xromata.com


Συνεντευξη με τα χρωματα [η΄]: χρωματικες τριαδικοτητες

⊆ November 30th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

 

[ηʹ]

Χρωματικές τριαδικότητες

 

Επανερχόμαστε για να συνεχίσουμε, άνθρωπε, την συνέντευξη που σου δίνουμε. Εδώ είμαστε τα τρία βασικά χρώματα, το μπλε, το κίτρινο και το κόκκινο, και τα τρία μαζί, επειδή πριν το μικρό διάλλειμα που κάναμε, σου υποσχεθήκαμε πως θα μιλήσουμε για τις τριαδικότητες μας, οπότε είμαστε και τα τρία μαζί για να μας βλέπεις και να μας εμπεδώσεις.

Εμείς λοιπόν είμαστε η βασική χρωματική τριάδα, αλλά απέναντί μας κάθεται άλλη μια τριάδα μας, η τριάδα των συμπληρωματικών μας χρωμάτων, το μωβ, το πράσινο και το πορτοκαλί.

Όπως βλέπεις, είμαστε δυο συμπληρωματικές τριάδες, άλλη μια ένδειξη της δυαδικότητας που την σφραγίδα της, όπως σου είπαμε, κουβαλάμε ποικιλοτρόπως πάνω μας.

Πριν συνεχίσουμε όμως με τις τριαδικότητες, μια μικρή παρένθεση για να αναφερθούμε επιγραμ- ματικά στις δυαδικότητές μας, στις οποίες θα επεκταθούμε όταν θα έρθει η ώρα να μιλήσουμε για κάθε μια χωριστά.

Σου είπαμε μέχρι τώρα για την φυσική μας δυαδική εμφάνιση, δηλαδή ότι σαν τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, εμφανιζόμαστε και σαν κύματα και σαν σωματίδια, όπως σου είπαμε επίσης ότι αποτελούμαστε από δυο ομάδες, τα βασικά και τα παράγωγα χρώματα, ή όπως αλλιώς αποκαλούμαστε, τα πρωτογενή και τα δευτερογενή.

Άλλος ένας δυαδικός διαχωρισμός μας είναι αυτός που μας ομαδοποιεί σε ψυχρά και θερμά χρώματα.

Συμμετέχουμε σε άλλη μια δυάδα, όπου από την μια πλευρά της είμαστε εμείς τα καθαρά χρώματα, τα χρώματα του Ουράνιου Τόξου και οι αποχρώσεις μας, ενώ στην αντίθετη παράταξη συντάσσονται τα μη καθαρά χρώματα, αυτά που δεν εμφανίζονται στο τόξο της Ίριδας, δηλαδή άσπρα, γκρίζα – καφετιά, μαυριδερά, που εσύ τα θεωρείς κι’ αυτά σαν χρώματα.

Εδώ κλείνει η μικρή παρένθεσή μας για να έλθουμε επιτέλους στις τριάδες μας.

Μια ολοφάνερη τριάδα, όπως μας βλέπεις, είμαστε εμείς τα πρωτογενή χρώματα, τα βασικά. Άλλη μια τριάδα είναι τα δευτερογενή, τα παράγωγα – συμπληρωματικά μας χρώματα. Μια τρίτη τριάδα σχηματίζουν αυτά που αποκαλέσαμε ως Μη – Χρώματα, δηλαδή το άσπρο – φως, το μαύρο – σκοτάδι και τα φαιά, δηλαδή οι ενδιάμεσές τους διαβαθμίσεις γκρίζων και καφετιών χρωμάτων.

Όπως αντιλαμβάνεσαι είμαστε τρεις ομάδες (από τρεις όρους η κάθε μια) που η ανάμιξη μεταξύ μας αποδίδει όλες τις αποχρώσεις που μπορείς να δεις με τον οφθαλμό που διαθέτεις σήμερα. Αυτές οι τρεις χρωματικές ομάδες (βασικά, παράγωγα, μη – χρώματα) αποτελούμε άλλη μια τριάδα.

Τί; Έχεις μια ερώτηση; Αν αναφέραμε την λέξη «σήμερα» σκόπιμα; Ασφαλώς σκόπιμα! Σου είπαμε «τον οφθαλμό που διαθέτεις σήμερα» γιατί κανείς δεν γνωρίζει πως θα εξελιχθεί ο οφθαλμός σου αύριο. Να, έως πριν 40 εκατομμύρια χρόνια ήσουν διχρωματικός. Τότε, εσύ και άλλα πρωτεύοντα εξελιχθήκατε σε τριχρωματικά πλάσματα και έκτοτε έχετε τριών ειδών κωνία στον αμφιβληστροειδή σας, για να αντιλαμβάνεστε τρεις χρωματικές ακτινοβολίες. Να παρεμπιπτόντως άλλη μια τριάδα σχετιζόμενη με εμάς.

Πάμε τώρα στον χρωματικό κύκλο (στον οποίο σύντομα θα αναφερθούμε αναλυτικά) όπου αν παρατηρήσεις καλά θα διακρίνεις πως κι εκεί σχηματίζουμε μια τριάδα, αφού δυο από εμάς είναι τα ψυχρά, δυο τα θερμά και τα άλλα δύο παρουσιάζονται πότε σαν θερμά και πότε σαν ψυχρά. Είμαστε δηλαδή τρία ζευγάρια. Δύο χρώματα καθαρά ψυχρά (το μπλε και το πράσινο), δυο θερμά (το κόκκινο και το πορτοκαλί) και δυο πότε έτσι, πότε αλλιώς (το κίτρινο και το μωβ) όπου το αν εμφανίζονται πότε ως ψυχρά και πότε σαν θερμά, εξαρτάται από την χροιά τους και από το περιβάλλον στο οποίο ευρίσκονται.

Πάλι στον χρωματικό κύκλο, στην εξέλιξή του όμως, όπως την ανέπτυξε ο Γιοχάνες Ίττεν, θα δεις να εμφανίζεται άλλη μια τριάδα, αφού στον κύκλο αυτόν εμφανίζονται και τα τριτογενή χρώματα, δηλαδή οι άλλες 6 χρωματικές χροιές που γεννώνται από την ανάμιξη κάθε πρωτογενούς χρώματος με τα πλαϊνά του δευτερογενή. Έτσι είμαστε μια πρώτη ομάδα, τα 3 πρωτογενή, μια δεύτερη, τα 3 δευτερογενή και μια άλλη τρίτη ομάδα που αποτελείται από τα 6 (2 Χ 3) τριτογενή, σύνολον οι 12 πρωταρχικές αποχρώσεις.

Όπως δε, σου είπαμε την προηγούμενη φορά, κάθε ένα από εμάς, όλα μας, κάθε μας απόχρωση, είμαστε μια μονάδα και σαν τέτοια εκδηλωνόμαστε τριαδικά. Κάθε ένα μας έχει τις τρεις διαστάσεις του, την χροιά, την φωτεινότητα και τον κορεσμό του. Όμως, πριν πάμε στις τρεις διαστάσεις μας καλύτερα είναι να δούμε πρώτα τον χρωματικό κύκλο.  

 

 

 


Topic: Συνέντευξη με τα χρώματα | Tags: None

Σκεψεις κι αποψεις [33]

⊆ November 25th by | ˜ No Comments »

 

Σκέψεις κι’ απόψεις [33]


Οι «Σκέψεις και Απόψεις» φίλων του site, δεν είναι παρά η επανάληψη επιλεγμένων παλαιών comments (με χρονική σειρά ανάρτησης) από την στήλη διαλόγου, γιατί και οι φίλοι της ιστοσελίδας συμβάλλουν στην ανάπτυξή της με τις δικές τους απόψεις.

Κάποιες από αυτές ίσως σας φαίνονται σαν αταίριαστες με το θέμα της ιστοσελίδας, που είναι τα χρώματα, όμως όλες αναπτύχθηκαν από ερεθίσματα που δόθηκαν από κάποιο άρθρο βασισμένο σε αυτά, τα χρώματα δηλαδή και τον κόσμο τους.

Αν ενδιαφέρεστε να δείτε τις προηγούμενες αναρτήσεις κάτω από τον τίτλο ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΙ’ ΑΠΟΨΕΙΣ θα τις βρείτε πηγαίνοντας στo παράθυρο CATEGORIES κάνοντας κλικ με το ποντίκι σας πάνω στην ενότητα «σκέψεις, σχόλια, άρθρα φίλων».

 

 

Συνεχίζω Σωσώ, καλά θυμάσαι την εναλλαγή του πράσινου με το κίτρινο, όπου το πράσινο είναι το ένα από τα τρία βασικά χρώματα των ακτινοβολιών (σύστημα RGB) ενώ το κίτρινο παίρνει τη θέση του στο επίπεδο χρωστικών ουσιών (βαφών) και στο σύστημα CMYK (εκτυπώσεων). Όπως το θέτεις λοιπόν, στην οριζόντια τομή του μήλου, περνάμε από το πεντάκτινο κέντρο του μέσω της κίτρινης σάρκας του για να φθάσουμε στον κόκκινο φλοιό του.

Τώρα για το μήλο της Έριδας… ανοίγει μεγάλο θέμα.. πολύ μεγάλο.. Πάντως δεν νομίζω να ήταν δαμάσκηνο, ίσως πορτοκάλι; Στο μύθο το χρώμα του πάντως αναφέρεται ως χρυσό (όπως τα μήλα των Εσπερίδων και τα μήλα της Αταλάντης).

