά που πέρασε ασχοληθήκαμε με την εξέλιξη του έγχρωμου κινηματογράφου, ως δε προς την μυθολογία ανοίχτηκαν κάποια θέματα χρωματικής ταύτισης μυθολογικών όντων με χρώματα, όπως οι 9 Μούσες και οι Ολύμπιοι θεοί. Χώρια που το πολύχρωμο ινδουιστικό πάνθεον αναμένει την σειρά του για εξέταση.

 

 

Είθε την χρονιά που έρχεται να ασχοληθούμε περισσότερο με τα θέματα αυτά, όπως και άλλα ποικίλα και ενδιαφέροντα.

Είθε επίσης να μας παρακολουθείτε με ενδιαφέρον τονώνοντας μας έτσι ηθικά, ώστε να αντέξουμε άλλον έναν χρόνο, τουλάχιστον!

 

 

 


Topic: Uncategorized | Tags: None

Το λευκο του χιονιου

⊆ February 5th by | ˜ No Comments »

 

Γιατί το χιόνι έχει λευκό χρώμα;

 

 

Μια φορά κι έναν καιρό, ξεκινά το παραμύθι, μέσα στο καταχείμωνο, ήταν μια βασίλισσα που καθώς κεντούσε κοίταζε από το παράθυρο του πύργου της το χιονισμένο τοπίο που απλωνόταν μπροστά στα μάτια της.

Αχ! Αναστέναξε η βασίλισσα. Να αποκτήσω ένα κοριτσάκι κάτασπρο σαν το χιόνι, με μαύρα μαλλάκια σαν τα κάγκελα του παραθύρου μου και… ωχ! Ένοιωσε έναν φευγαλέο πόνο στο δάχτυλό της καθώς, απρόσεκτη όπως ήταν αγναντεύοντας το πάλλευκο χιόνι, το τσίμπησε με την βελόνα που κεντούσε. Μια ρανίδα κόκκινο αίμα κύλησε στο ακροδάχτυλό της. …Και να έχει κόκκινα μαγουλάκια σαν το αίμα, συμπλήρωσε την ευχή της η βασίλισσα.

 

 

Η ευχή της έπιασε κι’ έτσι σε λίγο καιρό γεννήθηκε η Χιονάτη, η ηρωίδα του πασίγνωστου παραμυθιού, που ήταν λευκή σαν το χιόνι, εξ ου και το όνομά της.

Αλήθεια! Αναρωτηθήκαμε ποτέ γιατί το χιόνι έχει λευκό χρώμα;

 

 

Το λευκό του καθαρού, φρεσκοπεσμένου χιονιού θεωρείται ότι είναι ένα από τα λευκότερα χρώματα που αντικρίζουμε. Που οφείλεται αυτή η λευκότητα του χιονιού;

Επιστημονικά εξηγείται το άσπρο χρώμα του χιονιού ως εξής:

Το χιόνι αποτελείται από συσσωρευμένες νιφάδες οι οποίες είναι διάφανοι κρύσταλλοι παγωμένων μορίων νερού.

 

 

Το φως περνά μέσα από τους κρυστάλλους πάγου του χιονιού και λόγω της ιδιόμορφης δομής τους, αναπηδά ανακλώμενο σε όλα τα μήκη κύματος του φωτός, όλα τα χρώματα, δηλαδή όλες τις χρωματικές ακτινοβολίες οι οποίες αναμιγνυόμενες αποδίδουν ‘λευκό φως’ που το βλέπουμε σαν λαμπερό, φωτεινό άσπρο χρώμα.

Το νερό, ο πάγος και μια μεμονωμένη νιφάδα χιονιού μπορεί να φαίνονται διαφανή, αλλά το νερό είναι στην πραγματικότητα ημιδιαφανές.

 

 

Η διαφορά είναι ότι το φως μπορεί να περάσει διαμέσου ενός διαφανούς υλικού αμετάβλητο, ενώ λυγίζει όταν διέρχεται από ένα ημιδιαφανές υλικό.

Το φως περνώντας μέσα από μια νιφάδα χιονιού είναι λυγισμένο και διάσπαρτο σε όλο το φάσμα λόγω του σχήματος κάθε κρυστάλλου.

 

 

Η διασπορά αυτή των ποικίλων χρωματικών ακτινοβολιών έχει σαν αποτέλεσμα το λευκό φως – χρώμα, με τον ίδιο τρόπο που ένας σωρός από ζάχαρη ή αλάτι εμφανίζεται λευκός, παρόλο που κάθε ξεχωριστός κρύσταλλος φαίνεται διαυγής.

 

 

Όμως το χιόνι, κάποιες φορές μπορεί να μας φαίνεται γαλαζωπό ή ροζέ. Αυτό εξαρτάται από την γωνία κλίσης κατά την οποία το φως προσκρούει πάνω στο χιόνι ή εάν η συγκεκριμένη πλευρά του χιονιού σκιάζεται, όπως επίσης εάν το στρώμα χιονιού αντανακλά το χρώμα του ουρανού.