Οι τρεις ανταγωνιζόμενες θεές, περί τη Καλλίστη, είχαν μια περίεργη, δυνατή συμβολικά σχέση-διαφορά. Οι δυο (Αφροδίτη – Αθηνά) ήταν αμήτορες, ενώ και οι τρεις από διαφορετικά επίπεδα καταγωγής. Η Αφροδίτη από το ανώτερο (κόρη του Ουρανού), η Ήρα από το ενδιάμεσο (κόρη του Κρόνου), η Αθηνά από το κατώτερο (αν είναι δυνατόν, ως κόρη του Δία, εγγονού του Ουρανού και γιου του Κρόνου). Οπότε τί εξέφραζε αυτή η Αθηνά; Σοφία ή νόηση; Και σε ποιά μορφή της Αφροδίτης αναφερόμαστε; Στην Πάνδημο ή την Ουράνια; Κι’ αν προσθέσουμε και την εκδοχή των αναφερομένων μητέρων τους (Διώνη και Μήτιδα)… πάει μακρυά η βαλίτσα.. αλλά αν θέλεις (ή όποιος άλλος) να το συνεχίσουμε.. Γουστάρω!

Πάνος

26-1-11

 

http://xromata.com/?p=2227

 

 

Μεταφέρω τμήμα από συζήτηση στο facebook, που έγραψε ο Yannis Fanioudakis: Είναι γεγονός ότι η αύρα φωτογραφίζεται έξαλλου έχει αποδεδειχθεί ότι η ψυχή φεύγει απ τα δάκτυλα και το ρέικι γίνεται με την ενέργεια που βγαίνει απ τα χέρια τυχαίο? δεν νομίζω!! ενέργεια υπάρχει παντού, ενέργεια μας περιβάλει δεν υπάρχει καλή η κακή ενέργεια ΕΜΕΙΣ είμαστε που θα καθορίσουμε αν η ενέργεια γύρω μας θα είναι θετική η αρνητική!!!! ακόμη και η σκέψη μας επηρεάζει την ενέργεια !!!

ΕΔΩ ΠΑΜΕ ΣΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΟ ΠΩΣ ΟΙ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΕΛΕΓΞΟΥΝ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΜΑΣ Κ.Λ.Π

Συμπλήρωσα λοιπόν στη συνέχεια την συζήτηση (η οποία έχει ξεκινήσει από αλλού, από την φωτογράφιση της ψυχής) με τα εξής:
Ναι Γιάννη, τα χρώματα παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή μας και κάποιοι το ξέρουν καλά. Ήξερα ότι κάτι συμβαίνει και αναρωτιόμουν πως πχ. όλοι οι μόδιστροι προβλέπουν τα ίδια χρώματα που θα είναι της μόδας το επόμενο καλοκαίρι κλπ. Πώς επιβάλλονται τα χρώματα, που παίζουν σημαντικό ρόλο στην ιστορία της ανθρωπότητας;
Από την μια έχουν τα ίδια τα χρώματα τεράστιες δυνατότητες. Από την άλλη κάποιοι τα χειρίζονται κατευθύνοντάς τα μέσω μόδας κλπ. Έμεινα εμβρόντητος πέρσι παρακολουθώντας ένα ντοκυμανταίρ όπου αποκαλύπτεται πως υπάρχουν 7 παγκόσμιες εταιρείες (που αν και ανταγωνιστικές συνεργάζονται στενά) οι οποίες “ερευνούν” και προωθούν τα τάχα μου προτιμητέα (επομένως και εμπορεύσιμα) χρώματα από τους ανθρώπους στο εγγύς μέλλον. Τις έρευνές τους πουλούν σε εταιρείες, μόδιστρους κλπ. κατευθύνοντας έτσι την χρωματική μας μοίρα.

Πάνος

28-1-11

 

http://xromata.com/?p=2239

 

 

 

Αχ… Πάνο μου…

Να’ ταν μόνο τα χρώματα που “χειρίζονται” οι συγκεκριμένες εταιρείες και η “μόδα”…καλά θα ’τανε…!

Ως προς το κόκκινο πάντως, μπορώ να συμπληρώσω πως κατά την αντίληψη των shaman των Ιθαγενών Φυλών της Αμερικής – που γνωρίζουν οπωσδήποτε πολύ περισσότερα απ’ όσα μπορουμε να φανταστούμε – το κόκκινο είναι το χρώμα της Αύρας της Γής – Γαίας επί το ελληνικότερον ή και ΠαναΓαίας επί το “χριστιανικότερον”…

Γι’ αυτό και παραδοσιακά η μεγαλύτερη ευχή που δίνουν σε κάποιον είναι “να βαδίζει τον καλό κόκκινο δρόμο” (the good red road) .
Αυτό, σημαίνει να βαδίζουν τον δρόμο της ζωής τους χωρίς ποτέ να ξεχνούν πως είναι παιδιά της Γής – κι ότι κι αν κάνουν είναι στην υπηρεσία Της και στην επίγνωσή Της…

Την καλημέρα σε όλους – κι ας έχει και συννεφούλα )
Κι εδώ, ένα τραγούδι για το “κόκκινο μήλο” – αφιερωμένο εξαιρετικά…
http://www.youtube.com/watch?v=TSCDL3uWtjk
Irene Key 29-1-11

 

http://xromata.com/?p=2239

 

 

 

Λοιπόν οι μύθοι για το μήλον της Έριδος και του Παραδείσου, μου έφεραν στο νου έναν άλλο – την “χριστιανική” ιστορία της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου.

Στο μοναστήρι της δίνουν ένα κομματάκι μήλο – και μάλιστα στις γυναίκες που θέλουν να μείνουν έγκυες. Στον βίο της αναφέρεται πως όταν ήταν πια αρκετά μεγάλη σε ηλικία – και μετά από αρκετές εμπειρίες “θαυμάτων” που συνέβαιναν με την παρουσία της – στο μοναχικό κελί της εμφανίστηκε ένας άγγελος και της έδωσε τρία μήλα από το Δέντρο του Παραδείσου…

Το ένα το κρατήσει για τον εαυτό της – και λέγεται πως το έφαγε πριν την αναχώρηση της από τον μάταιο τούτο κόσμο, το άλλο το φύτεψαν – και λέγεται πως από τους σπόρους του είναι και η Μηλιά της οποίας τα μήλα δίνουν ακόμα και σήμερα στη Μονή.

Για το τρίτο δεν θυμάμαι τι ακριβώς λέγεται – ίσως είναι κρατημένο στους θησαυρούς της Μονής.

Αυτό που ενδιαφέρει είναι πιστεύω ο συμβολισμός.

Δεδομένο θεωρώ πως η Αγία Ειρήνη δεν νοείται ως πρόσωπο αλλά ως έννοια – όπως και η Αγία Σοφία πχ αλλά και όλες οι έννοιες που λειτουργούν και σαν “ονόματα”.
Οπότε… αν συνδυάσεις και τους τρεις αυτούς “μύθους” – συν το γεγονός πως τα μήλα τα ΕΦΕΡΕ ο άγγελος στην Αγία Ειρήνη – μπορείς να φτάσεις στο συμπέρασμα πως… ο καρπός της Γνώσης είναι Δώρο μόνο όταν βρίσκεται σε απόλυτα ειρηνικά χέρια…

Ίσως γιατί – όπως λέει κι ένα κινέζικο ρητό -”μπορείς να μαντέψεις πόσα σπόρια έχει ένα μήλο – αλλά ποτέ δεν μπορείς να φανταστείς πόσα μήλα έχει ένας σπόρος”…
Κι αν είναι της Έριδος… δεν συμφέρει…!

Irene Key 30-1-11

 

http://xromata.com/?p=2245

 

 

Μπαίνω στο πειρασμό να έχω μια άλλη άποψη για τα μήλα , κόκκινα, πράσινα, κίτρινα ή όποιο άλλο χρώμα θέλετε.

Θα δω καλύτερα το θέμα ποιο ρεαλιστικά θα έλεγα

Τί αντιπροσωπεύουν και τα τρία είδη των μήλων;

Ματαιοδοξία

Διχόνοια

Ματαιοδοξία

Ποιοι έχουν την τάση προς αυτά ή καλύτερα ποια είναι η πηγή τους .

Ασφαλώς ένα είναι το κίνητρο, πολύ Ισχυρό, πολύ δυνατό,

τόσο που να επηρεάζει όχι μόνο την Αμάθεια αλλά να επισκιάζει ακόμα και αυτή τη Σοφία.

Ένα είναι το κίνητρο που βρίσκεται και στα τρία επίπεδα και σε όλα τα στάδια και που όλοι το ξέρουμε και που το όνομά του, ΕΓΩΙΣΜΟΣ με κεφαλαία .

Τη καλλίστη, δηλαδή ποια θα είναι η ποιο όμορφη

Της Γνώσης, δηλαδή απόκτησης άκοπα σοφίας

Έριδος, σπορά διχόνοιας.

Διαπίστωση; ασφαλώς ναι και η λύση δύο λέξεις Εγώ και Εμείς

Το Εγώ οδηγεί στα παραπάνω και το Εμείς στη λύση.

Ας περάσουμε από το πρώτο στο δεύτερο, ένας είναι ο δρόμος ί

Ο δρόμος της Αγάπης μέσω της Μύησης.

Γιάννης

3-2-11

http://xromata.com/?p=2227

 

 

 

Θα έπαιρνα όρκο Irene Key πως το νερό είναι άχρουν όπως αναφέρεται στις ιδιότητές του σαν φυσικό στοιχείο. Ναι, μιλάμε για καθαρό διαυγές νερό το οποίο δεν περιέχει χρωστικές ούτε ξένα μόρια να σκεδάζουν το φως όπως ο ουρανός… Όμως κάποιες φορές μου δίνει την εντύπωση ότι έχει μια ελαφριά γαλαζωπή χροιά. Επειδή το blog αυτό είναι ερευνητικό (η βοήθεια που του προσφέρετε με τα comments σας είναι πολύτιμη) έψαξα το θέμα πριν απαντήσω για να είμαι σωστός. Ναι, κατά κάποιο τρόπο έχεις δίκιο.

Κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες το νερό εμφανίζει μια τυρκουάζ – γαλαζωπή χροιά η οποία οφείλεται στην απορρόφηση δονήσεων. Το νερό σαν ιδιαίτερα ενεργό στοιχείο έχει τρεις θεμελιώδεις τρόπους δόνησης και εμφανίζει μια τέταρτη αρμονική συχνότητα (απόηχο των δονήσεων). Τα ηλεκτρόνιά του για να εκτελέσουν αυτό το ενεργειακό έργο απορροφούν φωτόνια από το μη ορατό φάσμα και ελάχιστα από την χαμηλή κόκκινη ακτινοβολία, με αποτέλεσμα κάτω από ειδικές συνθήκες να εκπέμπει αυτή την ελαφρά γαλαζωπή χροιά.

Τα λέω έτσι χονδρικά για να κατανοήσουμε ότι το νερό, παρότι άχρωμο, εμφανίζει ένεκα της ενεργειακής του συχνότητας μια ελαφρά γαλαζωπή χροιά.
Πάνος
5-2-11

 

http://xromata.com/?p=2255

 

 

 

 

 

 


Topic: σκέψεις σχόλια άρθρα φίλων | Tags: None

Τσακρας και χρωματα: ajna

⊆ November 20th by | ˜ No Comments »

 

Τσάκρας και χρώματα

Ajna

Άζνα, το βιολέ τσάκρα


Το Άζνα, η τσάκρα του τρίτου ματιού, συμβολίζεται με έναν λωτό με δυο πέταλα και το χρώμα που του αντιστοιχεί είναι το βιολέ, ή βαθύ μπλε, ή ίντιγκο, αν και παραδοσιακά περιγράφεται ως λευκό.

Είναι το έκτο από τα κύρια τσάκρας ή το ενεργειακό σημείο του σώματος σύμφωνα με την ινδουιστική παράδοση, που σηματοδοτεί την συνείδηση.

Ενώ με τα δυο μας μάτια βλέπουμε τον φυσικό κόσμο, όταν ανοίξει το τρίτο μας μάτι, όταν δηλαδή ενεργοποιηθεί το τσάκρα άζνα, μας αποκαλύπτει ενοράσεις του μέλλοντος, μας συνδέει με τις εσωτερικές μας διαισθήσεις, μας δίνει την δυνατότητα επικοινωνίας με τον κόσμο και μας βοηθά να λαμβάνομε μηνύματα, τόσο από το παρελθόν, όσο και από το μέλλον.

 

 

Το άζνα εδρεύει στην επίφυση, ακριβώς πίσω από το κέντρο του μετώπου. Η επίφυση είναι ο αδένας που εκκρίνει την ορμόνη μελατονίνη η οποία ρυθμίζει τον ύπνο και την εγρήγορση.

Η επιφανειακή του τοποθεσία είναι ανάμεσα στα φρύδια, λίγο πιο πάνω από την βάση της μύτης. Εκεί είναι η θέση του τρίτου ματιού όπου από σεβασμό προς αυτό, οι ινδουιστές απλώνουν μια κόκκινη βούλα σ’ εκείνο το σημείο, που θεωρείται ιερό.

 

 

 

 

Το τσάκρα του τρίτου ματιού συμβολίζεται με δυο στοιχεία που σχετίζονται με την σοφία. Το ανεστραμμένο τρίγωνο και τον λωτό.

Ο λωτός του άζνα έχει δυο λευκά πέταλα που αντιπροσωπεύουν τους ψυχικούς διαύλους (nadis) Ίντα (θηλυκή, σεληνιακή ενέργεια) και Πινγκαλά (αρσενική, ηλιακή ενέργεια) που στο τσάκρα αυτό ενώνονται στον κεντρικό δίαυλο Σουσούμνα, πριν ανεβούν στο ανώτερο τσάκρα, σηματοδοτώντας έτσι το τέλος της δυαδικότητας (π.χ. φως – σκοτάδι, θηλυκό – αρσενικό).

Στο αριστερό πέταλο είναι γραμμένο λευκό το γράμμα हं (ζαμπόν) που αντιπροσωπεύει τον Σίβα. Πάνω στο δεξί πέταλο είναι γραμμένο, κι’ αυτό λευκό, το γράμμα क्षं (κσαμ) που αντιπροσωπεύει την Σάκτι (ενέργεια).

Αυτά τα δυο πέταλα αντιπροσωπεύουν επίσης τον εκδηλωμένο και τον ανεκδήλωτο νου, καθώς και τους αδένες επίφυση και υπόφυση.

 

 

 

 

Η βασική συλλαβή του τσάκρα αυτού είναι το «Ομ» που θεωρείται ο υπέρτατος ήχος του σύμπαντος, ο βασικός ήχος του κόσμου που περιέχει όλους τους άλλους ήχους.

Το άζνα λοιπόν, έχει δυο λευκά διαφανή πέταλα, ενώ μέσα στο κέντρο του βρίσκεται η Shakti Hakini, που απεικονίζεται σαν λευκό φεγγάρι με έξι πρόσωπα και έξι χέρια. Κρατά ένα βιβλίο, ένα κρανίο, ένα τύμπανο και ένα κομπολόι προσευχής ενώ με τις γκριμάτσες της και τις κινήσεις της διαλύει τους φόβους. Λίγο πιο πάνω της είναι χαραγμένο το ανεστραμμένο τρίγωνο που περιέχει μέσα του ένα λευκό φεγγαρο -φαλλικό σύμβολο που είναι μια ανεικονική παράσταση του θεού Σίβα, συμβολίζοντας την ενέργεια και τις δυνατότητές του.

 

 

Πάνω από αυτό το τρίγωνο βρίσκεται ένα μικρότερο τρίγωνο που περιέχει τον μονοσύλλαβο (bija) ήχο μαντρά του τσάκρα.

Το τσάκρα άζνα θεωρείται ως το «μάτι» της διαίσθησης και της διάνοιας. Όταν κάτι βλέπεται με το μάτι του νου σαν όραμα ή στα όνειρα, οράται από αυτό το τσάκρα.

Το άζνα είναι η γέφυρα που συνδέει τον δάσκαλο με τον μαθητή, ενώ επιτρέπει την επικοινωνία μεταξύ δυο ανθρώπων.

Το όργανο που συνδέεται με το άζνα είναι το μυαλό.

 

 

Οι ινδουιστές πιστεύουν ότι η πνευματική ενέργεια από το περιβάλλον εισέρχεται στο σώμα από το σημείο αυτού του τσάκρα, γι’ αυτό το προ- φυλάσσουν με θετική ενέργεια και προστατευτικές δυνάμεις.

Όσο για τα χρώματα που ταυτίζονται με το τσάκρα άζνα, δηλαδή το βαθύ μπλε που μωβίζει, το ίντιγκο, το μωβ (στην ψυχρή του χροιά) αλλά και το λευκό, με το οποίο επίσης ταυτίζεται το τσάκρα αυτό, καθώς και το επόμενο, ανώτερο τσάκρα, το σαχασράρα, μπορείτε να διαβάσετε για τις ιδιότητές τους μπαίνοντας λήμματα που τα βρίσκετε εύκολα ‘κλικάροντας’ στο SELECT CATEGORY στην δεξιά στήλη της ιστοσελίδας.

 

 


Topic: Λευκό, μπλε, μωβ, τσάκρας | Tags: None

Γκαιτε, η θεωρια των χρωματων (Γ): περι σκοτους

⊆ November 15th by | ˜ No Comments »

 

«Η θεωρία των χρωμάτων» του Γκαίτε

(Γ)

Περί σκότους


 

 

Μέσα στην θεώρησή του για τα χρώματα ο Γκαίτε αναφέρεται στο φως και το σκοτάδι.

Σε αντίθεση προς τους σύγχρονούς του, ο Γκαίτε δεν θεωρούσε το σκοτάδι σαν απουσία φωτός, αλλά σαν τον πολικό του αντίποδα που από την αλληλοεπίδρασή τους προκύπτουν τα χρώματα, δηλαδή την αλληλοεπίδραση φωτός και σκιάς. Για τον Γκαίτε το φως είναι «η πιο απλή, πιο αμέριστη, πιο ομοιογενής οντότητα που γνωρίζουμε. Αντιπαρατιθέμενη προς αυτήν είναι το σκοτάδι».

Βασισμένος στα χρωματικά πειράματά του, ο Γκαίτε υποστηρίζει πως το χρώμα προκύπτει από την δυναμική αλληλεπίδραση του σκότους και του φωτός.

 

 

Ο Rudolf Steiner, ο επιστημονικός συντάκτης των εκδόσεων Kurschner, αναφερόμενος στην εργασία του Γκαίτε, το 1897, έδωσε την εξής αναλογία:

«Η σύγχρονη φυσική επιστήμη θεωρεί το σκοτάδι ως απόλυτο κενό. Σύμφωνα μα αυτήν την άποψη, το φως εισβάλοντας σε ένα σκοτεινό χώρο δεν βρίσκει καμία αντίσταση. Ο Γκαίτε θεωρεί πως το σκότος σχετίζεται με το φως όπως ο βόρειος με τον νότιο πόλο ενός μαγνήτη. Το σκοτάδι μπορεί να αποδυναμώσει το φως. Αντιστρόφως το φως μπορεί να περιορίσει την ενέργεια του σκότους. Και στις δυο περιπτώσεις προκύπτουν χρώματα».

 

 

 

Ο Γκαίτε εκφράζει αυτό πιο συνοπτικά:

«Το κίτρινο είναι φως που μετριάζεται από το σκοτάδι, το μπλε είναι σκοτάδι που αποδυναμώνεται από το φως».

Οι μελέτες του Γκαίτε επί των χρωμάτων ξεκίνησαν με την παρατήρηση των αποτελεσμάτων της εμφάνισης του φωτός και του σκότους καθώς περνούν ανάμεσα από μη πλήρως διαυγή μέσα, όπως ο αέρας, η σκόνη, η υγρασία. Ο ποιητής παρατήρησε ότι το φως επηρεαζόμενο από ένα θολό μέσο εμφανίζεται κίτρινο, ενώ το σκοτάδι ιδωμένο σε ένα φωτιζόμενο μέσο εμφανίζεται μπλε.