 

 


Topic: Uncategorized, Γιατί έχει χρώμα....., Λευκό, Φύση και χρώματα | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [μζ΄]: Οι 4 θεες / ηλιοστασια & ισημεριες

⊆ January 30th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[μζʹ]

 

Η Ίρις και οι 4 Μεγάλες παλιές Θέαινες   

Ισημερίες και ηλιοστάσια

 

Λοιπόν Άνθρωπε, με γνωρίζεις σαν Λητώ, τη Τιτανίδα κόρη των Τιτάνων Κοίου και Φοίβης, ερωμένη του Δία από την Λυκία, όπου λατρευόμουν σαν μεγάλη θεότητα, ενώ ενίοτε ταυτιζόμουν με την νύχτα, το σκότος.

-Ένα λεπτό, αγαπητή Λητώ. Σε διακόπτω εγώ η Ίρις, γιατί οι τέσσερεις θεές παρέλειψαν να μας πουν και μια άλλη σχέση τους ως προς το ηλιακό φως, συγκεκριμένα όχι ως προς το νοητό φως, αλλά το φυσικό φως του τροφοδότη ήλιου.

Η σχέση τους αυτή είναι ως προς τα τέσσερα ιδιαίτερα φαινόμενα της περιφοράς της γης γύρω από τον ήλιο, που συμβαίνουν κάθε έτος, δηλαδή τα δυο ηλιοστάσια και τις δυο ισημερίες.

Πώς είπες Άνθρωπε; Βεβαίως και θα σου πω δυο λόγια γι’ αυτά τα τέσσερα σημεία, δυο λόγια μόνο όμως, γιατί αν αναφερθούμε εκτενώς σε αυτά θα ξεφύγουμε από το θέμα μας, που είναι τα χρώματα, από το οποίο ήδη έχουμε ξεφύγει κάπως, αλλά πώς να το κάνουμε, αναφερόμαστε στην γέννηση του φωτός, του φορέα των χρωμάτων και στις παραστάτριες κατά την γέννησή του, οπότε πιστεύω ότι οφείλουμε να εξαντλήσουμε το θέμα της σχέσης τους μαζί του.

Ήδη μας μίλησαν οι ίδιες και μας είπε κάθε μια τους τί είναι αυτό που τις συνδέει με τα χρώματα και πως για τους λόγους αυτούς παραστάθηκαν στην γέννηση του φωτός.

Τώρα θα τοποθετηθούν και στα τέσσερα σημαντικά αυτά φαινόμενα – σημεία της επενέργειας του ηλιακού φωτός επί της γης, που όπως μόλις προ ολίγου σου είπα, είναι τα δυο ηλιοστάσια και οι δυο ισημερίες.

Το θερινό και το χειμερινό ηλιοστάσιο και η εαρινή και φθινοπωρινή ισημερία.

Τί είναι τα ηλιοστάσια; Το φανερώνει η ονομασία τους. Στάσεις ηλίου / φωτός!

Η λέξη προέρχεται από το «ήλιος» και το «στέκομαι»/«στάση».

Ηλιοστάσιο ονομάζεται η χρονική στιγμή κατά την οποία ο άξονας της γης εμφανίζεται στραμμένος όσο περισσότερο γίνεται προς ή μακριά από τον ήλιο, κάτι που συμβαίνει δυο φορές κατά την ετήσια τροχιά της γης γύρω από αυτόν.

Έχουμε όμως κάποια πραγματική στάση; Όχι βέβαια! Απλώς κοντά στα δυο ηλιοστάσια ο ήλιος φαίνεται σαν να επιβραδύνει τη φαινομενική κίνησή του, την δε ημέρα του ηλιοστασίου η κίνηση αυτή φαίνεται να μηδενίζεται και να αντιστρέφεται.

Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται, δύο φορές τον χρόνο, τον Ιούνιο και τον Δεκέμβριο, όπου εκεί γύρω στις 23 Ιουνίου έχουμε την μεγαλύτερη σε διάρκεια ημέρα του χρόνου, όπου το ημερήσιο φως φθάνει στο ζενίθ του.

Αμέσως μετά έχουμε αντιστροφή της κίνησης και η ημέρα αρχίζει να φθίνει, έως περίπου στις 23 Δεκεμβρίου, όπου έχουμε την μικρότερη μέρα του χρόνου, το χειμερινό ηλιοστάσιο. Από εκεί και ύστερα η μέρα αρχίζει να μεγαλώνει και πάλι μέχρι να φθάσει ξανά στο θερινό ηλιοστάσιο και ούτω καθ’ εξής.

Φυσικά Άνθρωπε, αναφέρομαι στο βόρειο ημισφαίριο της γης. Στο νότιο ημισφαίριό της συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, όπως εξάλλου συμβαίνει και με τις ισημερίες.