 

 

Το πιο καθαρό φως, όπως αυτό του ήλιου, είναι ως επί το πλείστον άχρωμο. Αυτό το φως όταν περνά μέσα από ένα ελάχιστα πυκνότερο μέσο μας φαίνεται κίτρινο. Αν αυξηθεί η πυκνότητα του μέσου θα δούμε το φως να παίρνει ένα κιτρινοκόκκινο χρώμα, ενώ όσο αυξάνεται η πυκνότητα του μέσου, το φως παίρνει χρώμα βαθυκόκκινο, ρουμπινί.

 

 

Από την άλλη το σκοτάδι αν ιδωθεί μέσα από ένα ημιδιάφανο φωτιζόμενο μέσο θα εμφανιστεί με μπλε χρώμα. Αυτό θα γίνεται φωτεινότερο και απαλότερο όσο η πυκνότητα του μέσου θα αυξάνεται. Αντιθέτως όσο πιο διάφανο θα γίνεται το μέσον, τόσο βαθύτερο και σκουρότερο θα φαίνεται το μπλε του σκοταδιού.

 

 


Topic: Αυτοί που ασχολήθηκαν με το χρώμα, Κίτρινο, Λευκό, μαύρο, Μίξεις χρωμάτων, μπλε, φως | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [ζ΄]: συμπαντικη νομοθεσια

⊆ November 10th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[ζʹ]

Συμπαντική νομοθεσία

 

«Εισαγωγή στον μυστηριώδη κόσμο των χρωμάτων» είναι ο τίτλος που δώσαμε για την συνέντευξή μας αυτή και εξηγήσαμε τον λόγο στο πρώτο [α΄] μέρος της συνέντευξής μας. Όμως, αυτός ο μυστηριώδης κόσμος μας, θα πάψει να σου είναι και τόσο μυστηριώδης άνθρωπε, εάν γνωρίζεις και ανακαλέσεις στην μνήμη σου την συμπαντική νομοθεσία και τους νόμους της. Τί είναι αυτή, είπες; Ναι, έχεις δίκιο. Πρέπει να πούμε δυο λόγια γι’ αυτήν, για όσους δεν την γνωρίζουν.

Πρόκειται για μια νομοτέλεια, που πάνω σ’ αυτήν βασίζεται όλη η Δημιουργία. Μια νομοτέλεια που δεν δέχεται εξαιρέσεις!

Εάν σε κάποια σημεία της νομοθεσίας αυτής εντοπίζουμε κάποιες εξαιρέσεις, σίγουρα δεν πρόκειται για εξαιρέσεις αλλά για πράγματα που δεν τα έχουμε κατανοήσει ακόμα, καταστάσεις που μας οδηγούν κάπου αλλού.

Χωρίς την προΰπαρξη της νομοτέλειας αυτής δεν μπορεί να υπάρξει Δημιουργία. Η Δημιουργία δημιουργείται βάση κανόνων. Χωρίς κανόνες (νόμους) είναι αδύνατον να υπάρξει, αδύνατον να σχηματισθεί οτιδήποτε. Ακόμα και το Χάος, η πρωταρχική χαώδης Δημιουργία, έχει τους δικούς του κανόνες. Η σύγχρονη επιστήμη στην θεωρία του Χάους, το αποδεικνύει αυτό.

Άρα λοιπόν, για να καταστεί δυνατή η Δημιουργία, πρέπει προ αυτής, έξω δηλαδή από την ίδια την Δημιουργία, να υπάρξει μια βασική νομοτέλεια, πάνω στην οποία θα βασιστεί και θα αναπτυχθεί.

Αν θυμάσαι καλά άνθρωπε, κάτι τέτοιο άφησε να εννοηθεί ο ποιητής Αλκμάν, αναφερόμενος στον τέκμορά του, γύρω στα 800 χρόνια π.Χ. http://xromata.com/?p=4123

http://xromata.com/?p=4132

http://xromata.com/?p=4149

http://xromata.com/?p=4166

 

Εσύ άνθρωπε -κάποιοι από εσάς έστω- είσαι σε θέση να κατανοήσεις έναν βασικό νόμο που βρίσκεται εκτός δημιουργίας και που αν δεν εφαρμοσθεί ο νόμος αυτός δεν ανοίγει ο δρόμος προς την δημιουργία. Πρόκειται για τον νόμο της δυάδας, ή της δυαδικότητας, όπως καλείται. Εάν κάτι δεν περάσει μέσα από τον νόμο αυτόν (τον πόρο του Αλκμάνα) δεν θα μπορέσει να εκδηλωθεί και να υπάρξει σαν πραγματικότητα. Γιατί υπάρχει ένα αξίωμα που λέει:

«Κάθε εκδηλωμένη μονάδα εκδηλώνεται τριαδικά»

Τίποτα δεν μπορεί να εκδηλωθεί τριαδικά και να εμφανισθεί στο επίπεδο της δημιουργίας εάν προηγουμένως δεν περάσει (στο προς την εκδήλωση επίπεδο) από το δίπολο της δυαδικότητας.

Θα μου πεις τώρα, γιατί εμείς τα χρώματα σου λέμε όλα αυτά; Μα, γιατί πάνω σ’ εμάς τα χρώματα εκδηλώνονται όλοι αυτοί οι συμπαντικοί νόμοι κι εμείς με την σειρά μας τους κουβαλάμε και τους εκδηλώνουμε αναλόγως….

Ώπα! Είπα «αναλόγως» και θυμήθηκα αυτομάτως έναν από τους βασικούς πρωταρχικούς συμπαντικούς νόμους, τον νόμο της αναλογίας.

Ο νόμος αυτός είναι βοήθημα για την κατανόηση πολλών πραγμάτων. Ιδιαίτερα δε, μας διευκολύνει να κατανοήσουμε κάποιες απλησίαστες νοητικά καταστάσεις. Όπως λέει ο Ερμής ο Τρισμέγιστος:

«Ό,τι είναι πάνω, είναι όπως και ό,τι είναι κάτω. Και ό,τι είναι κάτω, είναι όπως και ό,τι είναι επάνω».

Σου είναι κατανοητά αυτά που σου λέω, άνθρωπε;

-Ωω! Μπλε, χρώμα που αναλογείς στο πνεύμα, μας τα λες πνευματικά, φιλοσοφικά… Άσε με να συνεχίσω εγώ το Κόκκινο, που αναλογώ στην ύλη, να τα πω πιο απλά, πιο πρακτικά…

Ναι, λοιπόν. Επάνω μας εκδηλώνεται όλη η συμπαντική νομοθεσία κι εμείς φέρουμε και εκδηλώνουμε παντού τους νόμους της. Ναι, για να εμφανισθούμε μέσα στην αντιληπτή από εσένα άνθρωπε δημιουργία έχουμε περάσει από το δίπολο της δυαδικότητας και το κουβαλάμε μαζί μας εκδηλώνοντάς το παντού και ποικιλοτρόπως. Η κυριότερη εκδήλωσή του νόμου της δυάδας από εμάς, είναι η δίμορφη εμφάνισή μας. Εμφανιζόμαστε και σαν σωματίδια και σαν κύματα.

Όσο δε για την τριαδική εκδήλωση. Είμαστε η τριαδική εκδήλωση του φωτός. Το φως, σαν μονάδα που είναι, εκδηλώνεται τριαδικά. Εμείς τα τρία βασικά χρώματα είμαστε η τριαδική εκδήλωση του φωτός.

Τί ρώτησες; Εάν είμαστε κι εμείς, το καθένα μας μια μονάδα; Βεβαίως και είμαστε. Φυσικά κι εκδηλωνόμαστε κι εμείς με την σειρά μας τριαδικά. Δεν γίνεται αλλιώς!

Ας κάνουμε όμως τώρα ένα μικρό διάλλειμα και θα επανέλθουμε με τις τριαδικότητες μας.

 


Topic: Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα και Φως, Συμπαντικοί νόμοι και χρώματα, φως | Tags: None

Χρωματα αρχες, χρωματα καταστασεις

⊆ November 5th by | ˜ No Comments »

 

Χρώματα αρχές και χρώματα καταστάσεις

στον εννεαδικό πίνακα

 

Στα χρώματα «Αρχές», δηλαδή που ενέχουν θέση αρχής στον εννεαδικό πίνακα έχουμε ήδη αναφερθεί στο παρελθόν.

http://xromata.com/?p=6299

 

 

 

Αυτά που όντως είναι χρώματα αρχές είναι τα τρία βασικά χρώματα, μπλε, κίτρινο, κόκκινο. Από τα άλλα, το πράσινο και το μωβ, τα δυο από τα τρία παράγωγα χρώματα, όπως είδαμε ενέχουν θέση αρχής λόγω της τοποθέτησής τους στον εννεαδικό πίνακα.

 

 

Αυτό σημαίνει ότι αν αλλάξουμε την θέση τους και δεν θα βρίσκονται σε σημείο αρχής (αρχικό), ή αν βγάλουμε τα χρώματα από τον πίνακα, τα παράγωγα χρώματα παύουν να έχουν την έννοια της αρχής, σε αντίθεση με τα βασικά που εξαιτίας της ποιότητάς τους είναι αρχές οπουδήποτε και αν βρεθούν.

 

 

 

Βέβαια, με την περιστροφική μετακίνηση του πίνακα, παρατηρούμε πως και το πορτοκαλί χρώμα λαμβάνει ενίοτε θέση αρχής, ενώ το μωβ διατηρεί θέση αρχής πότε με τα δυο και πότε με το ένα τετραγωνάκι του.

 

 

 

[Για τις παρατηρήσεις αυτές, καθώς και άλλες, θα επανέλθουμε με άλλη ανάρτηση κάποια άλλη φορά]

 

Στο τί σημαίνει «Αρχή» έχουμε επίσης αναφερθεί παλαιότερα http://xromata.com/?p=6639

Εφόσον τα παράγωγα χρώματα μπορεί να ενέχουν ή όχι, θέση αρχής, πώς θα τα χαρακτηρίσουμε για να διαχωρίζονται από τα βασικά που αξιωματικά είναι αρχές;

Θα έλεγα ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ.

Κατά τα λεξικά ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ καλείται ο τρόπος με τον οποίο υπάρχει κάτι, κάποιος, ή άλλως, μπορούμε να πούμε ότι «κατάσταση» είναι το σύνολο των φυσικών (ή άλλων) συνθηκών που επικρατούν σε δεδομένη στιγμή.

Τα παράγωγα χρώματα είναι χρωματικές καταστάσεις που υπάρχουν (δημιουργούνται) λόγω της μίξης των βασικών χρωμάτων. Επομένως η μίξη δυο βασικών χρωμάτων είναι ο τρόπος στον οποίο οφείλει την ύπαρξή της η χρωματική κατάσταση ενός παραγώγου χρώματος.

 

 

Π.χ. το πράσινο χρώμα είναι η χρωματική κατάσταση που δημιουργείται από τις φυσικές συνθήκες που επικρατούν δεδομένης της ανάμιξης του μπλε με το κίτρινο χρώμα.

Έτσι έχουμε λοιπόν στον πίνακά μας 3 χρώματα αρχές, τα μπλε, κίτρινο, κόκκινο και 3 χρώματα καταστάσεις, τα πράσινο, πορτοκαλί, μωβ. Μάλιστα, στον συγκεκριμένο πίνακα, τα χρώματα καταστάσεις εμφανίζονται 2 φορές το καθένα τους, καλύπτοντας 2 από τα τετράγωνα του εννεαδικού σε αντιπαράθεση με τα βασικά χρώματα που καλύπτουν από ένα τετράγωνο το καθένα.

 

 

Τα πρωτογενή λοιπόν, όπως καλούνται τα βασικά χρώματα, καλύπτουν από ένα τετράγωνο, ενώ τα δευτερογενή, όπως καλούνται τα άμεσα παράγωγά τους, από δύο.

Επί του παρόντος δεν θα μας απασχολήσει η αριθμητική αυτή αναλογία, γιατί το θέμα μας είναι η έννοια της κατάστασης.

Είδαμε λοιπόν ότι από την μίξη δυο χρωμάτων αρχών, δημιουργείται ένα χρώμα κατάσταση. Από αυτό συμπεραίνουμε πως δυο αρχές με την ανάμιξή τους (ζεύξη τους) σχηματίζουν μια κατάσταση.

Αυτό είναι ένα βασικό αξίωμα μυητικών παραδόσεων, που λέει:

«Μεταξύ* δυο αρχών δημιουργείται μια κατάσταση».

*(από την ένωσή τους, ζεύξη τους, γειτνίασή τους, ή άλλως πως..)

Για να προχωρήσουμε τώρα θα χρησιμοποιήσουμε τον νόμο των αναλογιών και θα αντιστοιχήσουμε, βάση αυτού το μπλε με την αρχή πνεύμα, το κίτρινο με την αρχή ψυχή και το κόκκινο με την αρχή ύλη.

Εδώ, για να σας βοηθήσουμε στην κατανόηση της αντιστοιχίας αυτής, σας συνιστούμε να μπείτε στον πιο κάτω σύνδεσμο http://xromata.com/?p=5393

που θα σας οδηγήσει στο άρθρο «Γιατί δεν τρώγεται το μπλε χρώμα;» το οποίο είχε αναρτηθεί πριν περίπου τρία χρόνια και να διαβάσετε όσα γράφονται εκεί.

Από τα ανωτέρω εξάγεται ότι το πράσινο χρώμα αντιστοιχεί σε μια κατάσταση που σχηματίζεται μεταξύ των αρχών πνεύμα (μπλε) και ψυχή (κίτρινο), το πορτοκαλί αντιστοιχεί στην κατάσταση που σχηματίζεται μεταξύ των αρχών ψυχή (κίτρινο) και αρχή ύλη (κόκκινο), ενώ το μωβ είναι η κατάσταση που σχηματίζεται από τις εκ διαμέτρου αντίθετες αρχές (όπως εξάλλου εκ διαμέτρου αντίθετα είναι και τα αντίστοιχα χρώματά που το συνθέτουν), αρχή πνεύμα (μπλε) και αρχή ύλη (κόκκινο).

 

[σώμα = ύλη]

 

Η κατάσταση που σχηματίζεται μεταξύ πνεύματος και ψυχής έχει να κάνει με την νόησή μας, οπότε την ονομάζουμε «νοητική κατάσταση».

Η κατάσταση που δημιουργείται μεταξύ ψυχής και ύλης, έχει να κάνει με την αισθαντικότητά μας, οπότε την ονομάζουμε «αισθητική κατάσταση».

Μένει η τρίτη κατάσταση, παράξενη όσο και το μωβ χρώμα που της αντιστοιχεί, που σαν δημιούργημα δυο ακραίων και αντιθέτων αρχών ας πούμε πως περιβάλλει τα πάντα, όπως ο αιθέρας (κατά κάποιες θεωρίες), γι’ αυτό ας την πούμε «αιθερική κατάσταση».

Αντικρίζοντας μετά από όλα αυτά ξανά τον εννεαδικό πίνακα, βλέπουμε ένα μπλε τετράγωνο, όπου η αρχή πνεύμα, εκ διαμέτρου αντίθετο προς αυτό, το κόκκινο τετράγωνο της αρχής ύλη και ανάμεσά τους το κίτρινο τετράγωνο της αρχής ψυχή. Τα υπόλοιπα τετράγωνα είναι τα δυο πράσινα της νοητικής κατάστασης, τα δυο πορτοκαλιά της αισθητικής κατάστασης και τα δυο μωβ της αιθερικής κατάστασης που κατέχουν τις δυο γωνιακές θέσεις του πίνακα, λες και τον περιβάλλουν από τα σημεία αυτά, διατηρώντας την συνοχή του.

(Περισσότερες λεπτομέρειες για τα χρώματα καταστάσεις, σε κάποιο προσεχές άρθρο).

 


Topic: Κίτρινο, κόκκινο, μαγικά τετράγωνα, μπλε, μωβ, Πορτοκαλί, Πράσινο, Συμπαντικοί νόμοι και χρώματα | Tags: None

Εξελιξη χρωστικων ουσιων

⊆ October 30th by | ˜ No Comments »

 

Η εξέλιξη των συνθετικών χρωστικών ουσιών

 

 

 

 

 

Οι παλαιότερες γνωστές χρωστικές ουσίες προέρχονταν από φυσικά ορυκτά και μεταλλεύματα. Φυσικά οξείδια του σιδήρου έδιναν μια γκάμα χρωμάτων που βρέθηκαν σε πολλές σπηλαιογραφίες της παλαιολιθικής και της νεολιθικής περιόδου.

 

 

Δύο από τα δείγματα περιλαμβάνουν κόκκινη ώχρα άνυδρου σιδήρου Fe203 και ενυδατωμένη κίτρινη ώχρα Fe203 H2O καθώς και μαύρο άνθρακα ο οποίος χρησιμοποιείτο για βαφές από τους προϊστορικούς χρόνους.

 

 

 

 

Δύο από τις πρώτες συνθετικές χρωστικές ήταν ο λευκός μόλυβδος [(ανθρακικός μόλυβδος) (PbCO3)2Pb(OH)] και το θρυμματισμένο μπλε (Αιγυπτιακό μπλε). Ο λευκός μόλυβδος προκύπτει από την συνδυασμό μολύβδου με ξύδι (οξικό οξύ, CH3COOH) με την παρουσία οξυγόνου.

Το θρυμματισμένο μπλε έβγαινε από κονιορτο- ποιημένο γυαλί που ήταν πυριτικό ασβέστιο βαμμένο με μετάλλευμα χαλκού, όπως ο μαλαχίτης. Αυτές οι τεχνητές χρωστικές χρησιμοποιήθηκαν από πολύ παλιά, από την δεύτερη χιλιετία π.Χ.

 

 

Η βιομηχανική και επιστημονική επανάσταση επέφερε μια τεράστια επέκταση στον τομέα της δημιουργίας συνθετικών χρωστικών ουσιών, που παρασκευάζονται από φυσικά υλικά και διατίθενται για καλλιτεχνική ή κατασκευαστική χρήση. Λόγω της ακρίβειας του λάπιζ λαζούλι οι μεγαλύτερες προσπάθειες έγιναν για την εξεύρεση λιγότερο δαπανηρών μπλε χρωστικών ουσιών.

Το πρωσικό μπλε (μπλε της Πρωσίας) ήταν η πρώτη σύγχρονη συνθετική μπλε βαφή και ανακαλύφθηκε από ατύχημα το 1704, όταν ο κατασκευαστής της που επιχειρούσε να παράγει ένα κόκκινο χρώμα, πρόσθεσε κατά λάθος λίπος στα συστατικά του μίγματος.

 

 

Στις αρχές του 19ου αιώνα, συνθετικά μπλε προστέθηκαν στην γκάμα των μπλε χρωστικών, όπως το γαλλικό ουλτραμαρίν -μια συνθετική μορφή του λάπιζ λαζούλι-, και διάφοροι τύποι μπλε του κοβαλτίου καθώς και το cerulean blue.

Στις αρχές του 20ου αιώνα η οργανική χημεία πρόσθεσε στην γκάμα το pthalo blue, μια συνθετική οργανομεταλλική χρωστική με ισχυρή χρωστική δύναμη.