Τα ηλιοστάσια, όπως και οι ισημερίες, συνδέονται αναπόσπαστα με τις εποχές του έτους και θεωρείται ότι αρχίζουν ή διαχωρίζουν τις εποχές.

Ισημερία καλείται ο ισομερισμός του 24ώρου σε μέρα και νύχτα, φαινόμενο που κι’ αυτό συμβαίνει δυο φορές τον χρόνο, περίπου στις 21 Μαρτίου η εαρινή ισημερία, ενώ περίπου στις 21 Σεπτεμβρίου η Φθινοπωρινή ισημερία (αντιστρόφως ανάλογα για το νότιο ημισφαίριο της γης).

Το φαινόμενο αυτό στην ελληνική γλώσσα καλείται ισημερία, δηλαδή ίση μέρα (με την νύχτα), ενώ διεθνώς καλείται equinox και σημαίνει ακριβώς το αντίθετο: ίση νύχτα (με την ημέρα). Η λέξη αυτή παράγεται από τα λατινικά, όπου το aequus σημαίνει ίσος και το nox σημαίνει νύχτα.

http://xromata.com/?p=6141

Αγαπητές φίλες, Μεγάλες Θεές, αφού εξήγησα με λίγα λόγια στον Άνθρωπο τί είναι τα ηλιοστάσια και οι ισημερίες, θα ήθελα να τοποθετηθείτε στα τέσσερα αυτά σημεία, λαμβάνοντας κάθε μια σας την θέση που της αρμόζει.

-Ξεκινώ πρώτη, εγώ η Θέμις, κόρη του Ουρανού και της Γαίας η Νομοθέτις θεά, δεύτερη σύζυγος του Διός, έχει σημασία αυτό το ‘δεύτερη’ που με ταυτίζει με τις δυάδες, αλλά δεν θα το αναλύσουμε τώρα.

Το όνομά μου Θέμις παράγεται από το ρήμα ‘τίθημι’ και δηλώνει αυτό που έχει τεθεί, το ισχύον, ήτοι τον θεσμό, τον νόμο. Είμαι αυτή που ‘θέτει’, που ‘σπέρνει’, τους νόμους πάνω στους οποίους βασίζεται η δημιουργία.

Έτσι λοιπόν, ταυτιζόμενη με την σπορά, σου δηλώνω αυτομάτως την θέση μου, ότι δηλαδή το σημείο στο οποίο επίσταμαι είναι η φθινοπωρινή ισημερία, η εποχή της σποράς!

-Από την σπορά, έως ότου αναφανεί η νέα δημιουργία, το αποτέλεσμα της σποράς, μεσολαβεί κάποιο χρονικό διάστημα. Εδώ, στο χειμερινό ηλιοστάσιο, επίσταμαι εγώ η Ρέα, η Ροή του Χρόνου.

Μην ξεχνάς Άνθρωπε, ότι στην περίοδο του χειμερινού ηλιοστασίου, οι αρχαίοι Ρωμαίοι γιόρταζαν τα Σατουρνάλια, τιμώντας τον σύζυγό μου Κρόνο – Χρόνο, που στα λατινικά ονομαζόταν Σάτουρν.

-Σπορά, χρονική μεσολάβηση για να φθάσουμε στην εαρινή ισημερία, στο δικό μου σημείο, την εποχή της Διώνης, μητέρας του Κάλους της Πανδήμου Αφροδίτης, όπου τα πάντα ανθοφορούν και καρπίζουν γεμάτα χρώματα και ωραιότητα…

-Για να καταλήξουμε στο τέλος που σημειοδοτεί μια νέα αρχή, στο θερινό ηλιοστάσιο, όπου το φως της ημέρας φθάνοντας στο ζενίθ του αρχίζει και πάλι να φθίνει ανοίγοντας έναν νέο εποχιακό κύκλο, φέρνοντας σε σύγκρουση το παλιό κατεστημένο με το επερχόμενο νέο, μια ταραχή συναισθημάτων, σκέψεων, προβληματισμών… το σημείο όπου επίσταμαι εγώ, η Άνασσα Αμφιτρίτη, ταράσσοντας με την τρίαινά μου το ήδη καθεστός, οδηγώντας το σε μια φαινομενική πτώση που θα επιφέρει την νέα σπορά….

Ω! Άνθρωπε, σου δηλώσαμε με λίγα λόγια η καθεμιά μας την θέση της. Απλά, σκέψου αυτά που σου είπαμε. Δεν θα προβούμε σε περαιτέρω ανάλυση. Δεν είναι αυτό το θέμα της συνέντευξης των χρωμάτων.

Απλώς ολοκληρώσαμε την σχέση της παρουσίας μας στην γέννηση του φωτός. Τώρα έχει τον λόγο η μητέρα του, η Λητώ, που την διακόψαμε προηγουμένως.


Topic: Ίρις και τα χρώματά της, Μύθοι και χρώματα, Συνέντευξη με τα χρώματα, φως | Tags: None