 

 

Ανακαλύψεις στην επιστήμη των χρωμάτων δημιούργησαν νέες βιομηχανίες και οδήγησαν σε αλλαγές της μόδας και των γούστων.

 

 

Η ανακάλυψη το 1856 της μωβίνης, της πρώτης βαφής ανιλίνης, ήταν ο πρόδρομος για την ανάπτυξη εκατοντάδων χρωστικών ουσιών, όπως τις ενώσεις azo και diazo, οι οποίες υπήρξαν πηγή για ένα ευρύ φάσμα χρωμάτων.

Η μωβίνη ανακαλύφθηκε από έναν νεαρό δεκαοχτάχρονο χημικό, τον William Henry Perkin, ο οποίος εκμεταλλεύθηκε την ανακάλυψή του βιομηχανικά και έγινε πάμπλουτος. Η επιτυχία του προσέλκυσε μια ολόκληρη γενιά νεαρών επιστημόνων να ασχοληθούν με την οργανική χημεία επιδιώκοντας να αποκτήσουν πλούτη και αυτοί.

 

 

Μέσα σε λίγα χρόνια χημικοί συνέθεσαν ένα υποκατάστατο του κόκκινου χρώματος του ριζαριού, το Alizarin Crimson. Στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα υφάσματα, βαφές και άλλα αγαθά σε κόκκινα, μπλε και μωβ χρώματα έγιναν προσιτά στο ευρύ κοινό.

 

 

Η ανάπτυξη των χημικών χρωστικών και βαφών βοήθησε στο να ευημερήσει η βιομηχανία της Γερμανίας και άλλων βορειοευρωπαϊκών χωρών, αλλά επέφερε την διάλυση και μείωση των παραγωγών άλλων χωρών.

 

 

Στην πρώην Ισπανική αυτοκρατορία του Νέου Κόσμου χιλιάδες χαμηλόμισθων εργατών ασχολούνταν με την παραγωγή του κόκκινου χρώματος των κοξινέλ. Το ισπανικό μονοπώλιο αυτού του χρώματος άξιζε ολόκληρη περιουσία μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα που άρχισε ο πόλεμος της ανεξαρτησίας του Μεξικό ο οποίος, μαζί με άλλες αλλαγές στη αγορά, διατάραξε την παραγωγή του.

 

 

Η οργανική χημεία έδωσε το τελικό λάκτισμα στην κερδοφόρο παραγωγή κόκκινου χρώματος από κοξινέλ, όταν οι χημικοί δημιούργησαν φθηνά υποκατάστατα για το κόκκινο καρμίνιο κάνοντας μια ολόκληρη παλαιότερη βιομηχανία και έναν τρόπο ζωής να περιπέσουν σε απότομη πτώση.

 

 

Πριν από την βιομηχανική επανάσταση πολλές χρωστικές ήταν γνωστές με την ονομασία της περιοχής όπου ανευρίσκονταν ή παράγονταν. Χρωστικές βγαλμένες από μεταλλεύματα ή πηλούς μιας περιοχής συχνά έφερναν το όνομα της κυριάρχου πόλης της περιοχής. Η ωμή Σιέννα και η ψημένη Σιέννα ήταν χρωστικές από την περιοχή της Σιέννα στην Ιταλία, ενώ το ωμό, ή ψημένο Umber, προέρχονταν από την Umbria.

 

 

Οι χρωστικές αυτές ήταν ανάμεσα σε αυτές που μπόρεσαν ευκολότατα να παραχθούν τεχνητά. Οι χημικοί δημιούργησαν σύγχρονα παρόμοια χρώματα, πολύ πιο σταθερά από τα αυθεντικά που εξάγονταν από τις περιοχές αυτές, αλλά διατήρησαν την παλαιότερη ονομασία τους, δηλαδή την ονομασία της περιοχής.

 


Topic: ιστορία και χρώματα, Φύση και χρώματα, χρωστικές | Tags: None

Γ. Ιττεν: ο κυκλος του Ιττεν

⊆ October 25th by | ˜ No Comments »

 

Ο κύκλος του Ίττεν

Ο δωδεκαμερής χρωματικός κύκλος

 

Στον Γιοχάννες Ίττεν έχουμε ήδη αναφερθεί. Το σημαντικό έργο του, αλλά και οι απόψεις του γύρω από τα χρώματα και τον κόσμο τους θα μας απασχολήσουν επανειλημμένως.

Όμως το σπουδαιότερο έργο που μας κληροδότησε είναι ο δωδεκαμερής χρωματικός κύκλος, ή άλλως ο κύκλος των 12 βασικών χρωματικών αποχρώσεων, ένα καταπληκτικό εργαλείο για χρωματικές εφαρμογές και συσχετισμούς, αλλά και μεγάλο βοήθημα για χρωματικές έρευνες.

Σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθούμε με την κατασκευή του δωδεκαμερή κύκλου, όπως την διατυπώνει ο ίδιος ο Ίττεν στο έργο του «Τέχνη του χρώματος».

 

 

 

 

Έχουμε ένα ισόπλευρο τρίγωνο, το οποίο χωρίζουμε σε τρία ίσα μέρη, φέροντας από το κέντρο του κάθετες προς κάθε πλευρά του, σχηματίζοντας έτσι τρία ίσα τετράπλευρα σχήματα.

Μέσα σ’ αυτό το τρίγωνο τοποθετούμε τα τρία πρωτεύοντα (βασικά) χρώματα έτσι ώστε το κίτρινο να βρίσκεται ψηλά, το κόκκινο κάτω δεξιά και το μπλε κάτω αριστερά.

 

 

Το τρίγωνο είναι εγγεγραμμένο σε κύκλο μέσα στον οποίο κατασκευάζουμε ένα ισόπλευρο εξάγωνο (του οποίου οι τρεις από τις έξι γωνίες είναι οι τρεις γωνίες του τριγώνου).

Μέσα στα τρία ισοσκελή τρίγωνα που μένουν αχρωμάτιστα, απλώνουμε τα τρία παράγωγα χρώματα (που σχηματίζονται καθένα τους από δυο βασικά), ήτοι το πράσινο στην πλευρά που ενώνεται το κίτρινο με το μπλε, το πορτοκαλί στην απέναντι πλευρά, όπου το κίτρινο ενώνεται με το κόκκινο, ενώ στο τρίγωνο της βάσης, κάτω από το μπλε με το κόκκινο, βάζουμε το μωβ χρώμα.

 

 

Στη συνέχεια, σε απόσταση κατάλληλη από τον πρώτο κύκλο, γράφουμε έναν άλλον κύκλο, δημιουργώντας έτσι μια κυκλική ταινία την οποία χωρίζουμε σε 12 ίσους τομείς.

Μέσα σ’ αυτό το κυκλικό δαχτυλίδι τοποθετούμε στις σχετικές θέσεις (όπου δηλαδή εφάπτεται η κορυφή κάθε χρωματισμένου τριγώνου) τα αντίστοιχα πρωτεύοντα και δευτερεύοντα χρώματα, έτσι ώστε μεταξύ δυο χρωμάτων να βρίσκεται πάντα ένας άδειος τομέας.

Μέσα σ’ αυτούς τους άχρωμους τομείς τοποθετούμε τα τριτεύοντα χρώματα, που συνιστώνται από την ανάμιξη ενός πρωτεύοντος και ενός δευτερεύοντος. Έτσι αποκτάμε:

Κίτρινο + πορτοκαλί = κιτρινοπορτοκαλί

Κόκκινο + πορτοκαλί = κοκκινοπορτοκαλί

Κόκκινο + βιολέ = κοκκινοβιολέ

Μπλε + βιολέ = μπλεβιολέ

Μπλε + πράσινο = μπλεπράσινο

Κίτρινο + πράσινο = κιτρινοπράσινο

Έτσι πραγματοποιήθηκε ένας κύκλος δώδεκα χρωμάτων, που απέχουν εξίσου μεταξύ τους, όπου κάθε χρώμα παίρνει την θέση του, που δεν είναι εναλλάξιμη με τις άλλες. Η διαδοχή των χρωμάτων γίνεται σύμφωνα με την τάξη του ουράνιου τόξου και του φάσματος.

 

 

Ο χρωματικός κύκλος λοιπόν συμπληρώθηκε κατασκευαστικά.

Τα δώδεκα χρώματα είναι τοποθετημένα σε ίσα διαστήματα και αυτά που βρίσκονται απέναντι είναι συμπληρωματικά.

Αυτά τα 12 χρώματα μπορούν ανά πάσαν στιγμή να παρουσιασθούν ακριβώς και όλες οι παραλλαγές τους είναι εύκολο να ταξινομηθούν.

 

 

Η σύσταση χρωματικών κύκλων 24 ή ακόμη 100 χρωμάτων, κατά τον Ίττεν είναι χάσιμο χρόνου, δεν σημαίνει τίποτε και δεν έχει πρακτική αξία.

Ποιος καλλιτέχνης μπορεί να φαντασθεί χωρίς άλλο βοηθητικό μέσο το Νο 83 του εκατομερούς χρωματικού κύκλου; Αναρωτιέται ο Ίττεν.

 

 

 

Οι γνώσεις μας που αφορούν στα χρώματα πρέπει να ανταποκρίνονται σε σαφείς χρωματικές παρουσιάσεις. Πρέπει να κοιτάμε τους δώδεκα χρωματικούς τόνους με πολύ μεγάλη ακρίβεια, με όση ακρίβεια ο μουσικός ακούει τις δώδεκα νότες της κλίμακάς του.

 

 


Topic: Αριθμοί και χρώματα, Αυτοί που ασχολήθηκαν με το χρώμα, Μίξεις χρωμάτων, Χρωματικός κύκλος | Tags: None

Συνεντευξη με τα χρωματα [στ']: οκταδες χρωματων

⊆ October 20th by | ˜ No Comments »

 

Η «Συνέντευξη με τα χρώματα» είναι μια προσπάθεια τακτοποίησης των όσων έχουν ειπωθεί (και θα ειπωθούν) για τα χρώματα, σε μια σειρά, ας πούμε, εύπεπτης διδακτικής ύλης, για όλους όσοι θέλετε να «μάθετε» τα χρώματα  και τον κόσμο τους.

Η σειρά έχει την μορφή μιας υποτιθέμενης, διδακτικής, συνέντευξης των χρωμάτων προς τον άνθρωπο.

 

 

Συνέντευξη με τα χρώματα

[Ϛʹ]

Άλλες 2 διαφορετικές οκτάδες χρωμάτων

 

 

 

 

Άνθρωπε, γεια σου κι από εμένα, το κίτρινο, που παίρνω τον λόγο. Προηγουμένως σου εξηγήσαμε έναν τρόπο κατά τον οποίο από 6 που είμαστε τα χρώματα του φάσματος, γινόμαστε 8.

Αυτό είναι ένας νεωτερισμός για σένα κι ως γνωστόν, επειδή αντιδράς από την φύση σου στους νεωτερισμούς, ίσως σου πάρει καιρό να τον αποδεχτείς. Εξάλλου χρειάστηκες αιώνες ολόκληρους για να εννοήσεις πως το παιδί μου, το πορτοκαλί, είναι ένα διαφορετικό χρώμα και να αρχίσεις να μας αντιλαμβάνεσαι σαν 6. Ναι, είναι θέμα εννοιολογικής αντίληψης. Τί είναι αυτό; Ωω! Άστο καλύτερα! Η εννοιολογία των χρωμάτων είναι ένα πολύ δύσκολο θέμα, όμως μοιραία θα αναφερθούμε και σ’ αυτό, κάποια άλλη στιγμή. Αργότερα!

Τώρα αναφερόμαστε στο πώς από 6 γινόμαστε 8.

Εκτός από την προσθήκη του κυανού και της ματζέντα, όπως εξηγήσαμε προηγουμένως στην συνέντευξή μας, που μας κάνουν συνολικά 8, υπάρχουν άλλοι δυο τρόποι για να σε κάνουμε να μας δεις και σαν οκτάδα.

Γι’ αυτό πήρα τον λόγο εδώ, εγώ το κίτρινο, επειδή είμαι το χρώμα που βρίσκομαι περίπου στην μέση του ορατού φάσματος.

Σου θυμίζω ότι «ορατό φάσμα» καλείται αυτό το μικρό τμήμα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που μπορείς και βλέπεις με το οπτικό σου όργανο, το μάτι σου και το ονομάζεις «φως». Εκεί μέσα, σ’ αυτό το μικρό κομματάκι του φάσματος, το ορατό φως, βρισκόμαστε κι εμείς τα χρώματα, για την ακρίβεια «οι χρωματικές ακτινοβολίες».

Το κίτρινο, όπως είπα, βρίσκομαι περίπου στην μέση, έχοντας πλάι μου, από την μια πλευρά, το πράσινο, το μπλε και το μωβ και από την άλλη το πορτοκαλί και το κόκκινο. Αυτές είμαστε οι χρωματικές ακτινοβολίες που μπορείς και βλέπεις με το μάτι σου. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως είμαστε μόνο εμείς. Υπάρχουν και άλλες δυο χρωματικές ακτινοβολίες που εσύ δεν τις βλέπεις, τις βλέπουν όμως αρκετά ζώα, συγκάτοικοί σου στον πλανήτη σου.

Πλάι στην μωβ ακτινοβολία του φάσματος απλώνεται η υπεριώδης ακτινοβολία (υπέρ του ιώδους, δηλαδή πάνω από το μωβ), ενώ στην αντίθετη άκρη, μετά την κόκκινη – ερυθρή (όπως καλείται αρχαιοπρεπώς το κόκκινο χρώμα) υπάρχει η υπέρυθρη ακτινοβολία (υπό του ερυθρού, δηλαδή κάτω από το ερυθρό).

Να λοιπόν άλλες δυο ακτινοβολίες – χρώματα, που εσύ δεν μπορείς να τα δεις.

6 εμείς και 2 αυτές, ορίστε το 8. Είμαστε 8 και δεν φταίμε εμείς που δεν μπορείς να δεις τις άλλες δυο. Έχεις όμως κατανοήσει την ύπαρξή τους και έχεις εφεύρει όργανα με τα οποία τις εντοπίζεις. Τις «βλέπεις» κατά κάποιον τρόπο. Φυσικά, ποτέ σου δεν θα τις δεις σαν κάποια νέα –για σένα- χρώματα, όπως τις βλέπουν κάποια πουλιά, έντομα και άλλα ζώα, γιατί δεν είσαι φυσικά εφοδιασμένος με τους κατάλληλους χρωματοδέκτες.

Ίσως κάποτε, στο απώτερο μέλλον, με την φυσική εξέλιξή σου, να εξελιχθεί και ο οφθαλμός σου και τότε θα τις βλέπεις. Προς το παρόν, απλώς τις εντοπίζεις με τις εφευρέσεις σου και προσπαθείς να τους δώσεις κάποια «χρωματική υπόσταση» ψευδοχρωματίζοντας τα σημεία εμφάνισής τους με χρώματα που μπορείς να δεις.

Υπάρχει βεβαίως και άλλος τρόπος κατά τον οποίο μπορούμε από 6 να γίνουμε 8.

Εδώ, οι άλλοι δυο όροι που συμπληρώνουν την εξάδα μας και την μετατρέπουν σε οκτάδα, είναι το σύνολό μας, το φως και η έλλειψή του, που την αποκαλείς σκοτάδι. Το άσπρο και το μαύρο δηλαδή, που τα θεωρείς σαν χρώματα, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι. Το άσπρο είναι αντανάκλαση φωτός, ενώ το μαύρο είναι έλλειψη φωτός.

6 λοιπόν εμείς, συν το άσπρο, συν το μαύρο, γινόμαστε 8….

Τί; Τί λες άνθρωπε; Η σκιά; Η διαβάθμιση μεταξύ φωτός και σκότους, το γκρίζο; Να υπολογίσουμε και το γκρι, οπότε γινόμαστε 9;

Ναι, Μπλε! Έχεις δίκιο. Δεν θα προχωρήσω στο 9. Πολύ σωστά το θέτεις! Πρέπει πρώτα να αναφερθούμε στους νόμους. Στην συμπαντική νομοθεσία. Μάλιστα! Σου δίνω τον λόγο. Πες μας!

 


Topic: Αριθμοί και χρώματα, Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα και Φως, Κίτρινο, Πορτοκαλί, υπεριώδης ακτινοβολία, υπέρυθρη ακτινοβολία | Tags: None

Σκεψεις κι αποψεις [32]

⊆ October 15th by | ˜ No Comments »

 

Σκέψεις κι’ απόψεις [32]


Οι «Σκέψεις και Απόψεις» φίλων του site, δεν είναι παρά η επανάληψη επιλεγμένων παλαιών comments (με χρονική σειρά ανάρτησης) από την στήλη διαλόγου, γιατί και οι φίλοι της ιστοσελίδας συμβάλλουν στην ανάπτυξή της με τις δικές τους απόψεις.

Κάποιες από αυτές ίσως σας φαίνονται σαν αταίριαστες με το θέμα της ιστοσελίδας, που είναι τα χρώματα, όμως όλες αναπτύχθηκαν από ερεθίσματα που δόθηκαν από κάποιο άρθρο βασισμένο σε αυτά, τα χρώματα δηλαδή και τον κόσμο τους.

Αν ενδιαφέρεστε να δείτε τις προηγούμενες αναρτήσεις κάτω από τον τίτλο ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΙ’ ΑΠΟΨΕΙΣ θα τις βρείτε πηγαίνοντας στo παράθυρο CATEGORIES κάνοντας κλικ με το ποντίκι σας πάνω στην ενότητα «σκέψεις, σχόλια, άρθρα φίλων».

 

 

 

Φίλοι των Χρωμάτων Καλησπέρα

Γίνεται πολύ συζήτηση για τις όψεις ή καλύτερα για τη Φύση των φύλων, Θα συμφωνήσω στα περισσότερα σημεία με την Ιωάννα και τον Πάνο .

Θα ήθελα όμως να δούμε το θέμα και λίγο βαθύτερα.

Κάθε μορφή ζωής ξεκινάει από υψηλά επίπεδα, αν θέλετε σαν ιδέα, περνάει από διαδοχικά στάδια και υλοποιείτε στο επίπεδο μας .

Τα πάντα μα τα πάντα στη Δημιουργία είναι Κίνηση, παντού κίνηση πουθενά Νέκρα. Επομένως και η μορφή Ζωής δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από τον κανόνα, είναι και αυτή μια Κίνηση.

Στα υψηλά επίπεδα η αρχική Κίνηση εκδηλώνεται δίμορφα με δύο άλλες επίσης κινήσεις από τις οποίες η μία έχει μορφή Διείσδυσης και την ονομάζουμε Σοφία και ή άλλη έχει μορφή Περικάλυψης και την ονομάζουμε Αγάπη.

Σε αυτό το στάδιο θα έλεγα ότι έχουμε όχι την μορφή αλλά την ιδέα της μορφής.

Η Σοφία προχωρά διεισδύει κατακτά και έρχεται η Αγάπη περικαλύπτει σταθεροποιεί την κατάκτηση δημιουργώντας κόμβο ή άλλως τη μορφή Ζωής.

Στο επίπεδο μας στη μορφή ζωής Άνθρωπος φυσικά ενυπάρχουν και οι δύο πιο πάνω κινήσεις (αφού έχουν υποστεί κατά την κάθοδό τους διαθλάσεις ) ως Νόηση και Αίσθος.

Η Νόηση αντιπροσωπεύει την Διείσδυση ή το Άρρεν στοιχείο και το Αίσθος την Περικάλυψη ή το Θήλυ στοιχείο.

Συμπερασματικά στη μορφή ζωής Άνθρωπος ενυπάρχουν συμβιούν και τα δύο στοιχεία (Άρρεν και Θήλυ ) με την διαφορά ότι:

Στον Άνδρα είναι εν Ενεργεία η Νόηση ( Διείσδυση – Άρρεν ) και εν δυνάμει η Περικάλυψη,

στη Γυναίκα το αντίθετο (εν Ενεργεία το Αίσθος – Περικάλυψη – Θήλυ και εν δυνάμει η διείσδυση –Άρρεν ).

Τα παραπάνω είναι οι Προδιαγραφές μας, οι Ιδιότητες μας, η προίκα μας. Ποιοτικά και Ποσοτικά διάφορα στο καθένα μας Το Ποιοτικά και Ποσοτικά τα αναφέρω σαν αποχρώσεις που επηρεάζουν μεν (Αγοράκι με κούκλες κ.λπ. ) αλλά δεν μπορούν να αλλοιώνουν ριζικά την κατάσταση.

Και έρχεται το Περιβάλλον που μια μικρή τάση μπορεί να την γιγαντώσει ή να την απαλείψει, αλλά από εδώ και πέρα δεν μπορούμε να μιλάμε για φυσιολογικές καταστάσεις , για κανόνα, αλλά για στρεβλώσεις

Τέλος η συμβίωση των δύο φύλων σε μια μορφή Ζωής πρέπει να φέρνει την εναρμόνιση και όχι την εκ διαμέτρου αντίθετη επικράτηση.

Γιάννης
25-12-10

 

http://xromata.com/?p=2150

 

 

Καλημέρα Πάνο, και λοιποί “chromatistas”. Ο αρχετυπικός άνθρωπος, είδε την αντανάκλασή του να βουτάει στον κόσμο των πραγματικοτήτων για ένα μήλο. Η πορεία επιστροφής του ανθρώπου στα πνευματικά, αρχετυπικα επίπεδα των ιδεών, τον καλεί να βεβαιώσει τόσο καλά την προσωπικότητα του ώστε να μεθέξει στον θείο Λόγο.

Η διτότητα αυτή, Λόγος (ιδέα)/Βεβαίωση (πραγμάτωση), αναλογεί στον αριθμό 5, το κίτρινο που χαρακτηρίζεται από την διτότητα θερμό/ψυχρό.

Θυμάμαι μια αναφορά σχετικά, ότι όταν κόψεις οριζόντια ένα μήλο (το κλασσικό, κόκκινο μήλο), στα δύο (διτότητα) , οι σπόροι του βρίσκονται σε πεντάκτινη διάταξη, κρύβοντας στον πυρήνα του φρούτου, τον δρόμο της επιστροφής.

Παρατήρηση της Μαντλέν, χρόνια πριν. Ολοι οι καρποί της γής/ πραγματώσεις, είναι μήλα λοιπόν, όμως ένα από αυτά, δείχνει τον δρόμο της επανόδου.
Σωσώ

18-1-11

 

http://xromata.com/?p=2227

 

 

Πολύ δυνατό Σωσώ το βαθυστόχαστο comment σου και μάλλον θα ξενίζει αρκετούς που το διαβάζουν. Μου αρέσει η λέξη “διτότητα” που χρησιμοποιείς. Λέω να την σφετεριστώ. Αυτά που γράφεις περί διτότητας και πεντάκτινου αστέρα (που αφορούν στην προσπάθεια ανέλιξης του ανθρώπου -με απαραίτητη προϋπόθεση την εσωτερική εξισορρόπηση των δυο εσωτερικών πόλων, φύλων-) ίσως γίνει πιο κατανοητή σε περισσότερους όταν τα xromata.com προχωρήσουν στον χρωματισμό των μαγικών τετραγώνων κλπ. αλλά προβλέπεται μακρύς ο δρόμος… Εκεί θα φανεί η σημασία και ταύτιση του κίτρινου με το 5 κλπ.

Προς το παρόν τα σχόλια για το μήλο του Παραδείσου με βοήθησαν να προχωρήσω το σκεπτικό μου στο εξής (συμβολικά πάντα):

Το μήλο ως καρπός στρόγγυλος και κόκκινος, οδηγεί το (ανθρώπινο;) πνεύμα στην ύλη (το θέτει εκτός Παραδείσου) μέσω της γνώσης, με σκοπό την βεβαίωσή της. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί άμοιρα της Αρχετυπικής γνώσης που συντελείται με την νόηση -της οποίας το χρώμα είναι το πράσινο- γι’ αυτό και το (κάθε) μήλο πριν κοκκινίσει είναι πράσινο.

Τα λέω καλά;

Πάνος

22-1-11

 

http://xromata.com/?p=2227

 

 

Καλημέρα Πάνο μου. Συγνώμη αν πέρασα κάποια κεφάλαια, αλλά μου έκανε κλικ το μήλο. Το πράσινο γίνεται κόκκινο και είναι γλυκό (Γλυκειά η ζωή. Το πράσινο που μένει πράσινο (μήλο) είναι κατάξινο! τι να μας λέει αυτό για την “απ’ ευθείας” ύπαρξη της αρχετυπικής γνώσης στον κόσμο των πραγματικοτήτων?

Αν καταλαβαίνω καλά τους όρους που χρησιμοποιείς, στο πράσινο, στο αρχετυπικό επίπεδο, θα έλεγα συνείδηση καλύτερα από γνώση.

Η γνώση ενέχει πληροφορία, η συνείδηση ενέχει χρήση της γνώσης με στόχο την μετουσίωση της νόησης σε πνεύμα. (τώρα άρχισα να ανακατεύω λέξεις, γιατί χτυπάνε τα τηλέφωνα). όμως, αν θυμάμαι καλά τις παλαιές σου αναλύσεις και αν είναι άσχετο πες το μου, το κίτρινο του κόσμου των αποτελεσμάτων είναι πράσινο στον πνευματικό κόσμο. επομένως, το πέρασμα από το πράσινο στο κόκκινο (το

Επαναλαμβάνω, το πέρασμα από το πράσινο στο κόκκινο (του μήλου), στο επίπεδο μας γίνεται πέρασμα από το κίτρινο στο κόκκινο, οπότε νάτο πάλι το σημείο περάσματος από τις πραγματοποιήσεις (κόκκινο) στο αρχετυπικό επίπεδο (πράσινο) μέσα από την διτότητα (αφού σου αρέσει η λέξη) του κίτρινου, του πέντε, του περάσματος από την βεβαίωση της ανθρώπινης προσωπικότητας στην μέθεξη του Θείου Λόγου.

Τον συσχετισμό αυτό βλέπω και στο μήλο της Έριδος. Με την αναφορά σου ότι μήλα ήταν όλοι οι καρποί, θα μπορούσε να είναι και δαμάσκηνο. ίσως όμως να ήταν πράγματι μήλο, δεν μπορώ να πω για το χρώμα με βεβαιότητα, διότι, πρόσεξε: επιλογή ανάμεσα σε θεά σοφίας και θεά ομορφιάς, νόησης και αίσθους, αν προτιμάς.

Σωσώ

25-1-11

 

http://xromata.com/?p=2227

 

 

Η θεά της ομορφιάς, την ζωγραφίζουν και ξανθιά, καταλαβαίνω να πέφτει στην παγίδα της ματαιοδοξίας, είναι του επιπέδου μας.

Η θεά της σοφίας όμως? τι μύγα την τσίμπησε? ποιά σοφία ανταγωνίζεται το κάλλος με έπαθλο ένα μήλο? σίγουρα δεν είναι η σοφία των αρχετυπικών επιπέδων, αφού οι θεοί, κατά την γνώμη μου, εκφράζουν τις πνευματικές ενέργειες που κατέκλυσαν το δημιουργημένο σύμπαν σε όλα του τα επίπεδα (μηχανικοί νόμοι, υποσυνείδητοι, συνειδητοί).

Ερώτηση κρίσης λοιπόν: τί είδους σοφία εξέφραζε η Αθηνά? Νόηση? άρα στο πράσινο του αρχετυπικού επιπέδου δεν θα βάλουμε την Νόηση, αλλά κάτι άλλο, πιό απόλυτο. Πώς “εκφυλίζεται” η Σοφία φτάνοντας στα επίπεδα μας?
Πολλά φιλιά. Σωσώ

25-1-11

 

http://xromata.com/?p=2227

 

 

Η Σωσώ “χτύπησε” και πάλι και όταν χτυπά, χτυπά βαρβάτα! Η πλάκα είναι ότι μου αρέσουν τέτοια χτυπήματα. Με κάνουν και σκέφτομαι, επομένως ίσως και να βελτιώνομαι.

Ως προς το πρώτο μέρος του σκεπτικού σου Σωσώ.. Ο μύθος μιλά για το δέντρο της Γνώσης και όχι της Συνείδησης, όμως η γνώση με κάποια μύχια (εσωτερική) διαδικασία πρέπει να ανέλθει στάδιο και να μεταβληθεί σε συνειδησιακή (συνειδητοποιημένη πλέον) γνώση. Άρα λοιπόν, από το πράσινο (άγουρο μήλο) χρώμα της νόησης, περνάμε στο κόκκινο (γινομένο μήλο) χρώμα της ύλης ώστε να γίνει η μέθεξη (sic) που αναφέρεις.

Τελικά μια η διτότητα, μια η μέθεξη, άλλη μια λέξη που με έκανες να υιοθετήσω, βγαίνω ωφελημένος με μια καινούργια λέξη μετά από κάθε comment σου, γι’ αυτό γράφε μου πιο συχνά, ώστε να πλουτίζω το λεξιλόγιό μου “συνειδητά”.

Πάνος

26-1-11

 

http://xromata.com/?p=2227

 

 

 


Topic: σκέψεις σχόλια άρθρα φίλων | Tags: None